Is het ouderwets dat wij van 360 nog altijd denken – nee, zouden willen – dat de pen machtiger is dan het zwaard? De uitspraak zou al een paar honderd jaar voor Christus door Griekse dichters zijn gebruikt en blijft in allerlei varianten opduiken.
In 2015 nog hielden duizenden demonstranten potloden omhoog waarmee ze steun betuigden aan de vermoorde Charlie Hebdo-redacteuren. Ook al weten we ondertussen heus wel dat tekst of beeld – dat dan weer meer zou zeggen dan duizend woorden – tegenover oorlogswapens net zo min standhoudt als een vredesduif in de bek van een adelaar. Maar is het in deze tijd inderdaad zo dat het geschreven woord, of zelfs het stilstaande beeld van bijvoorbeeld Aylan Kurdi, het Syrische jongetje dat aanspoelde aan de Turkse kust, nog niet genoeg vertelt? Het lijkt erop, als je bekijkt wat we nu allemaal als experience kunnen ondergaan. Aan de Zuid-Zweedse kust, waar Henning Mankell zijn alom bekende krimi met inspecteur Kurt Wallander situeerde, kan sinds kort een tour worden gemaakt langs plekken waar de door Mankell verzonnen verschrikkelijke moorden werden gepleegd.
Voor 17,50 euro mogen deelnemers zeseneenhalve minuut virtueel ervaren wat miljoenen immigranten allang weten. Namelijk dat het geen gezinsuitje naar de Efteling is om te voet de woestijn te doorkruisen met het risico te worden opgepakt door de grenspolitie
Nog bonter maakte de Mexicaanse filmmaker Alejandro González Iñárritu het met zijn peperdure virtualrealityinstallatie Carne y Arena (Vlees en zand), die vorig jaar haar wereldpremière beleefde op het festival van Cannes en tot en met augustus in Amsterdam-Noord te bezoeken is. Voor 17,50 euro mogen deelnemers zeseneenhalve minuut virtueel ervaren wat miljoenen immigranten allang weten. Namelijk dat het geen gezinsuitje naar de Efteling is om te voet de woestijn te doorkruisen met het risico te worden opgepakt door de grenspolitie. De reactie is meer dan alleen emotioneel, zei Iñárritu in een interview. ‘Het is alsof mensen anders over de wereld gaan nadenken. Een soort spiritual shake-up.’
Voormalig Border Patrol-agent Francisco Cantú laat ons op een minder innovatieve, andere manier meedenken over de tocht tussen leven en dood van een vluchteling. Hij zag de minachting voor het menselijk leven aan de zuidelijke grens van de Verenigde Staten met zijn eigen ogen en beschreef deze rauw en meedogenloos, zoals de echte werkelijkheid kan zijn. En geen zandkorreltje minder indrukwekkend.
Laat deze zomer voor iedereen een experience zijn, met of zonder VR-bril. Leest u dan over vier weken weer ouderwets met ons mee?
Auteur: Katrien Gottlieb
gottlieb@360international.nl
