De hoofdredacteur van La Libre Belgique is klaar met de Franse kritiek op zijn land. Maar tegelijk roept hij zijn landgenoten op om nu eindelijk de problemen eens aan te pakken.
Laten we niet in de wanhoop en zwaarmoedigheid blijven hangen die ons overvalt bij het lezen van de reacties, vooral uit Frankrijk, waarin België uiteindelijk verantwoordelijk wordt gesteld voor de 130 slachtoffers van de aanslagen in Parijs, op 13 november jongstleden. Poujadisme [Franse politieke stroming die zich keerde tegen het establishment en de bestaande politiek], demagogie en hooghartig nationalisme vieren nog altijd hoogtij. En in een mediawereld die zwakzinnige commentaren verkiest boven diepgravende analyses, gaan de auteurs van verwerpelijke verhalen, belust als ze zijn op stompzinnige simplificeringen en venijnige oordelen, gouden tijden tegemoet.
Om maar tolerant te lijken hebben sommige politici en intellectuelen verzuimd te voorkomen dat er haat werd gezaaid in de geest van een kwetsbare jeugd die geen enkel houvast heeft
Moeten we daaruit afleiden dat de Belgische politie, de Belgische politiek en de Belgische media niet hebben gefaald en deze zaak – die van het radicalisme – met de nodige strengheid, zorgvuldigheid en visie hebben aangepakt? Het antwoord is uiteraard ontkennend. Er zijn gruwelijke blunders begaan. Dat men heeft toegestaan dat er zich in de hoofdstad van België en Europa salafistische netwerken hebben ontwikkeld die zich aan alle regels onttrokken was een magistrale fout waarvoor België een zware prijs betaalt, en nog lang zal moeten betalen. Om maar tolerant te lijken hebben sommige politici en intellectuelen verzuimd te voorkomen dat er haat werd gezaaid in de geest van een kwetsbare jeugd die geen enkel houvast heeft.
Nog onverdraaglijker is het dat dit lakse beleid het imago heeft beschadigd van een creatieve, multiculturele wijk – Molenbeek – die zich zo goed en zo kwaad als het ging probeerde te verzetten tegen de funeste invloed van oncontroleerbare haatpredikers. Het is een enorme maar onontkoombare opgave om een deel van de jeugd te resocialiseren. Een eerste stap is gezet. Maar de weg zal lang en moeilijk zijn.
Ook moeten we ons vragen stellen over het volgende: hoewel hij in heel Europa door de politie werd gezocht, is Salah Abdeslam zijn wijk dus kennelijk 126 dagen niet uit geweest. Hij heeft in die tijd op de steun van talrijke handlangers kunnen rekenen. Deze laatsten vormen ook een gevaar en moeten als potentiële bommen worden beschouwd. Want het laat zich raden dat de vrienden van de terrorist uit zijn op wraak. We mogen hopen dat ze zo goed mogelijk in de gaten zullen worden gehouden. Is Molenbeek gedoemd een broeinest van terrorisme te blijven? Natuurlijk niet. We moeten geen ‘opruiming’ houden in Molenbeek. We moeten Molenbeek vooral genezen van de kankers die we hebben laten groeien: armoede, radicalisering en uitsluiting.
Auteur: Francis Van de Woestyne
La Libre Belgique
België | dagblad | oplage 60.900
Franstalige pendant van De Standaard. Katholiek en heldhaftig tijdens WOII. La Libre verscheen clandestien in het bezette België. Met de naam werd met een knipoog gerefereerd aan de collaborerende krant La Belgique.
