De veroudering staat voor de deur dezer dagen. Denk eens aan al die duizenden nieuwe hersencellen die tussen Kerst en Oudjaar verloren gaan.
Niet omdat ze bij gebruikers van drank en drugs afsterven, opdrogen of krimpen, dat schijnt een fabeltje te zijn, maar simpelweg omdat er geen nieuwe worden aangemaakt. Maar voor alles, of bijna alles, is wel een remedie; deze 360 met het beste uit 2019 van achter naar voren lezen bijvoorbeeld. Garantie voor de aanmaak van ontelbaar veel nieuwe cellen.
Zo beweert Harvard-geneticus David Sinclair dat er een oplossing voor ouderdom is. Op hoge leeftijd sterft men vaak aan wat ‘natuurlijke oorzaken’ genoemd worden. Hoezo natuurlijk? vraagt hij zich af. Want dat hoeft volgens hem helemaal niet meer zo te zijn. In zijn artikel (p. 38) maakt hij een nogal cruciale opmerking: ‘De ontwikkeling van medicijnen die de belangrijkste ziekten zouden kunnen voorkomen en genezen, verloopt momenteel veel trager dan nodig is, omdat we veroudering niet als medische aandoening erkennen.’ Ouderdom, zoals wij die kennen, kan dus met aanzienlijk wat jaren worden opgerekt als er (financiële) prioriteit wordt gegeven aan de preventie van wat hij als ‘een aandoening’ ziet in plaats van een natuurlijke oorzaak.
Koren op de molen van pionier Jan Mulder, die al lange tijd op zoek is naar ‘het eeuwige leven’. Een van de mogelijkheden die hem in de gelijknamige tv-serie werden aangereikt is om het brein als chip te laten voortleven in de cloud. Of het DNA zo te knippen en plakken dat alle ziekten vanzelf uitsterven. Want alles is beter dan het grote niets.
Hoe de planeet er met al die overlevenden zal uitzien, wordt een ingewikkeld logistiek probleem, waar we ook wel weer mee leren omgaan.
Zou het dan werkelijk zo zijn dat ons ultieme lot niet in handen van de wetenschap (of religie) ligt, maar wordt bepaald door de macht van geld en waar het aan wordt uitgegeven? En wie bepaalt dát dan eigenlijk?
In het bloedstollende verhaal van Kathleen McLaughlin (p. 28), over hoe zij, voor eigen gebruik, bloedplasma moest meesmokkelen naar China, schetst zij en passant de Amerikaanse plasma-economie, waar 9 miljard dollar in omgaat. Zo onderzoekt Silicon Valley de effectiviteit van jong bloedplasma als verjongingskuur voor 35-plussers, en betaalt het arme donoren voor hun bloed om de rijke elite jong te houden. Met als eindresultaat dat de ongelijkheid alleen maar groter wordt. Er zit voorlopig dus niets anders op dan het eigen intellect op peil te houden. Hoe dat moet, las u al.
Auteur: Katrien Gottlieb
Gottlieb@360international.nl
