Wereldnieuws

Tokio noir

De Australische fotograaf Tom Blachford, redelijk jong maar zeer bereisd, kreeg van een grote Japanse bierbrouwer de opdracht Tokio te fotograferen op een manier waarop toeristen (en ongetwijfeld de meeste Edokko zelf) de stad niet kennen. Blachford besloot terug te grijpen op een eerder experiment: nachtopnamen van Palm Springs waarbij hij alleen maanlicht gebruikte, en waarmee hij zijn naam in de kunstwereld vestigde. De fotoserie verscheen onder de titel Midnight Modern. In Tokio maakte hij slechts gebruik van het ’s nachts aanwezige licht in en rond gebouwen die zijn voorkeur hadden: de scheppingen van de Japanse architecten uit de school van het Metabolisme, een stroming die in de jaren zestig ontstond, toen Japan ontwaakte uit de verdoving van de oorlog. ‘Ik wilde het gevoel vastleggen dat me overviel toen ik voor het eerst in Tokio was: dat je beland bent in een parallel universum,’ zegt Blachford. Hij heeft zijn nieuwe serie, in zes nachten bijeen geschoten, Nihon Noir gedoopt.

DUITSLAND – In Mettingen spreekt men al over ‘China & Azië’

Wie men ook spreekt in Mettingen, nabij Osnabrück, iedereen vraagt zich af hoe het verder zal gaan. Wordt C&A, het eigendom van de Brenninkmeijers die hier vandaan komen, werkelijk verkocht aan de Chinezen? ‘Dan wordt het dus China & Azië,’ zegt de vrouw in de bloemenwinkel in het hart van het stadje, tegenover een aantal villa’s van de nazaten van Clemens & August.

Geen van de ongeveer 2000 Brenninkmeijers woont overigens nog permanent in Mettingen. De clan, waarvan het vermogen wordt geschat op 22 miljard euro, is in de loop der tijd over de hele wereld verstrooid geraakt. Clemens en August vertrokken al in 1841 om in Sneek, 200 kilometer naar het westen, een eerste winkeltje te openen, de kiem van een wereldconcern. Maar Mettingen blijft de Brenninkmeijers op een vreemde manier trekken. Daar bevindt zich ook de Liberna Collection, een kostbare boekenverzameling van de familie, in een museum dat in 2009 werd geopend en dat in geen enkele grote stad zou misstaan.

(Süddeutsche Zeitung, München)

ZWITSERLAND – Zwijgplicht gynaecoloog over geslacht van embryo?

‘Meisje of jongen? Tot voor kort wist zelfs de gynaecoloog dat in de eerste weken van de zwangerschap niet. Nu is dat in het eerste kwartaal met een bloedtest vast te stellen. Naar schatting honderd aanstaande ouders per jaar gebruiken in Zwitserland die informatie om vanwege het geslacht de zwangerschap legaal te laten afbreken.

De Bondsraad wil dat nu verhinderen. Artsen zouden zwangeren in de eerste twaalf weken van de zwangerschap niet meer mogen inlichten over het geslacht van het embryo. Het parlement moet daar komend voorjaar over beslissen. Prenatale testen moeten niet misbruikt worden voor geslachtsselectie. Maar dit soort uitzonderingsgevallen kunnen een ingrijpen in het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw niet rechtvaardigen. Of een vrouw in de eerste twaalf weken uit financiële noodzaak, vanwege haar carrière of wegens het geslacht voor een abortus kiest, gaat de overheid niets aan. 
Kinderen krijgen is een privékwestie.’

(Berner Zeitung, Bern)

JAPAN – Bakolie McDonald’s bevordert haargroei

Onderzoekers van de Yokohama National University in Japan hebben een manier gevonden om de haargroei te stimuleren. Ze lieten haarzakjes van muizenhaar ontkiemen op een kweekbed met dimethylpolysiloxaan, het middeltje dat McDonald’s en andere fastfoodketens aan het frituurvet toevoegen om het minder te laten schuimen en spatten. Bij het haarkweekproces werden ook menselijke stamcellen gebruikt. Bij naakte muizen was het resultaat frappant, en volgens de Japanners lijken eerste proeven bij mensen veelbelovend. Professor Junji Fukuda: ‘De sleutel bij de massaproductie van haarzakjeskiemen is de keuze van de voedingsbodem in het kweekbakje. Zuurstofdoorlatende dimethylpolysiloxaan bleek geweldig te werken. Het is een simpele en robuuste methode, en we hopen dat het ook bij mensen tot goede resultaten zal leiden.’

(Volksdagblad, Beijing)

VS – ‘Wetenschap moet Trump rekenschap laten afleggen’

‘Na een jaar Trump wordt het steeds duidelijker dat de rol van wetenschap wordt ondermijnd. Kort na Trumps overwinning probeerde dit blad nog de zonzijde te zien en veronderstelden we dat Trump “nu zijn schampere houding kan loslaten en realiteit, rationaliteit en evidentie zal accepteren”. Maar dat optimisme werd gelogenstraft. Na twaalf maanden kan Trumps invloed op de wetenschap worden onderverdeeld in twee categorieën: het slechtste dat we ervan verwachtten, en al het slechte dat we er niet van hadden verwacht.

Trump veroorzaakte een golf van politieke activiteit onder wetenschappers die zich voornamen hem te dwarsbomen

Op de lange lijst van onderwerpen in de eerste categorie staat de Amerikaanse terugtrekking uit het klimaatakkoord van Parijs, het oprollen van overheidsinstanties die zich met het milieu bezighielden, en het verbod voor overheidsorganen op het gebruik van uitdrukkingen als “aantoonbaar” en “klimaatverandering”. Adviesgroepen, waaronder die voor hiv/aids, zijn ontbonden en wetenschappers zijn verwijderd uit andere adviesraden.
Wat de tweede categorie betreft: Trumps campagneretoriek hield een inreisverbod voor moslims in, maar de volle, kille en chaotische details daarvan pakten nog veel verstorender uit. Wetenschappelijke organisaties stonden in de rij om te klagen over verlies aan talent.

Er gebeurde ook iets goeds: Trump veroorzaakte een golf van politieke activiteit onder wetenschappers die zich voornamen hem te dwarsbomen. Zij die de waarde van de wetenschap koesteren, moeten doorgaan het optreden van de president te weerstaan en pogen hem rekenschap te laten afleggen.’

(Nature, New York)

FRANKRIJK – Tulpen van Koons niet erg welkom in Parijs

In 1885 schonk Frankrijk aan de VS het Vrijheidsbeeld. In 2016 kwam de Amerikaan Jeff Koons op het idee een tegengebaar te maken. Hij wist, samen met de toenmalige Amerikaanse ambassadrice in Frankrijk, geldelijke toezeggingen van Amerikanen los te peuteren voor een sculptuur van eigen maaksel ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de terreuraanslagen in Parijs in november 2015. ‘A bouquet of tulips’ à la Koons: een hyperrealistische hand met daarin een tiental tulpen in felle kleuren, vervaardigd uit brons, roestvrij staal en aluminium, 12 meter hoog en 8 meter in doorsnede bij een gewicht van 33 ton. Met de Parijse burgemeester Anne Hidalgo was ook al een plekje bekokstoofd: voor de strakke colonnade van het Palais de Tokyo, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1937 en centrum van hedendaagse kunst, tegenover de Eiffeltoren op de andere oever, maar ver weg van het elfde arrondissement waar de aanslagen werden gepleegd.

Volgens Koons moet zijn creatie worden gezien als ‘een symbool van herdenking, optimisme en genezing van de verschrikkelijke gebeurtenissen’. ‘Ik wilde een vriendschapsgebaar maken tussen het Amerikaanse en 
het Franse volk.’

Maar niet iedereen stelt dit aardig bedoelde bloemetje op prijs. In een open brief dringen enkele tientallen namen uit de Franse kunstwereld er 
bij het Parijse gemeentebestuur op 
aan Koons’ cadeautje te weigeren.

‘Het huidige werk van Koons heeft meer te doen met entertainment en speculatie dan met wat ik, en naar 
mijn mening de meeste Fransen, 
onder kunst verstaan,’ aldus Stéphane Corréard, de vertegenwoordiger van de Franse galeriehouders. ‘Een dergelijke “sculptuur” plaatsen voor het Palais de Tokyo zou gelijkstaan aan het plaatsen van een standbeeld van Ronald McDonald bij de ingang van een driesterrenrestaurant.’

Een andere ondertekenaar maakt gewag van ‘de esthetiek van Disneyland’ met als aanbeveling: ‘Zet het maar neer voor de Trump Tower in New York.’

Het Parijse gemeentebestuur lijkt op de terugtocht. ‘De minister van Cultuur moet er maar over beslissen,’ stamelt 
de Parijse wethouder van Cultuur.

(artNet, New York – L’Express, Parijs)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… de diplomatieke clash tussen Nederland en Turkije

Abdullah Asiran en Tugrul Cam – Anadolu Ajansi

Bijeenkomsten, georganiseerd door Turken ten gunste van constitutionele veranderingen om in Turkije een presidentieel systeem in te voeren, krijgen 
in Nederland te maken met geweldige beperkingen van de overheid. Volgens diplomatieke bronnen had Turkije enkele voorwaarden gesteld aan de Nederlandse regering om de onderlinge betrekkingen te verbeteren. Deze bronnen benadrukken dat de Turkse regering haar tegenzin had laten blijken met betrekking tot de terugkeer van Nederlandse gezant Cornelis van Rij.

Amberin Zaman – Al Monitor

Het hielp vorig jaar al niet erg dat de Turks-Nederlandse ruzie samenviel 
met de parlementaire verkiezingen in Nederland. Ditmaal staan er verkiezingen voor de gemeenteraden voor 
de deur, en Rotterdam, met een grote Turkse gemeenschap, is daarbij een van de steden waar hard om zal worden gevochten. DENK, een partij die onverbloemd aan de kant van Erdogan staat, heeft een kandidatenlijst opgesteld waaruit blijkt hoezeer Turkije en de Nederlandse binnenlandse politiek steeds meer verweven raken.

Laura Pittel – Financial Times

In Ankara zei een hoge Turkse ambtenaar dat Turkije excuses had geëist 
voor de Nederlandse weigering vorig jaar Turkse ministers toegang te verschaffen, maar de Nederlanders zouden daar niet bevredigend op hebben gereageerd. Nederlandse diplomaten zouden erop hebben aangedrongen het verleden te laten rusten en een einde te maken aan ‘de Tulpencrisis’. 
De afgelopen weken opende de Turkse leider Erdogan een charmeoffensief jegens Europa. Zo bezocht hij in Rome de paus.

Sevil Erkus – Hürriyet

Een Nederlandse diplomaat in Ankara zei tegen de krant dat beide partijen ‘bij 
de onderhandelingen geen balans in de wederzijdse concessies hadden kunnen vinden’ en gaf uitdrukking aan ‘de teleurstellende ontwikkeling die indruist tegen de geschiedenis van 400 jaar vriendschap’ tussen beide landen. De diplomaat benadrukte dat de beslissing van de Nederlandse regering om de ambassadeur terug te trekken ‘te maken heeft met diens benoeming op een nieuwe post nu hij niet naar Ankara kan terugkeren’.

Samengesteld door Lambiek Berends