Wereldnieuws

VERENIGD KONINKRIJK – De creatief en zijn potlood

‘Je potlood, dat ben jij’, schrijft auteur William Boyd met enig gevoel voor overdrijving in het voorwoord van het boek The Secret Life of the Pencil. Hierin verzamelden Alex Hammond en Mike Tinney foto’s van het favoriete schrijf- of tekengerei van beroemde architecten, ontwerpers en kunstenaars. Onder meer Anish Kapoor, Philippe Starck, Tracey Emin en modeontwerper Paul Smith lieten hun potloden vastleggen. Smith zweert bij de combinatie hout-grafiet, verklaarde hij tegenover designblog Dezeen.

‘Je maakt er fouten mee, en door fouten kun je op geweldige ideeën komen.’

‘Het potlood is als het wiel, de paraplu, de vork,’ schrijft Boyd. ‘Producten van de menselijke vindingrijkheid 
die – ondanks de technologische vooruitgang – niet te verbeteren zijn.’

RUSLAND – Raad van Europa wil sancties
tegen Rusland kwijt

‘Europa begint erachter te komen dat de politiek van sancties tegen Rusland zinloos is,’ verklaarde het Russische parlementslid Sergej Zelezniak onlangs. Het lid van de Commissie voor Internationale Zaken reageerde op een bericht in de Britse Financial Times dat de Raad van Europa overweegt de sancties tegen Rusland, die in 2014 werden getroffen tijdens de crisis rond Oekraïne, op te heffen.

Volgens de Britse krant zou in de Raad de vrees zijn ontstaan dat Rusland op het punt staat zich terug te trekken uit de organisatie. De secretaris-generaal, de Noor Thorbjørn Jagland, heeft verklaard dat het 
Russische uittreden ‘een stap terug’ zou zijn voor Europa. 
‘Europa begrijpt steeds beter dat het de ernstigste problemen en uitdagingen niet kan oplossen zonder Rusland. Het beseft dat de sancties zinloos zijn en dat anti-Russische hysterie nergens op slaat,’ aldus Zelezniak.


(TASS, Moskou)

SCHOTLAND – Schotse Hooglanden te koop:
 30 pond voor 30 bij 30 cm

Een Schotse organisatie voor natuurbescherming die het al jaren moet stellen zonder subsidie van de overheid probeert haar bezit in de Schotse Hooglanden in Hongkong te gelde 
te maken. Haar vertegenwoordiger Stephen Rossiter biedt lapjes grond van 1 tot 1000 square foot (1 square foot is 30 bij 30 centimeter) aan voor de weggeefprijs van 30 pond (ca. 33 euro) per square foot. Er zijn enkele voorwaarden aan verbonden: de nieuwe eigenaar mag zijn bezit niet doorverkopen en hij mag zijn lapje niet bebouwen. Maar hij mag in Schotland wel 
de titel Laird voeren (zoals elke grondbezitter in Schotland).


Rossiter vindt zijn klanten in Hongkong (en andere delen van Azië) naar eigen zeggen onder mensen ‘die alles al hebben’ en in zo’n stukje bezit in de Highlands, ook nog eens vlak bij Loch Ness, wel een aardige aanvulling zien op hun aandelenportefeuille. 
Zelf ziet de organisatie deze exploitatie van haar bezit van 202 hectare ‘een vorm van crowdfunding’.


(South China Morning Post, Hongkong)

BELGIË – Suïcidaal na zeventien 
jaar betaald werkloos

De Waalse Dominique Detry strijkt al zeventien jaar lang 2900 euro netto per maand op om niets te doen. ‘En daar schaam ik me diep voor,’ zegt ze. De vrouw is ambtenaar bij de provincie Namen en getuigde over haar ‘lijdensweg’ in het tv-programma C’est pas tous les jours dimanche. 
Detry werd in 2000 weggepromoveerd naar de provinciale bibliotheek, nadat haar onterecht een leidinggevende functie was geweigerd. In die bibliotheek werd haar echter nooit een concrete taak toebedeeld. En die situatie kan de vrouw nauwelijks aan. ‘Ik heb er zelfs aan gedacht om uit het leven te stappen.’


‘In mijn hoedanigheid van ambtenaar voer ik geen klap uit,’ zegt ze. ‘Maar als mens besteed ik mijn tijd en energie aan het verdedigen van collega’s die het slachtoffer zijn van morele intimidatie op het werk. En dat zijn er steeds meer.’


(De Morgen, Brussel)

DUITSLAND – Hoe Rutte III Merkel IV
 ongewild in de weg zat

Het is nog steeds onduidelijk op welk punt de onderhandelingen tussen CDU/CSU, de Groenen en de FDP zijn gestrand. Maar uit de documenten blijkt dat ‘Europa’ een belangrijke rol heeft gespeeld, en nog opvallender: ook de kabinetsformatie in Nederland. In de ‘onderhandelingsgroep Europa’ had men zich in zakelijk opzicht kunnen vinden op een compromis over het stabiliteitspact binnen de EU. Maar politiek kon men het niet eens worden, omdat de FDP in dat compromis meer zou inleveren dan partijpolitiek geoorloofd was.


Angela Merkel was weliswaar bereid het compromis te accepteren, maar FDP-leider Christian Lindner niet. Die wilde opeens passages overnemen uit het in Nederland gesloten regeerakkoord, waarin het stabiliteitsmechanisme wordt afgewezen. En juist voor die expliciete afwijzing had Merkel steeds gewaarschuwd, omdat er dan in Brussel niets meer te onderhandelen zou zijn. De toekomst van Europa zou dan aan de Duitse onderhandelingstafel zijn beslecht. Een dag later wezen CDU/CSU en de Groenen het voorstel van Lindner af. Kort daarop was alles voorbij.

*_
(Süddeutsche Zeitung,_ München)
*

*Uit het regeerakkoord van Rutte III:
*
De afspraak dat schulden van het ene land niet door andere landen worden overgenomen, moet geloofwaardig worden hersteld. (…) Indien een lidstaat in de problemen komt door een onhoudbare staatsschuld, moeten eerst de obligatiehouders en beleggers de rekening van de herstructurering betalen, waardoor het eventueel beroep op noodfonds wordt verkleind. (…) Het kabinet is geen voorstander van een stabilisatiemechanisme op EMU-niveau om de gevolgen van economische schokken op te vangen.

BELGIË – Magritte gevierendeeld 
in musea teruggevonden

In 1927 vervaardigde de Belgische 
surrealist René Magritte het schilderij La pose enchantée. Het werk kreeg goede kritieken, maar het verdween met onbekende bestemming. Wat ervan restte, was een vage zwart-witfoto. 
In 2013 ontdekten conservatoren van het Museum of Modern Art in New York bij de voorbereiding van een expositie dat er zich onder Le portrait van Magritte uit 1935 een ander werk bevond. Het bleek een kwart van het verdwenen schilderij uit 1927. De schilder zat kennelijk krap bij kas en had het eerdere doek opgeofferd aan nieuwer werk. Maar dan lag het voor de hand dat er nog meer van dergelijke werken waren, nog drie wellicht.

Moma New York stelde andere musea met werken van de Belg op de hoogte van deze ontdekking en vroeg de collega’s vooral uit te zien naar werken met een kwart van de afmetingen van La pose enchantée.
 Een jaar later meldde zich het Moderna Museet uit Stockholm. Dat was in het bezit van Le modèle rouge uit 1935, dat ook bleek te zijn geschilderd op een kwart van het verdwenen schilderij. 
In 2016 kwam het derde kwart boven water: onder La condition humaine, in bezit van het Castle Museum in Norwich, en ook geschilderd in 1935. 
En onlangs werd het vierde kwart teruggevonden: in het Magritte Museum aan het Koningsplein in Brussel. Daar vond kunsthistorica Catherine Defeyt van de Universiteit van Luik onder Magrittes Dieu n’est pas un saint (dat ook uit 1935 stamt) het vierde kwart van het versneden doek uit 1927.

‘Toen ik die ontdekking deed, moet ik zoiets geroepen hebben als “Lieve hemel!” – maar dan iets minder beschaafd,’ aldus Defeyt. 
Dat de Belgen in de zoektocht als laatste eindigden, laat zich verklaren uit de afmetingen van Dieu n’est pas un saint. Het doek, eveneens uit 1935, is kleiner dan de drie andere kwarten. Wellicht zat Magritte inmiddels zo slecht in de slappe was dat hij zich geen groter spanraam kon veroorloven.


(artNet, New York)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… het vertrek van Robert Mugabe

M.A. Johnson, BusinessDay (Johannesburg)

De democratie in Afrika heeft weer met een vernietigende tegenslag te maken, ditmaal in Zimbabwe. Op zijn drieënnegentigste wachtte Mugabe arrogant totdat het leger hem in een ‘onbloedige correctie’ uit het ambt ontzette, zonder acht te slaan op de grondwettelijke bepalingen daaromtrent. Politieke opvolging is in veel Afrikaanse landen een netelige kwestie, en Mugabe is niet de enige leider die het aan de moed ontbreekt om op een passende wijze de macht neer te leggen als de tijd daarvoor is aangebroken.

Magnus Onyibe, Vanguard (Lagos)

Het is niet te geloven dat Robert Mugabe erin is geslaagd bijna veertig jaar de heerser van zijn land te blijven. Als hij niet was afgezet, zou hij tot aan zijn dood als president in het zadel zijn gebleven.

Het Mugabe-effect, de kunst om heersers met te veel zitvlees kwijt te raken, zou wel eens besmettelijk kunnen blijken, aangezien nu ook de positie van de Zuid-Afrikaanse president Zuma wordt bedreigd – ook al zo’n tachtigjarige die een blok aan het been wordt.

Aggrey Mutambo, Daily Nation (Nairobi)

De wisseling van de wacht in Zimbabwe mag een ongewenste gebeurtenis zijn in het leven van Robert Mugabe, het betekent ook een onzekere toekomst voor de Ethiopische oud-dictator Mengistu Haile Mariam, ook wel bekend als ‘de slachter van Addis Abeba’, die nog altijd de doodstraf boven het hoofd hangt, maar die asiel en bescherming genoot van Mugabe. Onder diens bewind werd altijd gezegd dat Zimbabwe veel aan Mengistu te danken had, vooral door zijn steun tijdens de vrijheidsoorlog. Mengistu vluchtte in 1991 naar Zimbabwe.

Simon Tisdall, The Guardian (Londen)

Een bezoek van de Zimbabwaanse legerleider Chiwenga aan Beijing heeft het vermoeden aangewakkerd dat China groen licht gaf voor de machtsovername in Harare. Indien dat het geval is geweest, dan was de wereld getuige van het eerste voorbeeld van een heimelijke staatsgreep, zoals die ooit favoriet waren bij de CIA en de Britse MI6, maar ditmaal werd bedacht en uitgevoerd met de stilzwijgende instemming van de nieuwe wereldmacht.

Samengesteld door Lambiek Berends en IJsbrand van Veelen