Moet het stierengevecht overal verboden worden?

JA

Een flink aantal intellectuelen, onder wie personen die ik hoog heb zitten, heeft verschillende manifesten vóór het stierenvechten ondertekend. De krant El Mundo interviewde de ‘eminente Franse filosoof Francis Wolff’, die ook voorstander is.

Van Wolff heb ik nooit een letter gelezen, geen idee of hij werkelijk eminent is. Maar ook al was hij de intelligentste mens op aarde, dan kan hij er toch domme ideeën op nahouden, want culturele tradities maken ons blind. De o zo grote Kant zei bijvoorbeeld dat ‘hard studeren en diep nadenken funest zijn voor het typisch vrouwelijke’; een fraai staaltje onnozelheid, ingegeven door het machismo van zijn tijd.

Terug naar het stierenvechten. Filosoof Ortega y Gasset protesteerde in 1928 tegen een wet die een buikpantser voor het paard van de picador verplicht stelde. Voordien reten stieren op één dag de buiken van wel zes paarden open. De arme dieren vertrapten hun eigen ingewanden die, zo schrijft de Spaanse schrijver Valle-Inclán, terug in de dieren werden gepropt, waarna men de paarden zonder verdoving dichtnaaide en terugstuurde naar de arena. En toch beweerde Ortega verontwaardigd dat er anders niets aan was. En hij gold in zijn tijd als een wijs man.

Dat is volwassen worden: de fijngevoeligheid ontwikkelen die bij beschaving hoort

Vandaag de dag zou de hele arena bij zoiets overgeven; gelukkig zijn we een dergelijke mate van wreedheid ontstegen. Ik ben de dochter van een stierenvechter, ik weet dat de dingen niet zo simpel zijn als ze lijken. Net als zoveel andere stierenvechters was mijn vader gek op dieren, en ik hield erg van stierenvechten, tot ik over mijn culturele blindheid heen groeide en me bewust werd van de slachtingen die werden aangericht.

Dat is volwassen worden: de fijngevoeligheid ontwikkelen die bij beschaving hoort. Ik eis niet dat het stierenvechten verboden wordt. Ik zeg alleen: kijk eens goed wat er aan de hand is. Dat is wat de mensen trouwens ook doen. In 1978 was in Spanje 45 procent liefhebber. In 2008 was dat slechts 28 procent, en onder de jongeren nog maar 19 procent. Dit is een aflopende zaak. En daarom worden er manifesten vóór het stierenvechten ondertekend.

Auteur: Rosa Montero

Rosa Montero (1951) is een gerennomeerde Spaanse schrijver. Ze studeerde psychologie en journalistiek en publiceerde talloze romans en is sinds lange tijd commentator voor El País.

NEE

Het stemt moedeloos te merken hoezeer de dictatoriale geest van het franquisme voortleeft in onze samenleving en in onze demagogische politici. Iedereen heeft de mond vol van vrijheid van meningsuiting, maar bijna niemand kan ertegen dat hij wordt tegengesproken, laat staan – en dat is nog erger – dat iets wat hij afkeurt bestaansrecht heeft.

Laat ik vooropstellen dat ik geen liefhebber ben van stierenvechten en dat je de keren dat ik naar een stierengevecht ben geweest op de vingers van één hand kunt tellen, en dan zouden er nog een of twee vingers overblijven. Zou het stierenvechten overal verboden worden, dan zou dat van generlei invloed zijn op mijn leven en mijn gewoontes; daarbij heb ik geen enkel persoonlijk of professioneel belang bij het voortbestaan ervan. Ik heb er ook niets op tegen.

Het is absoluut niet mijn bedoeling om het te hebben over ‘traditie en cultuur’ of over ‘het nationale feest’, zoals het stierenvechten in Spanje wordt genoemd; ik ben allergisch voor dat soort chauvinistische argumenten. Maar er worden twee dingen door elkaar gehaald: enerzijds de stompzinnigheid en welbewuste kortzichtigheid van de nationalisten, aan de andere kant de extreme lichtzinnigheid van de zogenaamde ‘dierenactivisten’ en de milieuactivisten.

Wat de tweede groep betreft: de filosoof Gómez Pin stelde onlangs vast dat volgens milieubeschermers, economen, veehouders en dierenartsen ‘het behoud van nogal wat dehesas [natuurparken in de ware zin van het woord, waar een door mensen gefokt dier in natuurlijke omstandigheden kan leven] zonder het bestaan van het stierengevecht niet mogelijk zou zijn’. Waren er geen stierenfokkerijen, dan zouden die dehesas allang afzichtelijke buitenwijken zijn geworden, van het type waar de milieuactivisten zo tegen strijden.

Wie het stierenvechten wil afschaffen, draagt onbewust mee aan het uitsterven van een diersoort

De dierenactivisten zijn, vrees ik, de ergste vijand en de grootste bedreiging van de vechtstier. Waarom bestaat dit dier dan nog steeds?

Alleen omdat er stierengevechten en andere stierenspektakels in ons land bestaan, worden ze gefokt en goed verzorgd. Komen ze soms voor in Duitsland, Italië, Engeland of Rusland, de paar exemplaren die als fokstieren worden gebruikt daargelaten? De stier zou niet zelf kunnen overleven. Het is geen dier dat los kan lopen zonder een groot gevaar te zijn voor de bevolking; en hij kan ook niet volledig voor zichzelf zorgen. Als het stierenvechten zou worden afgeschaft en er zouden geen stierenfokkerijen meer zijn, wie zou dan naar de dieren omkijken, ze voederen, verzorgen en in de gaten houden? Die ‘dierenactivisten’? Geen denken aan. De overheid? Ik kan me niet voorstellen dat de overheid zo’n kostbare en improductieve taak op zich zou nemen; en deed ze dat wel, dan zouden de tegenstanders van het stierenvechten protesteren tegen de nutteloze uitgaven waarvoor de belastingbetaler moet opdraaien.

Samenvattend: wie het stierenvechten wil afschaffen, draagt onbewust mee aan het uitsterven van een diersoort. Er zouden hoogstens een paar fokstiertjes overblijven, en ik durf er bijna gif op in te nemen dat het overgrote deel van de mannetjes bij hun geboorte wordt afgemaakt. In plaats van in de arena – na een vol en vrij leven van meer dan vier jaar – zou dit in het geheim gebeuren, meteen nadat ze ter wereld komen. Als de tegenstanders van het stierenvechten daardoor niet in gewetensnood komen, dan mogen ze me uitleggen waarom niet. Want als we ervan uitgaan dat de voorstanders van het stierenvechten dierenbeulen zijn, dan zijn de tegenstanders dierenuitroeiers. En eerlijk gezegd, als ik moest kiezen was ik voor de dierenbeulen, die tenminste tijdens een gevecht de vechtstier doden nadat hij heeft geleefd. De dierenuitroeiers zouden de vechtstier niet eens laten leven of voortbestaan.

Auteur: Javier Marías

Javier Marías (1951) is de belangrijkste Spaanse schrijver van zijn generatie. Hij won ontelbare literaire prijzen en wordt alom gezien als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Literatuur.

Vertaler: Henriëtte Aronds

El País
Spanje | dagblad | oplage 397.000

Zes maanden na de dood van Franco opgericht. Prachtige tabloidkrant met exquise journalisten en bijdragen van grote Spaanse schrijvers.