gerecenseerd


Een selectie uit door de buitenlandse pers beschreven concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities die naar Nederland en België komen.

Stil uit A War, met Pilou Asbaek (bekend van o.a. Borgen).
Stil uit A War, met Pilou Asbaek (bekend van o.a. Borgen).

FILM – Oorlog op drie fronten

Sterke openingsfilm Movies that Matter

De Deense regisseur Tobias Lindholm heeft een voorkeur voor generieke titels. Zijn vorige film heette A Hijacking, _zijn nieuwste heet _A War. Enthousiasme voor beide films inspireerde The New Yorker ertoe de hoop uit te spreken dat Lindholm ‘spoedig met een crew naar Elsinore vertrekt en daar een Hamlet-film maakt onder de titel “Een Deen”.’ In het geval van A War, deels gesitueerd in Afghanistan, is de onbepaaldheid van de titel betekenisvol. ‘De kijker blijft achter met het gevoel dat de strijd tegen de taliban slechts een confrontatie tussen vele andere was en dat de spanning van een gevecht, tijdens de confrontatie en in de nasleep ervan, niet alleen de soldaten zelf raakt.’ De delen die niet in Afghanistan spelen draaien om het thuisfront van de soldaten die daar gelegerd zijn. Lindholm verweeft de beide verhaallijnen op een manier die ‘tegen alle verwachtingen ingaat’. Als er ook nog een rechtszaak moet worden uitgevochten, wordt A War ‘drie films in één: een oorlogsfilm, een familiedrama en een courtroomthriller’ schrijft Los Angeles Times. De ontknoping van de rechtszaak is zo spannend, volgens de krant, doordat Lindholm de afloop geheim hield voor hoofdrolspeler Pilou Asbaek.

A War is de openingsfilm van Movies that Matter, het jaarlijkse filmfestival van Amnesty International dat van 18 tot 26 maart plaatsvindt in Den Haag.

Vinde Mendoza.
Vinde Mendoza.

MUZIEK – Jazzgigant dirigeert filmmuziek

Vince Mendoza in het Concertgebouw

Het liefhebbbersblog Allaboutjazz.com prijst zijn ‘onvergelijkbare harmonische taal, zijn compositorische scherpzinnigheid en zijn talent om het beste uit een ensemble te halen, groot of klein’. The Guardian noemt hem de ‘sterrenarrangeur’ omdat hij werkt met de groten van het podium: Björk, Chaka Khan, Al Jarreau, Diana Krall, Sting en Joni Mitchell, om er een paar te noemen. Mendoza timmert al twintig jaar aan de weg, won vele Grammy’s en houdt zich tegenwoordig vooral bezig met filmmuziek. Hij is beroemd en niet-beroemd tegelijk. The Huffington Post 
zet voor alle duidelijkheid de toevoeging ‘uitzonderlijk jazzcomponist’ achter zijn naam boven een interview, waarin Mendoza zegt dat ‘alles wat je van muziek moet weten te vinden is bij J.S. Bach en Louis Armstrong’. De HuffPost concludeert: ‘Het is niet 
eenvoudig om in de moderne jazz een 
componist te vinden die je echt kan volgen. Zeker als je een componist zoekt die mooie melodieën en emotionele muziek kan schrijven die tegelijkertijd een uitstekende basis bieden voor improvisatie. Mendoza doet dat, en meer dan dat.’

Op 3 en 4 maart dirigeert Mendoza 
in het Concertgebouw De Avond van 
de Filmmuziek.

Sleep, 2014, Ugo Rondinone (te zien in Boijmans van Beuningen).
Sleep, 2014, Ugo Rondinone (te zien in Boijmans van Beuningen).

KUNST – Hell, yes!

De vrolijke eenzaamheid van Rondinone

Bij de laatste Frieze-kunstbeurs schreef The Times over de werken van Ugo Rondinone: ‘Het is volstrekt onmogelijk om niet opgevrolijkt te worden door Rondinones oogverblindend gekleurde beelden, die de suggestie van natuurlijke vormen hebben terwijl ze geheel niet natuurlijk zijn. 
Zijn wolkenschilderijen in fijne tinten van hemelsblauw en zijn spichtige, aluminium watervallen zijn vrolijk en op een bepaalde manier romantisch, met een grote R.’ De titel van Rondinones solotentoonstelling in museum Boijmans van Beuningen, Vocabulary of Solitude, lijkt te contrasteren met dat gejubel over vrolijkheid. Misschien moeten we vrolijk en eenzaam niet als tegengesteld zien. The New York Times beschrijft hoe Rondinone vanuit zijn appartement in New York uitzicht heeft op een van zijn eigen werken: de gigantische, regenboogkleurige en -vormige neonbelettering HELL, YES! Wie zeurt dan nog over contrasten? Le Figaro omschrijft het werk van 
Rondinone als ‘très Warholienne’. Hij pakt de zaken graag groot aan. Voor de gemeente Onex in zijn geboorteland Zwitserland mocht Rondinone een beeld maken. Het werd een armloze man van 85 ton graniet. ‘Een beetje 
een lomperik maar geenszins angstaanjagend’, oordeelde Le Temps.

Vocabulary of solitude is t/m 29 mei te zien in museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam.

bernierescover

LITERATUUR – De nonsens van oorlog

Louis de Bernières is terug

‘In dit charmante sprookje put een jonge vrouw kracht uit de poëzie in haar pogingen om iets te begrijpen van het fysieke en het emotionele slagveld van de Eerste Wereldoorlog’, schrijft* The Telegraph.* ‘Indringende beschrijvingen van de strijd en de moeizame weg terug naar een 
normaal leven staan tegen de achtergrond van het glorieuze Engeland (…) de poëzie wordt een vorm van therapie.’ De Bernières is schrijver van vele boeken, maar het was Kapitein Corelli’s Mandoline dat hem in de jaren negentig naar de sterrenstatus katapulteerde. ‘Moge God de schrijvers bijstaan die één bestseller hebben geschreven’, verzucht John Sutherland in The Times bij de constatering dat Het stof dat van dromen valt óók weer wordt aangeprezen als zijnde afkomstig van dezelfde auteur. ‘Feit is dat hij zowel vóór als na die bejubelde roman goede dingen heeft gedaan. Voor historische accuratesse moet je niet bij De Bernières zijn. Maar in zijn overpeinzingen van de interessante nonsens van een oorlog is hij zo scherp als een schrijver maar kan zijn.’

Het stof dat van dromen valtverschijnt bij De Arbeiderspers.

Stil uit Mediterranea.
Stil uit Mediterranea.

FILM – Guerrillacinema

Indringende verfilming van de oversteek

In een recent interview in Variety omschrijft regisseur Jonas 
Carpignano, wiens film Mediterranea nu in première gaat, zichzelf als 
‘guerrillafilmer’. De film vertelt het verhaal van twee mannen uit Burkina Faso die in Europa op zoek gaan naar een beter leven. The New York Times: ‘Hoewel de film gaat over migranten die om economische redenen hun land verlieten vóór de huidige volksverhuizing, en niet over vluchtelingen uit oorlogsgebieden, is de timing van de boodschap opmerkelijk. Die zal zeker weerklank vinden op een continent dat, in de woorden van John Carpignano, “meer compassie nodig heeft voor mensen die uit een gevaarlijke situatie proberen weg te komen”. Jordan Hofman beschreef in The Guardian hoe hij in de bioscoopzaal de krant zat te lezen in afwachting van het begin van de film. De voorpagina was gewijd aan de vluchtelingencrisis. Na het zien van Mediterranea besloot hij: ‘Als elke keer dat we in de krant over een moeilijk onderwerp lezen, een film zou beginnen die zo rijk en verhelderend is als Mediterranea, dan zouden wellicht alle problemen in de wereld een oplossing vinden.’

Mediterranea draait sinds 18 februari in de Nederlandse bioscopen.

Auteur: Pieter van den Blink


Deel dit artikel


Recent verschenen