Agenda

Coltrane, choreografie, gospel & meer.

Levend netwerk

BEELDENDE KUNST – Living Mesh – A World Beyond Linnaeus

Verwey Museum Haarlem, t/m 1/11

De Zweedse botanicus Carl Linnaeus rangschikte niet alleen planten en dieren, maar ook mensen, met Europa als maatstaf. Zijn werk was nauw verweven met de koloniale handelsnetwerken waarlangs planten werden verzameld zonder oog voor de al aanwezige inheemse kennis. Gastcurator Kim Knoppers neemt deze erfenis als vertrekpunt maar buigt er vervolgens vanaf.

Zestien hedendaagse internationale kunstenaars – onder wie Semâ Bekirović, Melanie Bonajo, Awoiska van der Molen en Müge Yilmaz – stellen tegenover Linnaeus’ hiërarchische ordening een ander beeld van de natuur: niet als iets dat de mens beheerst en indeelt, maar als een levend netwerk van relaties waarin mens en omgeving onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

John Coltrane

Concertgebouw Amsterdam, 4/11.

Honderd jaar na de geboorte van John Coltrane brengen saxofonist Branford Marsalis en zangeres Dianne Reeves – samen goed voor acht Grammy’s – een eerbetoon aan de jazzgigant. In dezelfde zaal trad John Coltrane zelf drie keer op. In 1961 samen met Eric Dolphy. Concertgebouw Amsterdam, 4/11.

Choreografie van alledaagsheid

FOTOGRAFIE – City at play, Helen Levitt

Kunsthal Rotterdam, tot 4/10

Het alledaagse in al zijn eenvoud fotografisch vastleggen hoeft niet meteen tot een tentoonstelling in de Rotterdamse Kunsthal te leiden. Behalve als je Helen Levitt bent en met ruim 220 foto’s, een film en kleurendia’s New York zo tot leven kan brengen dat het wel een toneelvloer lijkt.

Een kind dat onder een brandkraan speelt, een voluptueuze vrouw in telefooncel waar zich twee kinderen bijgepropt hebben: haar beelden ontstaan bij toeval, maar lijken uitzonderlijk precies gecomponeerd.

Levitt (1913-2009) liet haar protagonisten zien als individuen met een eigen ritme en waardigheid. De Spaanse pers omschreef haar als een straatdichter: iemand die de lyriek van de omgeving wist te herkennen in de kleinste situaties.

Toch romantiseerde ze het straatleven niet, en liet ze de tegenstrijdigheden ervan intact: vrolijkheid naast eenzaamheid, spel naast verval, intimiteit naast anonimiteit. De straten van Harlem, de Lower East Side en Hell’s Kitchen worden zo geen historische reconstructies, maar plekken waar mensen wonen, met elkaar.

Kinderen komen vaak voor in haar werk omdat ze de stad beweeglijk maken. Ze tekenen, rennen, poseren, verdwijnen achter een muur of lijken volledig op te gaan in een spel dat alleen zij begrijpen. Maar achter ieder kind staat een buurt, een gezin en een sociale wereld. Levitt ontwikkelde een werkwijze die haar ter plekke vrijwel onzichtbaar maakte. Met een zogenoemde Winkelsucher kon ze in een andere richting kijken dan waarin haar camera fotografeerde. Daardoor lijken haar onderwerpen zelden op hun hoede.

Gospel Choir

Muziekgebouw Amsterdam, 12/9.

Het Gospel Choir zweept bezoekers op met stevige beats en meeslepende songs. Klappen, stampen en meezingen is de bedoeling – iedereen mag onderdeel van het koor worden en meedoen met hun moves. In deze familieconcertserie leer je waarom muziek je laat dansen.

Nieuwe poëzie van verzet

MULTIMEDIA – Prisoners of love, Until the sun of freedom. Basel Abbas en Ruanne Abou- Rahme.

Kunstinstituut Melly in Rotterdam tot 27/9

Hoe verschrikkelijk de werkelijkheid voor veel Palestijnse kunstenaars ook is, hun werk straalt vitaliteit en weerbaarheid uit. Misschien wel omdat juist de kunst een vrijhaven biedt om uitdrukking te geven aan de destructie om hen heen. Het in Amerika wonende duo Basel Abbas en Ruanne Abou-Rahme (beiden geboren in 1983 en van Palestijnse afkomst) veranderde de bovenruimte van Kunstinstituut Melly in een multimediale reis naar Israëlische gevangenissen waar Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen worden opgesloten zonder vorm van proces.

Hun getuigenissen (na vrijlating) worden niet letterlijk gefilmd, maar verweven met poëtische natuurbeelden en rillingen veroorzakende voice-overs en teksten als: ‘Ze zullen niet in staat zijn je te doden, zolang je reist.’ Het kunstenaarsduo onderzoekt sinds 2007 hoe verhalen van weigering, verzet en bevrijding door generaties heen worden doorgegeven en wat verzet betekent onder onmogelijke omstandigheden, om te ademen waar dat niet mag.

Wiens toekomst

Diverse locaties, Linz, t/m 13/9.

Het internationale mediakunstfestival buigt zich dit jaar over de vraag wiens toekomst er eigenlijk telt, nu technologie steeds dieper ingrijpt in het menselijk bestaan. Vijf dagen lang vullen tentoonstellingen, performances, concerten en conferenties de binnenstad van Linz.