Een selectie uit de buitenlandberichtgeving op televisie, radio en internet.
Ziektebeeld
In het Parijse Saint Louis Hospital zit het personeel er helemaal door.
‘Toen ik begon met filmen had ik het reilen en zeilen hier al een jaar lang geobserveerd. De benauwende sfeer die hier hing greep me aan. Ik vroeg me af hoe op een plek waar mensen verzorgd worden, het werk zelf een ziekteverwekker kan zijn.’ Aldus Jérôme le Maire, maker van de documentaire Burning out. Wat in het Hôpital Saint-Louis, in het tiende arrondissement van Parijs, aan de hand is, zou je symptomatisch kunnen noemen voor de ziekte die in de 21ste eeuw vrijwel de gehele publieke sector heeft aangetast: manageritis. De infectie komt in de gedaante van vergaderende stropdassen met laptops. Ze verspreiden efficiencymodellen, flexschema’s, productiviteitstargets en capaciteitsoptimalisatie. Gevolg is een trage verlamming van de entiteit waar zij zich hebben ingevreten, gevolgd door algehele disfunctionaliteit. Eerste symptomen: frustratie, ergernis, onbegrip. Tweede stadium: hoop op verbetering door dialoog. Derde degradatiegraad: overbelasting, oververmoeidheid.
En zo zien we het doodzieke Saint Louis lijden onder woedeuitbarstingen van hooghartige specialisten, huilbuien van verpleegkundigen en pijnlijke hiërarchische verhoudingen. ‘Ça turbine,’ zegt een dolgedraaide anesthesist in Burning out. ‘Ik blijf maar malen.’ Ze vraagt zich af of ze ‘hiervoor’ zo lang medicijnen heeft gestudeerd; de professie heeft iedere inhoud verloren. Een recalcitrante chirurg vertelt dat hij zijn enige plezier uit het lesgeven haalt. De bovenste mismanager, ware eindverantwoordelijke voor deze misère, is natuurlijk de politiek. Het is om ziek van te worden.
( Oliver Kerkdijk )
2Doc: Burning out
Woensdag 12 april, NPO 2, 23.00-0.00 uur
Merkel staat voor Duitsland
Is bondskanselier Merkel echt enigmatisch?
Domineesdochter Angela Dorothea Kasner groeide op in de DDR, promoveerde in de kwantumfysica, werd chemicus, trouwde medestudent Ulrich Merkel, scheidde, hertrouwde, verruilde wetenschap voor de politiek, werd CDU partijleider en kanselier. Maar over wat haar drijft is weinig bekend. Merkel zelf laat zelden iets los. Mensen in haar directe omgeving houden af. Uit angst, zo stond recent in een profiel in Der Spiegel; wie uit de school klapt, wordt voorgoed buitengesloten.
Controle is het sleutelwoord voor wie Merkel wil begrijpen. Merkel is als een ridder die zo veel plaatwerk heeft omgegord dat bewegen niet langer mogelijk is, ze is met het harnas vergroeid. Vaak wordt ze een enigma genoemd. Maar volgens Britta Hosman, die haar voor Tegenlicht portretteert, is dat omdat er tenslotte toch íéts te schrijven moet zijn. ‘Ik geloof helemaal niet dat ze een raadsel is voor de Duitsers zelf,’ zegt Hosman. ‘Merkel is gewoon een hardwerkende politica, buitengewoon intelligent, opgeslokt door complexe problemen. Dat ze weinig over zichzelf praat, vinden Duitsers wel sjiek. Ze blijft altijd rustig, weegt haar woorden.’ Merkel staat in die zin voor Duitsland, haar persoonlijke geschiedenis weerspiegelt die van haar land, dat zich gezien het verleden ongemakkelijk voelt bij de leidende rol die het in Europa heeft. ‘Merkel wordt nu zelfs gezien als bewaker van de westerse democratische orde. De verantwoordelijkheid die ze draagt is enorm. Ja, de film is ook een eerbetoon.’
(Hans van Wetering )
VPRO Tegenlicht
Zondag 9 april, NPO 2, 21.05-22.00 uur
Misbruik
Seksuele intimidatie van schoolmeisjes in Mozambique in ruil voor goede cijfers.
In de reportage Sex for grades ontkent de minister van Onderwijs in Mozambique seksuele intimidatie van meisjes door hun leraren niet, maar het kost simpelweg tijd om deze misstand uit te bannen, zegt hij. Het gedrag van de leraren zou te maken hebben met ‘culturele waarden’ in Mozambique. Bedoelt hij dat vrouwen daar een achtergestelde positie hebben? Journalist Kiki King volgt in haar reportage een Mozambikaanse radioverslaggeefster die de strijdt aanbindt met het endemische seksueel misbruik op de scholen in haar land. Cijfers ontbreken, maar volgens een rapport uit 2008 van het Mozambikaanse ministerie van Onderwijs zegt zeventig procent van ondervraagde schoolmeisjes dat sommige docenten seksuele diensten verwachten.
Deze misstand heerst in talloze Afrikaanse landen. Hulporganisatie Plan International zegt zelfs dat seksueel geweld tegen schoolmeisjes in Sub-Sahara-Afrika een ‘institutionele norm’ is. Ook armoede is een aanjager. Schoolmeisjes kunnen door hun docenten gemakkelijk onder druk worden gezet, omdat onderwijs zo belangrijk is om aan armoede te ontsnappen. Bovendien worden docenten slecht betaald, waardoor ze van ouders graag geld toegestopt krijgen in ruil voor goede cijfers voor hun kinderen. Of anders maar seks met hun dochters.
Mozambique is arm. Van de 26 miljoen inwoners is 45 procent jonger dan vijftien. Het misbruik is al jaren speerpunt van de regering: in 2011 werd een zerotolerancecampagne gelanceerd, met bekende Mozambikanen als voorvechters op radio, tv en sociale media.
(Jurgen Tiekstra )
Vranckx: Seks voor punten
Zaterdag 8 april, Canvas, 20.10-20.40 uur
De verdeelde staten van Amerika
Repo-serie. Hoe het tot Trump kwam. Afl 1
Maandag 10 april,
Canvas, 20.30-21.15 uur
Die Geschichte
im Ersten
Portret Front National-presidentskandidaat Marine le Pen
Maandag 10 april,
ARD, 22.45-23.30 uur
Europas Muslime
Wat heeft de islam met terreur
in Europa te maken?
Dinsdag 11 april,
Arte, 20.15-22.00 uur
Des racines et des ailes
Van Kaap Finistère naar Ierland
Woensdag 12 april,
TV5 Monde, 21.00-23.00 uur
Louis Theroux
In de gevangenis van San Quentin
Donderdag 13 april, NPO 3, 22.30-23.35 uur
