De Ethiopische premier Abiy Ahmed, kersverse Nobelprijswinnaar, roept iedereen die een bedreiging vormt voor de vrede en de veiligheid van Ethiopië ter verantwoording. Er moet, schrijft ook The Reporter, een einde komen aan de wetteloosheid in het land.
Dankzij het gebrek aan ideeën dat het politieke landschap van Ethiopië kenmerkt, regeert de wetteloosheid. De achterban opzwepen tot onlusten in plaats van steun proberen te werven voor nobele ideeën is het handelsmerk geworden van huidige politici. Er zijn geen serieuze maatregelen genomen, terwijl dwingelanden die weinig ophebben met democratie of de wil van het volk onrust stoken en de hoop van de jongeren de bodem inslaan. Velen lijken te vergeten dat geweld aanwakkeren in plaats van oplossingen zoeken door middel van dialoog, giftige retoriek bedrijven en ondertussen constructieve ideeën onderdrukken en instabiliteit zaaien om rivalen te verslaan alleen kan uitlopen op anarchie en chaos.
Er is ondertussen heel wat schade aangericht doordat de regering door ‘strategisch geduld’ verzuimt haar voornaamste plicht na te komen, namelijk het welzijn van haar burgers waarborgen en handhaving van de rechtsstaat. Juist dat laatste is op dit moment van groot belang, nu het voortbestaan van het land zelf in gevaar dreigt te komen. Aan deze taak moet absolute prioriteit worden verleend.
Democratie kan in Ethiopië alleen wortel schieten als fundamentele rechten en vrijheden worden gerespecteerd, de wet wordt gehandhaafd, de democratische ruimte wordt vergroot en ondemocratische tendensen de kop in worden gedrukt. Als opvattingen en praktijken die niet in de eenentwintigste eeuw thuishoren door de samenleving in de ban worden gedaan, is er geen plek meer voor opruiers en krijgen landgenoten die hun steentje willen bijdragen de mogelijkheid dat te doen; de partijpolitiek zal worden verlost van de diepgewortelde vijandigheid, het gekonkel en de roddel en achterklap die haar nu domineren, en eindelijk zal de weg vrij zijn voor een beschaafd politiek discours.
Wegen blokkeren en logo’s en vlaggen van politieke tegenstanders besmeuren is in wezen ondemocratisch. De aanstichters van de wetteloosheid, die ironisch genoeg beweren mensenrechten hoog in het vaandel te hebben, schaden juist het nationale belang. Anarchie en andere strafbare feiten moeten niet langer worden getolereerd. Zoals premier Abiy Ahmed de wetgevers op 22 oktober op het hart drukte: iedereen, zonder aanzien des persoons, die een bedreiging vormt voor de vrede en de veiligheid van het land, moet ter verantwoording worden geroepen. Nooit was de noodzaak groter herrieschoppers uit te schakelen die in het bezit zijn van een buitenlands paspoort en die zich schielijk uit de voeten maken nadat ze chaos hebben veroorzaakt.
Sinds de grootschalige protesten die het regerende Ethiopische Revolutionaire Democratische Volksfront (EPRDF), een coalitie van vier partijen, zo’n anderhalf jaar geleden dwongen politieke hervormingen door te voeren, wordt de tientallen politici en activisten die uit de gevangenis zijn vrijgelaten geen strobreed in de weg gelegd. Toch grijpt een handvol individuen bij wie de roem naar het hoofd is gestegen naar geweld om hun politieke doelen te bereiken, waardoor de regering van premier Abiy regelmatig onder vuur is komen te liggen. Nu de premier heeft uitgesproken dat criminelen zullen worden berecht, moeten we er geen gras over laten groeien. Het principe dat iedereen voor de wet gelijk is, moet worden omgezet in daden.
Het belang van handhaving van de rechtsstaat kan hier niet genoeg worden benadrukt. Iemands reputatie als vrijheidsvechter of activist mag geen vrijbrief zijn voor wetteloosheid. De regering moet kritisch naar zichzelf kijken bij het uitvoeren van haar handhavende taken. De wet is een dode letter wanneer bestuurslichamen en hun personeel een knieval doen voor criminelen. De regering dient zich in te zetten voor de bescherming van de rechtsstaat, maar ze moet die naam wel waard zijn. Ze kan onmogelijk een land besturen terwijl haar leden officieel de juiste dingen zeggen maar ondertussen met subversieve elementen sympathiseren.
Willen er in Ethiopië vrije, eerlijke en geloofwaardige verkiezingen worden gehouden, dan moeten politieke partijen in een gezond politiek klimaat kunnen opereren. In een situatie waarbij gewelddadige menigtes regelmatig wegen versperren en bijeenkomsten en demonstraties verstoren die zijn georganiseerd door personen die er een andere mening op nahouden, wordt het een hele opgave om verkiezingen te houden. Daarom is het van essentieel belang om op te treden met alle middelen die de wet ons geeft.
De enigen die garen spinnen bij anarchie, zijn gehaaide types die conflicten uitbuiten. Het doden, verdrijven en denigreren van onschuldige Ethiopiërs gaat misschien tot het verleden behoren als de regering haar handhavende taken resoluut uitvoert. Wanneer oproerkraaiers die met wraak dreigen als de regering belooft de wet te handhaven niet een halt wordt toegeroepen, zullen ze steeds brutaler worden, en zal de regering onder de bevolking haar geloofwaardigheid verliezen. Als het volk de regering de rug toekeert, neemt de wetteloosheid alleen maar verder toe.
De Ethiopiërs willen gewoon vrede, democratie en gerechtigheid; het kan ze niet schelen of de EPRDF tot één nationale partij fuseert, en ze talen niet naar individuen en groepen die etnocentrisme aanwakkeren om er zelf beter van te worden. Ze zijn vooral bezorgd over het lot van het land en dat van zichzelf, want ze weten maar al te goed dat als Ethiopië niet snel het pad naar democratie en welvaart inslaat, het land zal blijven steken in instabiliteit en armoede. Daarom willen Ethiopiërs dat pseudopolitici en activisten ophouden met hun achterlijke en nihilistische politiekvoering, en de handen ineen slaan. Niemand hoeft hun te vertellen dat de toekomst er somber uitziet als de chaos verder om zich heen grijpt. Als de anarchie wordt ingedamd en andere ideeën vrijelijk kunnen stromen dan zullen vrede, democratie en gerechtigheid floreren. Dat is de reden dat er een einde moet komen aan de wetteloosheid. Hoe eerder hoe beter!
The Reporter
Ethiopië | weekblad | oplage n.b.
Wekelijks magazine van Ethiopische particuliere mediagroep, met de vrijheid van de pers, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van denken als drie-eenheid.
