Een dorpje in Zuid-Servië heeft besloten zich om te dopen tot Poetinovo. Het initiatief moet de ontvolkte regio nieuw elan geven.
Adzinci, een gehucht bij het plaatsje Gajtan, in het kanton Medveda… Over het algemeen lopen verhalen over afgelegen dorpjes aan de rand van Servië niet goed af. Meestal wordt erover gesproken in de verleden tijd: ‘Ooit was er in het kanton een dorp…’
Maar de bewoners van Adzinci hebben besloten het noodlot te tarten. In hun gevecht om het dorp te laten voortbestaan op de kaart van Servië, aarzelden ze niet om zich in de sferen van de hogere politiek te begeven. En ze mikten hoog – wat amper verbazing mag wekken, want het dorp ligt op 1000 meter hoogte. Op een dag besloten ze de naam van hun gehucht te veranderen, en het nieuwtje gaat nu de hele wereld rond. Die keuze illustreert eerder de tekortkomingen van de politiek dan die van de bewoners van het dorp. Er was dus eens een dorpje Adzinci dat werd omgedoopt tot… Poetinovo.
Het eerste diplomatieke contact tussen Adzinci en Rusland gaat terug tot de tijd waarin mr. Petronijevic, de beroemde Belgraadse advocaat, die in het dorp is geboren, Russische vrienden begon uit te nodigen in zijn buitenhuis. ‘Onder de gasten waren danseressen, journalisten… en toen, op een dag, begon iemand, ik geloof een van mijn neven, over de naam van ons dorp. Hij had het idee om Adzinci om te dopen tot Poetinovo,’ vertelt Zoran Delibasic. ‘Het was grappig! Het idee sloeg aan en verspreidde zich snel.’
Om vermoedens dat de dorpsbewoners gemanipuleerd zouden zijn te weerleggen wordt uitgelegd hoe het idee is ontstaan. ‘We hebben er lang over nagedacht. Ons dorp droeg de naam van een Turkse hadji die in de negentiende eeuw in deze contreien had verbleven. Een bezetter, dat ging niet. Het besluit werd na maandenlange beraadslagingen genomen. We hebben een bord met de nieuwe naam laten maken: Poetinovo. Mr. Petronijevic is toen met een Russische journalist gekomen die alles gefilmd heeft en online heeft gezet. Daardoor zijn er ook andere journalisten op afgekomen, tot ons aller vermaak. Er is een dorp in Syrmië (in het noorden van Servië) dat al jarenlang Putinci heet, maar niemand die er aandacht aan schenkt,’ aldus Miroslav Petrovic.
De bewoners van Adzinci hebben meer gevoel voor humor dan dat ze nou zo pro-Poetin zijn of russofiel, ondanks het feit dat sommige dorpsbewoners T-shirts dragen met de beeltenis van Poetin. ‘Als we geweten hadden dat Trump zou winnen, hadden we misschien een andere naam gekozen. Maar er zijn meer dorpjes in de streek: die kunnen zich altijd nog laten omdopen tot Trumpovo!’ grapt Zoran Delibasic.
e hebben hem horen zeggen dat het besluit om het dorp om te dopen zou zijn genomen door twee mannen, omdat er niet meer inwoners waren. Maar ’s zomers zijn we hier toch met vijfentwintig man, of zelfs vijfendertig
Maar dan moet je wel een dorp zien te vinden dat nog niet ontvolkt is, en dat is nog niet zo makkelijk. In Adzinci brengen maar twee families de winter door. De voorzitter van de gemeenteraad van Gajtan bevestigt dat er bijna niemand meer woont. Een zware dreun voor de trots van de inwoners van Poetinovo. ‘Hij weet niet waar hij het over heeft. We hebben hem horen zeggen dat het besluit om het dorp om te dopen zou zijn genomen door twee mannen, omdat er niet meer inwoners waren. Maar ’s zomers zijn we hier toch met vijfentwintig man, of zelfs vijfendertig, van alle leeftijden. Het is pure jaloezie, want geen enkel huis is hier ouder dan vijftien jaar en er worden nu weer vier nieuwe gebouwd. Wij waren de eersten in deze streek met straatverlichting. Hij zegt dat we alleen een bord hebben neergezet, maar vergeet dat we de hele zomer hebben overlegd,’ aldus Miroslav Petrovic.
Het is gemakkelijk om vanuit Belgrado de spot te drijven met deze dorpsruzies. Maar het aanleggen van waterleidingbuizen en het oprichten van enkele lantaarnpalen in de dorpen in de Medveda is te vergelijken met de lancering van satellieten vanuit het kosmodroom van Bajkonoer! En dat komt door de verantwoordelijke politici in Belgrado. Je moet je er dus niet over verbazen dat Adzinci zich heeft omgedoopt tot Poetinovo en hoopt te profiteren van zijn nieuwe naam. ‘De mensen denken dat het nieuws Poetin zou kunnen bereiken en dat hij het dorp zelfs zou kunnen helpen. Waar het eigenlijk aan schort is een goede weg om Adzinci te bereiken,’ aldus Zoran Delibasic.
Het zou kunnen dat Poetin een weg laat aanleggen, maar voor de rest zijn de inwoners van Adzinci gewend hun eigen boontjes te doppen. Dat gold met name voor het bord met de naam van het dorp. ‘Vijf of zes jaar geleden hebben we zelf een nieuw bord met de naam “Adzinci” neergezet, want het oude bestond niet meer. Dat was in de tijd dat mensen werden aangemoedigd met vervroegd pensioen te gaan en te profiteren van sociale plannen. De mensen die afkomstig waren uit deze streek begonnen terug te keren. Met hun uitkeringen hebben ze hun huizen gerenoveerd en elektriciteit aangelegd. Elk huis heeft een badkamer,’ zo wordt gemeld.
‘Vroeger woonden hier in de streek wel vijfduizend mensen; tegenwoordig telt Gajtan niet meer dan honderdvijftig zielen. Er waren twee scholen, nu is er nog maar één leerling,’ vertelt Miroslav Petrovic, die zo de vinger op de zere plek van de afgelegen regio’s van Servië legt: de ontvolking. Maar de inwoners van Adzinci laten het er niet bij zitten. Vroeger was het agrarisch gebied. Nu wordt 90 procent van de percelen niet meer bewerkt. Is er geen veeteelt? Geen probleem! Het ontbreekt de inwoners van Adzinci niet aan ondernemingsgeest.
‘We zitten hier in bergachtig gebied, ideaal om veeteelt te ontwikkelen. We zijn een soort fabriek in de open lucht. Het is ook een regio met veel thermale bronnen. Dat opent perspectieven voor thermaal toerisme. Als we een beter wegennet zouden hebben, zouden we bereikbaar kunnen zijn vanuit de bestaande badplaatsen, met name Prolom Banja en Sijarinska Banja, en toeristen kunnen ontvangen, hun onze plaatselijke specialiteiten en dranken aanbieden,’ legt Zoran Delibasic uit.
In Adzinci – of Poetinovo, wat maakt het uit – ontbreekt het de mensen niet aan initiatieven. Hoefden ze er nou maar niet de wereldpolitiek bij te halen om hun plaatselijke problemen op te lossen…
Auteur: Marko Lovric
Vertaler: Dirk Zijlstra
NIN
Belgrado | weekblad | oplage 30.000
Prominent weekblad uit voormalig Joegoslavië heeft zich heruitgevonden. Nu het meest serieuze Servische magazine.
