De Deense premier bood eind augustus haar excuses aan
De helft van de vrouwen in Groenland heeft, meestal zonder toestemming, van de Denen een spiraaltje gekregen in het kader van de anticonceptiecampagne die in de jaren zeventig op het arctische eiland werd gevoerd, zo bleek dinsdag uit een historisch onderzoek.
Meisjes van slechts 12 jaar oud kregen tijdens controles een spiraaltje geplaatst en velen maakten melding van hevige bloedingen, infecties en zulke hevige pijn dat ze bedlegerig werden of niet meer naar school konden gaan. Veel vrouwen zijn onvruchtbaar geworden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Deense premier Mette Frederiksen heeft eind augustus haar excuses aangeboden aan de slachtoffers, waarmee ze tegemoetkwam aan een verzoek dat deze vrouwen al jarenlang hadden ingediend.
‘Het schandaal is voor de Groenlanders het pijnlijke symbool geworden van generatielange koloniale mishandeling door de Denen’, merkt The New York Times op. De Amerikaanse krant herinnert eraan dat ‘de conclusies van het rapport op een bijzonder gevoelig moment komen’: Donald Trump heeft ‘verklaard dat hij wil dat de Verenigde Staten de controle over Groenland overnemen’, waardoor Denemarken gepusht wordt om ‘zijn banden met het eiland aan te halen’.
De Poolse regering heeft een wetsvoorstel ingediend die de toegang tot de morning-afterpil mogelijk moet maken zonder recept. Dat meldt Gazeta Wyborcza. De morning-afterpil was in Polen tot 2017 zonder recept verkrijgbaar – daarna veranderde de vorige regering van de rechtse Recht en Rechtvaardigheid (PiS) de wet.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In een persconferentie benadrukte premier Donald Tusk dat de noodanticonceptie zwangerschap voorkomt en geen vroege abortuspil is. Personen jonger dan vijftien jaar die gebruik willen maken van een morningafterpil hebben nog wel een doktersrecept nodig. Het herstellen van de toegang tot de pil was een van de verkiezingsbeloften van het Burgerplatform, de partij van Tusk.
Door nieuwe wetgeving te toetsen aan de geschiedenis, probeert de conservatieve opperrechter Samuel Alito de ongelijkheid uit het verleden terug te brengen naar het heden. Hij richt zijn pijlen vooralsnog op abortus, maar ook andere fundamentele rechten kunnen op het spel komen te staan.
Al 250 jaar lang worstelen de Verenigde Staten om te voldoen aan de beloofde idealen van gelijkheid, vrijheid en democratie. Stapjes voor stapje hebben ze die vrijheden inmiddels uitgebreid, zodat ze niet langer enkel gelden voor de witte mannelijke grondbezitters aan wie ze aanvankelijk werden toegezegd. Maandagavond 2 mei publiceerde Politico een uitgelekt ontwerpadvies aangaande de beëindiging van het grondwettelijke recht op abortus door herroeping van Roe v. Wade [een uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof uit 1973 die het recht op abortus grondwettelijk beschermt]. In dat ontwerpadvies schetst opperrechter Samuel Alito het plan van de conservatieve beweging om deze verworvenheid terug te draaien en de Verenigde Staten, in ieder geval moreel en juridisch gezien, terug te brengen naar de negentiende eeuw.
Met dit doel voor ogen duikt Alito terug in het verleden om zo aan te tonen dat abortus niet ‘diepgeworteld is in de geschiedenis en de traditie van de natie’. Dergelijk geschiedkundig graafwerk is gebruikelijk voor het Hooggerechtshof en vormt een vast onderdeel van de methodologie van hoge rechters. Maar als het erop aankomt een gelijkwaardige samenleving te creëren met volwaardig burgerschap voor iedereen, dan is het ronduit bedrieglijk om morele autoriteit toe te kennen aan een tijdperk waarin alleen rijke, witte mannen van de beloofde vrijheden konden profiteren.
Roe v. Wade
Het recht op abortus in Roe v. Wade was deels verankerd in het 14e Amendement, dat het universele recht op een eerlijk proces voorschrijft. En dus richt Alito zijn blik op het jaar 1868, om te schetsen hoe er tegen abortus werd aangekeken in de tijd waarin dit amendement werd opgesteld. ‘Tegen de tijd dat het 14e Amendement werd aangenomen, gold abortus in driekwart van de staten als strafbaar in elk stadium van de zwangerschap, en dat zou snel daarna ook voor de overige staten gelden’, schrijft Alito. Wat hij niet vermeldt, is dat het nog vijftig jaar zou duren voordat de meeste vrouwen mochten stemmen op de functionarissen die konden bepalen of abortus al dan niet strafbaar was. Het zou bovendien nog eens vijftig jaar duren voordat vrouwen zonder toestemming van hun echtgenoot een creditcard konden krijgen. Als het doel van historische analyse is om vast te stellen wat lang geleden als een beschermd recht werd beschouwd, dan dient deze vooral om de vooruitgang van de twintigste eeuw ongedaan te maken. En dat is duidelijk precies waar het hier om gaat.
‘Als besloten wordt Roe v. Wade terug te draaien, dan is dat een gevaar voor een hele reeks aan jurisprudentie die voortkomt uit de vrijheidsgarantie van het 14e Amendement’, waarschuwde Melissa Murray in december in The New York Times. ‘Deze rechtszaken grijpen terug op een besluit uit 1923 dat ouders het recht garandeert om hun kinderen op te voeden zonder overmatige staatsbemoeienis, en behelst bovendien het recht om te trouwen, het recht om als volwassene seksuele relaties aan te gaan en het recht om anticonceptie te gebruiken’, aldus Murray, expert op het gebied van staatsrecht en reproductieve rechten aan de New York University School of Law.
Alito’s ontwerpadvies geeft een impuls aan een rechtse campagne die niet alleen de wettelijke grondslag van abortus wil wegnemen, maar zich ook tegen andere rechten met betrekking tot het huwelijk en intimiteit keert. Tijdens de recente hoorzittingen voor de aanstelling van Ketanji Brown Jackson aan het Hooggerechtshof klaagden verschillende Republikeinse senatoren dat het Hooggerechtshof bezig was ‘nieuwe’ rechten te verzinnen die niet expliciet in de grondwet worden genoemd. Deze zouden met name worden aangenomen via het 14e Amendement, dat het recht op een eerlijk proces voorschrijft. ‘Het huwelijk staat niet in de grondwet, of wel dan?’ vroeg senator John Cornyn (Republikein, Texas) aan Jackson. Met dergelijke vragen uitte hij zijn onvrede over een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2015 die het grondwettelijk recht op het homohuwelijk vastlegt.
‘Anticonceptie, interraciale huwelijken, seksuele intimiteit… geen van deze rechten zou de geschiedenis- en traditietoets van Alito kunnen doorstaan’
Tijdens Jacksons hoorzittingen liet senator Mike Braun (Republikein, Indiana) zich ontvallen dat individuele staten niet alleen over het abortusrecht zouden moeten beslissen, maar ook over de wettelijkheid van het interraciale huwelijk. Hij krabbelde snel terug, maar de aap was uit de mouw. De conservatieven die nu beweren dat ze alleen abortusrechten willen terugdraaien, weten maar al te goed dat het interraciale huwelijk, anticonceptie en andere rechten die op vergelijkbare juridische en historische analyses gebaseerd zijn, eveneens op het spel staan – en vinden dat terecht.
‘Dit is een directe aanval op een eeuw aan precedenten van het Hooggerechtshof, waarin wordt erkend dat het 14e Amendement fundamentele rechten beschermt, ook als die niet specifiek in de tekst van de Grondwet worden vermeld,’ zei David Gans, directeur van het programma voor mensenrechten, burgerrechten en burgerschap bij het Constitutional Accountability Center, ten tijde van Jacksons hoorzittingen tegen Courthouse News Service. Abortus was slechts het begin, zo voorspelde hij.
In zijn ontwerpadvies probeert Alito dat langetermijnplan te verhullen. Abortus, zo schrijft hij, is ‘fundamenteel anders’ omdat het daarbij gaat om het vernietigen van een foetus. Maar dat is geen onderscheid waar een opperrechter zich aan hoeft te houden. Alito’s uiteenzetting – zijn historische analyse – zal overduidelijk ook andere fundamentele rechten in gevaar brengen. ‘Ondanks Alito’s geruststelling lopen alle andere privacyrechten overduidelijk gevaar’, stelt Adam Winkler, grondwettelijk expert aan de UCLA School of Law, op Twitter. ‘Anticonceptie, interraciale huwelijken, seksuele intimiteit… geen van deze rechten zou de geschiedenis- en traditietoets van Alito kunnen doorstaan, die alleen kijkt naar de wetgeving vóór het 14e Amendement.’ Deze rechten zijn pas na de oprichting van het land verworven en maken dat de Verenigde Staten tot de democratieën van de eenentwintigste eeuw behoren in plaats van tot de theocratieën van de negentiende eeuw.
Erfenis van het slavernijverleden
Hoe dan ook, Alito’s geschiedenis is onvolledig: hij belicht sommige feiten terwijl hij andere negeert. Door naar de abortuswetgeving te kijken ten tijde van de aanname van het 14e Amendement, komen de patriarchale normen uit die tijd naar voren, terwijl de doelstellingen van het 14e Amendement, zoals lichamelijke autonomie en de vrijheid om zelf een gezin te kiezen, buiten beschouwing worden gelaten. Het 14e Amendement, betoogde Gans afgelopen november in TheAtlantic, was een ingrijpende toevoeging aan de grondwet die tot doel had de erfenis van de slavernij ongedaan te maken. Mannen en vrouwen die tot slaaf gemaakt waren hadden geen zeggenschap over hun eigen lichaam en konden niet bepalen met wie ze trouwden of wanneer ze kinderen kregen.
‘Een van de wreedste aspecten van de slavernij was dat er binnen het gezinsleven geen reproductieve zelfbeschikking bestond’, schrijft Gans. ‘Plantage-eigenaren dwongen tot slaaf gemaakte vrouwen ertoe kinderen te baren die tot gevangenschap waren veroordeeld… Niet alleen werden tot slaaf gemaakte mensen gedwongen kinderen te baren; ze hadden niet het recht te trouwen met wie ze wilden of om hun eigen kinderen op te voeden.’ De wetgevers die het 14e Amendement opstelden, hadden deze vrijheid om een gezin te stichten in gedachten toen ze de vrijheden van burgerschap uitbreidden tot alle Amerikanen. En die vrijheid is niet mogelijk zonder het recht op abortus, contraceptie en huwelijksgelijkheid.
Maar aangezien dat deel van de geschiedenis niet past bij de doelstellingen van de antiabortusbeweging, besteedt Alito er geen aandacht aan – terwijl hij zijn pijlen vol op andere rechten richt. ‘Pogingen om abortus te rechtvaardigen door een beroep te doen op het overkoepelende recht op zelfbeschikking en een definitie van het “concept van bestaan”, gaan te ver’, schrijft hij. Zo’n benadering zou kunnen worden ingezet om illegaal drugsgebruik of prostitutie te legaliseren, waarschuwt hij. ‘Geen van deze rechten kan aanspraak maken op een diepe worteling in de geschiedenis.’
Als de stichters van Amerika een recht niet expliciet hebben genoemd, dan is er geen plek voor in Alito’s Amerika. En over enkele maanden kan dat ineens iedereens Amerika zijn.
Duizenden morningafterpillen onderweg naar Oekraïne
Er wordt hard aan gewerkt om noodanticonceptie zo snel mogelijk in Oekraïense ziekenhuizen te krijgen, nu het aantal meldingen van verkrachting na de Russische invasie blijft stijgen. De International Planned Parenthood Federation (IPPF) heeft ongeveer 2880 pakjes van de medicijnen, ook bekend als de morning-afterpil, naar Oekraïne gestuurd. Een netwerk van vrijwilligers heeft donaties van de medicijnen verzameld en aan ziekenhuizen geleverd, aldus The Guardian.
‘Het tijdschema voor de behandeling van slachtoffers van seksueel geweld is echt essentieel,’ zei Julie Taft van de IPPF. ‘Als een vrouw binnen vijf dagen na een gebeurtenis wordt gezien, dan moet ze de medicatie automatisch kunnen krijgen.’ Taft geeft aan dat de IPPF ook medische abortuspillen stuurt, die tot 24 weken zwangerschap gebruikt kunnen worden.
Noodanticonceptie was altijd op grote schaal beschikbaar in Oekraïne, maar door de oorlog is de toelevering gestopt, zijn zorgverleners op de vlucht en is het aantal seksuele aanrandingen flink gestegen, waardoor de behoefte alleen maar groter wordt.
‘De gemelde gevallen van geweld, waaronder verkrachting, zijn waarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg’
‘Er is vraag naar noodanticonceptie, maar zeer zelden vanuit ziekenhuizen in het westen van het land. Het zijn vooral de ziekenhuizen in het oosten, in Charkov, Marioepol, die regio’s,’ zei Joel Mitchell van Paracrew, een humanitaire hulporganisatie die voedsel en medische apparatuur levert aan Oekraïne. Het is niet duidelijk hoeveel van de ontvangers van de medicatie slachtoffers van seksueel geweld zijn.
Jamie Nadal van het Bevolkingsfonds van de Verenigde Naties (UNFPA) geeft aan dat in een crisissituatie de gemelde gevallen van geweld, waaronder verkrachting, waarschijnlijk ‘slechts het topje van de ijsberg’ zijn.
Het Amerikaanse ministerie van Gezondheid start binnenkort een klinische trial met een hormonaal anticonceptiemiddel voor mannen. De farmaceutische industrie reageert afwachtend, want is er wel vraag naar?
Ruim een halve eeuw na de uitvinding van de anticonceptiepil voor vrouwen lijkt een equivalent voor mannen nog mijlenver weg. Door dit manco resten er voor de heren niet veel alternatieven: het condoom, een vasectomie of het aloude en riskante voor het zingen de kerk uitgaan. Een hormonale methode zoals die voor vrouwen bestaat, is er nog niet.
Begin dit jaar vindt een internationale klinische trial plaats die hierin verandering kan brengen. Onder leiding van het Amerikaanse ministerie van Gezondheid (NIH) wordt bij 420 stellen uit de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Zweden, Italië, Chili en Kenia een hormonale anticonceptiegel voor mannen uitgetest. In de eerste fase moeten de mannen elke dag in de buurt van hun schouders een gel aanbrengen. Dit moeten ze twee à drie maanden lang volhouden, de gemiddelde duur van het proces van spermatogenese [de aanmaak van sperma]. Heeft de gel het gewenste effect, dan zou hierna de concentratie spermacellen radicaal afgenomen moeten zijn, van tientallen miljoenen tot minder dan één miljoen spermacellen per milliliter sperma. Onder die grens wordt zaad als steriel beschouwd. Daarna worden de proefpersonen een jaar lang nauwgezet gevolgd, om te zien of het middel inderdaad werkt en vooral ook om mogelijke bijwerkingen te registreren. In het verleden zijn vanwege vervelende bijwerkingen al meermaals klinische trials stopgezet.
Het onderliggende principe van hormonale anticonceptie is bij mannen en vrouwen in feite hetzelfde: het verstoort het subtiele hormonale evenwicht dat nodig is voor de productie van gameten (sperma- of eicellen). ‘De pil voor vrouwen bevat kleine hoeveelheden oestrogeen en progestageen, hormonen die de ovulatie verhinderen,’ vertelt Serge Nef van de vakgroep Medische genetica en ontwikkelingsbiologie van de Universiteit van Genève. Toch is deze methode ‘veel moeilijker te gebruiken bij mannen’, voegt uroloog Patrice Jichlinski van het universitair ziekenhuis van Lausanne daaraan toe. Onder andere komt dat door de hoeveelheid gameten die de twee seksen produceren: bij vrouwen hoeft maandelijks maar één eicel geblokkeerd te worden, terwijl het bij mannen om miljoenen spermacellen gaat.
Testosteron
Om die toch allemaal af te stoppen, bevatte de eerste ‘mannenpil’ testosteron, een hormoon dat de teelballen van nature produceren; als er daarvan veel in het lichaam aanwezig is, houdt dat de aanmaak van spermacellen tegen. Nadeel was echter dat de pil ook andere functies verstoorde waarin testosteron een rol speelt, zoals het libido en de aanmaak van rode bloedcellen. ‘Zelfs de spiermassa nam erdoor af,’ vertelt Nef. ‘Er is een vrij hoge dosis testosteron voor nodig om spermatogenese te verhinderen, maar tegelijkertijd mag die ook weer niet te hoog zijn, zodat alle andere functies gewoon door kunnen gaan. Het is dus een kwestie van dosering,’ zo vat hij het probleem samen. Andere vormen van hormonale anticonceptie, zoals de gel die het NIH binnenkort uittest, bevatten een mix van testosteron en progestageen. Het doel is om de testosteronconcentratie in de teelballen omlaag te brengen terwijl die in het bloed op een normaal niveau blijft.
Al in 2012 werd een pilotstudie met de gel gedaan, al was het recept toen ietsje anders. Onderzoekers van het Eunice Kennedy Shriver-instituut voor kindergeneeskunde en menselijke ontwikkeling in het Amerikaanse Bethesda zagen de concentratie spermacellen toen bij 89 procent van de proefpersonen onder de kritische grens van één miljoen per milliliter zakken, zonder dat er noemenswaardige bijwerkingen optraden.
Als de nieuwe proef succesvol verloopt, zullen er rond 2020 eerst nog andere klinische trials volgen. De gel zal dus voorlopig nog niet op de markt komen. ‘We moeten er natuurlijk ook heel zeker van zijn dat het proces omkeerbaar is,’ vertelt Jichlinski.
Welke rol speelt de industrie in dit alles? ‘Voor zover ik weet is die niet bezig met een anticonceptiepil voor mannen,’ zegt Nef. ‘Dat komt waarschijnlijk doordat het voor farmaceutische bedrijven niet rendabel is om zo’n medicijn te ontwikkelen, helemaal als je bedenkt hoe goedkoop de anticonceptiepil voor vrouwen is.’ Het is een groot risico om miljoenen uit te geven aan de ontwikkeling van een goedkope pil waarvan onduidelijk is of het publiek die wel wil gebruiken en die misschien op de plank blijft liggen. ‘Het is geen toeval dat het ministerie van Gezondheid deze trial leidt,’ aldus Nef.
Een toename van het aantal anticonceptiemethoden is bepaald geen overbodige luxe
Het onderzoek op dit gebied vordert inderdaad maar langzaam. Een ander product, Vasalgel, dat de spermacellen in de zaadleider blokkeert, is bijvoorbeeld nog steeds niet uitgetest. Bij nog een ander middel, geïnspireerd op een traditionele Indonesische methode op basis van de plant gendarussa, wacht men nog op de eerste voorlopige testresultaten.
Een toename van het aantal anticonceptiemethoden is overigens bepaald geen overbodige luxe. Wereldwijd is volgens het Guttmacher Instituut naar schatting 40 procent van de zwangerschappen ongewenst. Daarnaast is het goed voor de gelijkheid tussen de seksen als mannen de verantwoordelijkheid voor anticonceptie helpen dragen. De socioloog Cyril Desjeux, auteur van een proefschrift over de praktijk, beeldvorming en verwachtingen omtrent mannenanticonceptie, verwoordde het in 50 /50 Magazine [een Franse informatiesite over gelijkheid tussen de seksen] als volgt: ‘Anticonceptie moet helemaal niet worden gezien als iets voor mannen of voor vrouwen, maar als een normaal onderdeel van de seks tussen personen van verschillend geslacht. Het is dus een zaak van zowel mannen als vrouwen.’
Voortgekomen uit een fusie van Nouveau Quotidien,Journal de Genève en Gazette de Lausanne. Rechts van het midden, populair bij leidinggevenden, krant voor Franstalige Zwitsers. Oorspronkelijk gefinancierd door de private bankers uit Genève, sinds april 2015 bezit van de Zürichse persgroep Ringier. De krant werkt samen met o.a. Le Monde en The New York Times.
Een succesvol experiment met een anticonceptiepil voor mannen heeft het debat over de pil opnieuw doen oplaaien.
JA
Een experiment met een anticonceptiemiddel voor mannen is even effectief gebleken als de pil voor vrouwen. Toch zijn de proeven gestaakt vanwege bijwerkingen als depressie, verlaagd libido en acne. Vreemd, want de vrouwenpil heeft net zulke bijwerkingen, al kan die soms juist acne genezen. Andere bijwerkingen van de vrouwenpil zijn misselijkheid, hoofdpijn, gevoelige borsten, angstaanvallen, gewichtstoename en soms een afname van het libido.
In haar boek Sweetening the Pill wijst Holly Grigg-Spall erop dat mannen geen vruchtbaarheidscyclus hebben, terwijl vrouwen elke maand maar zes dagen vruchtbaar zijn. Vrouwen nemen veel verantwoordelijkheid op zich voor die zes dagen, terwijl het voortdurende risico niet van hun eitjes komt maar van het altijd werkzame sperma. Juist omdat hormonale anticonceptiemiddelen bijwerkingen hebben, die van persoon tot persoon verschillen, zou een deugdelijk anticonceptiemiddel voor mannen een goed idee zijn.
Als de ene partner de bijwerkingen onverdraaglijk vindt, kan de ander iets slikken. Als de ene partner lange tijd een hormonaal anticonceptiemiddel heeft ingenomen, kan die de andere partner vragen het over te nemen. Een mannenpil zou het idee van gedeelde verantwoordelijkheid bevorderen. En in het geval van seks en voortplanting is dat nog steeds hoognodig.
Ik weet zeker dat veel mannen graag een hormonaal anticonceptiemiddel zouden slikken. Maar de markt is gewoon te weinig geïnteresseerd
De vrouwenpil betekende seksuele vrijheid voor een dankbare wereld. Het duurde even voordat feministen beseften dat dit niet altijd in het voordeel van de vrouw was. Sindsdien spitst de discussie over een mannenpil zich toe op de vraag of een vrouw een man kan vertrouwen die zegt dat hij aan de pil is, omdat hij niet voor de gevolgen hoeft op te draaien. Bovendien zullen er bij losse seksuele contacten altijd andere middelen nodig zijn ter bescherming tegen soa’s. Hormonale anticonceptie voor beide seksen is in het gunstigste geval een doel in stabiele relaties.
Toch lijkt die gedeelde verantwoordelijkheid nog ver weg. Dat de ontwikkeling van een effectief anticonceptiemiddel voor mannen pijnlijk traag verloopt, komt onder andere door een gebrek aan enthousiasme voor het idee. De markt loopt niet warm voor meer seksegelijkheid. Anders dan Grigg-Spall, die vreselijke bijwerkingen ondervond van haar pilgebruik, ben ik niet tegen hormonale anticonceptiemiddelen, ook al zijn ze riskant.
Ik ben lange tijd de pil blijven gebruiken, tot ik er uiteindelijk niet meer tegen kon. Ik zou het prettig hebben gevonden als mijn partner mij had kunnen aflossen. Maar er was geen alternatief. Ik weet zeker dat veel mannen graag een hormonaal anticonceptiemiddel zouden slikken. Maar de markt is gewoon te weinig geïnteresseerd.
Betrouwbare anticonceptie is een goede zaak voor de mensheid. Het wordt tijd dat de helft van die mensheid daar niet langer voor terugschrikt.
Deborah Orr is columniste voorThe Guardian. Eerder schreef ze columns voor The Independent en was ze hoofdredacteur van het Guardian Weekend Magazine.
Links: Frankie Leach, rechts: Deborah Orr.
NEE
Nu de medische wereld eindelijk een alternatief voor vrouwelijke anticonceptie aankondigt, hebben mannen al besloten dat het niks voor hen is. ‘Het is aan de vrouwen om zichzelf te beschermen.’ Let wel, om zichzelf te beschermen tegen HUN sperma. Ze zijn als proefpersoon gestopt na klachten over acne, verlaagd libido en bijna alle andere symptomen die vrouwen bij hormonale anticonceptie ondervinden.
De meeste vrouwen zullen razend zijn over de hypocrisie van deze mannen. De anticonceptiepil was destijds eigenlijk voor mannen bedoeld, maar vrouwen kwamen met de brokken te zitten, zoals gewichtstoename en stemmingswisselingen. En kom me niet aan met het vrouwencondoom, want dat is alsof je een vettige plastic zak in je vagina duwt. Niet makkelijk. Niet sexy. Niet te doen.
Een van de grootste angsten bij anticonceptie is de verantwoordelijkheid van het individu. Als vrouw moet je elke dag je pil slikken. Zou je mannen met die verantwoordelijkheid durven op te zadelen? Hoe belachelijk ik het als feministe ook vind om alle verantwoordelijkheid bij vrouwen te leggen, ik denk toch van niet. Hoe mooi het ook zou zijn om de lusten en lasten te kunnen delen, het lijkt me niet zo’n goed idee als je denkt aan onvolwassen tieners en dronken seksuele contacten.
Ikzelf wist al hoe ik de pil moest innemen voordat ik wist hoe ik een jongen een condoom om moest doen
Volgens een onderzoek van de Anglia Ruskin University zou de helft van de vrouwen er niet op vertrouwen dat mannen de mannenpil zouden innemen. Eén man reageerde als volgt op een artikel over anticonceptie voor mannen: ‘Ik hoor dat die voor 95 procent effectief is. Wil dat zeggen dat je bij elke twintig keer neuken een kind maakt? Niet zo’n goed idee, lijkt me.’
Natuurlijk is deze figuur niet representatief voor alle mannen. Maar zijn reactie is wel een bewijs van de bevooroordeelde houding tegenover vrouwen als het om anticonceptie gaat. Vrouwen hebben vanaf hun veertiende geleerd anticonceptiemiddelen te gebruiken. Ikzelf wist al hoe ik de pil moest innemen voordat ik wist hoe ik een jongen een condoom om moest doen. De meeste vrouwelijke pilgebruikers van achter in de twintig zijn veteranen. Ze weten precies op welk moment hun restbloeding zal plaatsvinden, ze weten precies wat ze moeten doen als ze hebben overgegeven of een dag hebben overgeslagen.
Het slikken van de pil of het gebruik van welk voorbehoedmiddel dan ook is een enorme verantwoordelijkheid. Gezien de reactie van mannelijke proefpersonen op de bijwerkingen van hormonale anticonceptie betwijfel ik of ze bestand zouden zijn tegen de enorme druk die het regelmatig innemen daarvan met zich meebrengt. Ik zou graag in een wereld leven waarin je erop kunt vertrouwen dat mannen anticonceptiemiddelen slikken, maar gezien de reacties van sommige mannen lijkt die me nog ver weg.
Auteur: Frankie Leach voor The Huffinton Post
Frankie Leach is Labour-activiste en feministe. Ze studeert aan de Manchester Metropolitan University.
Vertaler van beide stukken: Peter Bergsma
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
