Luisteren, zien, bezoeken.
Tentoonstelling | Bård Breivik in Strandverket, Zweden
Te zien tot 6 juni 2018, www.strandverket.se
Een uurtje rijden vanuit Göteborg door de ruige natuur en dan ben je er, bij het pontje naar Marstrand, een van de duizenden eilandjes voor de Zweedse kust. Sommige zijn bewoond, andere verlaten. De Zweden vertoeven er vooral in de zomer, want – natuurlijk – heeft het gros er een buitenhuisje.
Rillend van de kou, omdat het in Zweden mid-maart heus niet al lekker zonnig is, maar guur en mistig, stap ik het eiland op. Marstrand staat net zo vol houten huisjes als de rest, maar er is één extra feature waarvoor ik speciaal gekomen ben: Strandverket.
Strandverket was een heel oud fort met houten balken en dikke muren, omgeven door de zee. Nu is het een modern kunstmuseum met strakke sculpturen en een shop vol kunstposters. Ondanks de moderne inhoud stap je bij binnenkomst een tijdmachine in. Er staat koffie in kannen klaar voor wie wil, het ruikt er zoals bij je grootouders en halverwege de expositie staan er mokken met thee en soepstengels. Zo knus.
Wie denkt dat dit Fortmuseum een paar zondagskunstenaars tentoonstelt heeft het mis, Strandverket toont werk van internationaal niveau. Zoals de bekende Noorse kunstenaar Bård Breivik die tot juni de hele benedenverdieping tot zijn beschikking heeft.
Hij maakt aardse sculpturen van hout, steen of metaal. Ronde oppervlakken en lekker abstract. Stukken hout die zo zijn gepolijst dat de jaarringen een eigen verhaal vertellen, een half afgewerkt brok steen dat een dansje doet met de klinkertjesvloer van het museum. Breiviks werk draait om de simpele schoonheid van materialen en komt in zo’n fort als dit extra tot z’n recht.
Kunstcomplex | Een plek zo puur en zen, dat het stom is hem te delen
Enoura Observatory, Japan, www.odawara-af.com
De meeste kunstliefhebbers moeten bij de naam Hiroshi Sugimoto denken aan zijn strakke zwart-witfotografie van eindeloze zeegezichten van overal ter wereld. Maar hij kan veel meer dan dat. Alweer tien jaar geleden begon Sugimoto aan de bouw van zijn eigen observatorium in Japan. Sinds oktober vorig jaar is Enoura Observatory, in de natuur buiten Tokio, open voor publiek. Een plek zo puur en zen, dat het ironisch genoeg eigenlijk stom is om hier te delen.
Boven op een berg vol citrusbomen staan een kleine galerie, een lange platte steiger, een theehuisje en een gebouw dat nog het meest wegheeft van een Japans amfitheatertje. Meer is het niet. Elk element van dit complex is bedoeld om te interacteren met de natuurlijke elementen van onze planeet. Zo doorklieft de zon bij opkomst met haar licht de ingang en slaat de ochtenddauw neer op de glazen wand van het observatiedek. Het uitzicht is adembenemend: de organisatie moedigt bezoekers aan een picknickmandje mee te nemen en vroeg te komen. Bij goed weer kijk je zo ver als je ogen aan kunnen, rechtstreeks de natuur in. Reserveren is verplicht en kan nu nog vrij spontaan, maar moet binnenkort waarschijnlijk ver van tevoren.
Podcast | Het verhaal achter alles
99% Invisible, 99percentinvisible.org
Een nieuwe podcast om mee naar je werk te wandelen: 99% invisible. Over datgene wat wel eens 5 seconden je brein passeerde, maar nooit de rust kreeg om onderzocht te worden: het verhaal achter onze omgeving. Een toepasselijke titel, want inderdaad: 99 procent van alles wat we om ons heen zien, is vormgegeven. En vaak kennen we maar een fractie van het verhaal. Nooit denken we na over de geschiedenis erachter, wie het gemaakt heeft, waarom het een bepaalde kleur heeft of wat de functie is.
En dat terwijl de ontstaansgeschiedenis heerlijk interessant is. Het is zo’n podcast die je – lekker cliché – letterlijk anders naar de wereld laat kijken. Zo gaat een aflevering volledig over Trumps Grote Muur, waarvoor inmiddels acht prototypes klaarstaan op de grens van Californië. Een onderwerp dichter bij huis is de Bijlmer. Jazeker, ook Nederland komt in deze Amerikaanse serie aan bod. In een tweedelige aflevering wordt precies beschreven hoe het komt dat de Bijlmer niet het succes is geworden dat het had moeten zijn. Hoe de stad van de toekomst de stad met een stom verleden werd.
Klassifest
Klassieke muziek is ook leuk als je jong bent, moeten ze hebben gedacht bij Klassifest: een avond opgezet als festival in Paradiso. Klassieke muziek uit alle windstreken zal deze avond elke ruimte vullen die de poptempel rijk is. Yes, er zijn ook acts in de toiletten.
7 april in Paradiso
A Chinese Journey
Chinese kunst bestaat allang niet meer alleen uit Ming-servies en vazen. Het Noordbrabants Museum toont Chinese hedendaagse kunst van de laatste vijftien jaar. Allemaal werk uit de verzameling van de Zwitser Uli Sigg.
T/m 8 juli in het Noordbrabants Museum
Steve Bannon: A Propaganda Retrospective
Welke invloed heeft propagandakunst gehad om het presidentschap van Trump? In deze tentoonstelling onderzoekt Jonas Staal de internationaal opkomende altrightbeweging en hoe propagandakunst daar een rol in speelt.
T/m 23 september in het Nieuwe Instituut, Rotterdam
Sugai Ken + Yasuo Sugibayashi
Twee Japanse elektrohelden komen naar het Muziekgebouw in Amsterdam: Sugai Ken en Yasuo Sugibayashi. Beide horen ze bij het label Lullabies For Insomniacs, opgezet door de Amsterdamse Izabel Caligiore. Verwacht duistere doch dromerige klanken.
13 april
