Wereldnieuws

VERENIGD KONINKRIJK – Veiligheid Britse patiënt niet langer gegarandeerd

Britse patiënten dreigen de komende winter te overlijden door ‘een gevaarlijk tekort aan ziekenhuisbedden’, waarschuwt de National Health Service (NHS). Het tekort zou ertoe kunnen 
leiden dat nieuwe patiënten ‘twaalf uur of langer achter in ambulances 
of op brancards moeten blijven liggen voordat ze een dokter zien, zoals ook in de vorige winter gebeurde,’ aldus Chris Hopson, het hoofd van de NHS.

De regering stelde dit voorjaar een plan op waarbij een miljard pond werd uitgetrokken om in deze maand september twee- tot drieduizend bedden vrij te krijgen van patiënten die weliswaar zijn uitbehandeld, maar die nergens anders heen kunnen. Volgens dat plan zou 
het aantal bedden dat door deze groep wordt bezet deze maand moeten zijn gedaald tot 3,5 procent van het totaal, maar dat is bij lange na niet gehaald.

Hopson vreest dat de situatie ‘nog ernstiger dan vorig jaar’ kan worden. ‘Ik ben bang dat we niet genoeg bedden, artsen en verplegend personeel hebben om de patiëntveiligheid in onze ziekenhuizen te garanderen.’

(The Observer, Londen)

DUITSLAND – Debat of bezegeling van de volgende Grosse Koalition?

Men kan niet zeggen dat het televisieduel tussen bondskanselier Angela Merkel (CDU) en haar uitdager Martin Schulz (SPD) geen inzichten bood. 
De miljoenen kijkers hebben allen 
hetzelfde gezien: een zeer beschaafde, 
zakelijke en, dat mag men ook wel zeggen, stomvervelende persconferentie ter rechtvaardiging van beider Grosse Koalition. Niemand kan nu nog beweren dat er in Duitsland te weinig wordt gesproken over de vluchtelingenpolitiek en de integratie van moslims. Vrijwel het gehele eerste uur van de negentig minuten durende uitzending ging daarover – en voor de rest was nauwelijks nog tijd. Het begrip ‘sociale rechtvaardigheid’ viel pas na vijf kwartier. En hoe dachten beide kandidaten over de huidige onderwijspolitiek? Wat doen we met de stijgende huren in de steden, hoe wordt de verarming van ouderen tegengegaan? – het werd eenvoudigweg niet gevraagd. Daar stond tegenover dat beiden zo veel eensgezindheid demonstreerden dat het geen enkel probleem lijkt te worden na de verkiezingen naadloos over te gaan tot de volgende Grosse Koalition. Soms profiteerde de kanselier van haar ‘ambtsbonus’. Dan trok 
ze haar telefoonboek, gevuld met de nummers van alle mensen ter wereld die ertoe doen. Haar uitdager kon daar alleen tegenover stellen dat hij wat scherper redeneerde, maar haar in het nauw drijven lukte hem niet. Schulz leverde een ordentelijke prestatie, en niemand zou het een ramp vinden als hij de volgende kanselier zou worden. Dat is een geruststellende gedachte, gezien de toestand in de wereld – als het maar niet zo slaapverwekkend was.

(Der Spiegel, Hamburg)

TURKIJE – Turkije en Christie’s strijden over beeldje

Het veilinghuis Christie’s en de Amerikaanse kunstverzamelaar, hedgefonds titaan Michael Steinhardt voeren een juridisch gevecht met de Turkse regering over een marmeren vrouwenbeeldje van 23 centimeter, rond 5000 jaar oud, en ooit opgegraven in 
Anatolië. Het staat in de antiekwereld bekend als de Guenoll Stargazer, ‘de sterrenkijkster’ – gezien het achterover gebogen hoofdje – en heeft 
vermoedelijk dienstgedaan bij vruchtbaarheidsrituelen in de Kopertijd.

De vroegste documentatie rond het beeldje in de VS dateert van 1961, toen het echtpaar Edith en Alistair Bradley Martin het aankochten voor hun Guennol Collectie. Het ging daarna enkele malen in andere handen over, totdat Steinhardt het in 1993 verwierf. Hij heeft het nu ter veiling aangeboden. Onderhands zou een verzamelaar 
inmiddels een bod van 12 miljoen 
dollar hebben uitgebracht.

‘Turkije wist in elk geval in 1997 – en vermoedelijk al veel eerder – dat het in New York was en had dus alle informatie die het nodig had om het eigendom te claimen of, op z’n allerminst, naar het beeldje te informeren’

In juli van dit jaar deponeerde Turkije bij de rechtbank in New York een eis tot teruggave. Het beeldje zou ooit ‘illegaal’ zijn opgegraven. ‘Iedereen wist of had behoren te weten dat 
het beeldje uit Turkije was geroofd.’

Christie’s en Steinhardt werpen tegen dat Turkije wel erg laat met de eis komt. Het beeldje in kwestie heeft 
jarenlang als bruikleen deel uitgemaakt van de collectie van het 
Metropolitan Museum of Art in New York. ‘Turkije wist in elk geval in 1997 – en vermoedelijk al veel eerder – dat het in New York was en had dus alle informatie die het nodig had om het eigendom te claimen of, op z’n allerminst, naar het beeldje te informeren.’ Het bod van 12 miljoen zou Turkije pas hebben wakker geschud.

In het verweer wordt een uitgebreide lijst van publicaties sinds 1969 
genoemd waarin aan het beeldje wordt gerefereerd en waaraan auteurs hebben meegewerkt ‘die banden hadden met de Turkse overheid’.

Het Turkse argument daartegen luidt dat ‘men in redelijkheid niet kan eisen dat de Turkse overheid ieder gestolen kunstvoorwerp dat illegaal het land is uitgesmokkeld onmiddellijk kan signaleren wanneer het opduikt in een publicatie of in een museum’. Als Turkije gelijk krijgt, vreest het veilinghuis een dat er een rampzalig precedent geschept wordt voor kunstverzamelaars en musea.

(artnet, New York)

CHINA – China houdt hoofd koel in de Koreaanse kwestie

De Noord-Koreaanse nucleaire kwestie verkeert in een impasse. In deze gecompliceerde situatie dient China het hoofd koel te houden en het risico voor de Chinese maatschappij te minimaliseren. Als China de leverantie van olie aan Noord-Korea geheel zou stopzetten, blijft het onzeker of wij daarmee Pyongyang kunnen doen afzien van verdere nucleaire proeven of raketlanceringen. Zolang de Noord-Koreaanse nucleaire activiteiten het noordoosten van China niet besmetten, dient China zich te onthouden van het opleggen van agressieve sancties. De kern van het Noord-Koreaanse nucleaire probleem is dat het bondgenootschap Washington-Seoul Pyongyang een gevoel van onveiligheid geeft, waardoor men daar gelooft dat het beschikken over eigen nucleaire slagkracht de enige garantie is voor het overleven van het bewind. Onze aandacht mag derhalve nooit 
geheel en al worden opgeëist door de kwestie op het Koreaanse schiereiland.

(Global Times, Beijing)

FRANKRIJK – Sociale omwenteling: postpakket op zondag

La Poste heeft een taboe doorbroken. Het dochterbedrijf van de Franse 
posterijen, Chronopost, zal vanaf half september ook op zondag pakjes gaan bezorgen, maar alleen pakketjes die door bedrijven worden verzonden, 
niet door particulieren.

La Poste heeft het terrein twee jaar 
geleden al eens verkend. Op zondag 20 december 2015 werden in een aantal steden al pakketjes bezorgd om het hoofd te bieden aan de stroom onlinebestellingen van kerstcadeautjes. En via het dochterbedrijf DPD UK heeft La Poste al ervaring opgedaan met een dergelijke zondagsdienst in het Verenigd Koninkrijk. De zogeheten e-commerce ontwikkelt zich ook in Frankrijk razendsnel. 
In 2016 kochten de Fransen voor 72 miljard euro op internet, een stijging van 14,6 procent ten opzichte van 2015. Anders gezegd: in 2016 werden 1,03 miljard onlinetransacties verricht, 
dat wil zeggen 33 per seconde. Dit jaar wordt een omzetstijging tot 80 miljard euro verwacht.

(Le Monde, Parijs)

VS – Bizarre wetten

In Alabama is het verboden om een ijsje in je achterzak 
te bewaren. En in Delaware mag je officieel geen broek dragen die strak in de taille zit. Pickles moeten kunnen stuiteren anders is het verboden om ze als pickles te verkopen. Voor haar boek I Fought the Law deed fotografe Olivia Locher onderzoek naar ongebruikelijke regelgeving in elke afzonderlijke staat van de Verenigde Staten. Die bleken nog ongebruikelijker dan verwacht. Een kleine 
Ziggy Stardust-look alike overtreedt de wet in Texas waar kinderen geen vreemd kapsel mogen hebben. Of er ook werkelijk arrestaties aan de hand van dit soort bizarre wetten worden uitgevoerd is de vraag. Neemt niet weg 
dat er jaarlijks honderden regels do’s en don’ts worden verzonnen. Daar knipoogt Olivia Locher naar.

(My Modern Met, New York)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… de Rohingya-crisis in Myanmar

David Scott Mathieson – The New York Times

Minder dan een jaar na de glansrijke overwinning van de Birmese Nationale Liga voor Democratie is het drama van de Rohingya alleen maar groter geworden. Aung San Suu Kyi wordt er nu van beschuldigd dat ze alleen maar toekijkt bij regelrechte mensenschendingen. Een deel van de kritiek is gerechtvaardigd, maar Suu Kyi zit na decennia van militair bewind met een vrijwel onhanteerbaar probleem opgescheept waarvan men de bijzonderheden moet kennen wil men de Rohingya kunnen helpen.

Bruno Philip – Le Monde

Twee sleutelfiguren beheersen het toneel in Myanmar: mevrouw Suu Kyi, 71 jaar, die de dubbelfunctie bekleedt van minister van Buitenlandse Zaken en virtueel regeringsleider, en generaal Min Aung Hlaing, 61 jaar, bevelhebber van het leger en erfgenaam van de militaire junta. De uitstraling van Aung San Suu Kyi in het buitenland is danig verbleekt door 
haar stilzwijgen over de verschrikkelijke onderdrukking van de moslimminderheid. De balans van haar eerste jaar aan de macht is dramatisch schraal, om niet te zeggen: ronduit negatief.

Charu Lata Hogg – The Daily Telegraph

Aung San Suu Kyi’s zwijgen terwijl haar wordt gevraagd in actie te komen om de Rohingya in Myanmar te beschermen, zet vraagtekens bij de betrokkenheid van deze met de Nobelprijs onderscheiden vrouw. In december al verweet een tiental andere Nobelprijswinnaars haar dat zij geen initiatief nam om de moslimminderheid volledige burgerrechten te verlenen, en werd ze er door hen aan herinnerd dat het haar voornaamste taak was in haar land ‘voorop te gaan in moed, menselijkheid en mededogen’.

Peter Goodspeed – Toronto Star

Duizenden angstige Rohingya dorpelingen zitten in de val aan de grens met Bangladesh, tegengehouden door grenswachten en beschoten met machinegeweren en mortieren door het Birmese leger. Tienduizenden anderen zitten zonder voedsel omdat internationale hulporganisaties zich hebben teruggetrokken uit het conflictgebied. Meer dan ooit dienen landen als Canada zich sterk te maken voor de Rohingya en aan te dringen op een vreedzaam en rechtvaardig einde 
van het conflict.