Een selectie uit de buitenlandberichtgeving op televisie, radio en internet.
En nu wij
Waarom beleeft de Alternative für Deutschland een doorbraak?
Bij de deelstaatverkiezingen van afgelopen maart haalde de Alternative für Deutschland opeens ruim de kiesdrempel. Deze nieuwkomer onder leiding van Frauke Petry werd de derde partij in Baden-Württemberg en Rijnland-Palts, en zelfs de tweede in Saksen-Anhalt. Niet langer konden de gevestigde partijen (‘Ihr da oben’) en de traditionele linkse media (‘Lügenpresse’) de opkomst van extreemrechts verhinderen door de boze en gefrustreerde burgers in met name oostelijk Duitsland, die de straat op gaan als Patriottische Europeanen tegen de Islamisering van Europa (Pegida) af te schilderen als halve nazi’s of fascisten, waarmee je sinds 1945 in Duitsland iedereen kon afserveren.
Anderen verwelkomen juist deze ‘normalisering’; net als de rest van Europa heeft ook Duitsland nu een rechts-nationalistische partij. In feite is de AfD een vergaarbak voor ontevredenen van allerlei pluimage, van links tot rechts, die vooral gemeen hebben dat het anders moet. Maar hun ‘Alternative’ lijkt voornamelijk te bestaan uit anti: tegen de islam, tegen vluchtelingen, tegen ‘Europa’ en voor ‘Duitsland’.
De Story im Ersten-aflevering ‘AfD. Und jetzt?’ gaat na waar de plotselinge doorbraak van de AfD op berust en waarom veel burgers geen vertrouwen meer hebben in de huidige regerende partijen. Gepraat wordt met partijstrategen, kiezers en sympathisanten. Nog voor het eind van de maand neemt de AfD op een partijdag besluiten over de te volgen politieke koers.
Auteur: Maarten van Bracht
Die Story im Ersten: AfD. Und jetzt?
Maandag 25 april, ARD, 22.45-23.30 uur
Verliezend winnaar
Meteen na de Zesdaagse Oorlog hadden Israëlische soldaten al bedenkingen.
Het mythische verhaal gaat zo: de piepjonge Joodse staat werd in 1967 aangevallen door buurlanden Egypte, Jordanië, Syrië en Libanon, maar Israël versloeg deze overmacht en palmde de Gazastrook, Sinaï, Westelijke Jordaanoever en Golanhoogten in. De underdog die om zijn voortbestaan vocht was opeens een regionale grootmacht. Met de bezetting van de Palestijnse gebieden was Israëls veiligheid gediend, en net als ooit hoorde de West Bank er weer bij. Israëlische soldaten werden als helden bejubeld.
Avraham Shapira en Amos Oz werd toen gevraagd een boek te maken ter ere van de gesneuvelde soldaten. Shapira kocht een bandrecorder en registreerde samen met Oz in diverse kibboetsen de bevindingen van de uit de oorlog teruggekeerde soldaten. Zij vertelden de ‘andere’ kant van het verhaal: frontervaringen, moordpartijen en deportaties.
De censor oordeelde dat maar dertig procent openbaar mocht worden. Vier maanden na de oorlog werd The Seventh Day een bestseller. Dertig jaar later kreeg Mor Loushy het boek onder ogen. De strekking kwam niet overeen met wat ze over 1967 had geleerd. Loushy kreeg Shapira zover om het gecensureerde materiaal vrij te geven, vorig jaar resulterend in Censored Voices. In deze documentaire beluisteren inmiddels gerimpelde mannen zwijgend hun uitlatingen van toen, afgewisseld met archiefmateriaal uit de Zesdaagse Oorlog en ABC News-verslaggeving. Pas aan het eind van de film spreken de mannen zich kort uit over toen en nu, kritisch en vol scepsis.
Auteur: Maarten van Bracht
Censored Voices
Woensdag 27 april, NPO 2, 22.40-0.10 uur
Sociale oorlogsmedia
De oorlog in Syrië wordt ook via sociale media gevoerd.
Bij grote incidenten en conflicten kunnen sociale media een belangrijke rol spelen. Ten tijde van de Arabische Lente in Egypte en Libië bijvoorbeeld hadden sociale media aanvankelijk een stevig aandeel in het succes van de demonstranten. De Amerikaanse documentaire #chicagoGirl – The social network takes on a dictator (2014) concentreert zich op Syrië. Regisseur Joe Piscatella begint zijn film met een scène in Homs, waar twee jonge activisten blijven filmen terwijl om hen heen bommen exploderen. ‘Filmen!’, roept de een terwijl achter hen een raket explodeert. Dan verplaatst het toneel zich naar Chicago, 10.000 kilometer verderop, waar de Syrische studente Ala’a Basatneh in een buitenwijk woont. Gewapend met haar mobiele telefoon en met behulp van journalisten op Facebook en volgers op Twitter probeert ze vanuit haar slaapkamer de activisten in Syrië aan te sturen. Op Facebook organiseert zij protesten, en de ter plekke gemaakte filmpjes plaatst ze op YouTube. Veel activisten hebben zelfs hun inloggegevens van Facebook aan Ala’a toevertrouwd, zodat ze bij een eventuele arrestatie hun accounts kan deactiveren en zo het netwerk beschermen. Intussen blijkt het lastig om de aandacht van de grote media vast te houden, en veel van haar vrienden, soms bekende burgerjournalisten, zijn al gedood. Gaandeweg realiseert ze zich dat er meer nodig is om de strijd te winnen. Zoals twee jaar later duidelijk is gebleken.
Auteur: Maarten van Bracht
#chicagoGirl –
The social network takes on a dictator
Donderdag 28 april, NPO 2, 0.00-0.53 uur
VPRO Tegenlicht
Oud-minister Yanis Varoufakis begon een politieke grassrootsbeweging
Zondag 24 april,
NPO 2, 21.05-22.00 uur
Die Reise zum sichersten Ort der Erde
Docu over zoektocht naar plek om radioactief afval geheel veilig op te bergen
Dinsdag 26 april,
Arte, 21.45-23.30 uur
2Doc: Molenbeek
Brussels roemruchte deelgemeente Molenbeek. Afl 3.
Dinsdag 26 april,
NPO 2, 22.55-23.50 uur
Zembla
Afl: Wie schoot MH17 uit de lucht?
Woensdag 27 april,
NPO 2, 21.20-22.00 uur
Vier werden Eltern
Homo- en lesbisch stel in Berlijn hebben samen kinderen
Vrijdag 29 april,
Arte, 22.40-23.30 uur
