Actuele gebeurtenissen wereldwijd, in woord, beeld en citaat.
VS – Lijden liberalen aan ‘imperial overstretch’?
Wellicht was het niet zo’n goed idee van de Romeinse keizer Claudius om ook Groot-Brittannië te willen veroveren. Enkele decennia later strekte het Romeinse Rijk zich uit over een reusachtig grondgebied dat met veel inzet van geld, materiaal en mensen verdedigd moest worden. Twintig eeuwen later vonden Amerikaanse wetenschappers een begrip uit voor die zelfoverschatting: imperial overstretch. In de VS vragen liberale opinieleiders zich af of hun blindheid voor de noden van de kiezers niet heeft geleid tot het presidentschap van Donald Trump. Je zou kunnen spreken van een morele vorm van imperial overstretch: de liberale krachten willen overal in de wereld tegelijk vooruitgang brengen, te veel te snel bereiken, zonder dat zij over de middelen beschikken om aanvallen op hun ideeën af te slaan. Ook het bestrijden van discriminatie en het bevorderen van emancipatie kent verliezers, en die kunnen een geweldige politieke kracht ontwikkelen.
(Der Tagesspiegel, Berlijn)
NIEUW-ZEELAND – Rara, wat is het?
Een Maori-kano, een monster, een walrus, een tijdcapsule? Zo’n honderd mensen reageerden met de wildste suggesties op een Facebookpost van de Nieuw-Zeelandse Melissa Doubleday. Zij kwam bovenstaand object tegen op het strand bij Muriwai, niet ver van de stad Auckland, en deed een oproep aan landgenoten om haar te vertellen wat het was. Helaas voor de gelovers in buitenaards leven betreft het waarschijnlijk gewoon een groot stuk wrakhout dat is bedekt met zwanenhalszeepokken: kreeftachtigen die zich vastzetten op rotsen, stenen, schelpen en dus ook op hout. In Spanje worden de beestjes naar verluidt beschouwd als delicatesse.
BELGIË – Pastoor met slok op richt ravage aan
Pastoor R. de L. uit Ophasselt is in de politierechtbank veroordeeld tot een maand rijverbod, nadat hij in de Tempelstraat in dronken toestand tegen een geparkeerd voertuig was geknald en daarbij een ware ravage had aangericht. ‘Ik heb geen wapens! Ik ben geen terrorist!’ riep de man naar de agenten die hem aanhielden, waarna hij ook nog eens plat op zijn gezicht viel.
‘Mijn cliënt is aangesteld als priester in vijf parochies, maar ziet geen volk meer in zijn kerk,’ zo begon advocaat Scheerlinck zijn pleidooi in de politierechtbank van Oudenaarde. ‘Omdat de mensen niet meer naar hem komen, trekt hij dan maar naar hen toe.’
Dat was ook het geval op een zaterdagavond in juli tijdens de jaarlijkse kermis in Schendelbeke. ‘Hij stapte er een café binnen, waar hij zeer hartelijk werd onthaald en waar een en ander werd gedronken. Met een glas te veel op is hij omstreeks drie uur nog in de wagen gestapt.’
(Het Laatste Nieuws, Antwerpen)
ZWITSERLAND – Heilige Maagd moet van rechter verkassen
Voor de tweede maal heeft de rechtbank in Grenoble het gemeentebestuur van Publier, aan het Meer van Genève, gelast een Mariabeeld van de gemeentegrond te verwijderen. Dat gebeurde ook al twee jaar geleden, maar ‘Onze Lieve Vrouw van het Meer’ waakt er volgens de inscriptie nog altijd ‘over uw kinderen’. Op grond van de laïcité, de strikte scheiding tussen kerk en staat, oordeelde de rechtbank in 2015 dat het beeld, in 2011 zonder toestemming van de gemeenteraad geplaatst, niet thuishoort in een gemeentelijk park. Daarop besloot burgemeester Gaston Lacroix op eigen houtje het stukje grond waarop het beeld staat te verkopen aan een religieuze stichting. Maar dat besluit werd door de rechter vernietigd. De gemeente moet nu een boete van 100 euro betalen voor elke dag dat het beeld blijft staan. De Franse vrijdenkersclub noemt de uitspraak ‘een overwinning voor de geestelijke vrijheid’.
(Le Dauphiné Libéré, Grenoble)
DUITSLAND – Is een verblijfstatus wel een mis waard?
Tal van moslimvluchtelingen in Duitsland bekeren zich tot het christendom. De kerken bevestigen dat en noemen de aanwas ‘opmerkelijk’, maar geven geen cijfers. ’In ons diocees zijn er meerdere groepen vluchtelingen die zich voorbereiden op de doop. Er komt steeds meer vraag naar,’ zegt Felix Goldinger, een katholieke priester in de deelstaat Rijnland-Palts. ‘Ik begeleid op dit moment een groep van twintig mensen, maar ik weet niet hoeveel van hen het tot de doop zullen volhouden.’
Zijn bekeerlingen komen uit Iran, Afghanistan, Syrië en Eritrea. ‘Wij verheugen ons er natuurlijk op dat zij zich willen laten dopen, maar het is erg belangrijk voor ons dat ze zeker zijn van hun beslissing.’
‘Er zijn vluchtelingen die denken dat het gemakkelijker zal zijn om in Duitsland te blijven als ze zich bekeren, maar dat is niet systematisch’
De kerken verzekeren dat zij niet onderschatten dat sommige bekeringen gemotiveerd zullen zijn door een wens tot integratie, of om een asielaanvraag te ondersteunen. ‘Er zijn vluchtelingen die denken dat het gemakkelijker zal zijn om in Duitsland te blijven als ze zich bekeren, maar dat is niet systematisch,’ zegt Goldinger.
‘Of ze van geloof veranderen om in Duitsland te kunnen blijven? Die vraag is belangrijk voor de autoriteiten,’ zegt Matthias Linke, dominee van de Vrije Evangelische Kerk in de Berlijnse wijk Kreuzberg. Hij wordt vaak benaderd door het BAMF, de Duitse immigratiedienst. ‘Ik kan geen enkele garantie geven. Ik kan ze alleen vragen of ze écht, diep in hun hart geloven. Maar na de doop leven de meesten in elk geval op een christelijke manier en blijven ze naar de kerk komen.’
(L’Orient-Le Jour, Beiroet)
Post-waarheid, of het tijdperk van de leugen
De Oxford Dictionaries hebben post-truth uitgeroepen tot Woord van het Jaar 2016. Hoe kan waarheid iets zijn dat ‘passé’ is? In het licht van de Amerikaanse verkiezingen en de campagne die eraan voorafging, lijkt het er evenwel jammerlijk op dat het tijdperk van de post-waarheid is aangebroken.
Post-waarheid verwijst naar het routineus verkondigen van regelrechte leugens. Dat verschilt van het cliché dat alle politici liegen en beloften doen zonder de bedoeling die waar te maken. Dat cliché gaat nog uit van de waarheid als standaard. Maar die opvatting houdt in het tijdperk van de post-waarheid niet langer stand.
Veel mensen horen slechts wat ze willen horen, aangezien ze hun nieuws uitsluitend betrekken uit bronnen waarmee ze het op voorhand eens zijn. Dit verklaart wellicht de huidige politieke situatie in de VS en elders. De publieke acceptatie van onjuiste of niet-onderbouwde beweringen, van gevolgtrekkingen uit niet-bestaande feiten of het glashard ontkennen van feiten, is schokkend groot. ‘Kom me niet met feiten aanzetten’ is niet zomaar een kreet meer.
Politici menen dat zij het recht hebben om te liegen, misschien vooral als die leugens doorzichtig zijn
Als politieke leiders de moeite niet meer nemen zich ervan te vergewissen dat hun ‘feiten’ de toets van de kritiek kunnen weerstaan, kunnen we slechts de conclusie trekken dat ze een lage dunk hebben van het publiek. Ze menen dat zij het recht hebben om te liegen, misschien vooral als die leugens doorzichtig zijn. En veel kiezers lijken die minachting niet eens te zien, wellicht omdat ze er graag van uitgaan dat hun favoriete kandidaat in elk geval de beste bedoelingen heeft en er niet op uit is hen opzettelijk te misleiden.
De ironie is dat politici die profiteren van deze tendens van post-waarheid, ook zelf steunen op de waarheid. Niet omdat ze zich eraan houden, maar omdat ze rekenen op de menselijke neiging ervan uit te gaan dat anderen wel de waarheid spreken.
(Nature, Londen)
WAT ZIJ ZEGGEN OVER… de geruchten dat rusland de Amerikaanse verkiezingen beïnvloedde
The New York Post
Het zou goed zijn als het Congres ging kijken naar de beschuldigingen aan het adres van Rusland. Het Amerikaanse publiek verdient beter dan berichten in de media over wat de inlichtingendiensten zogenaamd zeggen. Want laten we duidelijk zijn, dat is alles wat we op dit moment hebben. Linkse verslaggevers nemen over wat hun wordt verteld door vooral Democratische bronnen. Ja, de Amerikanen verdienen beter dan de sceptische reacties van team Trump, maar ook beter dan de onzinnige ‘Poetin heeft onze verkiezingen gestolen’-hysterie van links.
The New York Times
Onthullingen over een Russische betrokkenheid zullen als een donkere wolk boven beslissingen van Donald Trump blijven hangen. Zoals zijn vermoedelijke keuze voor Rex Tillerson als minister van Buitenlandse Zaken. Tillerson, CEO van ExxonMobil, had een hechte en winstgevende relatie met Vladimir Poetin en heeft de Amerikaanse sancties tegen Rusland bekritiseerd. Trump moet oproepen tot een grondig onderzoek. Als hij er niet in slaagt de vragen over Rusland te beantwoorden, zullen miljoenen Amerikanen geloven dat de verkiezingen inderdaad zijn vervalst.
LA Times
Het zou een vergissing zijn om de inmenging waarvan Rusland wordt beschuldigd, te bagatelliseren. Het is waar dat de VS en Rusland elkaar hebben bespioneerd en hebben geprobeerd om de verkiezingen in andere landen te beïnvloeden, soms op achterbakse en onethische wijze. De VS zijn verre van onschuldig in dit opzicht, denk maar aan het Caribisch gebied en Latijns-Amerika tijdens de Koude Oorlog. Maar als Rusland een hightechpoging doet om een Amerikaanse presidentskandidaat te saboteren, dan is dat een provocatie die niet genegeerd kan worden.
The Wall Street Journal
Veel is nog onzeker in deze zaak. De CIA beweert dat men ‘veel vertrouwen’ heeft in het duiden van de motieven van Vladimir Poetin. Maar bedenk wel: dit zijn dezelfde zieners die de Russische inval op de Krim misten, en de Russische inval in het zuiden van Oekraïne, en de inmenging in Syrië. De CIA beweerde in 2008 ook met ‘veel vertrouwen’ dat Iran zijn nucleaire wapenprogramma had opgeschort. Een jaar later kwam men erachter dat er een geheime ondergrondse faciliteit bestond. Als de CIA echt bewijs heeft, laat men het dan naar buiten brengen.
Samengesteld door: Lambiek Berends en IJsbrand van Veelen
