De tentoonstelling City at Play is gewijd aan het werk van de Amerikaanse fotograaf Helen Levitt. Te zien zijn ruim 220 foto’s, een film en kleurendia’s, gemaakt tussen eind jaren dertig en eind jaren tachtig, waarin het alledaagse New Yorkse straatleven door Levitt is vastgelegd.
Het alledaagse in al zijn eenvoud fotografisch vastleggen hoeft niet meteen tot een tentoonstelling in de Rotterdamse Kunsthal te leiden. Behalve als je Helen Levitt bent en met ruim 220 foto’s, een film en kleurendia’s New York zo tot leven kan brengen dat het wel een toneelvloer lijkt.
Een kind dat onder een brandkraan speelt, een voluptueuze vrouw in telefooncel waar zich twee kinderen bijgepropt hebben: haar beelden ontstaan bij toeval, maar lijken uitzonderlijk precies gecomponeerd.
Levitt (1913-2009) liet haar protagonisten zien als individuen met een eigen ritme en waardigheid. De Spaanse pers omschreef haar als een straatdichter: iemand die de lyriek van de omgeving wist te herkennen in de kleinste situaties.
Vrolijkheid naast eenzaamheid, spel naast verval, intimiteit naast anonimiteit
Toch romantiseerde ze het straatleven niet, en liet ze de tegenstrijdigheden ervan intact: vrolijkheid naast eenzaamheid, spel naast verval, intimiteit naast anonimiteit. De straten van Harlem, de Lower East Side en Hell’s Kitchen worden zo geen historische reconstructies, maar plekken waar mensen wonen, met elkaar.
Kinderen komen vaak voor in haar werk omdat ze de stad beweeglijk maken. Ze tekenen, rennen, poseren, verdwijnen achter een muur of lijken volledig op te gaan in een spel dat alleen zij begrijpen. Maar achter ieder kind staat een buurt, een gezin en een sociale wereld. Levitt ontwikkelde een werkwijze die haar ter plekke vrijwel onzichtbaar maakte. Met een zogenoemde Winkelsucher kon ze in een andere richting kijken dan waarin haar camera fotografeerde. Daardoor lijken haar onderwerpen zelden op hun hoede.
City at play, Helen Levitt, Kunsthal Rotterdam, tot 4/10