Wereldnieuws

RUSLAND – Russische gouden jeugd krijgt Britse opvoeding

In de duurdere wijken van Moskou voeden jonge Britten het kroost van de oligarchen op in ‘een Britse leefstijl’. Ze worden aangetrokken als ‘gouverneur’ of ‘gouvernante’ om jonge kinderen voor te bereiden op een verdere opvoeding in het buitenland, vaak in Groot-Brittannië, Zwitserland of de VS. De verslechterde politieke betrekkingen tussen Rusland en het Westen hebben weinig aan die voorkeur veranderd.

De privéopvoeders vormen langzamerhand een aanzienlijke gemeenschap van expats in de Russische hoofdstad. Ze verdienen goed: tot 1200 euro per week. James Alger werkte vijf jaar in gezinnen van oligarchen en noemt zich nu ‘opvoedingsconsultant’. Hij rekruteert jonge landgenoten om in Moskou te komen werken. Hij kwam op het idee toen een vriend van zijn toenmalige Russische werkgever hem 5000 dollar betaalde om een Britse ‘gouverneur’ voor zijn zoontje te vinden.

Ook de economische crisis in Rusland heeft nog geen effecten gehad op de vraag naar Britse opvoeders. De recessie mag de gemiddelde Rus hard hebben getroffen, de oligarchen hebben er nauwelijks last van. Voor de Britse ‘kindermeisjes en -jongens’ is de baan door de waardedaling van de roebel nog aantrekkelijker geworden, omdat zij in ponden worden betaald. Maar de baan heeft ook een keerzijde. Vaak moet de gouverneur of gouvernante een verklaring ondertekenen dat hij of zij niets over het privéleven van de opdrachtgever naar buiten zal brengen. ‘En bovendien: de werkgever is de baas, heeft altijd gelijk en eist dat je bij nacht en ontij klaarstaat.’

(Moscow Times, Moskou)

ISRAËL – Shimon Peres: de eeuwige immigrant

‘Peres bleef altijd de nieuwe immigrant die beter zijn best moest doen dan wie dan ook. Hij bereikte de status waarnaar hij verlangde, die van wijze staatsman, tragischerwijze pas toen hij al halverwege de tachtig was, toen Moshe Dayan en Yitzhak Rabin al 
dood waren, en Ariel Sharon in een diep coma lag. Pas toen hij de laatst overgeblevene was, kwam Shimon Peres aan in het beloofde land.’ 
(Anshel Pfeffer)

‘Hij bereikte de top van zijn carrière toen hij in 2007 tot president werd gekozen en Vader des Vaderlands werd. Het Israëlische publiek ontdekte plotseling dat hij niets minder was dan een Israëlisch monument, wiens reputatie hem in alle uithoeken van 
de wereld voorafging.’ (Yossi Verter)

‘Mijn laatste herinnering aan Peres: Jaffa, augustus 2016, zijn rug naar de zee, zijn blik naar de toekomst. Golda en Ben-Goerion, Eshkol en Moshe Dayan, Rabin en Allon, Nasser en Anwar Sadat, koning Hoessein en Kennedy, allen dood, en alleen Peres was over, op weg naar de vervulling van Bill Clintons voorspelling: “Hij zal voor ons allemaal de grafrede houden.”’ (Amir Oren)

‘Nu hij dood is wordt hij afgeschilderd als een verschijning uit de hemel’

‘Uiteindelijk bleef hij een buitenstaander. Shimon Peres werd in een land waar een zweem van een buitenlands accent al geldt als diskwalificerend, niet als echte Israëliër beschouwd. 
In een land dat de nieuwe Jood uitvond, was hij de oude Jood, de tot asiel geneigde Jood. In een staat waar hij drie generaties lang behoorde tot het leiderschap, was hij de eeuwige buitenstaander.‘ (Gideon Levy)

‘Peres was Israël, van begin tot einde, maar hij werd nooit geaccepteerd als een Israëliër. Hij werd tijdens zijn leven vaak gezien als een buitenstaander, en nu hij dood is wordt hij afgeschilderd als een verschijning uit de hemel. Peres woonde 82 van zijn 93 jaar in Israël, maar hij zag er nooit uit als een Israëliër, klonk niet zo, gedroeg zich niet zo en dacht nooit zo. Hij was een rationele acteur op een toneel waar emoties overheersen.’ (Chemi Shalev)

(Vijf necrologieën in Ha’aretz, Tel Aviv)

VS – Goksite betrouwbaarder dan opiniepeilingen

Voor het eerst is het in de VS mogelijk om te gokken op de uitslag van de strijd om het presidentschap. Hiertoe kun je aandelen kopen op de online-‘wedbeurs’ PredictIt. Buiten de huidige verkiezingsstrijd om kan worden gewed op de kans dat een wetsvoorstel door het Congres komt, maar ook op de kans dat bondskanselier Merkel volgend jaar wordt herkozen.

Voorafgaand aan het eerste debat Clinton-Trump werd er op PredictIt druk gehandeld: 56.000 aandelen 
Clinton en 80.000 aandelen Trump gingen er om, waarbij de waarde van 
de Trump-aandelen 6 dollarcent steeg 
en de aandelen Clinton terrein verloren. Na afloop van het debat stond Trump met 34 cent op 5 cent verlies, terwijl het aandeel Clinton met 6 cent was gestegen tot 67 cent. Volgens PredictIt zijn deze resultaten betrouwbaarder dan de gebruikelijke telefonische peilingen.

(Neue Zürcher Zeitung, Zürich)

FRANKRIJK – Paus ziet ‘wereldwijde oorlog tegen het huwelijk’

Paus Franciscus heeft kritiek op de Franse schoolboeken die zich met hun ‘gendertheorie’ schuldig zouden maken aan een ‘geniepige indoctrinatie’, waarbij homoseksualiteit en verandering van geslacht als natuurlijke zaken zouden worden voorgesteld. Volgens eigen zeggen had de paus zelfs van een Franse vader gehoord dat diens tienjarige zoontje, op de vraag wat hij later wilde worden, had geantwoord: ‘Een meisje.’ De paus had er zich achteraf rekenschap van gegeven dat gendertheorie in Frankrijk nog altijd wordt onderwezen, ‘hoewel het tegennatuurlijk is’.

De paus zou tegen journalisten hebben gezegd: 
‘Homoseksuele neigingen hebben of van geslacht veranderen is tot daar aan toe, maar daarover lesgeven op scholen is heel iets anders.’ Hij noemde het ‘een wereldwijde oorlog tegen het huwelijk’ en ‘een intellectuele vorm van kolonisatie’. Volgens de Franse minister van Onderwijs zijn de pauselijke uitlatingen ‘ongefundeerde prietpraat’. ‘We leren kinderen slechts dat het ene geslacht niet superieur is aan het andere.’

(Le Monde, Parijs)

BELGIË – Antwerpse diamant

‘Een ruimteschip, een sprinkhaan, een diamant’ – iedereen ziet weer wat anders in het onlangs geopende Antwerpse Havenhuis, zo schrijft architectuurblog Dezeen. Tien jaar geleden besloot het Antwerpse havenbedrijf tot de bouw van een nieuw hoofdkantoor aan het Kattendijkdok. Voorwaarde was dat de bestaande zestiende-eeuwse brandweerkazerne intact bleef. Hierop ontwierp de onlangs overleden Brits-Iraakse architecte Zaha Hadid een ‘zwevend’ gebouw, dat boven op het oude werd geplaatst.

Het is gemaakt van glas ‘dat rimpelt als de golven’. In het gebouw komen vijfhonderd mensen te werken. De kosten bedroegen 55 miljoen euro, en daar komt jaarlijks 25.000 euro voor de glazenwasser bij. Vanaf eind oktober zijn er rondleidingen voor het publiek.

VS – Donald zeer zeker niet. Hillary eigenlijk ook niet

‘In de 34 jaar dat USA Today bestaat, heeft de krant nooit partij gekozen in een presidentiële verkiezingsstrijd. We hebben al die jaren nooit aanleiding gevonden die houding te veranderen. Tot nog toe. Ditmaal gaat de keuze bij 
de presidentsverkiezingen niet tussen 
twee capabele kandidaten die beduidende ideologische verschillen vertonen. Dit jaar acht de hoofdredactie van USA 
Today een van de kandidaten – de Republikein Donald Trump – ongeschikt voor 
het presidentschap. Hij heeft de afgelopen vijftien maanden, van de dag van zijn kandidaatstelling tot aan het recente eerste verkiezingsdebat, bij herhaling aangetoond dat het hem ontbreekt aan het karakter, de kennis, de stabiliteit en de oprechtheid die Amerika vraagt van een president.

Dit standpunt houdt niet in dat USA Today zich onvoorwaardelijk schaart achter de Democratische kandidaat Hillary Clinton. De hoofdredactie heeft daarover intern geen eenstemmigheid kunnen bereiken.

(USA Today, McLean, Virginia)

WAT ZIJ ZEGGEN OVER… de uitslag van het referendum over de FARC

Juan Manuel Santos, president van Colombia

Juan Manuel Santos, de eerste Colombiaanse president die na vier jaar onderhandelen tot een akkoord met de FARC wist te komen, erkende direct het resultaat van het referendum. Maar hij zei evenveel belang te hechten aan het bijna net zo grote Ja-kamp. ‘De wapenstilstand blijft van kracht,’ verzekerde Santos. 
En ‘de uitkomst van het referendum zal de stabiliteit van Colombia niet beïnvloeden’. In zijn presidentiële boodschap liet hij weten tot de laatste minuut van zijn ambtstermijn te zullen vechten voor de vrede. ‘Ik geef niet op. Buenas noches.’

Ana Cristina Restrepo, BBC Mundo

De uitslag kwam totaal onverwacht: niemand had rekening gehouden met een afwijzing van het vredesakkoord 
in Colombia. Volgens hoogleraar Ana Cristina Restrepo bewijst het ‘Nee’ 
dat de angst triomfeert. ‘Het is de belangrijkste kiezer in ons land. 
De pijn is blijkbaar nog te groot om te vergeven, in ruil voor een vreedzame toekomst. Het bewijst dat we niet in staat zijn gebleken deze grote stap te nemen en weer terug zijn bij 1982, toen de onderhandelingen met de FARC begonnen.’

Ingrid Betancourt, Semana

De Frans-Colombiaanse politica Ingrid Betancourt, die jarenlang door de Colombiaanse rebellenbeweging FARC gevangen werd gehouden, zei dat de meeste Colombianen die ‘Nee’ hebben gestemd dat waarschijnlijk deden omdat de ze wreedheid van de oorlog niet hebben meegemaakt. ‘Het echte offer brengen wij, de slachtoffers. Dit akkoord accepteren is heel moeilijk voor ons, maar we doen dat omdat we vrede willen en ons land weer willen opbouwen, zodat de volgende generaties een vreedzaam bestaan kunnen leiden.’

Hector Abad, El Espectador

De Colombiaanse schrijver Hector Abad, wiens vader werd vermoord door de FARC, stemde voor de vrede. ‘Brexit, Poetin, Trump: het gedijt allemaal op dezelfde globale golf van intolerantie en kortzichtigheid. Wat er ook gebeurt na dit referendum, we moeten onze eigen illusies levend houden. Hopelijk zijn we aan het eind van deze pessimistische roman allemaal optimisten. Of zoals Stevenson zei: onze missie in dit leven is te blijven mislukken, met enthousiasme en blijdschap.’

(Lees hier Abads artikel over het referendum uit ons vorige nummer.)

Samengesteld door: Lambiek Berends, IJsbrand van Veelen