Met & Juliet krijgt een van de bekendste liefdesverhalen uit de literatuur een flinke make-over. De musical combineert hits van Britney Spears en Katy Perry met een uitgesproken feministische boodschap. Maar volgens recensent Michael Billington van The Guardian dreigt het geheel ‘bijna pijnlijk hip’ te worden.
Wat als Julia aan het einde van Shakespeares beroemde tragedie niet sterft, maar haar eigen weg kiest? Dat is het uitgangspunt van & Juliet, een musical die sinds 7 oktober in het Beatrix Theater in Utrecht te zien is. Met humor, een feministische boodschap en tientallen bekende pophits krijgt Romeo en Julia een heel ander vervolg. Maar is de musical meer dan een uitbundig popconcert?
Een belangrijke rol is weggelegd voor Anne Hathaway, de vrouw van William Shakespeare. In de musical vindt zij dat Julia een beter einde verdient en stelt ze haar man voor het verhaal te herschrijven. In deze nieuwe versie volgt Julia Romeo niet in de dood, maar vertrekt ze met haar vrienden naar Parijs. Ondertussen probeert Shakespeare de controle over zijn verhaal terug te krijgen, wat leidt tot een strijd tussen de echtgenoten over Julia’s toekomst.
De voorstelling bevat zo’n dertig hits van de Zweedse songwriter Max Martin, waaronder ...Baby One More Time van Britney Spears en Roar van Katy Perry. Michael Billington van The Guardian is daar weinig enthousiast over. Volgens hem zijn de bekende popnummers geforceerd in een zwak verhaal verwerkt. Ook vindt hij dat de musical te nadrukkelijk probeert een feministische boodschap over te brengen, waardoor het geheel ‘bijna pijnlijk hip’ wordt. Wel is hij te spreken over de energieke uitvoering en het acteerwerk.
De sfeer doet haar denken aan ‘een soort karaokefeestje’
Hayley Levitt van TheaterMania is een stuk positiever. Ook zij vindt dat het verhaal weinig diepgang heeft, maar dat doet volgens haar weinig af aan het plezier. Ze is enthousiast over de zang, choreografie en humor. Opvallend genoeg beschouwt ze niet Julia, maar Anne Hathaway als de echte hoofdpersoon. Zij neemt het initiatief om het verhaal te veranderen en daagt daarmee haar man uit.
Ook Giselle Au-Nhien Nguyen, eveneens in The Guardian, is enthousiast. Ze prijst vooral de inclusiviteit van de musical, onder meer door de verhaallijn rond het non-binaire personage May. De sfeer doet haar denken aan ‘een soort karaokefeestje’, waarbij het publiek volop meezingt met de bekende hits. Hoewel ze de feministische boodschap wat oppervlakkig vindt, maken de humor en nostalgische popmuziek volgens haar veel goed.
De recensenten zijn het erover eens dat het verhaal niet de sterkste kant van de musical is, maar verschillen van mening over hoe storend dat is. Waar Billington zich stoort aan de geforceerde verhaallijn, laten Levitt en Nguyen zich meeslepen door de muziek en het spektakel. Of & Juliet nu een geslaagde hervertelling is of vooral een verzameling pophits, Julia krijgt in ieder geval de kans om haar eigen verhaal te schrijven.