In het merendeel van de verkiezingen in de VS spelen vrouwen een hoofdrol, maar sinds 2020 hebben zij te maken met toenemend seksueel geweld, aanvallen op hun gezin en kritiek op hun professionele capaciteiten.
De Republikeinse verkiezingsmedewerkster Carly Koppes hield haar zwangerschap zo lang mogelijk verborgen voor het publiek uit angst dat de aanvallen op haar nog eens zouden versterken.
Toen Koppes, die de verkiezingen leidt in Weld County, Colorado, media-interviews gaf, vroeg ze journalisten om haar zo te filmen dat haar groeiende buik niet zichtbaar was, uit angst dat haar belagers de beelden zouden zien en opmerkingen zouden maken over haar toekomstige kind. Ze had ‘in geen miljoen jaar’ verwacht dat ze ooit een zwangerschap zou moeten verbergen, vertelt ze.
Toen het eenmaal bekend was, kreeg ze berichten als: ‘Ik ga bidden voor je kind omdat zijn moeder een demon is.’
‘Ik ben blij te kunnen melden dat hij niet met horens naar buiten kwam, hij zag er meer uit als een engeltje,’ zegt Koppes lachend. ‘Dus bedankt voor de gebeden, ze hebben duidelijk gewerkt.’
Maatschappelijke schade
Koppes maakt deel uit van de 80 procent, het percentage vrouwen dat verkiezingen organiseert in de VS, een overheidstak die consequent door vrouwen wordt gedomineerd. Dit terrein heeft sinds 2020 ook steeds meer te maken met bedreigingen en intimidatie, grotendeels door degenen die geloven dat Donald Trump dat jaar eigenlijk de verkiezingen heeft gewonnen. Vrouwen in gekozen posities rapporteren over het algemeen hogere niveaus van bedreigingen en intimidatie dan hun mannelijke tegenhangers, en mensen van kleur krijgen er vaker mee te maken dan hun witte tegenhangers.
Aan de hand van anekdotes vertellen vrouwen die aan verkiezingen meedoen dat ze te maken hebben gehad met seksisme, bedreigingen met (seksueel) geweld, aanvallen op hun gezin en de kritiek dat ze hun vak niet verstaan.
Behalve de individuele schade is er ook maatschappelijke schade – vrouwen kunnen hun ambt neerleggen en dus niet doorstromen naar een hoger ambt. De uitingen kunnen het functioneren van de democratie zelf bedreigen.
‘De gezondheid van de democratie is gebouwd op een politiek discours waarin mensen, zelfs mensen zonder macht, ook gevoelige onderwerpen kunnen bespreken en hun ideeën, meningen en ervaringen kunnen delen,’ zegt Sarah Sobieraj, een professor aan Tufts University die misbruik en intimidatie van ambtenaren bestudeert en erover schrijft. ‘En wanneer we die gevarieerde stemmen en perspectieven verliezen, dan heeft dat gevolgen voor wat we wel en niet kunnen weten.’
Deze mannen willen dat vrouwen zich kwetsbaar gaan voelen, zo is het altijd geweest
Koppes houdt in haar dagelijks leven rekening met de belagers, vooral omdat een van hen tegenover haar kantoor woont. Ze parkeert elke dag op een andere plek, en arriveert en vertrekt altijd op verschillende tijden. Het is een running gag geworden dat Koppes altijd ronddwaalt op de parkeerplaats, op zoek naar haar auto. De belager die in de buurt woont kan niet worden tegengehouden in het gebouw waar ze werkt, aangezien hier ook zaken als vergunningen worden geregeld. Ze krijgt een waarschuwing als hij langskomt.
Ze houdt haar kind weg van sociale media en vraagt vrienden en familie om geen foto’s van verjaardagen of vakanties te posten. De pesterijen komen met vlagen en ze verwacht dat ze na de verkiezingen dit jaar zullen toenemen.
‘Na de verkiezingen van 2020, begin 2021, heeft de man die tegenover mijn kantoor woont een foto genomen van mijn paarden en is daar… een beetje creatief mee omgegaan,’ zegt Koppes, die ook rodeo queen is geweest. ‘Dat mag absoluut niet gebeuren met een foto van mijn kind.’
Koppes weet niet zeker of ze wordt lastiggevallen omdat ze een vrouw is, omdat ze een Republikein is die opstaat tegen haar eigen partij, of allebei. Maar, zegt ze tijdens een door Issue One georganiseerde paneldiscussie over vrouwen die meedoen aan verkiezingen, ze lijkt meer denigrerende opmerkingen en minder respect te krijgen dan haar mannelijke tegenhangers.
Koppes beoefent ook sinds haar derde karate en heeft familie in de politiek. Ze laat zich niet snel intimideren. Zich terugtrekken vanwege pesterijen van haar Republikeinse collega’s is sowieso geen optie. Ondanks de ongewenste aandacht blijft haar gevoel voor humor overeind. En ze is in ieder geval blij dat er zoveel meer mensen betrokken zijn bij de verkiezingen, ook al loopt die betrokkenheid soms uit de hand.
‘Ik heb te horen gekregen dat er een cel op me wacht in Guantánamo Bay,’ zegt ze. ‘Ik zou niet zomaar misdaden begaan, maar oorlogsmisdaden.’
Kwetsbaar
Kathy Boockvar, voormalig staatssecretaris in Pennsylvania, werd tijdens het betreden van die functie maar al te bekend met laster.
‘“Kut” en “hoer” werden veelvuldig gebruikt,’ vertelt ze. ‘Voor het mannelijke geslacht zijn er niet eens vergelijkbare woorden. “Sterf, communistische hoer”, “kut”, “trut”, “brand in de hel, hoer”, “jij kromme teef” kwamen heel vaak terug. En dan kwamen er ook nog “haakneuswijf” en “kroeshaarkut” bij. Deze mannen willen dat vrouwen zich kwetsbaar gaan voelen, zo is het altijd geweest.’
Boockvar moest haar huis verlaten en door wetshandhavers gebracht worden als ze ergens moest zijn. Daarna verbleef ze meer dan een maand in de residentie van de gouverneur omdat die 24/7 werd bewaakt. Ze kreeg het advies om niet alleen in haar appartement te blijven als ze voor haar werk naar Harrisburg reisde. Als ze haar hond uitliet, droeg ze hoeden en sjaals om haar identiteit te verbergen.:
Ook haar moeder en dochter werden bedreigd. Een van de ergste gevallen, vertelt ze, vond plaats nadat ze haar ambt had neergelegd. In 2022 nam iemand contact op met haar volwassen dochter. Hij noemde haar een ‘stomme hoer’ en zei dat haar leven heel moeilijk zou worden door de acties van haar moeder.
‘Dat was twee jaar na de verkiezingen van 2020,’ zegt Boockvar. ‘Het is steeds hetzelfde taalgebruik – opzettelijk misogyn, waardoor een vrouw in het bijzonder zich kwetsbaar en onveilig voelt. De dreigementen zijn naar mijn idee heel anders dan de dreigementen die mannen ontvangen.’
De seksistische aanvallen op verkiezingsfunctionarissen hebben te maken met hun identiteit, niet met hun beleid
Het overwicht van vrouwen in verkiezingsfuncties is uitzonderlijk. Het cijfer van 80 procent komt uit een onderzoek van 2020 Democracy Fund/Reed College onder lokale verkiezingsfunctionarissen. Onderzoekers daar stellen dat deze rol traditioneel werd gezien als meer administratief en om die reden werd gedelegeerd aan vrouwen. Mogelijk kozen vrouwen vaak ook zelf voor deze functie, want hogerop klimmen kon meestal niet. Volgens sommige deelnemers aan het onderzoek stelde deze functie hen in staat om werk en gezin beter te combineren.
Koppes zorgt dat ook een voorliefde voor detail en gerichtheid op de gemeenschap ervoor zorgt dat deze tak goed bij vrouwen past. Boockvar beaamt dit. Maar, voegt ze eraan toe, deze tak is ook van oudsher onderbetaald en onderbemand, en dat kan er volgens haar ook mee te maken hebben.
Het Bridging Divides Initiative aan de Princeton University heeft samen met CivicPulse enquêtes gehouden onder mensen in lokale functies die een ‘onacceptabel grote hoeveelheid bedreigingen en intimidatie’ hebben gerapporteerd, maar er is een significant verschil tussen de ervaringen van mannen en die van vrouwen, aldus Shannon Hiller, uitvoerend directeur van het initiatief.
‘Zelfs als je rekening houdt met andere factoren, zoals de politieke partij of de grootte van de gemeente, is de kans aanzienlijk groter dat vrouwen beledigd, lastiggevallen of bedreigd worden tijdens de uitoefening van hun ambt,’ aldus Hiller.
Uit een onderzoek van het Brennan Center for Justice onder alle soorten staats- en lokale ambtsdragers, niet alleen bij verkiezingen, bleek dat een groter deel van de vrouwen de afgelopen jaren te maken kreeg met laster en drie tot vier keer meer kans had op gendergerelateerde opmerkingen dan mannen. Mensen van kleur liepen ook meer kans om te maken te krijgen met mishandeling op basis van ras dan hun witte tegenhangers. Ook werd vaker het gezin bij de beledigingen betrokken.
Terwijl ongeveer 40 procent van de lokale ambtenaren minder bereid was om opnieuw een ambt te bekleden als gevolg hiervan, waren de percentages hoger onder vrouwen, van wie ongeveer de helft het minder waarschijnlijk achtte dat ze een openbaar ambt zou blijven bekleden, rapporteerde het Brennan Center.
Vooral bij verkiezingen is de uittocht reëel: een onlangs gepubliceerd onderzoek van het Bipartisan Policy Center toonde aan dat het personeelsverloop omstreeks verkiezingen de afgelopen twee decennia gestaag is toegenomen; in 39 procent van de gevallen was er in 2022 een nieuw persoon aan het hoofd. Volgens het rapport zou deze toename een combinatie zijn van toegenomen vijandigheid, toenemende complexiteit van de baan en een vergrijzende beroepsbevolking.
Ook mannen die toezicht houden op de verkiezingen hebben met de laster te maken. Bill Gates, toezichthouder in Maricopa County, Arizona, heeft jaren van bedreigingen en pesterijen moeten doorstaan. In één geval schreef iemand online dat ‘zijn dochters verkracht zouden moeten worden’, volgens The Washington Post. Brad Raffensperger, staatssecretaris van Georgia, deelde publiekelijk dat zijn vrouw ‘walgelijke’ en ‘vulgaire’ bedreigingen had ontvangen. Ook werd er ingebroken in het huis van zijn schoondochter, wat bedoeld zou zijn om hem te intimideren, meldde Reuters.
De seksistische aanvallen op verkiezingsfunctionarissen en hun gezinnen hebben te maken met hun identiteit, niet met hun ideeën of beleid, zegt professor Sobieraj. Hun lichaam wordt vaak onderdeel van het commentaar. ‘Hoewel de pesterijen en agressie heel persoonlijk overkomen, komen ze voort uit een structurele woede,’ aldus Sobieraj.
