#Solomaxxxing

Op het internet moet je vooral niet alles voor zoete koek aannemen. In deze rubriek duikt 360 daarom elke maand in een andere virale trend, bewering of online fenomeen. Deze keer: de opmars van de eenzaamheidsinfluencer. Zij filmen hun stille avonden alleen thuis, zonder vrienden, feestjes of volle agenda.

🔥 Wat gaat er viraal?

De influencer heeft eigenlijk één kerntaak: pronken met de dingen die hij of zij heeft, zodat anderen die dingen ook willen hebben. Een etentje in een chic restaurant, een peperdure Birkin-tas, een reis naar Bali of een gelukkig gezinsleven, bijvoorbeeld. Maar inmiddels dient zich ook een ander type aan. Er is sprake van een opmars van influencers die juist bekend worden om wat ze tekortkomen: vrienden.

Filmpjes met teksten als ‘Je woont alleen in New York en hebt geen vrienden, dus zo zien je avonden eruit’ bereiken honderdduizenden kijkers. Het fenomeen heeft zelfs een naam gekregen: de eenzaamheidsinfluencer. Het beeld dat ze schetsen is altijd min of meer hetzelfde. Een jonge vrouw komt thuis in een strak opgeruimd appartement, eet een gezonde maaltijd, schenkt cola in – als het een wilde avond is in een wijnglas – en trekt een kamerjas aan. Ze gebruiken hashtags als #cozyathome, #introvertdiaries en #alonenotlonely. Een van hen schrijft in haar Instagrambio: ‘nyc with no friends and no complaints’.

👀 Waarom nu?

Uit een onderzoek van de American Psychological Association uit 2025 bleek dat ongeveer de helft van alle Amerikaanse volwassenen zich vaak of soms geïsoleerd voelt. En uit een studie in Psychological Bulletin bleek dat eenzaamheid onder jongvolwassenen al sinds 1976 toeneemt.

Maar de aantrekkingskracht van de video’s komt niet alleen van mensen die zich herkennen in het alleen zijn. Faith Hill schrijft in The Atlantic dat de filmpjes ook kijkers trekken die smachten naar méér eenzaamheid, zoals uitgeputte moeders, overwerkte dertigers en mensen die moeten leven met vervelende huisgenoten.

Iemand schrijft onder een video van influencer Isa, die met 195.000 volgers op Instagram inmiddels is uitgegroeid tot boegbeeld van de eenzaamheidsinfluencer: ‘Ik hou van mijn man en het fijne leven dat we samen leiden, maar ik had graag tijd alleen doorgebracht zoals jij dat doet. Dan was ik misschien op mijn veertigste niet nog aan het uitzoeken wie ik eigenlijk ben.’ Iemand anders schrijft: ‘Ik vind je video’s heel kalmerend.’ En weer iemand anders reageert: ‘Geen drama, niemand die aanspraak maakt op je tijd en energie, de vrijheid om te doen wat je wilt, hoe je dat wilt en wanneer.’

💬 Wat is de kritiek?

Cultuurredacteur Charlotte Cripps zet haar vraagtekens bij de trend, zo schrijft ze in The Independent: ‘Ik breng 90 procent van mijn tijd door met alleen eten aan mijn keukentafel, voornamelijk Griekse yoghurt met bosbessen, weggespoeld met een blikje Dash-water, en ik ben helemaal tevreden. Gelukkig zelfs.’ Maar ze vermoedt dat eenzaam niet het juiste woord is. Echte eenzaamheid, schrijft ze, is namelijk niet knus. Ze vraagt zich af of de influencers eenzaamheid niet verwarren met alleen zijn.

Schrijver Rachel Connolly noemt de video’s in The Guardian ronduit deprimerend. Niet vanwege het alleen zijn op zich, maar vanwege de toon. Alsof een relatief leeg sociaal leven een permanente, onveranderlijke toestand is, of zelfs een luxe. ‘Jongeren die toch al veel van hun leven doorbrengen met Zoom-gesprekken en Slack-chats hebben geen verdere aanmoediging nodig om zich af te sluiten van de wereld’, schrijft ze. Haar advies is helder: ‘Ga met een boek naar een bar en daag jezelf uit om met één onbekende een gesprek aan te knopen. Want dit is je enige leven, en deze vrijdagavond krijg je nooit meer terug.’