Een selectie uit de buitenlandberichtgeving op televisie, radio en internet.
Dode dieren
Vleeseter? Dan ook kijken hoe het in een slachthuis toegaat.
De vraag waar het stukje vlees op ons bord vandaan komt, leidt meestal tot onsmakelijke beelden van plofkippen, vermalen karkassen waar kipnuggets van worden gemaakt, dwangvoeding bij ganzen en paardenvlees dat in allerlei producten wordt gestopt om kosten te drukken. Maar waar vlees wordt gegeten, dient ook te worden geslacht, dat geldt ook voor het verantwoorde stukje biovlees.
Doet het vlees nog duidelijk aan een dier denken, dan heeft de consument minder eetlust. Maar elders op de wereld gaat men daar minder hypocriet mee om en zie je een koeienhoofd in het vriesvak van de supermarkt of een geitenkopje achter het glas bij de slager. Ook ingrediënten als stierenballen zijn er normaler dan bij ons.
De documentaire Die Schlachtfabrik / Avec le sang des hommes volgt werknemers in slachterijen. Fysiek zwaar, soms gevaarlijk werk, waar de consument niets van wil weten. Veel slachterijwerknemers zeggen liever dat ze in de ‘voedingsindustrie’ werken. In de film worden geregeld koeienhoofden en -karkassen door het beeld getakeld, en bloedspetters zijn overal te vinden.
Het werk is dan ook lang niet voor iedereen weggelegd. Een van de medewerkers vertelt dat een vriend van hem het werk in de fabriek niet langer dan anderhalve week volhield. Hij kon het mentaal niet aan en at vanaf dat moment zelfs geen vlees meer. Het moge duidelijk zijn: ook de film zelf is niet geschikt voor mensen met een zwakke maag. (Jasper van Emmerik )
Die Schlachtfabrik
Vrijdag 27 mei, Arte, 22.40-23.25 uur
Acht jaar Barack
Vierluik over het presidentschap van Obama.
Sinds Barack Obama in 2009 werd beëdigd als 44ste en eerste zwarte president van de Verenigde Staten is er weliswaar veel veranderd, maar niet op de manier die hij en velen met hem hadden gehoopt. De beloofde transformatie van de Amerikaanse samenleving, politiek en het imago van de VS in de wereld, is uitgebleven. Tijdens zijn presidentschap, dat een moeilijke start kende door desperate pogingen om een economische crisis af te wenden, zijn de Amerikanen er niet in geslaagd om zich volledig terug te trekken uit het Midden-Oosten, bleken de afluisterpraktijken van de NSA enorm van omvang, werd sluiting van Guantanamo Bay steeds weer op de lange baan geschoven en speelde de extreemrechtse Tea Party steeds meer op. Wel komt het door Obama gewenste zorgsysteem tot stand, maar in een uitgeklede vorm.
Obama’s presidentschap had te lijden onder een oppositie die voortdurend dwarslag, het numeriek sterke en per definitie niet-constructieve Republikeinse kamp wist Obama’s beleid voortdurend te frustreren en blokkeren.
Filmproductiehuis Brook Lapping, bekend om zijn documentaireseries over recente geschiedenis waarin hoofdrolspelers aan het woord komen, vervaardigde onder regie van Norma Percy het vierluik Inside Obama’s White House, dat nu in dagelijkse frequentie wordt uitgezonden. Deel 1 gaat over de eerste honderd dagen na Obama’s verkiezing, waarin hij zijn plannen moet uitstellen vanwege de economische crisis, onfrisse praktijken in Guantanamo Bay en de mislukte klimaattop in Kopenhagen. (Maarten van Bracht)
Inside Obama’s White House
Maandag 23 t/m donderdag 27 mei,
NPO 2, 22.55-23.55 uur
Beiroet in beeld
De Nederlandse ambassade in Libanon aan het werk.
Libanon dreigt te bezwijken onder een zwakke economie, radicalisering van bevolkingsgroepen, en vooral de anderhalf miljoen Syrische vluchtelingen – op een eigen bevolking van vier miljoen. Onze ambassadeur in Libanon, Hester Somsen, probeert de fragiele stabiliteit te bevorderen. Als het land uit elkaar valt zal dat namelijk ook gevolgen hebben voor de vluchtelingenstroom naar Europa, dus ook naar Nederland.
‘Stel dat Nederland zeven miljoen vluchtelingen moet opvangen, opleidingen, gezondheidszorg en leefomstandigheden moet regelen. En dat in twee jaar tijd, in een zwakke economie… Kun je het je voorstellen? Dat is wat Libanon doet,’ krijgt Somsen van een minister te horen. Samen met haar chauffeur doorkruist ze het land in een gepantserde wagen. Ze polst de oplopende spanningen bij de soennitische, sjiitische en christelijke leiders. Ook steunt ze onderwijsprojecten om vluchtelingenkinderen naar school te krijgen.
De werkzaamheden van het dertien man sterke ambassadepersoneel, een mix van Nederlanders en Libanezen, werden maandenlang gevolgd door filmmakers Maria Mok en Meral Uslu. Hun documentaire Post Beiroet laat zien hoe diplomatie in het Midden-Oosten in z’n werk gaat.
Somsen bespreekt de situatie met VN-gezant Sigrid Kaag en EU-ambassadeur Angelina Eichhorst en laat zich informeren over de intenties van hezbollah. Ze mag van Den Haag niet praten met hezbollah, Kaag en Eichhorst mogen dat wel. Ondertussen behartigt de ambassade ook de Nederlandse handelsbelangen en stroomt de wachtruimte vol met Syriërs die een visum voor Nederland willen aanvragen. (Maarten van Bracht )
Post Beiroet
Maandag 23 mei, NPO 2, 20.25-22.00 uur
Vranckx
Mexico is het Wilde Westen voor draagmoeders
Zaterdag 21 mei,
Canvas, 20.05-20.35 uur
De pen & het zwaard
Afl 4. Burgerjournalisten controleren militaire regering in Myanmar
Zondag 22 mei,
NPO 2, 20.15-21.05 uur
The Tea Trail with Simon Reeve
De Britse thee komt uit Oost-Afrika
Maandag 23 mei,
BBC 2, 16.45-17.45 uur
Schaffen wir das?
Het Duitse vluchtelingenbeleid
Maandag 23 mei,
ARD, 23.45-0.30 uur
Enkele reis naar het kalifaat
Achterblijvers vertellen over Syriëgangers
Donderdag 26 mei,
NPO 1, 21.25-22.25 uur
