Met onder andere:
» De klimaatgeneratie in hun eigen woorden
» Thomas Piketty: ‘Overweeg een herverdeling van het erfgoed’
» Waarom de hel van Squid Game bij Koreaanse kijkers veel minder afgrijzen wekt
2022
Redactioneel
De conferentie van het Nexus Instituut, met wie 360 ook dit jaar een (online)samenwerking had, ging in 2021 over hoop. Centraal stond de vraag waar wij die in de toekomst op moeten richten. Na ongeveer een uur waarin de Republikein aan tafel fouten van de VS erkende maar vond dat er ook veel goed was gegaan, de oprichter van Volt! hem eraan herinnerde dat de wereld groter was dan Amerika en de Pakistaanse Nadia Harhash opkwam voor vrouwen, nam Patti Smith, die tot dan toe zwijgend had geluisterd, het woord. Ze bedankte de sprekers voor hun mooie bijdragen maar had twee thema’s gemist: het klimaat, en de jeugd – ze zijn eigenlijk nauwelijks los van elkaar te zien. Waar iedereen zijn eigen waarheid had verkondigd, sprak zij dé waarheid: de jeugd is de toekomst, en dus onze hoop.
‘Ook al ben je arm of kom je uit een afgelegen plattelandsdorp, je hebt ook macht’
Het openingsverhaal, waarin twintig leden van generatie Z – geboren na 1996 – aan het woord komen over wat zij doen voor een betere wereld, is in dit opzicht een bemoedigende boodschap. Van de rechtszaak van de Australische Anjali Sharma, waarin werd geoordeeld dat het de plicht van de minister is om kinderen voor milieuschade te be-hoeden, tot de Ierse Fionn Ferreira die uitvindingen doet om microplastics uit leidingwater te filteren. De Filippijnse Marinel Ubaldo verwoordt mooi de achterliggende gedachte: ‘Ook al ben je arm (…) of kom je uit een afgelegen plattelandsdorp, je hebt ook macht. Je kunt altijd protesteren tegen bedrijven en politici die bijdragen aan de klimaatverandering.’ The Economist beaamt dat individuele acties wel degelijk verschil maken – al is het alleen al vanwege een ‘geleidelijk opgebouwd momentum’; als mensen meegaan in het ene, zullen ze het andere ook sneller ondersteunen, normen verschuiven, en zo creëer je het voor verandering onmisbare draagvlak.
Over hoe zeer onze normen van buitenaf worden bepaald, schrijft de Indiaas-Britse filosoof Amia Srinivasan met betrekking tot een heel ander thema: seks. Ze verkent in het titelessay van haar bundel Het recht op seks de gedachte dat wat wij aantrekkelijk vinden louter wordt bepaald door cultuur, beeldvorming en omgeving, waarbij ook ras en klasse onvermijdelijk meespelen. Ze beweert nadrukkelijk niet dat er zoiets bestaat als recht op seks, maar laat ons stilstaan bij de vraag in hoeverre we zelf verantwoordelijk zijn voor het in stand
houden van bepaalde machtsverhoudingen.
Aan het einde van de conferentie zong Smith haar ‘People Have the Power’ voor het publiek, dat uit volle borst meezong. Even hadden we allemaal hoop – en macht. We wensen u een mooi nieuw jaar toe.
Laura Weeda
weeda@360international.nl
