De vijfde generatie apparatuur voor mobiele communicatie wordt aangeduid met 5G.
Het betreft in wezen alle technologie die wordt ontworpen voor het draadloos doen functioneren van keukenapparatuur en zelfrijdende auto’s tot mobiele telefoons, op een hogere snelheid en dus met een grotere capaciteit dan de bestaande draadloze netwerken. Er wordt bij 5G een verwerkingscapaciteit bereikt van 20 gigabytes (GB) per seconde tegenover 1 GB in het bestaande 4G-netwerk – ‘voldoende om films met hoge beeldscherpte te transporteren en een virtuele werkelijkheid te scheppen’, aldus het gespecialiseerde tijdschrift MIT Technology Review. ‘En dat allemaal op uw smartphone.’
Maar om die snelheden te kunnen bijhouden, zal de ontvangende apparatuur ook moeten worden voorzien van een grotere capaciteit, dus met meer antennes en een groter vermogen dan op dit moment voor wifi en 4G noodzakelijk is. De Chinese elektronicareus Huawei, de grootste fabrikant ter wereld van netwerkapparatuur, rekent erop een fors aandeel in deze nieuwe markt te kunnen veroveren.
Wie beheert de virtuele ruimte?
In een artikel onder de kop ‘Het installeren van een nationaal internet: een noodzaak voor het politieke systeem en de revolutie’ legde de oerconservatieve Iraanse krant Mashregh onlangs de voordelen van dit lopende project uit.
‘De [westerse] kolonisatoren gebruiken verschillende methoden om in hun opzet te slagen. Een van de meest doelmatige middelen om een nieuwe wereldorde naar hun hand te zetten, is het optreden in de virtuele ruimte. Door die in aanzienlijke mate in hun greep te houden, bepalen zij de inhoud die de wereld wordt ingestuurd en bovendien verhinderen zij alles wat niet strookt met hun eigenbelang.’ Volgens de website van de krant ‘is de oplossing voor dit kwaad het inrichten van een nationaal informatiekanaal, zoals dat is gebeurd in landen als China, Rusland en Noord-Korea’.
Mashregh citeert vervolgens een internetspecialist, Mohammed Kahvand, die tot de Iraanse geestelijkheid behoort: ‘Het nationale netwerk moet de
rechtmatige behoeften van het volk bevredigen,
en de inhoud dient te zijn ontdaan van elke vorm van morele en ideologische corruptie.’
Alleen op dewereld? Vergeet het tegenwoordig maar
In het kader van de Russische wet op de nationale soevereiniteit op internet maakt het Kremlin zich op voor een proef op de som: men wil het land elektronisch loskoppelen van de rest van de wereld, met behoud van het internet voor de eigen burgers.
Het tijdstip en de technische kant van dit omvangrijke experiment zijn nog onduidelijk, maar op 28 maart berichtte de Russische zakenkrant RBK dat het Russische agentschap Roskomnadzor, dat toezicht houdt op de media, drie van de vier grootste Russische internetproviders had gewaarschuwd erop voorbereid te zijn.
In eerste instantie, aldus de krant, betreft het experiment het testen –in een regio die de providers zelf mogen kiezen – van het instrumentarium voor het verregaand filteren van het internetverkeer, de zogeheten Deep Packet Inspection of DPI, ontwikkeld door het Russische bedrijf RDP. De voornaamste functies daarvan: voorrang verlenen aan bepaalde verkeersstromen op internet en het vertragen van andere.
Maar voor het ontkoppelen van het hele land is nog wel meer nodig. ‘Rusland zal alle data binnen de eigen grenzen moeten terughalen en geen servers meer gebruiken die in het buitenland staan,’ legt de MIT Technology Review uit.
Een nieuwe wet gaat de Russische providers
verplichten om slechts de binnenlandse internetknooppunten te gebruiken die door Roskomnadzor zijn goedgekeurd. Dat zijn de fysieke punten waarop via de kabel gegevens worden uitgewisseld.
Rusland zou zich ook moeten loskoppelen van het wereldwijde systeem van domeinnamen (DNS), waarvan de meeste servers worden beheerd door Amerikaanse ondernemingen.
Rusland zou een voorbeeld kunnen nemen aan China, dat al sinds begin 2000 DNS heeft ingepast in de nationale infrastructuur van internetproviders. ‘Maar het kopiëren van deze Chinese brandmuur zal moeilijk worden,’ legt Andrej Soldatov uit aan het Britse financiële weekblad The Economist. Soldatov is de schrijver van The Red Web (‘Het Rode Internet’, niet vertaald, uitgegeven in de VS door PublicAffairs) en specialist inzake het Russische toezicht op internet. ‘Rusland is verknoopt met de wereldwijde architectuur van het internet. De grootste ondernemingen, zoals Yandex, hebben servers in het buitenland staan, terwijl reuzen als Google servers hebben in Rusland.’
Erger nog, Russen zijn verknocht geraakt aan websites als YouTube, de grote verschaffer van amusement, vooral voor kinderen. Als het technisch al mogelijk is om zich te ontdoen van dit of dat internetplatform, ‘dan kan zoiets op politiek niveau nog explosief blijken te zijn’, aldus The Economist.
