360 kiest een aantal door de buitenlandse pers beschreven concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities die naar Nederland of België komen.
FOTOGRAFIE | Rockster met oog voor beeld
The Police-gitarist Andy Summers blijkt ook een steengoede fotograaf te zijn
Volgens het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone behoort Andy Summers tot ’s werelds tien beste gitaristen aller tijden. Met Sting en Stewart Copeland vormde hij de legendarische rockband The Police, die begin jaren tachtig op ieder continent de stadions platspeelde en tien-tallen miljoenen platen verkocht. Een rustige oude dag lag in het verschiet, maar niet voor Summers. Die reist nog altijd de wereld over. Behalve met gitaar vooral ook met zijn foto’s, die hij al begon te schieten vóór hij doorbrak als muzikant. Taschen, uitgever van kunst- en fotoboeken, heeft met Summers een van zijn bestverkopende fotografen onder contract.
Nina Wiener vertelt in de LA Times dat het uiteenvallen van The Police destijds een mysterie was dat nu wordt ontrafeld aan de hand van Summers foto’s. ‘Maar de échte schok was dat hij zo’n steengoede fotograaf is.’
Van Summers’ recente expositie in Montpellier zijn Brigitte Patient van de nieuwssite France Inter vooral de kleine zwart-wit foto’s rond de vele Police-optredens bijgebleven: de keerzijde van de glamour, opdringerige fans, inwisselbare hotelkamers en limousines. ‘Zo is fotograferen een manier om aan de eenzaamheid te ontsnappen,’ schrijft Patient.
De tentoonstelling biedt daarnaast volop ruimte voor surrealistischer beelden waarop mensen waar ook ter wereld figureren. Arnaud Boularand beschrijft in Metropolitain dat Summers’ beeldtaal duidelijk is ontleend aan zijn muziek: ‘Met name door de ruimtes die hij creëert door het wazig te houden en een soort halo’s in het kader toe te laten. Vergelijkbaar met de echo van een akkoord of een vibratie die even blijft hangen.’
Kunstcriticus Christian Goutorbe van Le Parisien wil zo snel mogelijk afrekenen met het clichébeeld van de wereldberoemde rockster die toevallig ook fotografeert: ‘We hebben het hier over een volstrekt authentieke fotograaf die refereert aan het werk van Henri Cartier-Bresson en Ralph Gibson.’
Andy Summers, A Certain Strangeness. Bonnefantenmuseum, Maastricht, t/m 27 oktober
KUNST | Poëtische affiches van Tadanori Yokoo
Een eigen muur voor de Japanse Warhol
De Japanse Warhol wordt hij wel genoemd. Terecht of niet, een overeenkomst tussen de Japanse kunstenaar Tadanori Yokoo en het pop-articoon is dat zijn werk in 1967 voor hetzelfde geld wegging als de Marilyn Monroes van Warhol destijds: 100 dollar, schrijft The Japan Times. De kopers waren curatoren van het MoMa, die hun eerste tentoonstelling met werk van een grafisch ontwerper inrichtten.
Vanaf de jaren zestig ontstond er een ware cultus rond Yokoo, vanwege zijn psychedelische pop-artposters, die grotendeels waren geïnspireerd op zijn uitgebreide reizen naar India. Tot op heden experimenteren grafisch ontwerpers over het hele internet met Yokoos stijl, schrijft kunstsite Messy Nessy Chic. ‘We kenden zijn naam misschien niet, maar zijn werk verscheen op albumhoezen en concertposters van onder anderen The Beatles, Miles Davis, Santana en Earth, Wind & Fire.’
In Japan werden affiches pas vanaf het begin van de twintigste eeuw ingezet als reclame-uiting, en de beeldtaal die erin wordt gebruikt, wijkt erg af van de Amerikaanse of Europese. ‘De Japanse beeldcultuur is veel indirecter en subtieler, vaak poëtisch’, schrijft Unseen. Op de tentoonstelling Kleurrijk Japan in het Stedelijk Museum in Amsterdam, een postuum eerbetoon aan de Japanse grafisch ontwerper Shigeru Watano (1937-2012), worden 226 Japanse affiches tentoongesteld. Yokoo krijgt er een eigen muur.
Kleurrijk Japan, Stedelijk Museum Amsterdam. 7/9/2019-2/2/2020
DEBAT | El Rhazoui laat zich niet intimideren
De zwaarstbeveiligde vrouw van Frankrijk
Ze is de zwaarstbeveiligde vrouw van Frankrijk, aldus The Guardian, sinds ze op 7 januari 2015 de aanslag op Charlie Hebdo overleefde. Ze krijgt aan de lopende band doodsbedreigingen, bijvoorbeeld dat ‘de leeuwen hun ogen niet zullen sluiten voordat ze [haar] hoofd van [haar] lichaam hebben gescheiden’, citeert Libération. Maar de 32-jarige Zineb El Rhazoui laat zich niet intimideren. In 2016 verliet ze het Franse satirische tijdschrift waar ze vanaf 2013 had gewerkt, omdat het in haar ogen te veel boog voor de wensen van fundamentalistische gelovigen.
De hervormingsplannen van president Macron, die haar inschakelde als adviseur, keurt de van oorsprong Marokkaanse journalist af. ‘Er is geen uniforme islam in Frankrijk. Net zoals er geen verenigd christendom of jodendom is’, citeert Der Spiegel. Ook brengt El Rhazoui graag in herinnering dat vrouwen in islamitische landen ooit geen hoofddoek droegen en zeker niet ‘die zwarte vuilniszak’ die tegenwoordig overal te zien is.
In 2016 publiceerde El Rhazoui een in de woorden van Le Point ‘woedend boek’ tegen ‘islamitisch fascisme’ en ‘Franse collaborateurs’. ‘Ik vind het absurd dat iemand zoals ik, die nog nooit een misdaad heeft begaan, in een reizende gevangenis leeft, terwijl hun ideologie zich steeds vaker in onze samenleving wil presenteren’, zegt ze in een interview met het Franse weekblad. De Franse uitgever van haar boek werd door onder meer Les Inrockuptibles en Petit Journal als ‘zwavelachtig, haast extreemrechts’ getypeerd. In Nederland verscheen het boek vorig jaar in een vertaling van Mario Molegraaf bij Prometheus.
Zineb El Rhazoui is te zien tijdens Celebrating Dissent in De Balie, Amsterdam, 30/8-1/9
KUNST | ‘Simpel, maar indirect’
De populaire dierenfeiten van Maja Säfström
De Zweedse Maja Säfström had een eigen architectenbureau maar voelde zich er nooit helemaal op haar gemak, vertelt ze aan Talk-Illustration. Toen ze door een ‘fantastische professor’ werd aangespoord abstracte tekeningen te maken en die op Instagram te delen, kreeg ze ineens talloze volgers en fantastische aanbiedingen, waaronder een van een redacteur van uitgeverij Random House. Nu wordt haar werk, waarin ze dierenfeiten voorziet van illustraties, ‘van Italië tot Korea’ uitgegeven.
De blog Love in the Time of Chasmosaurs noemt de tekeningen ‘simpel, maar indirect’. Het zou de tekenaar meer te doen zijn om de vreemde charmes van haar subjecten dan om hun anatomie. Ook het Zweedse Tidningen Kulturen prijst deze kwaliteit: Säfströms boeken zouden je aan het denken zetten over begrippen als ‘natuurlijke grootte’, waardoor het boek ‘de verbeelding prikkelt’.
Een auteur van de blog Like Bears to Honey is minder geïnspireerd, en raadt Säfströms werk aan aan ‘mensen die houden van trivia en van huiskamers als uit een Ikea-catalogus’. Dat laatste lijkt Säfstroms eigen huis in ieder geval tekort te doen, getuige de Zweedse interieursite lovelylife.se, waarop foto’s van haar woning en gezin zijn te zien.
In september verschijnt Maja Säfströms Wonderbaarlijke feiten over babydieren bij uitgeverij Podium.
Deze titels worden getipt door Athenaeum Boekhandel in Amsterdam.
De geografische factor – Tim Marshall
Om de wereldpolitiek te kunnen volgen moet je naast mensen, ideeën en bewegingen ook de geografie begrijpen. Aan de hand van tien landkaarten legt buitenlandcorrespondent Tim Marshall uit hoe grenzen, grondstofvoorraden en de loop van rivieren nog altijd de loop van de wereldgeschiedenis bepalen.
Drie vrouwen – Lisa Taddeo
Voor Drie vrouwen volgde Lisa Taddeo acht jaar lang de sekslevens en verlangens van drie gewone Amerikaanse vrouwen. Een journalistieke én literaire tour de force, een baanbrekend boek waarin de vrouwelijke begeerte in al haar heftigheid en schoonheid wordt neergezet.
Tribe of Mentors – Timothy Ferriss
Timothy Ferriss stelde elf zorgvuldig geformuleerde vragen aan een hele verzameling succesvolle mensen, zijn tribe. Hun korte profielen en antwoorden op die elf vragen helpen jou ook je meest uitdagende levensvragen te beantwoorden en buiten-gewone resultaten te boeken.
Het verlies van de aarde – Nathaniel Rich
In Het verlies van de aarde doet Nathaniel Rich nauwgezet verslag van de periode waarin op een haar na verdragen werden gesloten die ons van de ondergang konden redden, vóórdat de olie-industrie en politici besloten wetenschappelijke bewijzen te ontkennen of naast zich neer te leggen.
De welvaart van landen – Adam Smith
De welvaart van landen van Adam Smith werd gepubliceerd in 1776, aan de vooravond van de industriële revolutie. Beroemd is de metafoor van de ‘onzichtbare hand’ van de markt, waarmee Smith grondlegger werd van het moderne kapitalistische gedachtegoed en de liberale ideologie.
