Zeventien van de twintig grote Amerikaanse kranten roepen hun lezers op op Clinton te gaan stemmen. Zo ook The New York Times, en die motiveert dat als volgt…
In een normaal verkiezingsjaar zouden we de twee presidentskandidaten op basis van hun programma’s met elkaar vergelijken. Maar dit is geen normaal verkiezingsjaar. Zo’n vergelijking zou een zinloze onderneming zijn in een verkiezingsstrijd waar de ene kandidaat – onze keus, Hillary Clinton – een lange staat van dienst en tal van pragmatische ideeën heeft en de andere, Donald Trump, niets concreets over zichzelf of zijn plannen loslaat maar onderwijl wel gouden bergen belooft.
Maar ook deze steunbetuiging zou een zinloze onderneming zijn als alleen daarmee de keus van de Clinton-aanhangers werd onderschreven. Wij willen juist diegenen onder u overtuigen die nog aarzelen om op Hillary Clinton te stemmen – omdat u eigenlijk liever niet op een Democraat stemt, of op weer een Clinton, of op een kandidaat die op het eerste gezicht de zoveelste exponent lijkt van een onverschillige gevestigde orde en van een failliet politiek systeem.
Het neersabelen van de andere kandidaat kan geen argument zijn. Het beste argument om op Hillary Clinton te stemmen kan niet zijn dat ze geen Donald Trump is.
Het beste argument zijn de uitdagingen waarvoor dit land staat, en het vermogen van Hillary Clinton om die het hoofd te bieden.
De volgende president zal zich geconfronteerd zien met onverdraagzame, uitsluitend door eigenbelang gemotiveerde bewegingen
De volgende president zal zich geconfronteerd zien met onverdraagzame, uitsluitend door eigenbelang gemotiveerde bewegingen en met de opkomende leiders daarvan. In het Midden-Oosten en overal in Azië, in Rusland en Oost-Europa en zelfs in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten hollen oorlog, terrorisme en de druk van globalisering de democratische waarden uit, tasten ze bondgenootschappen aan en spotten ze met de idealen van tolerantie en barmhartigheid.
De campagne van 2016 heeft de wanhoop en woede van de Amerikaanse onder- en middenklasse aan het licht gebracht, die zeggen dat hun regering te weinig heeft gedaan om de last te verlichten waarmee recessie, technologische veranderingen, buitenlandse concurrentie en oorlog hun gezinnen hebben opgezadeld.
Respect
Tijdens haar meer dan veertig jaar lange carrière in het openbare leven heeft Hillary Clinton deze krachten bestudeerd en geprobeerd de antwoorden op deze problemen tegen elkaar af te wegen. Onze steunbetuiging is geworteld in respect voor haar intellect, ervaring, taaiheid en moed tijdens een bijna onafgebroken carrière in de publieke arena, vaak als enige vrouw.
Haar hele volwassen leven heeft Hillary Clinton zich ingezet voor kinderen, vrouwen en gezinnen. Een van haar stoutmoedigste daden als first lady was haar toespraak in Beijing in 1995, toen ze verklaarde dat vrouwenrechten mensenrechten zijn. Na een mislukte poging om de Amerikaanse gezondheidszorg te hervormen heeft ze zich sterk gemaakt voor een nationale ziektekostenverzekering voor kinderen uit arme gezinnen, waarvan inmiddels meer dan acht miljoen kinderen uit de lagere inkomensklassen profiteren.
Toen Hillary Clinton in 2001 senator werd voor de staat New York, waarschuwden Republikeinse leiders hun achterban dat ze haar op alle mogelijke manieren dienden zwart te maken. Toch wist ze, door als lid van de defensiecommissie van de Senaat binnen de kortste keren ingewikkelde militaire zaken onder de knie te krijgen, het respect af te dwingen van Republikeinen als senator John McCain. Dat ze vóór de oorlog in Irak stemde is een smet op haar blazoen, maar tot haar verontschuldiging kan worden aangevoerd dat ze eerder heeft geprobeerd haar motieven te verklaren dan de geschiedenis te herschrijven.
Als minister van Buitenlandse Zaken had Hillary Clinton tot taak de Amerikaanse geloofwaardigheid te herstellen na acht jaar unilateralisme van de regering-Bush. Ze is ten dele verantwoordelijk voor de mislukkingen van het buitenlandbeleid van de regering-Obama, met name in Libië. Maar ze heeft ook heel wat tot stand gebracht. Ze heeft zich ingezet voor een verscherping van de sancties tegen Iran, die de Iraniërs uiteindelijk dwongen een akkoord te sluiten over hun nucleaire programma, en ze heeft in 2012 mede onderhandeld over een staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas.
Hillary Clinton heeft geholpen om nieuwe diplomatieke banden aan te knopen met Myanmar en de junta daar over te halen tot het invoeren van politieke hervormingen. Ze heeft zich sterk gemaakt voor het Trans-Pacifisch Partnerschap (TPP), een belangrijk vrijhandelsverdrag om de Chinese invloed in te perken en daarmee de kern van het Aziëbeleid van de regering-Obama. Dat ze tijdens haar verkiezingsjaar anders over dit verdrag is gaan denken heeft sommige van haar medestanders in verwarring gebracht, maar haar onderliggende streven om zowel de handel als de rechten van werknemers te versterken staat buiten kijf.
Hillary Clinton heeft zich een realist getoond die gelooft dat Amerika zich niet gewoonweg kan terugtrekken achter oceanen en muren, maar zich op een zelfverzekerde manier aan de wereld moet tonen om zijn belangen te beschermen en trouw te zijn aan zijn waarden.
Vertaler: Peter Bergsma
The New York Times
Verenigde Staten | dagblad | oplage 1.120.402
Ook wel ‘The Grey Lady’. Sinds 18 september 1851 een begrip in de VS en daarbuiten. Zijn internationale editie, The International New York Times, die op 38 plekken verspreid over de wereld werd gedrukt en in meer dan 160 landen verkocht, is sinds deze maand (oktober 2016) weer volledig geïntegreerd met The New York Times. De krant wordt nu in het buitenland verspreid als de internationale editie van The New York Times.
