De Franse president Macron gaat mobieltjes op scholen verbieden. Een voorbeeld om na te volgen voor andere landen?
NEE
Ik snap dat er goede redenen zijn om mobiele telefoons in de klas te verbieden. Zojuist is er een wetsvoorstel aangenomen van de populaire Franse minister van Onderwijs Jean-Michel Blanquer dat dit beoogt [het moet wel nog worden goedgekeurd door de senaat]. Blanquer is er een van de oude stempel. Hij heeft iets van een schoolmeester uit een roman van Marcel Pagnol; je ruikt het bordkrijt en hoort de krekels buiten tjilpen.
Het is vast niet makkelijk om als leraar je leerlingen op hun mobieltjes te zien roffelen, terwijl ze af en toe luid in lachen uitbarsten. Voor de leraar is dat even afleidend als voor de leerling. En nadat de schurken hun telefoon weer in hun broekzak hebben gestopt, duurt het nog negen minuten voordat hun hersenen zich weer volledig concentreren op wat er buiten de virtuele wereld gebeurt. Ook in Zwitserland ligt een mobieltjesverbod op de loer, maar hier beslissen de kantons erover. Op veel lagere en middelbare scholen zijn ze al verboden. De stad Fribourg heeft het zelfs al opgenomen in de lokale onderwijswet.
Maar als je rekent dat 99 procent van de Zwitserse twaalf- tot negentienjarigen een mobiele telefoon heeft en dat ze er gemiddeld drie à vier uur per dag mee in de weer zijn, lijkt het een illusie om ze simsalabim weg te toveren. Moeten leraren voor smartphonepolitie gaan spelen? Ze elke ochtend verzamelen, in beslag nemen, tassen doorzoeken? Of moeten scholen hun wifi uitzetten, apparatuur installeren die digitale signalen verstoort?
Ik had het vreselijk gevonden als ik mijn mobiel niet op school had mogen gebruiken! Ik had geprobeerd onder dat verbod uit te komen
Ik had het vreselijk gevonden als ik mijn mobiel niet op school had mogen gebruiken! Ik had geprobeerd onder dat verbod uit te komen, had hem verstopt, gezegd dat ik er geen had. En natuurlijk had ik er mee gefraudeerd op toetsen, via berichtjes onder tafel, grappige WhatsApp-berichtjes uitgewisseld met vriendinnen, filmpjes gekeken tijdens saaie lessen, foto’s gemaakt…
Ik pleit dus voor de tegenovergestelde strategie: alle mobieltjes op tafel. Als nuttig gereedschap bij het schoolwerk. ‘Jullie krijgen precies twee minuten om de naam te vinden van de generaal die in de slag van Waterloo het Pruisische leger aanvoerde, van de Zweedse popgroep die een nummer over deze slag maakte, en ten slotte van de auteur en de naam van een beroemd gedicht dat erover gaat. Stuur je antwoorden naar de WhatsAppgroep van je klas, daarna lezen we dit prachtige sonnet’.
Oké, vooruit, zo eenvoudig zal het wel niet zijn. Maar ik neig wel meer naar onderwijs mét de mobiele telefoon dan ertégen. Al houd ik best van Pagnol en de geur van krijt.
Auteur: Aïna Skjellaug
Aïna Skjellaug is sinds 2015 journalist bij Le Temps. Ze begon haar loopbaan bij de regionale krant Journal de Morges.
Le Temps | Zwitserland | dagblad | oplage 37.000
Krant voor Franstalige Zwitsers, populair bij zakenmensen. Kwam in 1998 voort uit een fusie van Nouveau Quotidien, Journal de Genève en Gazette de Lausanne. Sinds 2015 in bezit van de persgroep Ringier.
JA
Macron gaat mobieltjes op scholen verbieden. Heel goed. Ooit wilden wij onze dochters verbieden om de hunne mee naar school te nemen, maar die strijd verloren we. ‘Van de leraren mogen wij ze gebruiken om dingen op internet op te zoeken en bij wiskunde mogen we ze als rekenmachine gebruiken.’ Op hun school is het gebruik van de mobiele telefoon verder verboden – vooral tijdens de pauze – op straffe van inbeslagneming. Overigens is de nieuwe wet van de Franse regering die mobieltjes op scholen verbiedt op Madrileense scholen al ruim tien jaar van kracht. Toch is er in Frankrijk niet voor niets een polemiek ontstaan over zin en onzin van deze maatregel. Onze mobieltjes zijn in ons dagelijks leven, niet alleen bij de studie, immers allang niet meer weg te denken. Onder andere gebruiken we ze om informatie op te zoeken.
Het Reuters Institute van de Universiteit van Oxford publiceert elk jaar een rapport over de laatste trends in de wereld van de informatie. Onder andere analyseert het instituut veranderingen in de manier waarop mensen informatie tot zich nemen. De meest opvallende van deze trends is misschien wel het toenemend gebruik van de mobiele telefoon om nieuws mee te lezen. In Spanje nam het aandeel van de mensen dat hun telefoon gebruikt om nieuws te bekijken op internet tussen 2013 en 2017 toe van 30 tot 55 procent. Deze vorm van toegang is nu even populair als de desktopcomputer.
Wie zich via sociale netwerken informeert, komt weliswaar met professionele onlinemedia in aanraking, maar krijgt ook een vloedgolf aan andere informatie over zich heen
De studie bevat nog een ander belangrijk resultaat, dat aangeeft hoezeer de manier veranderd is waarop de publieke opinie gevormd wordt. 47 procent van de Spanjaarden die zich via internet informeerden, gebruikte Facebook als belangrijkste bron, 32 procent WhatsApp, en 25 procent YouTube.
Uit Reuters’ analyse kwamen twee conclusies naar voren. Ten eerste: met een mobieltje is het lastiger om je te concentreren op wat je leest dan met een desktopcomputer, en helemaal dan met een papieren krant of tijdschrift. Ten tweede: wie zich via sociale netwerken informeert, komt weliswaar met professionele onlinemedia in aanraking, maar krijgt ook een vloedgolf aan andere informatie over zich heen, waaronder de nodige desinformatie. Op een mobiel is er veel ruis en dreig je de weg kwijt te raken.
Auteur: Vicente Lozano
El Mundo | Spanje | dagblad | oplage 116.000
Centrum-rechtse krant die sinds de oprichting in 1989 tal van schandalen blootlegde. Wordt gepubliceerd op tabloidformaat en telt verschillende regionale edities. In bezit van de Italiaanse RSC MediaGroup.
Vertaler: Valentijn van Dijk
