Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de recente roof uit het Louvre? ‘Deze inbraak legt de angst vast dat de staat niets meer kan beschermen, de vrouwen op straat niet, de winkeliers in de buitenwijken niet en nu zelfs de kroonjuwelen van het land niet.’
Miguel Ángel García Vega – journalist
El País
‘De Franse autoriteiten moeten grondig reflecteren (…) Frankrijk heeft jammerlijk gefaald in het beschermen van zijn erfgoed. In opdracht geroofde stukken zijn meestal schilderijen. Dat is een ongeschreven regel in de donkerste hoeken van de kunstwereld. Maar het is ook een les dat in dit tijdperk niets als vanzelfsprekend kan worden beschouwd. Het verwaarlozen van de bewaring van kunstwerken vandaag de dag leidt tot situaties als deze. Een verlies van deze juwelen is van onschatbare waarde.’
James Tidmarsh – advocaat
The Spectator
‘De overval op het Louvre vond plaats te midden van een politieke impasse, toenemende criminaliteit en de instorting van het publieke vertrouwen. Het legt de angst vast dat de staat niets meer kan beschermen, de vrouwen op straat niet, de winkeliers in de buitenwijken niet en nu zelfs de kroonjuwelen van het land niet. De nationale reactie is een mengeling van ongeloof en schaamte. Een vreselijke mislukking die het Franse moreel aantast. Het Louvre is niet zomaar een museum, het is het gezicht van Frankrijk. En dat gezicht heeft een klap gekregen.’
Belén Fernández – columnist
Al Jazeera
‘Het verlies van al die saffieren en diamanten hoeft uiteindelijk toch niet zo “rampzalig” te zijn, gezien de algehele toestand van de mensheid en de toekomst van de planeet (…) Het Louvre en gelijkgestemde elitekunstinstellingen staan symbool voor historisch onrecht, omdat ze dienen als bewaarplaatsen voor schatten die zijn vergaard door vorsten die hun rijkdom hebben opgebouwd ten koste van de arbeidersklasse – om nog maar te zwijgen van culturele artefacten en gestolen relikwieën uit voormalige koloniale nederzettingen.’
Jacqui Palumbo – producer
CNN
‘(…) de overval [was] een duidelijk voorbeeld van hoe dieven culturele instellingen niet per se binnenvallen vanwege hun kostbare schilderijen, maar vanwege de dure artefacten die gedemonteerd, losgemaakt of omgesmolten kunnen worden. Kunst wordt niet langer gestolen vanwege hun culturele waarde (…) Werken van Picasso of Mondriaan duiken tientallen jaren later weer op in een kelder of achter een onopvallende slaapkamerdeur. Maar sieraden, munten of medailles lopen het risico voorgoed verloren te gaan – en snel ook.’
