Wereldnieuws

ITALIË | Temperatuurstijging in Italië hoger dan elders

Na een periode van schone lucht tijdens de coronacrisis benaderen de vervuilingsniveaus in Italië weer de eerdere, ‘normale’ hoogten, en die zijn zorgwekkend, zo blijkt uit de publicatie van het Jaarboek voor Milieugegevens 2019 door het Italiaanse milieu-instituut Ispra. Volgens dit jaarboek behoren het Middellandse Zeebekken en het Italiaanse schiereiland tot de kwetsbaarste Europese regio’s als het gaat om klimaatverandering. Vergeleken met het klimatologische gemiddelde in de referentieperiode 1961-1990 bedraagt de gemiddelde temperatuurstijging in Italië nu 1,71 °C, en dat is beduidend hoger dan in de rest van de wereld, waar sprake is van een stijging van 0,98 °C. In Italië steeg de temperatuur in elk decennium tussen 1981 en 2018 met 0,38 °C.

Klimaatverandering in de Middellandse Zeeregio treft behalve geïndustrialiseerde landen zoals Italië ook ontwikkelingslanden en zal leiden tot aantasting van de biodiversiteit, aardverschuivingen, overstromingen, vervuiling, droogte en inklinking van de bodem.

(The Vision, Milaan)

SPANJE | Strijkkwartet speelt Puccini voor het plantenrijk

Op 22 juni, de eerste dag na het beëindigen van de noodtoestand in Spanje, opende het Gran Teatre del Liceu in Barcelona zijn deuren, maar dit keer voor een vrij ongebruikelijk publiek: de 2929 stoelen van de concertzaal werden bezet door planten. Het UceLi Quartet voerde toepasselijk Puccini’s Crisantemi op, en het ‘Concierto para el bioceno’ werd gestreamd via de website van het Liceu. Het concert was een idee van de conceptuele kunstenaar Eugenio Ampudia. Hij hoopt dat we, nu we de draad van het ‘normale’ leven weer oppakken, onze relatie met de natuur gaan herzien. De planten werden na afloop van het concert gedoneerd aan medewerkers van ziekenhuizen in Barcelona.

(360, Amsterdam)

GEORGIË | Protesten tegen stuwmeer

Georgië wil in het noorden van het land een 700 hectare groot stuwmeer aanleggen, om de afhankelijkheid van energie uit buurlanden zoals Rusland te verminderen. Critici zijn echter niet overtuigd. Zij wijzen op het risico van aardverschuivingen en overstromingen en vrezen de enorme kosten: tegen 2040 zal de aanleg bijna 2 miljard dollar hebben gekost. ‘We weten niet of het economisch gezien een goede deal is voor het land, want het proces is niet transparant en bij gebrek aan transparantie kun je verstrengeling van privébelangen en politieke belangen verwachten,’ aldus een lid van een Georgische denktank.

De aanleg vormt ook een bedreiging voor het voortbestaan van de inheemse Svan, een volk met een eigen taal en cultuur, dat al zevenduizend jaar woont in het gebied waar het stuwmeer moet komen. Een groep activisten vecht nu voor officiële erkenning van de Svan als inheemse bevolking, wat hun zaak tegen de bouw van de zou kunnen versterken.

(Al Jazeera, Qatar)

PERU | Machu Picchu blijft nog dicht

De oude Inca-citadel Machu Picchu, dé toeristische trekpleister van Peru, zal in juli nog niet heropenen, zoals oorspronkelijk was gepland. Vakbonden protesteerden tegen de heropening, omdat het toelaten van toeristen tot een piek van corona-infecties in de regio zou kunnen leiden. Eerder deze maand kondigden ambtenaren aan dat de ruïnes zouden worden heropend voor een beperkt aantal bezoekers: maximaal 675 per dag, oftewel een kwart van het gebruikelijke aantal.

Volgens die plannen zouden gidsen dan groepjes van slechts zeven bezoekers mogen rondleiden, en mondkapjes zouden verplicht zijn.

Ondanks het feit dat Peru als een van de eerste landen in Latijns-Amerika besloot tot enkele van de meest stringente maatregelen, telt het land met 250.000 besmettingen en bijna 8000 doden het op één na hoogste aantal coronagevallen in de regio.

(Mercopress, Montevideo)

CAMBODJA | Strenge eisen aan toeristen

Cambodja stelt behoorlijk strenge eisen aan buitenlandse reizigers. Om te beginnen is een medische reisverzekering met een dekking van minimaal 50.000 dollar verplicht. Bij aankomst op de luchthaven moeten reizigers een borg van 3000 dollar (ruim 2600 euro) neertellen voor covid-19-gerelateerde ‘servicekosten’. Daarover zegt het Cambodjaanse ministerie van Buitenlandse Zaken: ‘Nadat de kosten voor verleende diensten zijn afgetrokken, wordt de rest van de aanbetaling terugbetaald.’ Maar het kan behoorlijk in de papieren lopen, zeker als er op de heenweg een besmette passagier aan boord was.

Zo volgt er een traject van verplichte kosten, te beginnen met een toeslag van 5 dollar voor het vervoer naar een testcentrum waar een verplichte coronatest à 100 dollar wordt uitgevoerd, gevolgd door 30 dollar voor een overnachting in een voorgeschreven hotel of ‘wachtcentrum’, plus 30 dollar voor drie maaltijden in afwachting van de testresultaten. Vervolgens moeten reizigers veertien dagen in quarantaine in een zelfgekozen accommodatie.

Test één passagier op de heenvlucht positief, dan moeten alle inzittenden van het vliegtuig twee weken in quarantaine in een overheidsaccommodatie. Kosten: 1176 dollar, inclusief maaltijden. Een tweede test van 100 dollar is verplicht. Blijk je zelf besmet, dan moet je nog eens vier testen van 100 dollar per stuk laten uitvoeren en 3150 dollar neertellen voor behandeling in het Khmer-Soviet Friendship Hospital in de hoofdstad Phnom Penh.

Advies van het ministerie: ‘Als u niet aan deze vereisten kunt voldoen, moet u goed nadenken of u op dit moment naar Cambodja wilt afreizen.’

(The Independent, Londen)

FRANKRIJK | Pleidooi voor het ‘zintuiglijk erfgoed’ van Frankrijk

Na lang opgesloten te hebben gezeten in steden willen veel Fransen nu naar buiten, hunkerend naar la France profonde, het ‘ware’ Frankrijk. Peilingen bevestigen die drang: 61 procent van de Fransen denkt dat de lockdown mensen heeft aangespoord om definitief naar het platteland te verhuizen, of daar in ieder geval een tweede huis te kopen. Makelaars zien ondertussen een stijgende vraag naar huizen met tuinen. Maar weten stedelingen eigenlijk wel wat het buitenleven inhoudt?

Die vraag werd eind vorig jaar opgeworpen door parlementariër Pierre Morel-À-L’Huissier, afgevaardigde van de Lozère, het landelijke, dunstbevolkte departement van Frankrijk. Hij diende een wetsvoorstel in dat bescherming beoogt van het ‘zintuiglijk erfgoed’ van Frankrijk, zoals ‘het kraaien van de haan, het geluid van krekels, de geur van mest’ en andere rurale geluiden en geuren.

Stedelijke nieuwkomers op het platteland blijken nogal eens te klagen over deze aspecten van het buitenleven. Zo spanden eigenaren van tweede huizen op Île d’Oléron vorig jaar een rechtszaak aan tegen haan Maurice wegens geluidsoverlast; de rechtbank stelde de klagers in het ongelijk. In Soustons, in Zuidwest-Frankrijk, werd een zaak aangespannen tegen de eigenaar van vijftig eenden en ganzen die te veel kabaal zouden veroorzaken. En in Foix, aan de voet van de Pyreneeën, diende een nieuwe inwoner een klacht in tegen het dorp, omdat de kerkklokken naar zijn mening te luid waren.

Plattelandsbewoners vechten nu terug tegen dit soort stedelijke zeurzakken. De burgemeester van het Zuid-Franse Saint-André-de-Valborgne heeft aan de rand van zijn dorp een bord neergezet dat bezoekers waarschuwt dat ze een risicozone betreden, want de kerkklokken luiden er nu eenmaal vaak en tractoren maken lawaai. Dit alles omdat ‘boeren werken om u te kunnen geven wat u eet’.

De geluiden zijn ‘geen hinderlijke, maar intrinsieke en authentieke kenmerken’ van het plattelandsleven, betoogde ook Morel-À-L’Huissier. Hij stond daarin niet alleen, want de Assemblée steunde zijn wetsvoorstel unaniem.

(The Economist, Londen)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… ‘The Room Where It Happened’ van John Bolton

Greg Myre, correspondent Nationale Veiligheid

‘John Bolton ontving naar verluidt een voorschot van 2 miljoen dollar voor zijn boek, en als het goed verkoopt kunnen er extra royalty’s volgen. De lokale rechter Royce Lamberth verwierp de poging van de regering-Trump om de publicatie van het boek te blokkeren. Maar de rechter schreef ook dat Bolton publiceert zonder een officiële brief van de regering waarin staat dat het boek geen geheime informatie bevat. Als het boek wel staatsgeheimen bevat, dreigt Bolton zijn winst te verliezen en is hij strafrechtelijk aansprakelijk.’

Samantha Vinograd, veiligheidsanalist

‘Als Bolton eerlijk was geweest, zou hij zijn boek de juiste titel hebben gegeven: ‘De kamer waar het gebeurde – terwijl ik erbij stond’. Toen er de afgelopen dagen fragmenten uit het boek uitlekten en Bolton begon met zijn media-offensief om het boek te promoten, liet hij een belangrijk thema achterwege: zijn eigen medeplichtigheid. Volgens het boek was Bolton getuige van een aaneenschakeling van onethisch, gevaarlijk en mogelijk crimineel gedrag, maar hij bleef wel in de regering.’

Michelle Goldberg, columnist

‘Bolton bekritiseerde de impeachmentprocedure van het Huis van Afgevaardigden, omdat die volgens hem te beperkt was. Maar niets weerhield hem destijds om zich uit te spreken. Koop dit boek niet. John Bolton verdient het niet om beloond te worden voor het achterhouden van een getuigenis die hij maanden geleden had moeten geven. Maar verwerp het ook niet. De president juichte de Chinese concentratiekampen toe. In het Trump-tijdperk is het een constante uitdaging om niet gewend te raken aan het kwaad.’

Jonathan Freedland, columnist

‘Boltons boek maakt je steeds woester, niet over Trump, wiens boosaardigheid en gemeenheid al direct zichtbaar waren, maar over Bolton. Als hij dit alles wist, als hij dit van dichtbij zag, waarom heeft hij zich dan niet eerder uitgesproken, terwijl hij het verschil had kunnen maken? Die vraag wringt nog het meest in het kader van de impeachmentprocedure. Het door de Democraten gedomineerde Huis van Afgevaardigden vroeg Bolton, die toen al het Witte Huis had verlaten, om te getuigen, maar hij weigerde.’