Gerecenseerd

FILM | Het leven 
vóór Pippi Langkous

*Een vormende periode uit het leven van Astrid Lindgren *

Een biopic kun je Becoming Astrid niet noemen. Het gaat in deze nieuwe speelfilm van de Deense regisseur Pernille Fischer Christensen namelijk vooral om de jonge jaren van de Zweedse schrijfster Astrid Lindgren. Die blijkt dan al aardig met pen en papier overweg te kunnen en krijgt een baan als secretaresse bij dagblad Vimmerby Tidning aangeboden. Daar raakt ze op haar achttiende zwanger van de hoofdredacteur. Dat geeft geen pas in de jaren twintig, zeker niet wanneer de getrouwde vader het kind 
niet kan erkennen. Lindgren, die dan nog Astrid Ericsson heet, weet haar zwangerschap verborgen te houden voor haar diepgelovige ouders en bevalt in Denemarken van een zoon.

De film trok in Zweden wekenlang volle zalen, maar niet iedereen was onverdeeld enthousiast. De kritiek van Lindgrens dochter op de nadruk op het privéleven van haar moeder wordt in Svenska Dagbladet weerlegd door Silja Sahlgren-Fodstad: ‘Hoewel het lastig balanceren is tussen werkelijkheid en dramatiek, nodigt de keuze voor een gevoelige periode uit Lindgrens leven uit tot extra interpretaties van haar schrijverschap. Het drama uit haar jeugd maakte haar tot een sterke persoonlijkheid, die uitstekend in staat bleek onverzettelijke vrouwelijke hoofdpersonen te creëren.’

Recensent Boyd van Hoeij van Hollywood Reporter denkt daar anders over. Hij vindt het een mooi uitgangspunt voor een speelfilm, maar de onthulling van de oorsprong van Lindgrens schrijverschap, zoals de filmtitel Becoming Astrid suggereert, wordt volgens hem niet waargemaakt: ‘Het verhaal 
eindigt nog voor ze haar eerste boek heeft geschreven. De man die haar 
zijn achternaam zou geven, is dan nog niet eens opgedoken.’ Filmcriticus Alissa Simon zit daar niet mee, blijkt uit haar recensie in Variety. Na de ‘ontroerende vertolking van de jonge Astrid door de blozend frisse Alba August’ kijkt ze ‘reikhalzend uit naar meer verfilmde episodes uit Lindgrens verbazend onconventionele leven’.

Becoming Astrid is vanaf 29 november te zien in de bioscoop

KUNST | Archeoloog 
van de toekomst

Daniel Arsham maakt geschiedenis van moderne cultuur

Moderne kunst – De Amerikaanse beeldend kunstenaar Daniel Arsham laat zich inspireren door popcultuur, sport en architectuur. Zelf omschrijft hij zijn werk als ‘fictieve archeologie’. Kunstcriticus Felicia 
Feaster legt in The Atlanta Journal uit dat ‘Arsham probeert eigentijdse objecten als archeologische vondsten te presenteren, om daarmee de 
vergankelijkheid van het bestaan te benadrukken’.

Sportschoen, fotocamera of keyboard: Arsham voorziet het met lagen 
kristal, zand en steen van een eeuwenoude dimensie. ‘Zijn rol als historicus van de hedendaagse cultuur blijkt zeker uit zijn installatie van met paars amethist bewerkte basketballen’, schrijft Pei-Ru Keh in het Amerikaanse kunstmagazine Wallpaper. Criticus Claire Rigby van kunstblad ArtReview was bij een tentoonstelling in Spanje onder de indruk van de totaal 
verruïneerde Chevrolet Opala uit 1976: ‘Alsof Arsham de wagen na drie 
eeuwen eigenhandig heeft opgegraven.’

Connecting Time van Daniel Arsham, 18 januari t/m 30 september 2019, 
Moco Museum, Amsterdam

MUZIEK | Onverslijtbare funk- en 
discopionier

*Onvergetelijk liveconcert van Chic *

It’s About Time, de nieuwe 
plaat van funk- en discogroep Chic, lijkt geen aanrader. Maar wie de kans krijgt, moet de band van de Amerikaanse producer, arrangeur en gitarist Nile Rodgers beslist live aan het werk zien.

Zo was Janet Hall deze zomer namens de 
Noord-Engelse Northumberland Gazette bij een concert in Alnwick Castle. Kort daarvoor 
zag ze met duizenden muziekliefhebbers hoe het Engelse voetbalteam op het WK werd 
uitgeschakeld door Kroatië. ‘Wat een rampzalige avond dreigde te worden, veranderde zodra de band opkwam. Op slag vergaten de fans hun frustratie. Hier stond een koninklijke muziek-legende. Alle klassiekers klonken steengoed.’

In Rodgers’ nieuwe tracks is popjournalist 
Fiona Shepherd van The Scotsman echter ronduit teleurgesteld. ‘De sterke funky loopjes en extatische discobeats zijn gebleven, net als de boodschap om alle zorgen de wereld uit te dansen. Maar hij heeft er te veel componisten, zangers en rappers bij gehaald. Met zo veel koks in de keuken smaakt het nergens naar.’

Entertainmentspecialist Mark Kennedy van Associated Press vindt ‘Rodgers’ discotunes een pure verademing sinds clubs en festivals wereldwijd worden overspoeld door elektronische dansmuziek’. Hij moet alleen geen uitstapjes richting jazz maken, vindt Kennedy: ‘Dan krijg je doorgekookte muzak, alsof je begin jaren tachtig vastzit in de lift van een willekeurig Marriott-hotel.’

Nile Rodgers & Chic in concert: 9 december in Brussel, 
10 december in Amsterdam

BIOGRAFIE | Levensverhaal vol rock-’n-roll

Eric Claptons gekwelde genie volgens Philip Norman

Drama genoeg in het leven van Eric Clapton. De befaamde gitarist ging zich 
jarenlang te buiten aan drank en drugs, reed minstens drie Ferrari’s in de prak, pikte de vriendin van zijn beste vriend George Harrison in en verloor zijn vierjarige zoontje na een val van de 53ste verdieping. Dan kan een biografie niet uitblijven.

Will Hodgkinson toont zich in The Times enthousiast over Slowhand, waarin Philip Norman 
Claptons levensverhaal vertelt. Volgens Hodgkinson moest er een ‘scherpzinnige en intelligente biograaf aan te pas komen om Clapton neer te zetten als complexe en gekwelde artiest wiens gedrevenheid om de allerbeste gitarist ter wereld te worden – en tegelijkertijd met zo veel mogelijk vrouwen het bed te delen – voortkwam uit een diepgewortelde onzekerheid en een sterk gevoel van verlatenheid. (…) Wat hij ook allemaal uitspookte, tegen het eind van het boek begin je de man nog aardig te vinden ook. Dat bewijst dat Normans biografie uitstekend werkt.’

Richard Williams vindt in The Guardian dat Claptons muziek er maar bekaaid van afkomt in het boek: ‘Zijn uitspattingen worden breed 
uitgemeten, alsof de biograaf elk voorval tussen zijn gehandschoende duim en wijsvinger heeft gehouden. Helaas ontbreekt die uitputtende bestudering bij de muziek, terwijl daar toch zijn échte waarde ligt.’

Volgens de recensent van Publishers Weekly openbaart de biografie maar weinig wat we nog niet wisten over Clapton. ‘Of het moet zijn voorliefde voor haute couture zijn. Verder komen alle bekende wapen-feiten aan bod en komt Clapton naar voren als een man die zich meer op zijn gemak voelde met zijn snaren dan met mensen om zich heen.’

Slowhand van Philip Norman ligt sinds half november in de boekwinkel

Auteur: Diederik Samwel