Gerecenseerd

BEELDENDE KUNST – Curator van gevonden kunst

Internet en de mens

‘Jon Rafman uit Montreal verzamelt beelden op internet en maakt daar poëzie van. Zijn film Mainsqueeze geeft geen moreel oordeel – het gaat Rafman om de combinatie van aantrekkingskracht en afkeer die de uithoeken van het mensdom op ons uitoefenen’, schrijft The Vancouver Sun. ‘Wat Rafman doet in zijn kunst is werkelijk relevant. Hij onderzoekt de vage grens tussen wat virtueel is en wat werkelijkheid. Hij is geïnteresseerd in waar het heen gaat met de technologie en het internet’, aldus The Observer.

Mainsqueeze staat op YouTube en is niet bestemd voor tere zielen. Probeert u eerst 9-Eyes, zijn artistieke project op basis van Google Street View. De Franse museumdirecteur Thierry Raspail legde aan Aujourd’hui en France uit hoe Rafman te werk gaat: ‘Google filtert veel beelden van Street View eruit, zodra er iets op staat wat mensen voor het hoofd zou kunnen stoten: prostitutie, straatbendes… Met zijn team of met zijn vrienden onderschept de kunstenaar deze beelden precies op het moment dat ze op het net verschijnen, in de twee tot twaalf seconden voordat ze worden weggefilterd.’ Le Monde noemt het ‘een soort gevonden kunst, waarbij Rafman de rol van curator op zich neemt’.

Jon Rafman | 21 mei t/m 14 augustus | Stedelijk Museum, Amsterdam

BEELDENDE KUNST – De Pimpernel van de kunst

Nieuw museum opent met Banksy

Banksy is er! Ooit liet hij stiekem werken achter in musea, nu is de enigmatische graffitiartiest de eerste kunstenaar wiens werk wordt geëxposeerd in het gloednieuwe Moco Museum in Amsterdam. De tentoonstelling heet Laugh Now, een titel die verwijst naar een van zijn beroemdste werken, waarop een even dreigend als dom ogende aap een bord heeft omhangen waarop staat: ‘Laugh now, but one day we’ll be in charge’.

Zo geheimzinnig als Banksy mag zijn, hij weet wat hij doet. ABC7 Eyewitness News meldt dat stukken van Banksy op dit moment worden geveild voor ‘zescijferige bedragen’. En nog steeds ‘blijft zijn ware identiteit onbekend, al zijn er speculaties dat Banksy een vrouw is, of een samenwerkingsverband van zeven kunstenaars’. ‘Hij is de Pimpernel van de moderne kunst, en zo bedreven in het achterlaten van dwaalsporen dat zelfs zijn eigen agent beweert niet zeker te zijn van zijn identiteit’, schreef The Daily Mail. Die krant deed de grondigste poging om Banksy te ontmaskeren, maar tevergeefs.

Een doorbraak zou echter kunnen plaatsvinden terwijl de tentoonstelling in Amsterdam nog gaande is. FiveThirtyEight meldt dat aan de Universiteit van Texas een criminoloog werkt, Kim Rossmo, die een formule ontwikkelde om te achterhalen waar een misdadiger verblijft. Alle plaatsen waarvan vaststaat dat de gezochte persoon er is geweest worden in Rossmo’s Formula met elkaar in verband gebracht, en dan komt er een adres uit. De formule wordt nu toegepast op alle plaatsen waar Banksy kunst heeft achtergelaten. De uitkomst lijkt naar dezelfde persoon te leiden die al werd aangewezen door The Daily Mail.

Laugh Now | tot 4 september | Moco Museum, Amsterdam

BEELDENDE KUNST – In de tuin des levens

Groepsexpo van jonge kunstenaars

De tentoonstelling heet Gardening, maar ‘de tuin als subject is secundair of in sommige gevallen geheel afwezig’, volgens de aankondiging van galerie Flatland. Desalniettemin geldt professor David Cooper als inspirator voor deze groepstentoonstelling. Diens Philosophy of Gardens verscheen in 2006. Een paar maanden later schreef The Daily Telegraph: ‘Het is een klein schandaal dat dit belangrijke nieuwe boek van een van onze grootste filosofen tot nu toe geen enkele reactie in de tuinbladen heeft gekregen. Er zijn toch nog mensen die de wortels zoeken?’ De connectie van Cooper met de kunstenaars die in Flatland exposeren ligt waarschijnlijk in wat de krant noemt Coopers ‘perfecte intellectuele bevestiging van een zogenaamd onintellectuele tijdsbesteding’.

Onder de deelnemers aan Gardening bevindt zich de Britse fotograaf Matt Henry, die, zoals hij tegen The Independent zei, probeert ‘de achterstand van de fotografie op het bewegend beeld in het vertellen van verhalen’ in te lopen. Zijn zwaar gestileerd beeldverhaal The Trip mag als exemplarisch gelden. ‘Elk beeld sleurt je met zo’n kracht het verhaal binnen dat je net zo verlangt naar de volgende foto als naar het volgende hoofdstuk in een heel goed boek,’ zei Lauren Catten van Getty Images tegen het eigen tijdschrift In Focus.

Gardening | 7 mei t/m 18 juni | Flatland Gallery, 
Amsterdam

FILM – Dit zaakje stinkt

Oliver Stone zet Snowden op het witte doek

Na lange vertraging is er dan eindelijk een trailer te zien van de film die Oliver Stone heeft gemaakt over Edward Snowden. Quartz is niet onder de indruk van Snowden: ‘De film, geregisseerd door Oliver Stone, lijkt op de eerste de beste man-tegen-de-machtfilm, maar dan met minder actie. De dialogen zijn clichétastisch: “Ik moet hiermee doorgaan”, “Vind de terrorist in de digitale hooiberg” (uitgesproken door Nicolas Cage in de rol van Snowdens superieur), “Een race tegen de klok”, “Ze zijn op jacht naar mij” en niet te vergeten: “Dit zaakje stinkt.”’

“Ars Technica”:“http://arstechnica.com/the-multiverse/2016/04/oliver-stones-snowden-looks-like-the-greatest-techno-thriller-ever/ schrijft: ‘Het is geen verrassing dat Oliver Stone, de meester van de politieke thriller, van het levensverhaal van Edward Snowden een film maakt die – althans op basis van de trailer – even spannend en opwindend is als de laatste Mission Impossible. Dat is prima, maar het betekent wel dat je deze film z’n onrealistische technische details zult moeten vergeven. Joseph Gordon-Levitt zet de rol van Snowden loepzuiver neer, als een patriottische mafkees met eigenwijze trekjes.’ “
The New York Times”:http://www.nytimes.com/2016/04/28/movies/a-look-at-the-snowden-trailer.html?_r=0 over de trailer: ‘In tweeënhalve minuut verandert het verhaal van Edward Snowden in een thriller van 
het genre “op leven en dood”. Iets anders zou Oliver Stone nooit doen.’

Snowden komt na de zomer in de 
bioscoop. Bekijk de trailer hier.

LITERATUUR – Geheelonthouding aanbevolen

Quasifilosofisch seksboek niet opwindend

‘We kenden al de black-out, de fall-out (van de atoombom), de shoot-out, freak out (uit het nummer van Chic) en de bail-out (in de bankencrisis). En nu dus de sex-out voor een in het slop geraakt geslachtsleven’, zo begint de krakende recensie in de Frankfurter Allgemeine Zeitung van Sex-out, het nieuwe boek van de Duitse bestsellerauteur Wilhelm Schmid, bekend van zijn lofzangen op ‘levenskunst’. De FAZ is vooral teleurgesteld in het eind. ‘Via beproefde concepten als ascese en platonische vriendschap komt hij ten slotte – voortbouwend op het homeopathisch brevier van zijn vorige boek – uit bij bescheidenheid en gelatenheid. Dat is voor iemand die acuut door seksuele fall-out is getroffen misschien een beetje weinig. Die heeft al genoeg teleurstellingen te verwerken gehad om zich ook nog aan dit teleurstellende levenskunst-filosofische product bloot te stellen. Hier helpt alleen algehele onthouding.’

‘Wilhelm Schmid predikt iets wat hij levenskunst noemt’, schrijft de Welt am Sonntag, ‘zijn toon ligt ergens tussen die van een filosofievoordracht, een oom met goede raad en een relatietherapeut.’

Sex-out verschijnt in juni bij De Bezige Bij

Auteur: Pieter van den Blink