Honderdvijftig nummers geleden stond onder precies dezelfde foto het eerste redactioneel van 360 Magazine. We hoopten op een ruim blikveld dat een zorgvuldige selectie uit de internationale pers zou opleveren, ‘nu het nationale sentiment weer zo opspeelt’.
Die foto is inmiddels aan een upgrade toe, terwijl het nationale sentiment juist een downgrade behoeft.
We mengden ons niet in die binnenlandse discussie, lieten de opkomst van extremistische ideeën en slecht beargumenteerde vooroordelen in eigen land over aan de expertise van bestaande Nederlandstalige media. Daarentegen speurden we overal in deze wijde, veranderlijke wereld naar internationale ontwikkelingen die onze blik hielpen verruimen, zodat we in plaats van naar de eigen navel, grensoverschrijdend konden staren.
We geloven nog altijd dat de wet van de communicerende vaten ook een journalistieke variant heeft. Zodra er een verstoring van welk peil dan ook optreedt, zou een uitwisseling moeten plaatsvinden om het evenwicht te herstellen. Terugblikkend op zeven roerige jaren valt dat misschien wel het meest op: het verlangen in elke samenleving naar herstel van een – niet hét – evenwicht. Alleen is er nog van alles mis met de uitwisseling daarover.
Het algemene beeld is nog steeds dat een vrouw met macht zich iets heeft toegeëigend waar ze niet helemaal recht op heeft
Daarom een dossier over de nieuwe generatie vrouwen die, in de VS misschien wel dankzij een aperte afschuw voor hun schuimbekkende president, nu zelf naar de macht grijpen. Alweer, omdat het evenwicht zoek is. Want het algemene beeld is nog steeds dat een vrouw met macht zich iets heeft toegeëigend waar ze niet helemaal recht op heeft. Dat de uit het niets verschenen latina Alexandria Ocasio-Cortez als boegbeeld van een nieuwe stroming vrouwen en minderheidsgroeperingen met stilettohakken aanschopt tegen de gevestigde orde, is dus alleen maar toe te juichen.
Daarom ligt Italië in dit nummer langs de fascistische meetlat en opent Horizon met een belangrijke bijdrage over de dividendroof in de CumEx-Files. Want een essentiële taak van de journalistiek blijft het controleren van de macht, die – zo bleek wel weer in de documentaires van het IDFA – ons nog te vaak als collateral presence lijkt te zien.
De toegewijde opwinding waarmee elke editie van drie-zestig nu al zeven jaar lang iedere twee weken geproduceerd wordt, zal wat ons betreft nooit minder worden, mits u belooft ons nog 150 nummers te blijven lezen, en uw collegae, buren, kinderen, neven, nichten, vrienden, vriendinnen, minnaars en minnaressen, bazen en bazinnen aanmoedigt dat ook te doen.
