Met onder andere:
» Nieuwe tijden: ideeën voor een betere toekomst
» Taliban zijn grootste drugshandelaren ter wereld
» Waarom we vaker met vreemden moeten praten
Menwash
Redactioneel
Ada Colau, de burgemeester van Barcelona, opende onlangs een centrum voor ‘nieuwe vormen van mannelijkheid’ en José Carlos Sánchez, de burgemeester van het Spaanse dorp Algar (1400 inwoners) wil de eeuwenoude gewoonte van het ‘praatje op straat’ beschermen tegen de bedreigende opmars van sociale media en televisie. Dat beide burgemeesters hun burgers willen beschermen valt onder hun plicht, maar waar ze die burgers voor uit de wind willen houden, zouden vanzelfsprekendheden moeten zijn in plaats van agendapunten.
Mannen zullen positief, open en gekant tegen ongelijke relaties het centrum verlaten
Want zeg nou zelf, er moeten dus cursussen worden ingericht voor mannen die niet beseffen dat zij geen enkel recht van spreken hebben over de integriteit van iemand anders. Deze ‘menwash’ zorgt dat de cursisten – die zich vooralsnog zelf moeten aanmelden, maar in de nabije toekomst allicht worden aangewezen – ‘positief, open, veelvormig en gekant tegen ongelijke of onrechtvaardige relaties’ het centrum zullen verlaten.
En stel dat Sánchez bot vangt op de Werelderfgoedlijst en het ‘praatje’ – of laten we zeggen: het volstrekt normale gesprek in de buitenlucht – vogelvrij blijft, dan is er een reële dreiging dat die vorm van menselijkheid bruut opzij wordt geduwd door de allesverslindende tegenhanger; de sociale media. Het is dus maar goed dat er burgervaders en -moeders zijn, in dit geval Spanjaarden, die aan de bel trekken om een aantal kwesties toch even veilig te stellen en op de barricade gaan staan voor… uh, ‘de enige vorm van menselijkheid’.
Zeggen waar het op staat, of sowieso praten met bekenden en onbekenden, is volgens het artikel uit The Atlantic goed voor de kwaliteit van iemands sociale en fysieke gezondheid. De Italiaanse journalist en auteur Roberto Saviano, die met Gomorra een röntgenfoto afleverde van de Napolitaanse maffia, doet niet anders; het is zijn taak als journalist. Normaal dus. Maar nee, hij heeft noodgedwongen zijn persoonlijke vrijheid ingeleverd door de waarheid te schrijven. Onverschrokken als Saviano is, wijst hij nu vanuit een schuilplaats naar andere maffiosi, de taliban, niet in de eerste plaats als koranstudenten die een islamitisch emiraat voorstaan, maar vooral als drugshandelaren aan het hoofd van ’s werelds grootste Cosa vostra. Zijn we zo afgedreven dat ook hij een positie op de Werelderfgoedlijst verdient?
Katrien Gottlieb
gottlieb@360international.nl
