Een interview met Jason Pomeroy.
Waarom heeft u uw jongste televisieserie gewijd aan ‘de intelligente stad’?
‘Alles wat te maken heeft met ecologie en duurzaamheid heeft me altijd geboeid. Maar men verwaarloost tegenwoordig een beetje de vraag in hoeverre intelligente steden ook duurzaam zijn.
De intelligente stad 3.0 verenigt de technologische en economische stuwkracht van de overheid met de dynamiek van de burger en de maatschappelijke organisaties, waaraan dan factoren moeten worden toegevoegd als cultuur, publieke ruimte en milieu. Amsterdam en Barcelona zijn daar goede voorbeelden van: daar is de visie op de intelligente stad het breedst.
De overheid moet niet zozeer haar visie opleggen als wel een kader aangeven dat de bevolking in staat stelt te kunnen zeggen: “Precies, die kant willen we op.” Dat kader wordt vervolgens geschraagd door het bedrijfsleven en de universiteiten, die proberen de ideeën te vervolmaken en tot uitvoering te brengen door voortdurend te blijven werken aan onderzoek en ontwikkeling. Volgens mij stelt het samenbrengen van deze zes elementen – technologie, economie, en de sociale, culturele, ruimtelijke en milieufactoren – ons in staat de intelligente stad 3.0 te verwezenlijken.’
Wat zijn volgens u de meest geslaagde technologische ontwikkelingen, en kunnen die ook eenvoudig worden toegepast in andere steden?
‘Singapore probeert het met zelfrijdende auto’s en Amsterdam test zelfvarende boten. In beide gevallen bestudeert en beproeft het Massachusetts Institute of Technology de technische vindingen in samenwerking met de universiteiten ter plekke. Zelfrijdende auto’s en een geïntegreerde mobiliteit: dat is volgens mij de weg die we moeten volgen.
Die zelfrijdende auto’s zullen wereldwijd een geweldige uitwerking hebben op de infrastructuur. Van de ene dag op de andere zullen enorme gebieden vrijkomen die nu als parkeerplaatsen zijn ingericht. En in een stad als Amsterdam, waar de vaarwegen 50 procent uitmaken van het stedelijk grondgebied, zijn zelfvarende boten die kunnen dienen voor het openbaar vervoer, maar ook voor het transport van goederen en als varende taxi’s, buitengewoon nuttig – niet alleen om de luchtverontreiniging terug te dringen maar ook de verkeersindigestie.’
Wat kunnen architecten en overheden leren van deze intelligente steden?
‘Eén essentieel punt: de term “intelligente stad” is eigenlijk onjuist. Evenals “de groene stad” is het een veel te beperkt begrip. Men ziet over de hele wereld dat er tal van ideeën over bestaan. Ik zoek nog naar een betere benaming, maar ik blijf ervan overtuigd dat we moeten uitgaan van de sociale, economische en ecologische gegevenheden en nieuwe technieken spaarzaam moeten toepassen, in het belang van een grotere doelmatigheid en van een beter evenwicht in de publieke ruimte.
De voortgaande verstedelijking beperkt onze mogelijkheden tot socialiseren. We verbergen ons achter Facebook en andere sociale netwerken, of in andere virtuele werelden.
Auteur: Amy Frearson
Lees ook onze dossierstukken uit editie 51 terug over de stad van de toekomst:
1. Masdar
2. Songo (Zuid-Korea)Text Here: https://blendle.com/item/bnl-360-20170907-320b9c0a02cc
3. Slimme steden in Afrika
