Actuele gebeurtenissen wereldwijd, in woord, beeld en citaat.
SINGAPORE – Tijd is een dimensie
De Singaporese fotograaf Fong Qi Wei weet dat er met tijd niet te spotten valt, maar dat heeft hem er niet van weerhouden het verstrijken van de tijd in uitgebreide prints te willen vangen. Voor zijn laatste serie ‘Time Is a Dimension’ deed hij er uren over om de meest dramatische veranderingen met maximaal contrast bij zonsopkomst en zonsondergang vast te leggen. De verschillende opnames legt hij vervolgens over elkaar om zo ‘de verhouding tussen tijd en licht’ te illustreren.
(Slate, New York)
VS – Geen narcisme meer van gezagsdragers in de VS
Officiële olieverfportretten van leden van de Amerikaanse regering behoren wellicht tot het verleden. Donald Trump heeft een wet ondertekend waarin gezagsdragers het genoegen wordt ontzegd zich door een echte schilder op staatskosten te laten vereeuwigen. Daarmee wordt jaarlijks een half miljoen dollar bespaard. Dat is een heel bedrag, maar nog altijd een schijntje vergeleken bij het begrotingstekort, dat door zakenblad Forbes op meer dat een biljoen wordt geschat.
De man achter de bezuinigingen is de Republikeinse senator Bill Cassidy. Cassidy wond zich vooral op over John Bryson, minister van Handel onder Obama, die maar acht maanden in functie was en toch $ 22.400 op rekening van het ministerie uitgaf aan een portret in olieverf van zichzelf en zijn poedel, dat nu ergens aan een muur in het Capitool hangt.
De voorstanders van de nieuwe wet noemen een dergelijk schilderij ‘een uiting van narcisme’. ‘Een foto is net zo goed. Elke dollar die de regering uitgeeft aan dit soort ijdelheden van gezagsdragers is een dollar die niet wordt besteed aan het verbeteren van het leven van de hardwerkende Amerikaan.’
Het treft dat juist onlangs in de Smithsonian’s National Portrait Gallery in Washington de officiële portretten werden onthuld van Barack en Michelle Obama, de eerste presidentiële portretten vervaardigd door twee Afro-Amerikaanse kunstenaars. De kunstenaars kregen er alles bijeen een half miljoen dollar voor. Geheel uit privéfondsen. De Amerikanen staan in de rij om de portretten te zien.
(artnet News, New York)
VERENIGD KONINKRIJK – Gender pay gap bij banken het grootst
In het Verenigd Koninkrijk zijn bedrijven en instellingen met meer dan 250 werknemers verplicht de omvang te melden van het beloningsverschil tussen mannen en vrouwen. De uiterste datum daarvoor is dit jaar 30 april. Begin januari hadden 527 werkgevers de melding al gedaan. Het verschil, de gender pay gap, bleek 6,6 procent te zijn. Maar per 30 maart had rond de vijfduizend werkgevers, ongeveer de helft, aan de verplichting voldaan. Het verschil in beloning bleek gegroeid tot 10 procent. Dit doet vermoeden dat bedrijven en instellingen met de grootste beloningsverschillen dit zo laat mogelijk melden.
Inmiddels is ook gebleken dat in de financiële sector de verschillen het grootst zijn: gemiddeld 26,3 procent, bij investeringsbanken als Citigroup, Morgan Stanley, Merrill Lynch en Credit Suisse zelfs meer dan 30 procent. Bij Google verdienen vrouwen gemiddeld 16 procent minder. Van andere techbedrijven als Apple, Facebook en Amazon waren nog geen cijfers binnen.
(The Guardian, Londen)
CANADA – Onbeleefd? Agressief? ‘Nee, ik ben Fransman’
Guillaume Rey, ober in Vancouver, werd ontslagen wegens ‘onbeleefd en agressief gedrag’. Hij diende daarop een klacht in bij het plaatselijke Human Rights Tribunal. Zijn argument: ‘Ik ben niet onbeleefd of agressief. Ik ben Fransman.’ Rey beroept zich op artikel 13 van de Code voor de Mensenrechten, die bepaalt dat iemand niet kan worden ontslagen op grond van herkomst. De werkgever verzocht het tribunaal de klacht niet in behandeling te nemen omdat Rey geen been had om op te staan. Maar het tribunaal besloot toch een hoorzitting te houden. Rey zegt dat hij is ontslagen wegens zijn ‘directheid, eerlijkheid en professionaliteit’. Volgens getuige-deskundige Paul Venesoen, docent Franse taal en cultuur aan de Western University in Vancouver, ‘kunnen Fransen onbeleefd overkomen, vooral vergeleken met Canadezen. Er is iets afstandelijks in het gedrag van Fransen, ze zien amicaal gedrag al snel als een aantasting van de privésfeer.’
(National Post, Toronto)
SPANJE – Eis van tien jaar tegen zwager Spaanse koning
Het Spaanse Hooggerechtshof moet beslissen of Iñaki Urdangarin, voormalig olympisch handbalkampioen en bovenal getrouwd met de jongste zus van koning Felipe VI, voor jaren de gevangenis in moet. Urdangarin werd vorig jaar door een lagere rechtbank veroordeeld tot zes jaar wegens fraude, verduistering en belastingontduiking. Voor het hof eiste de aanklager ditmaal tien jaar. De echtgenoot van prinses Cristina de Borbón zette jaren geleden met een vriend een ‘nonprofit’-organisatie op, het Nóos Institute, dat door de goede relaties in hoge kringen van regionale overheden miljoenen wist los te krijgen voor projecten die nooit van de grond kwamen. Het geld verdween naar de private bankrekeningen. Tegen de medeverdachte werd ditmaal twaalf jaar geëist. Urdangarin verscheen niet voor het Hooggerechtshof. Hij woont met vrouw en vier kinderen in Genève.
(El País, Madrid)
DUITSLAND – Angela Merkel krikt de vruchtbaarheid op
‘Babyboom in Deutschland’ luidde de kop in Der Spiegel boven het bericht dat het Duitse bureau voor de statistiek in 2016 792.000 geboorten heeft geregistreerd, 7 procent meer dan in 2015. Dat betekent een ‘vruchtbaarheidsgemiddelde’ van 1,59 kind per vrouw – een niveau dat sinds 1973 niet meer was bereikt. Duitsland staat nu vrijwel op het gemiddelde van de Europese Unie van 1,60, met Frankrijk aan kop (1,92) en Spanje aan de staart van het peloton (1,34).
De ‘boom’ is vooral te danken aan het ‘Wir schaffen das’ van Angela Merkel in 2015. Het aantal kinderen dat vorig jaar in Duitsland werd geboren uit een Duitse moeder steeg met 3 procent, uit een niet-Duitse moeder met 25 procent. Uit Syrië afkomstige vrouwen baarden in 2016 18.500 kinderen, Afghaansen 5900 en Iraaksen 5500.
Op de totalen maakt dat weinig uit. Weliswaar is het vruchtbaarheidsgemiddelde van migrantenvrouwen met 2,28 aanzienlijk hoger, maar het aantal kinderen dat zij ter wereld brachten in 2016 (184.660) blijft nog aanzienlijk achter bij de 607.500 kinderen die Duitse vrouwen in hetzelfde jaar baarden.
De geboortestijging biedt evenwel nog lang geen oplossing voor het grootste Duitse bevolkingsprobleem: de veroudering
De geboortestijging biedt evenwel nog lang geen oplossing voor het grootste Duitse bevolkingsprobleem: de veroudering. Dat vraagstuk speelt vooral in de deelstaten die voorheen tot de DDR behoorden. Daar is het aantal geboorten tussen 2015 en 2016 met 3 procent gestegen, tegenover 8 procent in het voormalige West-Duitsland.
Volgens de berekeningen zal aantal het inwoners in de leeftijdsgroep van 20 tot 65 jaar van 49,8 miljoen in 2015 dalen naar 43,9 miljoen in 2035 en naar 39,6 miljoen in 2060. Voor de Duitse economie is deze veroudering slecht nieuws. Een onderzoek van de Bundesbank uit 2017 wijst de veroudering van de bevolking aan als voornaamste oorzaak van een afnemende economische groei in de komende decennia. Die groei was de afgelopen vijf jaar gemiddeld 1,25 procent, maar zal afnemen tot 0,75 procent in de periode 2021-2025.
(Le Monde, Parijs)
WAT ZIJ ZEGGEN OVER… Winnie Mandela
David Beresford en Dan van der Vat, oud-correspondenten The Guardian
Haar reputatie mag een aantal keren zwaar zijn aangetast, haar populariteit onder de meeste Afrikanen bleef breed en diepgaand. Ze was onbedwingbaar, de kiezers zagen haar als onmisbaar. Toen Nelson Mandela in 2013 overleed, raakte ze in een onmogelijk conflict met haar dochters en andere familieleden over de nalatenschap. Ze wilde Mandela’s huis. Ze was weliswaar gescheiden voor de burgerlijke wet, maar volgens haar niet naar het tribale gewoonterecht.
Nomvula Paula Mokonyane, minister van Communicatie, in Sowetan
Als je pijn leed, zei Mama tegen je dat je de vijand nooit mocht laten merken dat je pijn had. Dat je juist dan hoop moest geven aan anderen, omdat jouw pijn die anderen sterker zou maken. Toen ik mijn zoon verloor bij een aanslag met een brandbom, haalde Mama mij uit bed waar ik lag te huilen. Ik moest opstaan om mijn zoon de best mogelijke uitvaart te bezorgen. Zelfs toen het ANC maatregelen tegen haar nam, heeft ze er nooit aan gedacht om de partij vaarwel te zeggen.
Patricia Huon, correspondent in Johannesburg van Libération
Voor de Waarheid-en-versoeningskommissie onder leiding van Desmond Tutu wordt haar gevraagd zich te verontschuldigen voor misstappen. Ze weigert. In 2001 wordt ze schuldig bevonden aan de ontvoering en dood van Stompie Moeketsie en tot zes jaar veroordeeld. Het vonnis wordt uiteindelijk omgezet in een boete. In 2009 maakt ze haar rentrée in de politiek. Winnie Mandela blijft tot het einde van haar leven de vrouw die zich aan niets of niemand onderwerpt, het laatste icoon van de strijd tegen de Apartheid.
Alan Cowell, oud-correspondent van The New York Times
Met de jaren werd haar reputatie aangetast door beschuldigingen van extreme wreedheid jegens verdachte overlopers, van misdragingen en indiscreties in haar privéleven en van een radicalisme dat niet overeen leek te stemmen met de zoektocht van Nelson Mandela naar raciale verzoening. Zij bleef niettemin in zijn omgeving. Zij was aan zijn zijde toen hij in 1990 uit gevangenschap werd ontslagen. Op zijn begrafenis in december 2013 gedroeg ze zich alsof zij de treurende first lady was, hoewel Mandela toen al jaren getrouwd was met Graça Machel.
