Wat schrijven Internationale commentatoren en opiniemakers over het eerste jaar van Giorgia Meloni als premier van Italië? ‘Haar regering heeft laten zien dat ze kan meespelen in de internationale arena, maar nu begint de tweede helft en het publiek mompelt: “Ik had op meer gehoopt.”’
Tommaso Ciriaco & Emanuele Lauria – journalisten
La Repubblica
‘Meloni heeft met een ongekend aantal missies geïnvesteerd in buitenlands beleid en onvoorwaardelijke steun aan Oekraïne getoond. Dat levert echter geen concrete resultaten op voor brandende binnenlandse kwesties. Hoge energiekosten en inflatie verzwakken de koopkracht en de staatsschuld heeft een recordhoogte bereikt. De markten zijn voorzichtig, ook vanwege belasting op de extra winsten van de banken. Nu de campagne voor de Europese verkiezingen begint, lijkt de angst voor instabiliteit aan te wakkeren.’
Antonio Polito – politiek redacteur
Corriere della Sera
‘Zo wordt er in Italië en elders naar Meloni gekeken, na haar eerste twaalf maanden: haar regering heeft laten zien dat ze kan meespelen in de internationale arena, maar nu begint de tweede helft en het publiek mompelt: “Ik had op meer gehoopt.” De regering heeft nog niet gescoord, ondanks beloftes op het gebied van migratie en belastingen.
In de peilingen staat Meloni nog steeds sterk, mede dankzij een totaal gebrek aan een alternatief. Het zijn gouden tijden voor de regering… die niet eeuwig zullen duren.’
Marc Beise – Italië-correspondent
Süddeutsche Zeitung
‘Voor de Europese verkiezingen in juni 2024 wil Meloni rechts verenigen. Maar ze heeft bondgenoten nodig. Voorheen waren dat extreemrechts in Hongarije en Polen. Maar zo duidelijk zijn de zaken niet meer. In Spanje, dat Meloni goed kent, heeft extreemrechts de verkiezingen verloren. Ja, ze heeft onlangs haar oude vriend c bezocht. Maar het is ook mogelijk dat ze zich – met tegenzin – op het centrum zal oriënteren, op zoek naar nauwere banden met conservatieven, die haar tot nu toe op afstand hielden.’
Frank Hornig – Italië-correspondent
Der Spiegel
‘Meloni wil de balans in de EU doen doorslaan. Nu, negen maanden voor de Europese verkiezingen, werken haar getrouwen aan een alliantie met rechts-populistische en conservatieve partijen. Na een overwinning zou rechts Europa zich moeten verenigen om het continent te domineren. Ze doet dit vaardiger dan Salvini, die als minister van Binnenlandse Zaken half Europa tegen zich in het harnas joeg met zijn racistische migratiebeleid. Vergeleken met hem doet Meloni alsof het belang van vluchtelingen vooropstaat.’
