Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over 2025? ‘2025 wordt het jaar waarin de rekening vereffend wordt tussen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn aartsvijand Iran.’
Redactioneel commentaar
The Jerusalem Post
‘2025 wordt het jaar waarop de rekening vereffend wordt tussen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn aartsvijand Iran. De ervaren Israëlische leider is klaar om zijn strategische doelen te verwezenlijken: zijn militaire controle over Gaza versterken, de nucleaire ambities van Iran dwarsbomen en munt slaan uit de ontmanteling van Teherans bondgenoten – Hamas, Hezbollah en de afzetting van de Syrische president Bashar al-Assad. (…) Terwijl de invloed van Iran afneemt, ontpopt Israël zich als de dominante macht in de regio.’
Zanny Minton Beddoes – hoofdredacteur
The Economist
‘Trump heeft vaak gezegd dat hij de oorlog in Oekraïne in één dag wil beëindigen (…). Als Trump Oekraïne onder druk zet om territoriale verliezen te accepteren, maar een veiligheidsgarantie biedt die Vladimir Poetin duurzaam afschrikt, zal Amerika’s (en Trumps) geloofwaardigheid toenemen. Maar als hij Oekraïne dwingt tot een scheve vredesovereenkomst die het land kwetsbaar maakt voor Rusland, heeft Poetin gewonnen. Het voortbestaan van Oekraïne zal dan afhangen van de vraag of de Europeanen het land kunnen verdedigen.’
Tina Fordham – geopolitiek analist
Fordham Global Foresight
‘De val van Assad is geen Fluwelen Revolutie en helaas zal het waarschijnlijk niet het “Berlijnse Muur”-moment voor Syrië zijn. Na zo’n lange periode van interne conflicten en zonder instellingen of leiders die de bouwstenen leveren voor een toekomstige orde, ziet de toekomst er niet rooskleurig uit, en dat zou de regionale instabiliteit kunnen vergroten. Turkije bevindt zich in de sterkste positie om te bemiddelen bij een akkoord, waarbij de belangrijkste prioriteit van Ankara altijd het minimaliseren van de Koerdische ambities is geweest.’
Yan Xuetong – bijzonder hoogleraar internationale betrekkingen
Universiteit van Tsinghua
‘China’s leiders zijn niet bang voor Trump. Ze hebben veel geleerd van zijn eerste termijn. Zijn neiging tot economisch protectionisme zal leiden tot verdere geschillen, maar Beijing denkt dat het zulke confrontaties wel aankan. Bovendien zal Trumps dubieuze toewijding aan Amerikaanse bondgenoten andere landen aanmoedigen om zich in te dekken en banden aan te knopen met Beijing om de onvoorspelbaarheid van Washington te compenseren. De kans op militaire confrontaties met de Verenigde Staten is ook klein.’
