Het is mogelijk een reactie op de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede
Venezuela heeft maandag bevestigd dat het zijn ambassade in de Noorse hoofdstad Oslo heeft gesloten, drie dagen nadat de Nobelprijs voor de Vrede werd toegekend aan de Venezolaanse oppositieleider María Corina Machado. Deze prijs wordt uitgereikt door het Nobelcomité, dat bestaat uit vijf leden van het Noorse parlement.
De regering van Nicolás Maduro, die nog niet heeft gereageerd op de toekenning van de prestigieuze prijs aan de oppositieleider, heeft in een verklaring aangegeven dat zij haar diensten voor buitenlandse betrekkingen ‘volledig gaat herstructureren’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens het Noorse tabloid Verdens Gang, dat het nieuws maandag bekendmaakte, nam de ambassade in Oslo ‘s middags geen telefoontjes meer aan. ‘Enkele uren later was de lijn volledig afgesloten’, meldt de krant.
Machado kreeg de Nobelprijs voor de Vrede vanwege haar tomeloze inzet voor de democratie in haar land. Ze is een fel tegenstander van president Nicolás Maduro. Volgens het comité staat ze voor ‘een rechtvaardige en vreedzame overgang van een dictatuur naar een democratie’. Voor haar werk kreeg ze ook al de belangrijkste mensenrechtenprijs van de Europese Unie.
Duitsland houdt ’diplomatieke kanalen‘ met Iran in stand
Op donderdag kondigde de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Annalena Baerbock de sluiting aan van de Iraanse consulaten in Frankfurt am Main, München en Hamburg. Aanleiding hiervoor was de dood op maandag van de dissident Jamshid Sharmahd, die door Teheran ter dood was veroordeeld. Dit besluit van de minister heeft gevolgen voor 32 consulaire medewerkers.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Duitsland zal echter zijn ambassade in Teheran en zijn ’diplomatieke kanalen‘ met Iran in stand houden, in het bijzonder om ’andere Duitsers‘ te verdedigen die onterecht worden vastgehouden door het ’regime‘, zei de minister. Dit besluit zal ’Iraniërs beroven van consulaire diensten en faciliteiten‘, klaagt Teheran.
De aangenomen sancties ’zijn weloverwogen en een breuk in de betrekkingen is koste wat het kost vermeden. Maar Berlijn voert ook geen intensieve diplomatieke onderhandelingen‘, merkt Der Spiegel op. En het was deze ’middenweg‘-strategie die ’leidde tot de dood van de Duitse burger Sharmahd‘, aldus het tijdschrift.
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Latijns-Amerika, waar de diplomatieke spanningen tussen Ecuador en Mexico het kookpunt hebben bereikt nadat de Ecuadoraanse politie de Mexicaanse ambassade in Ecuador binnenviel. Wat zegt dit over buitenlandpolitiek in Latijns-Amerika?
Waarom viel Ecuador de ambassade van Mexico binnen?
De Ecuadoraanse politie viel vrijdagnacht de Mexicaanse ambassade in Quito binnen. Een voormalige vicepresident, die daar asiel had aangevraagd, werd naar buiten gehaald, zo schrijft The Washington Post. Het veroorzaakte een diplomatieke crisis in een regio die steeds meer gepolariseerd raakt tussen links en rechts. Toen de Mexicaanse consul een van de voertuigen probeerde tegen te houden, greep de politie hem vast en trok hem tegen de grond.
NBC Newsheeft meer details over de inval. ‘De Ecuadoraanse politie brak door de buitendeuren van de ambassade om Jorge Glas, die daar sinds december verbleef, te arresteren. Glas had politiek asiel aangevraagd op de ambassade nadat hij was aangeklaagd wegens corruptie’, zo schrijft de Amerikaanse nieuwssite. De autoriteiten doen onderzoek naar Glas vanwege vermeende onregelmatigheden tijdens de wederopbouw na een krachtige aardbeving in 2016, waarbij honderden mensen om het leven kwamen. Hij werd veroordeeld voor omkoping en corruptie in andere zaken.
De Mexicaanse president Andres Manuel Lopez Obrador noemde de arrestatie een ‘autoritaire’ daad en een schending van het internationaal recht en de Mexicaanse soevereiniteit, zo meldtAl Jazeera. Hij droeg zijn minister van Buitenlandse Zaken onmiddellijk op om de diplomatieke banden met Ecuador op te schorten. Al het ambassadepersoneel in Ecuador werd naar huis geroepen.
In een verklaring beschuldigde de president van Ecuador Mexico ervan ‘misbruik te hebben gemaakt van de privileges die zijn verleend aan de diplomatieke missie waar de voormalige vicepresident was gehuisvest, en diplomatiek asiel te hebben verleend in strijd met het internationale conventies’.
De spanningen tussen Mexico en Ecuador waren in de dagen voor de inval al opgelopen, schrijft deBBC. Vorige week woensdag zei de Mexicaanse president dat de moord op presidentskandidaat Villavicencio in Ecuador door rechts werd gebruikt om linkse kandidaten in de verkiezingen, gewonnen door de huidige president Daniel Noboa, aan de kant te schuiven. De volgende dag, donderdag dus, verklaarde Ecuador de Mexicaanse ambassadeur tot persona non grata en kreeg deze te horen het land te moeten verlaten.
Hoe reageerden Latijns-Amerikaanse landen?
Na de inval schaarden een groot aantal Latijns-Amerikaanse landen – waaronder regionale giganten Brazilië en Argentinië – zich achter Mexico om Ecuador te veroordelen, zo schrijftCNN. ‘Verschillende landen wezen op een schending van de Conventie van Wenen voor Diplomatieke Betrekkingen, het internationale verdrag dat een kader schept voor de betrekkingen tussen landen.’
Anderen wezen ook op een schending van het asielrecht van Glas. Nicaragua besloot, net als Mexico, om de diplomatieke banden met Ecuador te verbreken. Zelfs de rechtse regering van Argentinië veroordeelde de inval.
De president van Chili, Gabriel Boric, veroordeelde de actie als een ‘onacceptabele inbreuk’ op de Mexicaanse soevereiniteit, zo schrijftThe Guardian. De kritiek uit Caracas was extravaganter: de leider van Venezuela, Nicolás Maduro, beschreef de inval als een fascistische ‘daad van barbaarsheid van een soort dat nooit eerder is gezien in Latijns-Amerika. Zelfs tijdens de meest verschrikkelijke dictaturen in de regio – zoals die van Augusto Pinochet in Chili of Jorge Rafael Videla in Argentinië – heeft zoiets niet plaatsgevonden’.
Deutsche Welle citeert de reacties vanuit Europa en Noord-Amerika. ’De Verenigde Staten veroordelen elke schending van het Verdrag van Wenen inzake diplomatieke betrekkingen en neemt de verplichting van gastlanden onder internationaal recht om de onschendbaarheid van diplomatieke missies te respecteren zeer serieus’, zei Matthew Miller, woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken.
Het Spaanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat ‘het met geweld binnendringen van de ambassade van Mexico in Quito een schending van het Verdrag van Wenen uit 1961 vormt, inzake diplomatieke betrekkingen’. En de Hondurese president Xiomara Castro omschreef de inval op X als ‘een ontoelaatbare daad voor de internationale gemeenschap’.
The New York Times sprak met experts over wat de president van Ecuador kan hebben bewogen tot een inval van een ambassade. De Amerikaanse krant verwijst naar de geweldsgolf van de afgelopen maanden in Ecuador en de beloften van de nieuwgekozen president Noboa om dat geweld aan te pakken. ‘Het vermogen van Noboa om de openbare orde te herstellen kan cruciaal blijken voor zijn herverkiezing’, aldus de krant. Volgens veel experts verklaren deze politieke aspiraties de arrestatie op de ambassade, waarmee Noboa namelijk aantoont ard op te treden tegen straffeloosheid.
Wat betekent de inval in de ambassade voor de toekomst van Latijns-Amerika?
Mogelijk leidt de inval tot meer dan alleen een breuk van diplomatieke betrekkingen tussen Mexico en Ecuador. VolgensLe Monde heeft Mexico aangekondigd een klacht tegen Ecuador in te zullen dienen bij het Internationaal Gerechtshof. ‘Vanaf morgen gaan we naar het Internationaal Gerechtshof om deze zaak voor te leggen,’ aldus minister van Buitenlandse Zaken Alicia Barcena toen ze het ambassadepersoneel uit Ecuador in Mexico verwelkomde. ‘We verwachten deze zaak snel te kunnen winnen.’
Maar ook voor de rest van Latijns-Amerika heeft de inval mogelijk grote gevolgen hebben. ‘Toen ze de Mexicaanse ambassade binnendrong om de arrestatie te verrichten, drong de Ecuadoraanse politie binnen op Mexicaans soeverein grondgebied’, zegt Natalia Saltalamacchia, professor internationale betrekkingen aan het Autonoom Technologisch Instituut van Mexico, tegen persbureauAP.‘Wanneer een staat als Ecuador zo’n beslissing neemt, breng je alle ambassades van alle staten ter wereld in gevaar. Je komt in een staat van anarchie terecht, een soort junglewet.’
Vanuit internationaal perspectief is het moeilijk om een potentiële positieve kant te ontdekken aan de Ecuadoraanse actie, schrijft de Ecuadoriaanse analist Sebastián Hurtado inAmericas Quarterly. ‘Er zal weinig aandacht worden besteed aan de details achter de vraag of de veroordeelde vicepresident Glas inderdaad asiel had moeten krijgen en of Mexico geen internationale conventies aan zijn laars lapte door hem in de ambassade onder te brengen. Het beeld van Ecuador, als instabiel land met weinig respect voor internationale normen, dat voortdurend onderhevig is aan de grillen van lokale politieke leiders die politiek gewin op korte termijn nastreven, zal enkel worden versterkt.’
In een regio waar de politieke richtingaanwijzer tijdens verkiezingen steeds weer van links naar rechts lijken te schieten, is continuïteit rond internationale samenwerking een groot probleem. Door ideologie gedreven leiders weigeren samen te werken met hun ideologische tegenstanders. Een goed voorbeeld vormen Argentinië en Mexico. Voormalig Argentijns president Alberto Fernández, een linkse leider, was een bondgenoot van de Mexicaanse president López Obrador. Onder de rechtse Javier Milei zijn de relaties tussen Mexico en Argentinië echter tot een nulpunt gedaald.
‘De wispelturige leiders van een aantal van de grootste landen in Latijns-Amerika hebben een uitgesproken minachtende houding ten opzichte van diplomatieke betrekkingen. In een regio die ver verwijderd is van wereldwijde conflicten, zijn presidenten hier verwikkeld in het soort verbale schermutselingen die je normaal gesproken op schoolpleinen ziet – een woordenstrijd die zich afspeelt op televisie en via berichten op X’, schrijft deWall Street Journal.(Oud-)presidenten Evo Morales (Bolivia), López Obrador (Mexico), Daniel Ortega (Nicaragua), Nicolás Maduro (Venezuela), Javier Milei (Argentinië), Gustavo Petro (Colombia), Daniel Noboa (Ecuador); de lijst met voorbeelden van Latijns-Amerikaanse leiders die elkaar op volkomen onpresidentiële manier in de haren vliegen, enkel omdat ze van ideologie verschillen, is ellenlang.
En dat terwijl het belang van samenwerking in Latijns-Amerika enorm is, zo schrijft denktankCarnegie. ‘Latijns-Amerikaanse regeringen moeten dringend samenwerken om de vele uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd aan te pakken. De gebeurtenissen van de afgelopen decennia hebben immers aangetoond dat als er geen betere regionale mechanismen kunnen worden gevonden, binnenlandse en transnationale uitdagingen – van georganiseerde misdaad en milieuverontreiniging tot migratie en anemische economische groei – nog moeilijker aan te pakken zullen zijn.’
Enkele dagen daarvoor was zijn paspoort in beslag genomen
De Braziliaanse oud-president Jair Bolsonaro verbleef twee dagen in de Hongaarse ambassade in Brasilia, nadat zijn paspoort in beslag was genomen. Op beveiligingsbeelden die door The New York Times zijn verkregen, is te zien dat de rechtse populist begin februari onderdook in de ambassade. Enkele dagen daarvoor moest de oud-president zijn paspoort inleveren vanwege een onderzoek naar betrokkenheid bij een mogelijke poging tot een staatsgreep. Ook werden toen twee medewerkers van Bolsonaro opgepakt.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het Braziliaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de Hongaarse ambassadeur opgeroepen om uit te leggen waarom Bolsonaro zich vorige maand twee nachten ‘verstopte’ in de Hongaarse ambassade, schrijft The Guardian.
Volgens The New York Times suggereert het verblijf van Bolsonaro in de ambassade dat ‘hij zijn vriendschap met een andere extreemrechtse leider, de Hongaarse premier Viktor Orbán, probeert te gebruiken om het Braziliaanse rechtssysteem te omzeilen terwijl er in zijn eigen land strafrechtelijke onderzoeken tegen hem lopen’.
Aanleiding is de toestemming voor een nieuwe koranverbranding
De Zweedse ambassade in de Iraakse hoofdstad Bagdad is donderdag door honderden mensen bestormd. Dat schrijft persbureau Reuters.Aanleiding is de toestemming van de Zweedse politie voor een demonstratie voor de Iraakse ambassade in Stockholm, waarbij waarschijnlijk een koran in brand zal worden gestoken.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het Zweedse ministerie van Buitenlandse Zaken gaf een verklaring aan de Zweedse publieke omroep SVT Nyheter: ‘Onze ambassademedewerkers zijn veilig. Wij veroordelen alle aanvallen op diplomaten en personeel van internationale organisaties. Aanvallen op ambassades en diplomaten zijn een ernstige schending van het Verdrag van Wenen. De Iraakse autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de bescherming van diplomatieke missies en diplomatiek personeel.’
De mensen die de Zweedse ambassade bestormden zijn waarschijnlijk aanhangers van de Iraakse geestelijke Moqtada al-Sadr, die al eerder opriep tot het bestormen van de ambassade na koranverbrandingen in Zweden. Eerder koranverbrandingen in Zweden werden al massaal veroordeeld door de Arabische wereld.
Bij de bestorming donderdag zou geen personeel gewond zijn geraakt. Hoe groot de schade aan het ambassadecomplex is, is niet bekend. Mogelijk worden er de komende dagen, als de demonstratie in Stockholm plaatsvindt, nieuwe betogingen gehouden in de Arabische landen.
Nieuwe Russische ambassade om veiligheidsredenen geblokkeerd
Donderdag keurden Australische parlementsleden een wet goed die de huurovereenkomst beëindigt van een stuk land naast het parlement in Canberra, waar Rusland van plan was een nieuwe ambassade te bouwen. ‘Het wetsvoorstel werd binnen een uur aangenomen, met de steun van de oppositie’, schrijft de Australische omroep ABC.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Premier Anthony Albanese zei dat zijn regering ‘snel moest handelen om ervoor te zorgen dat de [door Moskou] gehuurde locatie geen officiële diplomatieke aanwezigheid zou worden’. Volgens Albanese hadden de Australische inlichtingendiensten ‘zeer specifiek advies gegeven over het risico van een nieuwe Russische aanwezigheid zo dicht bij het parlement’.
Volgens de Australische minister van Binnenlandse Zaken, Claire O’Neill, heeft de beëindiging van de huurovereenkomst geen gevolgen voor de huidige Russische ambassade in de Australische hoofdstad.
Een medewerker van de ambassade raakte gewond bij de explosie
Bij de Oekraïense ambassade in Madrid heeft woensdag een explosie plaatsgevonden nadat er een bombrief was bezorgd. Volgens CNN Español was de brief gericht aan de Oekraïense ambassadeur. Een medewerker van de ambassade raakte gewond bij het openen van de explosieve brief.
Naar aanleiding van het incident heeft de Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken Dmytro Koeleba opdracht gegeven om de beveiliging van alle Oekraïense ambassades in het buitenland aan te scherpen. ‘Wie er ook achter deze explosie zit, zal er niet in slagen Oekraïense diplomaten te intimideren,’ aldus Koeleba.
Later op de dag werd er bij een nog onbekende Spaanse wapenfabrikant ook een bombrief bezorgd. Of het om hetzelfde soort explosief gaat als op de Oekraïense ambassade wordt nog onderzocht. Wat wel duidelijk is, is dat de brief uit Oekraïne kwam en dat de fabrikant C-90-raketwerpers ontwierp die worden gebruikt in de oorlog in Oekraïne.
Amerikaanse ambassade opende op 18 mei opnieuw haar deuren
De Amerikaanse ambassade in Kyiv is weer geopend. Het gebouw, dat midden februari werd gesloten nadat Rusland Oekraïne binnenviel, opende op 18 mei met een kleine ceremonie opnieuw haar deuren. ‘Een zeer belangrijke stap,’ zei minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken, zo meldt CBS News. ‘De Oekraïners hebben met onze veiligheidshulp hun thuisland verdedigd tegen de gewetenloze invasie van Rusland, met als gevolg dat de Stars and Stripes weer boven de ambassade wapperen.’
De ambassade werd aanvankelijk verplaatst naar Lviv, in het westen van Oekraïne, en vervolgens naar Polen. Blinken heeft aldus CNNniet gezegd hoeveel Amerikaanse diplomaten er nu voor de ambassade gaan werken. Wel zei hij dat er aanvullende maatregelen komen om de werknemers te beveiligen.
De Amerikaanse Senaat heeft Bridget Brink unaniem als nieuwe ambassadeur gekozen, schrijft Politico. Nu de oorlog naar het oosten is verplaatst en het beleg van Kiyv is beëindigd, achten de VS de situatie veilig genoeg voor de ambassade.
Met de protserige opening van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem en het geweld in Gaza, heeft het land nog meer goodwill verspeeld, aldus Haaretz.
Het op 14 mei op alle televisieschermen ter wereld getoonde contrast tussen de Israëlische feestelijkheden in Jeruzalem en de Palestijnse slachtoffers in Gaza, was het begin van Dickens onvergankelijke roman A Tale of Two Cities waardig: ‘Het waren de beste en de slechtste tijden, […] een periode van hoop en wanhoop.’
Of je nu het meeste geloof hecht aan de Palestijnse lezing van uitgehongerde massa’s die demonstreren voor hun waardigheid en door soldaten worden neergemaaid, of aan de Israëlische versie die rept van cynische en criminele exploitatie van levens door Hamas – het lijdt geen twijfel dat de tientallen dode en honderden gewonde Palestijnen aan de grens van Gaza een smet hebben geworpen op het protserige vertoon van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en de Amerikaanse president Donald Trump.
Hoe hoger het aantal slachtoffers die dag – die de bloedigste was sinds Operatie ‘Protective Edge’ in 2014 –, des te groter werden de arrogantie, de onthechting en het totale gebrek aan mededogen van de hoogwaardigheidsbekleders op de plek van de nieuwe Amerikaanse ambassade in Jeruzalem. En des te cynischer en grotesker de bewering dat de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem de vrede dichterbij brengt.
Netanyahu en zijn collega’s hebben voor eens en altijd aangetoond dat zij de internationale publieke opinie minachten. Israël kent slechts één vorst: Donald Trump. En dat is nogal een vorst. De deelname aan de ceremonie in Jeruzalem van antisemitische predikanten als John Hagee en Robert Jeffress onderstreepte de verandering die de betrekkingen tussen Israël en de VS hebben ondergaan: niet langer dragen die het karakter van een politieke alliantie, er is nu sprake van een messianistisch verbond. Hagee beschreef Adolf Hitler ooit als Gods eigen jager, Jeffress verwees onbekeerde Joden naar de hel. Wat Netanyahu hier allemaal mee opschiet? Het gaat om de combinatie van de gestoorde utopie van evangelische fundamentalisten met de gemeenschappelijke haat jegens de islam en de ongeremde steun aan het project van religieus-nationalistische kolonisten.
Deze ommekeer in de Israëlisch-Amerikaanse betrekkingen is niet zonder gevolgen gebleven. Enerzijds was daar de afwezigheid van Amerikaanse Democratische Congresleden, terwijl Democraten en Republikeinen op het gebied van Israël tot voor kort een verenigd front vormden. Anderzijds dient opgemerkt dat leden van de Israëlische oppositie acte de présence gaven. Niet uit overtuiging, maar omwille van de publieke opinie. Uitzondering was Tamar Zandberg, voorzitter van de partij Meretz, die het uitstekende idee had om thuis te blijven. Hoewel oprecht links en oprecht pacifistisch, is zij niet principieel tegen de verhuizing van de ambassade, maar wenste zij part noch deel te hebben aan de nationalistisch-messianistische orgie die door de Amerikaanse ambassadeur David Friedman was georkestreerd.
Kloof met de diaspora
Voor de meeste Amerikaanse Joden, en dan vooral degenen die nog belang hechten aan het bestaan en het overleven van Israël, was deze ceremonie niets minder dan een klap in het gezicht. De aanwezigheid van de predikanten Hagee en Jeffress wekte al hun walging, en de politieke vuurwerkshow ter ere van Donald Trump heeft de kloof tussen Israël en de grootste gemeenschap in de Joodse diaspora alleen maar verder verdiept. De Amerikaanse progressieven, of ze nu wel of niet Joods zijn, hebben ondertussen niet meer bewijs nodig dat het zowel vanuit ethisch als strategisch oogpunt noodzakelijk is om afstand te nemen van het Israël van Netanyahu, want dat is een Israël dat steeds meer naar rechts opschuift, dat zich hysterisch gedraagt en toegeeft aan de persoonsverheerlijking van een Amerikaanse president die de vleesgeworden bedreiging is van vrijheid en rechtvaardigheid in alle democratieën.
Daar zit Netanyahu voorlopig niet mee. Op de golven van een Israëlische publieke opinie die hem gunstig gezind is, rijgt de premier de successen aaneen: van Trumps beslissing om uit het nucleaire akkoord met Iran te stappen tot de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van de Joodse staat, tot de overwinning van zangeres Netta Barzilai op het Eurovisie Songfestival. Zijn bondgenootschap met Trump blijft hem voordeel opleveren. Is de laatste niet tot ‘Vorst van het Mededogen’ uitverkoren door de Sefardische opperrabbijn Yitzhak Yosef, die zwarten onlangs vergeleek met apen?
De reputatie van Israel ligt aan scherven. En wel voor langere tijd. Wanneer een zeer modern, met alle toeters en bellen uitgerust leger een menigte aanvalt die slechts gewapend is met stenen en vliegers, dan is een pr-ramp onvermijdelijk. Geen enkel theaterstukje kan de doden en gewonden wegwissen.
Als katalysator van de herdenking van de Nakba [de Palestijnse nederlaag in 1948], kon Hamas zich niets beters wensen dan de ambassadeceremonie en de onvermijdelijke woede-uitbarsting van de Palestijnen. Voor langere tijd zal de internationale publieke opinie niets anders zien dan een strijd tussen sterk en zwak, tussen bezetters en zij die worden bezet, tussen de onzindelijke hoop van een harteloze staat (Israël) en wanhoop.
Ach, naar de hel met de rampzalige en voorspelbare gevolgen van die ambassadeverhuizing! De ultieme hoop op vrede is voor lange tijd gesmoord en het uitbreken van een Derde Intifada heeft nog nooit zo dichtbij geleken. Laten we gewoon doorgaan tot het te laat is! Wat telt is dat de Israëliërs schaamteloos hun fortuin tentoonspreiden, in de hoop dat de Palestijnen kopje-onder gaan in moedeloosheid en neerslachtigheid. Geduld zal ons leren of deze ‘historische dag’ van 14 mei vol ongeluk en bloed de voorbode was van een ‘lente van hoop’, of – wat meer voor de hand ligt – van een winter van wanhoop, een seizoen en een stemming die wij zo goed delen met andere volkeren in het Midden-Oosten.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
