Een succesvol experiment met een anticonceptiepil voor mannen heeft het debat over de pil opnieuw doen oplaaien.
JA
Een experiment met een anticonceptiemiddel voor mannen is even effectief gebleken als de pil voor vrouwen. Toch zijn de proeven gestaakt vanwege bijwerkingen als depressie, verlaagd libido en acne. Vreemd, want de vrouwenpil heeft net zulke bijwerkingen, al kan die soms juist acne genezen. Andere bijwerkingen van de vrouwenpil zijn misselijkheid, hoofdpijn, gevoelige borsten, angstaanvallen, gewichtstoename en soms een afname van het libido.
In haar boek Sweetening the Pill wijst Holly Grigg-Spall erop dat mannen geen vruchtbaarheidscyclus hebben, terwijl vrouwen elke maand maar zes dagen vruchtbaar zijn. Vrouwen nemen veel verantwoordelijkheid op zich voor die zes dagen, terwijl het voortdurende risico niet van hun eitjes komt maar van het altijd werkzame sperma. Juist omdat hormonale anticonceptiemiddelen bijwerkingen hebben, die van persoon tot persoon verschillen, zou een deugdelijk anticonceptiemiddel voor mannen een goed idee zijn.
Als de ene partner de bijwerkingen onverdraaglijk vindt, kan de ander iets slikken. Als de ene partner lange tijd een hormonaal anticonceptiemiddel heeft ingenomen, kan die de andere partner vragen het over te nemen. Een mannenpil zou het idee van gedeelde verantwoordelijkheid bevorderen. En in het geval van seks en voortplanting is dat nog steeds hoognodig.
Ik weet zeker dat veel mannen graag een hormonaal anticonceptiemiddel zouden slikken. Maar de markt is gewoon te weinig geïnteresseerd
De vrouwenpil betekende seksuele vrijheid voor een dankbare wereld. Het duurde even voordat feministen beseften dat dit niet altijd in het voordeel van de vrouw was. Sindsdien spitst de discussie over een mannenpil zich toe op de vraag of een vrouw een man kan vertrouwen die zegt dat hij aan de pil is, omdat hij niet voor de gevolgen hoeft op te draaien. Bovendien zullen er bij losse seksuele contacten altijd andere middelen nodig zijn ter bescherming tegen soa’s. Hormonale anticonceptie voor beide seksen is in het gunstigste geval een doel in stabiele relaties.
Toch lijkt die gedeelde verantwoordelijkheid nog ver weg. Dat de ontwikkeling van een effectief anticonceptiemiddel voor mannen pijnlijk traag verloopt, komt onder andere door een gebrek aan enthousiasme voor het idee. De markt loopt niet warm voor meer seksegelijkheid. Anders dan Grigg-Spall, die vreselijke bijwerkingen ondervond van haar pilgebruik, ben ik niet tegen hormonale anticonceptiemiddelen, ook al zijn ze riskant.
Ik ben lange tijd de pil blijven gebruiken, tot ik er uiteindelijk niet meer tegen kon. Ik zou het prettig hebben gevonden als mijn partner mij had kunnen aflossen. Maar er was geen alternatief. Ik weet zeker dat veel mannen graag een hormonaal anticonceptiemiddel zouden slikken. Maar de markt is gewoon te weinig geïnteresseerd.
Betrouwbare anticonceptie is een goede zaak voor de mensheid. Het wordt tijd dat de helft van die mensheid daar niet langer voor terugschrikt.
Auteur: Deborah Orr in The Guardian
Deborah Orr is columniste voor The Guardian. Eerder schreef ze columns voor The Independent en was ze hoofdredacteur van het Guardian Weekend Magazine.
NEE
Nu de medische wereld eindelijk een alternatief voor vrouwelijke anticonceptie aankondigt, hebben mannen al besloten dat het niks voor hen is. ‘Het is aan de vrouwen om zichzelf te beschermen.’ Let wel, om zichzelf te beschermen tegen HUN sperma. Ze zijn als proefpersoon gestopt na klachten over acne, verlaagd libido en bijna alle andere symptomen die vrouwen bij hormonale anticonceptie ondervinden.
De meeste vrouwen zullen razend zijn over de hypocrisie van deze mannen. De anticonceptiepil was destijds eigenlijk voor mannen bedoeld, maar vrouwen kwamen met de brokken te zitten, zoals gewichtstoename en stemmingswisselingen. En kom me niet aan met het vrouwencondoom, want dat is alsof je een vettige plastic zak in je vagina duwt. Niet makkelijk. Niet sexy. Niet te doen.
Een van de grootste angsten bij anticonceptie is de verantwoordelijkheid van het individu. Als vrouw moet je elke dag je pil slikken. Zou je mannen met die verantwoordelijkheid durven op te zadelen? Hoe belachelijk ik het als feministe ook vind om alle verantwoordelijkheid bij vrouwen te leggen, ik denk toch van niet. Hoe mooi het ook zou zijn om de lusten en lasten te kunnen delen, het lijkt me niet zo’n goed idee als je denkt aan onvolwassen tieners en dronken seksuele contacten.
Ikzelf wist al hoe ik de pil moest innemen voordat ik wist hoe ik een jongen een condoom om moest doen
Volgens een onderzoek van de Anglia Ruskin University zou de helft van de vrouwen er niet op vertrouwen dat mannen de mannenpil zouden innemen. Eén man reageerde als volgt op een artikel over anticonceptie voor mannen: ‘Ik hoor dat die voor 95 procent effectief is. Wil dat zeggen dat je bij elke twintig keer neuken een kind maakt? Niet zo’n goed idee, lijkt me.’
Natuurlijk is deze figuur niet representatief voor alle mannen. Maar zijn reactie is wel een bewijs van de bevooroordeelde houding tegenover vrouwen als het om anticonceptie gaat. Vrouwen hebben vanaf hun veertiende geleerd anticonceptiemiddelen te gebruiken. Ikzelf wist al hoe ik de pil moest innemen voordat ik wist hoe ik een jongen een condoom om moest doen. De meeste vrouwelijke pilgebruikers van achter in de twintig zijn veteranen. Ze weten precies op welk moment hun restbloeding zal plaatsvinden, ze weten precies wat ze moeten doen als ze hebben overgegeven of een dag hebben overgeslagen.
Het slikken van de pil of het gebruik van welk voorbehoedmiddel dan ook is een enorme verantwoordelijkheid. Gezien de reactie van mannelijke proefpersonen op de bijwerkingen van hormonale anticonceptie betwijfel ik of ze bestand zouden zijn tegen de enorme druk die het regelmatig innemen daarvan met zich meebrengt. Ik zou graag in een wereld leven waarin je erop kunt vertrouwen dat mannen anticonceptiemiddelen slikken, maar gezien de reacties van sommige mannen lijkt die me nog ver weg.
Auteur: Frankie Leach voor The Huffinton Post
Frankie Leach is Labour-activiste en feministe. Ze studeert aan de Manchester Metropolitan University.
Vertaler van beide stukken: Peter Bergsma

