Het verlies van haar vader en het einde van haar relatie met Paul Mescal vormen de rauwe kern van Lost Weekend, het langverwachte derde soloalbum van Phoebe Bridgers.
Na welgeteld twee soloalbums werd de tweeëndertigjarige Californische singer-songwriter Phoebe Bridgers een van ’s werelds invloedrijkste Indie-en folkmuzikanten. Voor haar derde plaat Lost Weekend krijgt ze opnieuw lovende recensies. Jules Lefevre van Sydney Morning Herald hoort op de zestien tracks dat Bridgers, die eerst deel uitmaakte van het trio Boygenius, zich ‘met ontembare kracht’ probeert op te richten na de dood van haar vader en het stuklopen van haar relatie met de Ierse acteur Paul Mescal. ‘Een bijzonder treffende vertolking van de chaos die rouw met zich meebrengt. (…) Haar stem wordt vaak gesmoord door effecten en op vreemde, onheilspellende momenten breekt de instrumentatie erdoorheen.’
‘Een bijzonder treffende vertolking van de chaos die rouw met zich meebrengt’
Ook recensent Will Richards van RollingStone wordt geraakt door de verrassende overgangen: ‘Intermezzo’s, geïnspireerd door haar liefde voor ambientmuziek’, ‘een rechttoe rechtaan indierocknummer met een outro van spookachtig lage ambientgeluiden’ en een ‘banjo-instrumentaal stuk dat door een aangrijpende voicemail van Bridgers overleden vader klinkt’.
Voor NME schrijft Erica Campbell dat Bridgers ‘een prestatie heeft geleverd die alleen is weggelegd voor een songwriter die zelfverzekerd is in haar schrijfkunst en muzikaliteit. Iemand die misschien verweesd en verlaten aan het schrijfproces begon, maar aan het eind totaal niet meer stuurloos was.’