‘Ik durf te wedden dat ik jouw taal spreek’

Op het internet moet je vooral niet alles voor zoete koek aannemen. In deze rubriek duikt 360 daarom elke maand in een andere virale trend, bewering of internetfenomeen. Deze maand: polyglotten. Ze spreken Mandarijn, Azerbeidzjaans, Welsh en, zo lijkt het, nog tientallen andere talen en dialecten. Miljoenen kijkers kunnen er geen genoeg van krijgen. Wat gaat er schuil achter het succes van deze internetsterren?

🔥 Wat gaat er viraal?

‘Waar kom je vandaan? Ik durf te wedden dat ik jouw taal spreek.’ Met die openingszin stapt Yuji Beleza op voorbijgangers af in Wenen, Tokio of een andere grote stad. Vervolgens begroet hij ze in hun moedertaal, ‘of dat nu Turks, Swahili, Koerdisch of Zoeloe is’, aldus CNN. 

‘In de eerste video die ik zag, wisselen Beleza en drie Afrikaanse basketbalspelers in een door neonborden verlichte straat in Shibuya moeiteloos tussen Engels, Japans, Lingala, Yoruba en Bambara’, schrijft Matthew Erickson in The New York Times. De video was meer dan honderd miljoen keer bekeken. 

Polyglotten (een van oorsprong Grieks woord: poly betekent ‘veel’ en glōtta betekent ‘tong’ of ‘taal’) vormen inmiddels een eigen genre op sociale media. Sommigen reciteren monologen in tientallen talen, anderen houden spontane straatinterviews en weer anderen wagen zich aan meertalige komedie. Ook de burgemeester van New York, Zohran Mamdani, scoorde afgelopen zomer een hit met promotievideo’s waarin hij onder meer Mandarijn, Bengaals en Spaans sprak.

👀 Waarom is deze content nu zo populair?

De fascinatie voor mensen die meerdere talen spreken is niet nieuw. Plutarchus schreef al dat Cleopatra’s tong ‘als een instrument met vele snaren was’. Maar er zit meer achter het succes van de filmpjes. 

Ze onderscheiden zich van veel andere virale content door hun positieve karakter. Over een andere maker, Frankie Light, schrijft The Tilt, een platform voor contentmakers en ondernemers: ‘Het is leuk om te zien hoe blij anderen zijn als ze Frankie horen praten in hun moedertaal. Een toffe manier om culturele kloven te overbruggen.’

De trend heeft echter ook een minder onschuldige kant. The New York Times schrijft dat talen leren zo een doel op zich kan worden: niet om met anderen te communiceren, maar om zo veel mogelijk talen te ‘verzamelen’ en daarmee indruk te maken. De Amerikaanse krant koppelt die fascinatie aan een bredere ontwikkeling: het idee dat alles ‘gemaxxt’ kan worden.

The Conversation schrijft dat ‘maxxing’ deel uitmaakt van een steeds intensievere optimalisatiecultuur, waarin we systematisch proberen ons denken, voelen en functioneren te verbeteren. Commerciële producten en diensten spelen daarop in met de belofte dat ze ons helpen de beste versie van onszelf te worden. Ook in de wereld van de polyglotten is die belofte te koop: verschillende makers bieden naast hun filmpjes online taalcursussen aan.

💬 Hoeveel ervan is echt?

De authenticiteit van de filmpjes staat online ter discussie. YouTuber Evildea wijdt zelfs een deel van zijn kanaal aan het ontmaskeren van vermeende neppolyglotten. Zo heeft hij video’s genaamd ‘Spreekt deze tapijtreiniger echt 24 talen?’ en ‘Deze hyperpolyglot is een OPLICHTER’. Ook op Reddit wordt druk gediscussieerd of de internetpolyglotten wel of geen ‘bedreiging vormen voor de taalgemeenschap’. Beleza spreekt naar eigen zeggen vijf talen vloeiend; van de rest kent hij enkele basiswoorden. Daarmee is hij nog steeds een polyglot, al wekken zijn filmpjes de indruk dat hij nog veel meer talen beheerst.

Volgens The New York Times lijken de filmpjes op het eerste gezicht misschien een verfrissende uitzondering op andere virale content, maar draaien ze uiteindelijk om hetzelfde: aandacht. De spontane straatinterviews hebben ‘slechts vaag iets weg van echte gesprekken’ en zijn teruggebracht tot hapklare fragmenten. ‘De online polyglot lijkt vooral talen te leren om meer klikbare content te maken,’ concludeert de krant.