Wereldnieuws

VS – Kunst die niet aan kunst doet denken

Kunstenaar Jeffrey Michael Austin raakte geboeid door de weerspiegeling van wolken bij zonlicht in de regenplassen op de straten in zijn woonplaats Chicago. Maar omdat het licht niet altijd goed valt, en omdat het niet altijd regent in Chicago, besloot hij de ‘puddles’ in zijn atelier te vervaardigen uit kunsthars en verf, en de natuurgetrouwheid te verhogen door er ook nog wat straatvuil aan toe te voegen, verfrommelde koffiebekertjes bijvoorbeeld, of wat de achteloze stedeling zo al achterlaat in de openbare ruimte. ‘Ik wilde kunst maken die op het eerste oog niet aan kunst doet denken,’ zegt Austin op kunstblog Colossal, ‘maar kunst die deel uitmaakt van het natuurlijke stadsbeeld aleer zij zich met iets van subtiele en verrassende magie in haar ware aard ontvouwt.’ Natura artis magistra in optima forma – om het maar eens eenvoudig te verwoorden.

MEXICO – Recordaantal moorden in 2017: 29.168

In Mexico werden vorig jaar 29.168 moorden gepleegd, het hoogste aantal sinds de huidige wijze van registreren begon in 1997, aldus het ministerie van Binnenlandse Zaken dat de cijfers dit weekeinde publiceerde. Het land worstelt al jaren met toenemend geweld door de strijd tegen de drugskartels. Geweld zal ook een centraal thema worden bij de presidentsverkiezingen in juli aanstaande, waarbij de huidige president Enrique Peña Nieto weer kandidaat is. Er werden vorig jaar 40 procent meer moordonderzoeken ingesteld dan in 2013, het eerste volle jaar van Nieto’s eerste termijn.

Het moordcijfer voor Mexico is met 20,5 per 100.000 inwoners overigens nog altijd lager dan het cijfers voor Colombia en Brazilië (beide 27 per 100.000) en aanmerkelijk lager dan in El Salvador (60.8).

Drugsgeweld en bendeoorlogen, veroorzaakt door de uitbreiding van het Jalisco New Generation-kartel, zijn de belangrijkste factoren bij de stijging in Mexico.

(The Guardian, Londen)

CHINA – Bevolkingsaanwas in China neemt af

Bijna 60 procent van de echtparen in Beijing zegt graag twee kinderen te hebben, maar nog geen 10 procent neemt ook twee kinderen, zo blijkt uit een onderzoek van de Chinese overheid. In 2015 kwam er een einde aan China’s beruchte eenkindpolitiek – in 1979 ingevoerd om greep op de bevolkingsgroei te houden. Echtparen hebben nu het recht op twee kinderen. Maar het aantal geboorten in China daalt, ondanks die tweekinderenpolitiek. In 2017 werden 17,23 miljoen kinderen geboren tegen 17,86 miljoen in 2016, bericht het Chinese bureau voor statistiek. Ook het arbeidspotentieel neemt af. Gedefinieerd als ‘inwoners tussen 16 en 59 jaar’ kromp het aantal werkenden vorig jaar met 5 miljoen. Het aantal mensen ouder dan 65 jaar steeg. In 2017 maakten deze ouderen 11,4 procent van de totale bevolking uit tegenover 10,8 procent een jaar tevoren.

(Beijing Morning Post, Beijing)

ITALIË – Don José is dood, leve Carmen!

Tijdens het operafestival Maggio Musicale Fiorentino werd een bewerking door Leo Muscato van de opera Carmen van Bizet vertoond, waarbij de heldin niet wordt doodgestoken, maar Don José diens pistool ontfutselt en hem doodschiet. Het was de bedoeling, volgens de leiding van het Italiaanse festival, om aandacht te besteden aan ‘het om zich heen grijpende geweld tegen vrouwen’. Maar in een land waar opera op gelijke hoogte staat met religie, lokte de manipulatie met het slot van deze klassieke opera een stortvloed van protesten uit.

In 1980 stuurde Peter Sellars Mozarts Don Giovanni op het muziekfestival van Manchester met een heroïnespuit het toneel op. Muscato verplaatste Carmen slechts naar een zigeunerkamp in Italië in de jaren tachtig met Don José als een lid van de oproerpolitie. ‘Is het wellicht een idee om een versie van Moby Dick op de markt te brengen waarin de walvis niet doodgaat maar alleen wordt verdoofd?’ vroeg La Repubblica zich af.

(El País, Madrid)

FRANKRIJK – De Slag bij Hastings lijkt opnieuw ontbrand

De Franse president Emmanuel Macron heeft met een wellicht ondoordacht maar charmant gebaar aan Theresa May beloofd dat de Britten in 2022 zich op eigen grondgebied een jaartje mogen vergapen aan La Tapisserie de Bayeux, een uit de hand gelopen borduurwerkje van 70 meter lang en 50 centimeter hoog, bijna duizend jaar oud en de grootste (en enige) toeristische trekpleister van het Normandische stadje Bayeux, 15.000 inwoners en een half miljoen toeristen per jaar.

Pierre Bouet, de tachtigjarige historicus die onder meer waakt over het doek, was hoogst verbaasd toen hij van Macrons geste vernam. ‘Ik dacht eerst dat het een grap was. Maar als u mij advies zou vragen, dan zou ik zeggen, met alle respect die ik heb voor mijn Britse collega’s: niet doen.’

Tachtig bekwame borduursters hebben twee jaar lang aan een duplicaat hebben gewerkt

Het wandtapijt werd vervaardigd na de Slag bij Hastings in 1066, waar de Normandische krijgsheer Willem de Veroveraar, die via ingewikkelde familiebanden aanspraak maakte op de Engelse troon, de zittende vorst Harold II versloeg. Harold kreeg een pijl in zijn oog en liet het leven. Het was niet de eerste maar wel de laatste keer dat een strijdmacht van buitenaf een invasie op Engels grondgebied pleegde. De Britten beschouwen het koningschap van Willem, dat tot 1081 duurde, als het begin van wat later het Britse Imperium zou worden.

Wie het wandkleed hebben vervaardigd, staat niet vast. Engelse nonnen? Franse nonnen? Het is in elk geval een heel karwei geweest. In later tijden is er een duplicaat vervaardigd, waar tachtig bekwame borduursters twee jaar aan hebben gewerkt. En waarom bood Macron het voor 2022 aan? Wel, dan moet het museum in Bayeux toevallig toch een jaar dicht voor een grondige verbouwing. Inmiddels is in Groot-Brittannië een strijd uitgebroken over wie het wandtapijt waar mag tentoonstellen. Het British Museum wil dat het naar Londen komt, maar British Heritage, een al minstens zo befaamd instituut, is van mening dat er maar één plek is: ergens in de buurt van Hastings.

(The Guardian, Londen – Le Figaro, Parijs)

ZWITSERLAND – Moslimvader verliest geding om kerstliedjes

Een vader in de Zwitserse stad Dietikon is veroordeeld tot het betalen van een boete van 500 francs omdat hij zijn drie zoontjes tussen zes en acht jaar oud in december 2016 niet wilde laten deelnemen aan een zangrepetitie van kerstliedjes. De repetitie zou in een kerk worden gehouden, en dat vond de vader te ver gaan. Hij verzocht daarom de schoolleiding zijn kinderen voor deze repetitie vrijaf te geven. De schoolleiding wilde niet op dat verzoek ingaan. Zij wilde hooguit de kinderen niet verplichten om met hun klassen aan de officiële uitvoering van het ‘Weihnachtssingen’ deel te nemen, omdat die buiten schooltijd plaatsvond. Maar de repetitie in de kerk dienden de kinderen wel bij te wonen.

Ook in hoger beroep werd hij veroordeeld. Hij zou zijn plicht als ouder hebben verzaakt, zo meende ook de beroepsrechter, omdat hij zijn kinderen had gedwongen twee officiële lesuren te verzuimen.

De advocaat van de vader voerde in hoger beroep aan dat het opleggen van een boete in dit geval strijdig is met de Zwitserse grondwet en met de onderwijswet van het arrondissement Zürich, waar Dietikon onder valt. De zangrepetitie werd gehouden in een kerkgebouw en de kerstliedjes hadden duidelijk betrekking op een christelijke traditie. Welnu, zo voerde de advocaat aan, de grondwet verbiedt dat iemand kan worden gedwongen religieuze handelingen te verrichten of godsdienstonderwijs te volgen. De vader gaat nu bij de hoogste Zwitserse rechtsinstantie in beroep en wordt daarin bijgestaan door de Islamitische Centrale Raad in Zwitserland.

(Neue Zürcher Zeitung, Zürich)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… de beslissing van de SPD om te gaan praten met Merkel

Redactioneel – Taz.dietageszeitung

De SPD heeft veel krachten verbruikt 
om in te zien wat de SPD nu eigenlijk is: het eeuwige compromis. Dat is zij al minstens honderd jaar, van hier naar daar, tussen verandering en vertegenwoordiging, tussen programmapartij 
en machtspartij, tussen gevoelig en strategisch. Of de SPD ditmaal weer gaat meeregeren, is nog lang niet zeker, gezien het onmiskenbare talent van partijleider Martin Schulz om horden neer te zetten waar hij dan ook zelf over struikelt.

Nico Fried – Süddeutsche Zeitung

De sociaal-democraten hebben één stap vooruit gezet en een halve opzij. Ze hebben zichzelf gepijnigd, maar niet verzuimd er met nieuwe wensen voor te zorgen dat die zelfkastijding nog even zal voortduren. CDU/CSU en SPD onderhandelen nu over de details van een coalitieverdrag, maar ook tegen de vermoeidheid en de ergernis van de burgers in. De meeste Duitsers begrijpen dat een politieke partij ideeën wil verwezenlijken. Maar dat het belang van de burger wordt gediend als uiteindelijk een partij toch maar van regeren afziet, begrijpen ze niet.

Daniele Vates – Frankfurter Rundschau

Conflicten heeft de SPD vaker gekend, waaraan dan politieke carrières als die van Willy Brandt werden opgeofferd om verhoudingsgewijs kleinigheden, of waarbij zelfs delen van de partij zich afscheidden. De enigen die ervan profiteerden, waren de politieke tegenstanders. Op dit moment krijgt men de indruk dat de ooit gevierde partijleider de grootste tegenstander is. De politieke tegenstander is echter niet Martin Schulz, zelfs niet Angela Merkel, maar het grote gevaar is het rechtspopulisme, de versterking van nationalisme en racisme.

Thomas Schmid – Die Welt

De SPD beweegt zich steeds meer in de richting van een louter sociaal-politiek georiënteerde cliëntenpartij. Voor een partij die discussieert met de ambitie 
ooit weer de bondskanselier te leveren, mag men toch wel meer verlangen. 
Een dergelijke partij zou de rol van een stabiele Duitse regering in een onstabiele wereld met minstens evenveel hartstocht moeten kunnen bediscussiëren als waarmee zij het heeft over haar sociaal-politieke lievelingsonderwerpen.

Samengesteld door Lambiek Berends