Het conservatieve National Review gebruikt de Zweedse aanpak van de covid-19-epidemie als vingerwijzing naar landen die sociale quarantaine voorstaan.
Over een paar weken zal de covid-19-pandemie op zijn retour gaan, maanden voordat het volgens paniekzaaiers zou gebeuren. Waarschijnlijk draaien ze dan snel honderdtachtig graden en geven zichzelf schouderklopjes voor de geweldige social-distancingmaatregelen die ze de wereld hebben opgelegd. Ze zullen volhouden dat alleen dankzij hun heroïsche aanbevelingen een grote ramp is voorkomen. Maar helaas klopt daar niks van en zal Zweden, dat vrijwel geen social distancing oplegde, waarschijnlijk hun ongelijk bewijzen.
Veel mensen bekritiseren, voorbarig, de Zweedse benadering, die berust op weloverwogen voorzorgsmaatregelen. In het land worden alleen de allerkwetsbaarsten geïsoleerd en is van een volledige lockdown geen sprake. Weliswaar zijn bijeenkomsten van meer dan vijftig mensen verboden en zijn de middelbare scholen en universiteiten dicht, maar de Zweedse grenzen zijn nog open, evenals crèches, lagere scholen, bars, restaurants, parken en winkels. Johan Giesecke, de voormalige Zweedse hoofdepidemioloog en nu adviseur van de Zweedse gezondheidsdienst, zegt dat andere landen ‘politieke, ondoordachte acties’ hebben ondernomen die niet door feiten worden gestaafd.
Hele landen zijn overhaast platgelegd en hun economieën in de afgrond gestort. Niemand stelde eerst even de simpele maar essentiële vraag: hoe weten we of zulke sociale-isolatiemaatregelen wel werken? En zelfs als je er bepaalde epidemieën goed mee kunt bestrijden, geldt dat dan ook voor covid-19? Mochten die ook zinvol zijn bij dit nieuwe coronavirus, moeten ze dan niet vóór een bepaald punt in de epidemie worden geïntroduceerd? Of loop je anders het risico het paard achter de wagen te spannen?
Het is eigenlijk voor het eerst dat we gezonde mensen, en niet zieken en kwetsbaren, in quarantaine zetten. Zoals Fredrik Erixon, directeur van het European Centre for International Political Economy in Brussel, vorige week in de Britse krant The Spectator schreef: ‘De theorie achter de lockdown is eigenlijk vrij obscuur, erg onliberaal – en nog nooit in de praktijk gebracht. Niet Zweden is met een grootschalig experiment bezig, maar juist veel andere landen.’
Solide bewijs
We legden deze simpele vraag voor aan infectieziektenspecialisten, epidemiologen, ontwerpers van wiskundige ziektemodellen en andere intelligente, goed opgeleide experts. Wat blijkt: om iemand te veroordelen voor diefstal en in de gevangenis te zetten moet elke gerede twijfel aan zijn of haar schuld zijn weggenomen. Maar solide bewijs dat het iets uithaalt is geen vereiste als je miljoenen mensen in een zeer belastende lockdown wilt zetten, waarvan het einde niet in zicht is. En zo’n lockdown kan telkens weer worden afgekondigd als volksgezondheidsexperts daartoe besluiten. Hoe rationeel is dat?
Een vaak door wetenschappers geciteerd bewijs voor een positief effect is het verloop van de beruchte varkensgriep uit 1918 [ook wel de Spaanse griep]. Het is weinig zinvol om onze sociale-isolatiemaatregelen te ontwerpen met de dodelijke griep uit 1918 als referentiekader. Helemaal als die maatregelen het leven en de bestaanszekerheid van een groot deel van de Amerikaanse bevolking in gevaar brengen. De voorstanders van sociale isolatie zoeken naarstig naar strohalmen om het op slot zetten van de hele wereld mee te rechtvaardigen. Het steekt hen dat er een land is dat niet op slot is gegaan en waar de bevolking alles-behalve sociaal is geïsoleerd. Het steekt hen omdat ze, wanneer de coronavirusepidemie voorbij is, dolgraag de conclusie willen trekken dat de sociale isolatie heeft gewerkt.
Maar als die inderdaad zou werken, zou het aantal covid-19-gevallen in Zweden, met zijn 10,1 miljoen inwoners, dan niet in de tienduizenden lopen, ver boven de aantallen in Italië of New York? Tot dusver zijn in Zweden slechts 401 covid-19-doden gevallen.
Het goede nieuws is dat het aantal patiënten op alle intensivecareafdelingen in Zweedse ziekenhuizen al ruim een week constant blijft of zelfs afneemt. Verder is er niet één Zweeds kind op de intensive care beland of overleden – zo nodig was dat sluiten van scholen in andere landen dus blijkbaar niet. Er zijn in heel Zweden maar 25 mensen van onder de dertig met covid-19 op de intensive care beland.
Zweden raakt niet in paniek en is rustig bezig groepsimmuniteit op te bouwen. Omdat sociale isolatie achterwege blijft, verspreiden Zweedse jongeren het virus, meestal zonder symptomen te ontwikkelen. Ze genereren antistoffen, waardoor het voor het virus steeds moeilijker wordt om zwakkeren en ouderen met ernstige onderliggende aandoeningen te besmetten.
Iets voorzichtiger
Het Zweedse Instituut voor Gezondheidseconomie beschrijft hoe iedereen kalm blijft en gewoon zijn gang gaat, zij het iets voorzichtiger dan normaal. Door de regering opgelegde beperkingen, zoals een limiet van vijftig mensen bij bijeenkomsten en alleen bediening aan tafel in bars en restaurants, worden goed opgevolgd.
Al sinds ettelijke generaties krijgen we te maken met nieuwe virussen. De beste manier om daarmee om te gaan is jonge en gezonde mensen voor wie zo’n virus zelden fataal is – in staat te stellen antistoffen te kweken. Zo bouwt een land groepsimmuniteit op, wat uiteindelijk de zwakkeren en zieken zal beschermen. Naarmate de tijd verstrijkt zal steeds meer blijken dat de sociale isolering nauwelijks effect heeft op het aantal zieken of overledenen, al storten deze maatregelen wel lokale en nationale economieën in de afgrond. Het gevolg is misère, dood en ziekte door andere oorzaken, aangezien ze het leven van mensen ontregelen en hun toekomst vernietigen.
Auteur: John Fund
National Review
Verenigde Staten | tweemaandelijks | oplage 160.000
Het tijdschrift maakt geen geheim van zijn politieke kleur en gaat er prat op het best geïnfiltreerd te zijn in de gelederen van de Republikeinen. Het National Review steunde Ted Cruz voor de Republikeinse voorverkiezing in 2016.
