Het is 2016, en nog steeds mogen vrouwen in Saoedi-Arabië geen auto besturen. Daarmee maakt het land zich tot de risee van de wereld, schrijft een journalist uit Riyad.
Het is een oude discussie. De argumenten van degenen die het verbod willen handhaven kennen we uit ons hoofd. Maar we leven in 2016, in een wereld waar vrouwen ondanks de obstakels die de samenleving hun in de weg legt op alle terreinen vertegenwoordigd zijn, of het nu gaat om wetenschap, economie, politiek, sport of media. Ik begrijp niet waarom dit nog steeds geen uitgemaakte zaak is.
Vrouwen zijn intussen op alle terreinen vertegenwoordigd: wetenschap, economie, politiek, sport en media
Nog niet zo lang geleden waren de conservatieven tegen onderwijs voor meisjes; diezelfde mensen sturen hun dochters tegenwoordig naar de beste scholen om hun toekomst veilig te stellen. Ze waren ook tegen schotelantennes, die voor moreel bederf in de huiskamers zouden zorgen; tegenwoordig maken ze gebruik van satellietzenders om hun boodschap de wereld in te sturen. Ze waarschuwden tegen de gevaren van de mobiele telefoon; nu hebben ze er bijna allemaal een. En ook houden ze nu nog steeds vast aan het rijverbod voor vrouwen, waarbij ze religieuze argumenten van stal halen en verklaren dat het opheffen ervan funest zal zijn voor de Saoedische families en maatschappij.
Volgens hen is het goddeloos dat een man en een vrouw zonder huwelijks- of familieband met z’n tweeën zijn. Dat weerhoudt hen er niet van om een (meestal Pakistaanse) chauffeur in de arm te nemen om hun echtgenote of hun dochters naar hun school, hun universiteit, hun werk, hun familie of de winkelcentra te vervoeren.
Laten we erkennen dat we in een maatschappij vol tegenstrijdigheden leven. We cultiveren uit principe een weigerachtige houding. We noemen onszelf conservatief en zeggen gehecht te zijn aan het islamitische geloof en de specifieke kenmerken van de Saoedische maatschappij. Niemand bestrijdt dat. Maar wel moet geconstateerd worden dat veel Saoedische vrouwen, zodra ze naar het buitenland gaan, probleemloos autorijden. Waarom heeft een vrouw niet het recht om in ons eigen land te rijden als ze dat wel mag in Dubai?
Om het verbod in ons land te rechtvaardigen wordt gezegd dat onze jongemannen wolven zijn die niet zullen aarzelen een vrouw aan te vallen zodra de gelegenheid zich voordoet. Alsof we in een jungle leven die door seksuele driften wordt bestuurd, in plaats van door de wet.
Wanneer een buitenlander me vraagt waarom onze vrouwen niet mogen autorijden, sta ik met mijn mond vol tanden
Om het verbod in ons land te rechtvaardigen wordt gezegd dat onze jongemannen wolven zijn die niet zullen aarzelen een vrouw aan te vallen zodra de gelegenheid zich voordoet. Alsof we in een jungle leven die door seksuele driften wordt bestuurd, in plaats van door de wet.
De vrouwen hebben echt een vervoersprobleem. Dat ze zich door een – meestal buitenlandse – taxichauffeur laten rijden is de samenleving een doorn in het oog. Maar wat moet een vrouw anders, als er geen enkel mannelijk familielid beschikbaar is om haar ergens naartoe te brengen? Want veel families hebben de middelen niet om er een eigen chauffeur op na te houden, laat staan twee of meer, die in al hun transportbehoeften voorziet. Er zijn ook mannen die weigeren hun vrouwelijke familieleden ergens naartoe te brengen. Broers zoeken vaak liever hun vrienden op dan dat ze zich om hun zussen bekommeren. Wat moeten vrouwen in zulke situaties doen? Als ze het recht opeisen om te mogen autorijden, dan is dat uit pure noodzaak.
We hebben eerlijk gezegd genoeg van deze discussie. Wanneer een buitenlander me vraagt waarom vrouwen in mijn land niet mogen autorijden, dan sta ik met mijn mond vol tanden. Door dit verbod zijn we de risee van de hele wereld. Overal elders hebben vrouwen de ruimte veroverd en besturen ze zelfs metro’s. Het is treurig dat wij nog steeds niet zo ver zijn. Ik hoop dat dit probleem een keer wordt opgelost.
Auteur: Akram Khoja
Vertaler: Peter Bergsma
Beeld bovenaan: © Reuters
Al-Hayat
Saoedi-Arabië | dagblad | oplage 110.000
‘Het Leven’ is ongetwijfeld de meest toonaangevende krant van de Arabische diaspora en het favoriete podium voor liberale Arabieren die een groot publiek willen bereiken. De krant neigt naar pro-westerse en pro-Saoedische berichtgeving, maar staat ook open voor andere meningen.
