4. Ik wil ons normale land terug

Het doet me verdriet het te moeten zeggen, maar het Turkije van de AKP is niet meer het Turkije zoals wij het hebben gekend. We hebben de onschuld verloren die nog weerklonk in de liederen van Sezen Aksu of Nilüfer. We hebben de zuiverheid en de goedheid van de bewoners van Anatolië verloren, zoals je die zag in de films van Kemal Sunal of Metin Akpınar. De kwajongensstreken van de leerlingen van de klas van Boemboem [Hababam Sınıfı, een serie komische films uit de jaren zeventig, heel beroemd in Turkije] waar we om moesten schaterlachen, zijn verdrongen naar een verleden dat buiten bereik ligt; we leven nu in een andere tijd.

Waarom? Omdat het minste of geringste gepolitiseerd is. Sinds de AKP aan de macht is gekomen, heeft zij ons gedwongen voortdurend partij te kiezen op straffe van uitsluiting. Goed en kwaad, waarheid en leugen moesten opnieuw worden gedefinieerd, naargelang onze politieke overtuiging. Goed is pas goed als de zittende macht zegt dat het goed is, wat degenen die in de gratie van de macht willen blijven dwingt het als goed te erkennen. Onze minister van Economische Zaken heeft 50 miljoen euro aan smeergeld ontvangen. De zonen van de ministers van Binnenlandse Zaken en Europese Zaken zijn op heterdaad betrapt in een corruptieschandaal. Er zijn miljoenen dollars gevonden in hun schoenendozen. Ze zijn ervan afgekomen met tweeënhalve maand gevangenisstraf, en het liet de Turken koud. We kwamen erachter dat de zonen, de neven en de oom van de premier miljoenen dollars hadden gestald op 
rekeningen in het belastingparadijs Malta, en de Turken gaven geen kik.

De onderwerpen van alle mogelijke toelatingsexamen, van dat voor politieagent, arts, rechter en militair, zijn ontvreemd en doorgespeeld aan de kandidaten die banden hebben met de machthebbers. Onze rechten werden met voeten getreden, en zelfs toen 
verroerde niemand een vin.

De mensen van de AKP hebben zich ondertussen met chantage en dreiging meester gemaakt van 90 procent van de media. Ze hebben hun volgelingen benoemd en de beste schrijvers en beste presentatoren de deur gewezen, omdat die de pech hadden bij de 
oppositie te horen. Maar liefst 64.000 mensen – ja, u leest het goed, 64.000 mensen – zijn voor de rechter gesleept wegens belediging van de president van de republiek. De stichter van de republiek, onze redder Atatürk, is geen enkele belediging bespaard gebleven. Ze hebben hem geschrapt uit alle lesprogramma’s, ze hebben er alles aan gedaan om hem te wissen uit ons geheugen.

In vijftien jaar hebben ze zestien onderwijshervormingen doorgevoerd om een generatie van onwetenden te creëren. Voor onze ogen hebben ze onderwijsinstellingen gesloten om er imamopleidingen van te maken. Ze hebben de lesprogramma’s geconfessionaliseerd en deze op afstand van de wetenschap gezet, ze hebben gebedsruimtes geopend in kleuterscholen. 
Op vrijwel stelselmatige wijze hebben de religieuze broederschappen, die belast werden met de inrichting en 
het beheer van slaapzalen op scholen, zich schuldig gemaakt aan seksueel misbruik van de kinderen die aan hen waren toevertrouwd. En toen een minister het opnam voor deze broederschappen, protesteerde er niemand.

Ze hebben de verkiezingen gestolen, 
ze hebben alle middelen die hun van staatswege ter beschikking stonden gebruikt om aan de macht te blijven. Tijdens de laatste verkiezingen hebben ze ervoor gezorgd dat de Hoge Kiesraad in strijd met de grondwet niet-verzegelde stembiljetten geldig verklaarde, en niemand wierp er ook maar een blik op.

Historische gelegenheid

Jullie, mijn Turkse broeders, hebben hun de middelen verschaft om al deze wandaden te plegen. Door er, om tal van redenen, voor te kiezen om blind en onverschillig te blijven voor hun eerste overtredingen, hebben jullie 
de poort geopend voor hun meest weerzinwekkende misdaden.

We hebben onze onschuld verloren, maar toch is het mogelijk om te overwinnen en weer normale mensen te worden in een normaal land. De verkiezingen van 24 juni zijn een historische gelegenheid om terug te keren naar gelukkiger tijden. Ik hoop dat u ditmaal niet zult luisteren naar de leugens van de AKP, dat u hun bedrog en hun misdaden als zodanig zult herkennen en dat u zult weigeren u er medeplichtig aan te maken. Ga op 24 juni naar het stemhokje en laat ditmaal de stem van uw geweten spreken.

Auteur: Nasuh Mahruki
Vertaler: Valentijn van Dijk

Sözcü
Istanboel | dagblad | oplage 280.000

Het dagblad ‘De Rapporteur’ werd in 2007 opgericht en volgt een nationalistische koers, gebaseerd op het kemalisme. Met een oplage van 280.000 exemplaren is het een van de grote kranten in Turkije. De redactionele lijn verdedigt de seculiere waarden.