Actuele gebeurtenissen wereldwijd, in woord, beeld en citaat.
VS | Stadsjungle
Voor de schilder Matthew Grabelsky is New York niet zozeer een betonnen jungle als wel een kolossale dierentuin. Hij kreeg zijn opleiding in Los Angeles, waar hij cum laude afstudeerde in kunst en kunstgeschiedenis (en ook nog in astronomie), maar Grabelsky groeide op in de Big Apple en keerde daar terug voor een serie opvallende portretten van passagiers in de metro, in een stijl die aan de Vlaamse surrealist René Magritte doet denken. ‘Mijn karakters zijn symbolisch voor het soort gedachten dat mensen onbewust hebben,’ verontduidelijkt hij. Het bezorgde hem in elk geval vorig jaar de opdracht een platenhoes te ontwerpen voor de popmuzikant Richard Melville Hall aka Moby: een vaderrund dat zijn kindkalf voorleest.
(Colossal, Chicago)
KROATIË | FIFA straft Kroaat na overwinning op Rusland
De disciplinaire commissie van wereldvoetbalbond FIFA heeft de Kroatische verdediger Domagoj Vida een officiële waarschuwing gegeven. Niet voor een ontoelaatbare overtreding op het voetbalveld, maar wegens onbehoorlijk gedrag buiten de lijnen. Onmiddellijke gevolgen heeft dat niet voor de speler, maar bij herhaling moet hij rekening houden ‘met strengere sancties’.
Vida scoorde in de wedstrijd tegen Rusland het tweede Kroatische doelpunt. Kroatië won uiteindelijk na het nemen van strafschoppen. Na de overwinning van de Kroaten in het Fisjt Stadion in Sotsji verscheen op internet een video waarop Vida ‘Lang leve Oekraïne!’ riep. De Kroatische teamleider Ognjen Vukojevic vulde aan: ‘Dit is een overwinning voor Dynamo en voor Oekraïne!’
Vida speelde tussen 2013 en 2017 voor Dynamo Kiev, de grootste club van Oekraïne. Ook Vukojevic, voormalig Kroatische international, was daar tot 2014 in dienst.
(Der Tagesspiegel, Berlijn)
FRANKRIJK | Miljoenen flessen rosé uit Spanje worden ‘verfranst’
In het café op de hoek, in de buurtsuper en zelfs bij de wijnhandelaar wordt rosé uit Spanje verkocht onder het etiket ‘Vin de France’. Te midden van de rozerode nectar die in Frankrijk op fles wordt gezet gaan onder onduidelijke of ronduit vervalste etikettering miljoenen flessen wijn schuil die uit Spanje worden geïmporteerd. Dat heeft de controledienst van waren DGCCRF vastgesteld in een onderzoek dat twee jaar heeft geduurd.
‘We hebben fraude vastgesteld bij vier grote producenten/handelaren. Daaruit bleek dat bij deze vier alleen al sprake was van “verfransing” van 70.000 hectoliter wijn uit Spanje,’ aldus een woordvoerder van de controledienst. Deze hoeveelheid komt overeen met tien miljoen flessen rosé. In de buurt van Narbonne werd een handelaar ontdekt die in zijn eentje in drie jaar tijd 30.000 hectoliter Spaanse wijn had omgetoverd tot Vin de France.
Op de wijnfraude staan gevangenisstraffen tot twee jaar en boetes van ten minste 300.000 euro.
(Le Parisien, Parijs)
VS | Een sensuele expressie blijkt 3,5 miljoen waard
Niet alle kunstenaars laten zich met een fooi afschepen. US Postal Service moet ruim 3,5 miljoen dollar betalen aan Robert Davidson, de ‘schepper’ van een namaak-Vrijheidsbeeld dat in Las Vegas staat. USPS beging de fout om voor een nieuwe postzegel een foto van het hoofd van het beeld te bestellen bij een fotobureau en te kiezen voor het exemplaar uit ‘Sin City’, in plaats van het origineel dat sinds 1891 in de haven van New York staat. De postzegel werd in 2011 gedrukt in een oplage van 3,5 miljard.
Twee jaar later diende Davidson een klacht in tegen US Postal wegens schending van het beeldrecht. Zijn Las Vegas-versie van ‘Liberty’ is volgens de maker ‘sensueler’ met ‘een kleinere kin, een rondere kaaklijn’, met ‘een zachtere en bredere mond in verhouding tot de neus’ en ‘met een vriendelijker uitdrukking’, en dus een eigenstandig kunstwerk.
(New York Post, New York)
VK | Lang zullen we leven – tot in de eeuwigheid?
Er is wellicht geen natuurlijke grens aan de leeftijd die de mens kan bereiken. Dat is de conclusie van een statistische analyse in het blad Science over de levenskansen van vierduizend ‘superouderen’ (allen ouder dan 105 jaar) in Italië. Daaruit blijkt dat het stervensrisico na die leeftijd afvlakt, waardoor een ‘stilstand in sterfelijkheid’ lijkt te ontstaan. Vanaf dat moment is de kans dat iemand doodgaat tussen de ene en de volgende verjaardag fiftyfifty.
Dat zou betekenen dat Chiyo Miyako, de Japanse overoverovergrootmoeder van 117, die op dit moment de oudste mens ter wereld is, nog jaren meekan, zelfs voor altijd – althans hypothetisch. Het ‘wereldrecord ouderdom’ is al meer dan twintig jaar in handen van de Française Jeanne Calment, die in 1997 op 122-jarige leeftijd overleed.
In 2016 stelden de Nederlandse geneticus Jan Vijg en collega’s van het Albert Einstein College of Medicine in New York dat de almaar stijgende levensverwachting van de mens sinds het einde van de vorige eeuw aan een plafond is gebonden: 115, hooguit 125 jaar – daarna kunnen we het wel voor gezien houden. Maar statistici noemden die conclusie onmiddellijk voorbarig, en dat lijkt in het Italiaanse onderzoek te worden bevestigd.
Er leven op dit moment over de hele wereld ongeveer een half miljoen mensen ouder dan honderd jaar, en volgens de voorspellingen zal dat aantal elke tien jaar verdubbelen
Er leven op dit moment over de hele wereld ongeveer een half miljoen mensen ouder dan honderd jaar, en volgens de voorspellingen zal dat aantal elke tien jaar verdubbelen. Maar zelfs als het risico op doodgaan op hoge leeftijd fiftyfifty blijft, zou de groei van het aantal honderdplussers ervoor kunnen zorgen dat de maximumleeftijd daarin ‘meesluipt’ met ongeveer één jaar per periode van tien jaar, meent econoom Joop de Beer van het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut in Den Haag. De Amerikaanse geriater James Kirkland is daarnaast van mening dat het voorkomen van de dood op steeds hogere leeftijd mogelijk zal worden.
(Nature, Londen)
VS | Waarom arme kunstenaars altijd arm zullen blijven
De meeste kunstenaars werken voor een appel en een ei, maar lijken daar genoegen mee te nemen, mede omwille van ‘de artistieke vrijheid’. Maar nu blijkt uit onderzoek dat de hersenen van kunstenaars een zodanige kronkel vertonen dat geld hun werkelijk niet veel zegt. De studie werd verricht in het psychiatrisch lab van de Universiteit van Göttingen en gepubliceerd in Creativity Research Journal.
Bestudeerd werd de activiteit van de hersendelen die dopamine produceren – de stof die het gevoel van opwinding wekken bij seks, drugsgebruik of gokken – bij twee groepen zeer verschillende mensen: kunstenaars en anderen, zoals boekhouders, tandartsen of verkopers van verzekeringspolissen.
Beide groepen kregen beelden te zien van vierkanten in verschillende kleuren. Ze konden die vierkanten selecteren met een druk op de knop. Als er een groen vierkant verscheen en werd geselecteerd, stond daar een geldelijke beloning tegenover. Andere kleuren leverden geen geld op.
Tegelijkertijd werd per MRI de hersenactiviteit van de deelnemers gevolgd. Het onderzoek toonde aan dat in het deel van de hersenen waar het beloningssysteem huist, bij de kunstenaars aanzienlijk minder activiteit was als zij de geld opleverende groene vlakken selecteerden dan bij de niet-kunstenaars. Omgekeerd: toen beide groepen werd opgedragen de groene vlakken juist niet te selecteren, ontstond er in de kunstenaarshersenen een hogere activiteit. Met andere woorden: de kunstenaars raakten minder opgewonden als ze geld konden verdienen, en meer wanneer ze wisten dat er niets te verdienen viel.
(artnet News, New York)
WAT ZIJ ZEGGEN OVER… het aftreden van Boris Johnson
The Guardian – Martin Kettle
Het aftreden van Boris Johnson veranderde op de Manische Maandag van May de crisis rond Brexit in een crisis rond het leiderschap van de Conservatieve Partij. Dat aftreden gaat niet om het eerste. Het gaat om het laatste. David Davis trad af omdat hij het niet eens was met May over de toekomstige verhouding tot de rest van Europa. Johnson volgde zijn voorbeeld omdat hij premier wil worden. Het aftreden van Davis was principieel. Johnson handelt uit eigenbelang. Velen zullen hem met blijdschap zien vertrekken.
Der Spiegel _ Jörg Schindler
Het aftreden van alleen Brexit-minister David Davis zou voor Theresa May nog te pruimen zijn geweest. Deze zelfingenomen maar belangrijkste figuur in de scheidingsprocedure met de EU was in de afgelopen maanden al door May beetje bij beetje bekwaam gedemonteerd. Dat Johnson de loyaliteit met haar opzegde, brengt echter het politieke einde van May zelf naderbij. Met zijn nationalistische pathos en Pinocchio-achtige omgang met de waarheid spiegelt Boris zijn landgenoten voor dat hij hen met een Brexit naar Luilekkerland zou kunnen leiden.
Le Monde – Philippe Bernard
Van twee dingen één: of het aftreden van Boris Johnson betekent het begin van het einde voor Theresa May, of het is een teken dat voor haar nu alle problemen voorbij zijn. De flamboyante minister van Buitenlandse Zaken bleef Theresa May onophoudelijk uitdagen en dreigde voortdurend met de deuren te smijten – tot dusverre zonder tot handelen over te gaan. Na twee jaar van vruchteloze schermutselingen over de Brexit is het abces nu eindelijk doorgeprikt en zijn de twee aanhangers van een ‘harde Brexit’ overboord gezet.
The Sun – Tom Newton Dunn
Theresa May haalt Jeremy Hunt van Gezondheidszorg naar Buitenlandse Zaken als vervanger van Boris Johnson. Maar John Hemmingham, trompettist van de England Supporters Band in Moskou, vertolkte op dezelfde dag de gevoelens van miljoenen hardwerkende mensen: ‘We moeten in deze belangrijkste week sinds tijden achter Gareth Southgate en zijn jongens staan. We zijn één wedstrijd verwijderd van onze eerste WK-finale sinds 1966. Dát telt, en niks anders!’

