Tag: betaalwijzen

  • 5. Contant vs. digitaal: Een rondje 
om de wereld

    5. Contant vs. digitaal: Een rondje 
om de wereld

    Op de wetenschapssite 
The Conversation zetten financieel deskundigen Bernardo Batiz-Lazo, Leonidas Efthymiou en Sophia Michael vorig jaar de laatste 
ontwikkelingen rond cashloos 
betalen op een rij.

    Sinds de introductie van computers in retailbanking, eind jaren vijftig, bestaat er een toekomstbeeld van een wereld waarin contant geld overbodig is. Doordat cheques op sterven na dood zijn, het gebruik van bankpassen en creditcards toeneemt en innovaties als PayPal, Square, 
Apple Pay en Bitcoin hun intrede hebben gedaan, lijkt het alsof de komst van de plasticgeldmaatschappij slechts een kwestie van tijd is.

    Uit gegevens van Retail Banking Research, een van de gezaghebbendste bronnen op dit gebied, blijkt echter dat betalingen waar geen contant geld aan te pas komt wereldwijd weliswaar razendsnel groeien, maar dat cash als betaalmiddel zeer veerkrachtig is. De resultaten van een onderzoek in opdracht van de ATM Industry Association door een panel van dertig landen bevestigen deze trend. Volgens dit onderzoek 
zou de wereldwijde vraag naar contant geld 
tussen 2009 en 2013 (de laatste peildatum) met 8,9 procent zijn gestegen. We zijn dus vijftig jaar onderweg, maar we zijn er nog steeds niet. 
Toch is er her en der een aantal innovaties. De verschillende continenten staan er als volgt voor.

    EUROPA

    In 2015 was een op de tien kaartbetalingen in 
het Verenigd Koninkrijk contactloos. Door ook de betaling van kleine bedragen gemakkelijker en sneller te maken, vormt contactloos betalen een grote bedreiging voor contant geld. Ondanks het feit dat Londen aanzienlijk minder investeringsmiddelen kent dan de Verenigde Staten, ontwikkelt de Britse hoofdstad zich in rap tempo tot 
een fintechcentrum.

    Kopenhagen trad in 2016 op als gastheer van Money 20/20, mondiaal gezien het belangrijkste jaarlijkse evenement voor opkomende betalingstechnologie. Het was de eerste keer dat dit forum buiten de Verenigde Staten bijeenkwam, hetgeen het belang van Europa onderstreepte als het op innovaties op het gebied van betalingen en financiële technologie aankomt. In landen als Nederland zijn er cafés en zelfs supermarkten waar contant geld niet meer wordt geaccepteerd. Er wordt ook vaak gewezen op de langzame dood die contant geld in Scandinavië sterft, maar het is onwaarschijnlijk dat het helemaal zal uitsterven.

    AZIË, LATIJNS-AMERIKA EN OCEANIË

    In China is de mobiele app WeChat interessant om in de gaten te houden. WeChat is onderdeel van de kolos Tencent en is na de introductie als berichtenapp in 2011 uitgegroeid tot een app waarmee je taxi’s en eten kunt bestellen en 
overschrijvingen kunt doen. Met 650 miljoen gebruikers is WeChat een van China’s populairste apps.

    In arme economieën, waar een derde van de bevolking amper toegang heeft tot de financiële sector, draait het om financiële inclusie en wordt mobiel geld als mogelijke oplossing gezien. 
Chili is een opvallend voorbeeld van succesvolle overheidsinitiatieven in deze richting. Maar een interessante ontwikkeling is ook de campagne van de Indiase overheid om geld te vervangen door mobiele betalingen, in aanvulling op een groeiend netwerk dat uit 140.000 particuliere ondernemingen en correspondentbanken van 
de overheid bestaat.

    Digitaal betalen in India, waar premier Modi onlangs een aantal bankbiljetten afschafte. – © Getty Images
    Digitaal betalen in India, waar premier Modi onlangs een aantal bankbiljetten afschafte. – © Getty Images

    De uitdaging met betrekking tot mobiel geld 
zit hem echter in het feit dat het zich op het kruispunt van financiën en telecommunicatie bevindt, en dus te maken heeft met wet- en regelgeving uit beide sectoren. Bovendien vindt een aanzienlijk aantal transacties in India en Latijns-Amerika plaats buiten de formele 
financiële en typisch overgereguleerde telecommunicatiesector. Daarnaast zijn de mensen ‘onder aan de piramide’ angstig en wantrouwend ten aanzien van financiële instanties.

    De vooruitzichten voor Australië zijn veel gunstiger. De introductie van contactloze betaalkaarten in 2010 is enorm succesvol gebleken, en plastic heeft het gebruik van contant geld en betaalautomaten substantieel verminderd. Sterker nog, uit recent onderzoek van de Reserve Bank of Australia blijkt dat het gebruik van bankbiljetten en munten van 69 procent in 2007 is gedaald tot 47 procent in 2013. Die afname manifesteerde zich in alle leeftijds- en inkomensklassen, 
waarbij de kans op het gebruik van contant geld op het platteland groter is dan in de grote steden.

    In tegenstelling tot wat sommige mensen 
denken, wil het feit dat bepaalde landen voornamelijk elektronische betalingsvormen hebben omarmd niet zeggen dat landen waar bankbiljetten en munten nog worden gebruikt minder 
efficiënt of achterlijker zijn

    In tegenstelling tot wat sommige mensen 
denken, wil het feit dat bepaalde landen voornamelijk elektronische betalingsvormen hebben omarmd niet zeggen dat landen waar bankbiljetten en munten nog worden gebruikt minder 
efficiënt of achterlijker zijn. Verschillen tussen landen, en tussen arm en rijk binnen de landen, blijven voornamelijk een kwestie van gewoonten, cultuur en wetgeving.

    Maar de nieuwe technologie heeft het pleit ook zeker nog niet gewonnen bij de gebruikers. Er is meer innovatieve technologie waarvoor een markt moet worden gezocht, dan dat er consumenten zijn die alternatieve betaalmethoden zoeken. En er is niets mis met bestaande betaalwijzen: in de meeste landen werken ze in 99 procent van de tijd voor de meeste consumenten prima, en dat geldt met name voor contant geld. Natuurlijk veranderen mensen hun gewoonten, en fintech-start-ups zullen de status quo wellicht ooit verstoren.

    AFRIKA EN HET MIDDEN-OOSTEN

    Het Keniaanse succes van het mobiele betalingssysteem M-Pesa ten aanzien van financiële 
inclusie spreekt voor zich: de meerderheid van 
de bevolking kan nu met behulp van de telefoon geld overmaken zonder over een bankrekening 
te hoeven beschikken. Een vergelijkbare groei in mobiele betalingen deed zich voor in Botswana en Zuid-Afrika. Safaricom, het telecombedrijf achter M-Pesa, is er echter niet in geslaagd het model in buurlanden als Tanzania te kopiëren. Het is ook nog maar de vraag hoe succesvol het Cashless Nigeria Project zal zijn. Dit project van de Nigeriaanse centrale bank heeft tot doel de hoeveelheid fysiek geld die in de economie omgaat te verminderen.

    Afrika en het Midden-Oosten zijn nog steeds 
de gebieden met het laagste aantal volwassenen met een bankrekening, terwijl deze landen, samen met China en landen in Azië en de Stille Oceaan, de groeimarkten voor geld- en betaalautomatenproducenten zijn geweest en zullen zijn. Dit wijst op een intensief gebruik van bankbiljetten in het dagelijks leven in deze regio’s.

    NOORD-AMERIKA

    Hoewel het land de crème de la crème van de technologie- en onderzoekscentra herbergt, lopen de Verenigde Staten achter als het op de implementatie van sommige technologieën aankomt. Betalingen via chip of pin werden 
pas in oktober 2015 ingevoerd en lijken in de kerstperiode weinig succesvol te zijn geweest, blijkens de signalen dat de grote warenhuizen de kaartlezers omzeilden en weer ouderwets op handtekeningen vertrouwden. Dit lijkt wellicht enigszins achterlijk, maar let wel, het is bij 
chip- en pinkaarten naast een veiligheidsaangelegenheid ook een kwestie van een protocol dat in geval van oplichting bepaalt wie wanneer welke kosten draagt.

    De Verenigde Staten mogen dan traag zijn 
met de introductie van chip en pin, er zijn wel ontwikkelingen op het gebied van betalingen per smartphone. De bank JP Morgan Chase en supermarktketen Walmart hebben allebei 
concurrerende producten voor Apple Pay op de markt gebracht. Dit geeft aan op welke manier retailers, banken en toezichthouders innovaties doen die betalingen sneller laten verlopen en een maatschappij zonder contanten mogelijk dichterbij brengen.

    Vertaler: Martinette Susijn

    The Conversation
    Verenigd Koninkrijk | theconversation.com

    Het kleine Britse broertje van de Australische The Conversation, opgericht door een groep journalisten, verwierf in de drie jaar dat ze bestaat al groot aanzien. The Conversation werkt met ‘open bronnen’ en wil mede op deze manier een frisse en onafhankelijke blik op het nieuws bieden. Op de site komen vooral onderzoekers en academici aan het woord.

  • 4. Betalingsbalans

    4. Betalingsbalans

    Waarom wordt Economist -redacteur Tom Standage dikker? Zelf vermoedt hij dat het komt door de opkomst van contactloos betalen.

    Als techneut houd ik van alles wat het leven sneller, makkelijker en slimmer maakt. Daarom houd ik van mijn verzameling oude munten. Het idee van geld – een in de bronstijd ontwikkelde technologie – was destijds een gigantische innovatie die handel drijven een stuk eenvoudiger maakte, doordat waarde in de vorm van handige symbolen kon worden bewaard en opgeslagen. Er 
is een brede waaier aan verschillende valuta uitgeprobeerd – zilveren ringen, metaalstaven en in Micronesië zelfs stenen schijven met een diameter van ruim 3,5 meter – maar in het grootste deel van 
de wereld kwam men er algauw achter dat het op zak hebben van kleine metalen schijfjes een handiger manier was om de wekelijkse boodschappen te 
betalen dan het voortrollen van reusachtige stenen richting de kruidenierswinkel.

    Nu stevenen we af op een cashloze economie. 
Dat heeft het onderliggende idee van geld niet 
veranderd; het maakt betalen alleen een beetje gemakkelijker. Toch lijkt het afschaffen van het fysieke element onze relatie met geld te veranderen. Door het verminderen van wat gedragseconoom 
Dan Ariely de ‘pijn van het betalen’ noemt, moedigen cashloze betalingen ons aan om meer uit te geven.

    12 tot 18 % meer uitgeven

    Op dit effect werd voor het eerst gewezen in de jaren tachtig, na de introductie van de creditcard. Uit een in 2001 gepubliceerde studie bleek dat inwoners 
van Boston bereid waren twee keer zo veel voor een basketbalwedstrijd neer te tellen als ze met een 
creditcard betaalden dan contant. Maar wedstrijdkaartjes zijn misschien niet representatief; het meest geciteerde feit is afkomstig uit een studie 
van Dun & Bradstreet, namelijk dat mensen met een creditcard gemiddeld 12 tot 18 procent meer uitgeven dan ze contant zouden doen. En dat is helemaal niet verwonderlijk. Als je je portemonnee of portefeuille tevoorschijn moet halen en daarna fysieke biljetten of munten moet overhandigen, ben je je duidelijker bewust van de kosten van een transactie dan 
wanneer je een creditcard in een apparaatje steekt. Daarom gebruiken we spaarpotten om kinderen financiële verantwoordelijkheid bij te brengen. Omgedraaid is het ook de reden dat fruitmachines 
in Las Vegas geen contant geld meer accepteren.

    Dit effect lijkt te versnellen naarmate de technologie de frictie van het betalen wegneemt. Neem je bijvoorbeeld een taxi, dan moet je nog steeds contant geld of een creditcard tevoorschijn toveren, je realiseren wat de kosten zijn en besluiten of je een fooi gaat geven; neem je een Uber, dan wordt 
de betaling haast onmerkbaar aan je banksaldo onttrokken. Met contactloze kaarten kun je kleine betalingen doen door ze alleen maar vluchtig langs een kaartlezer te halen: een handtekening of pincode is niet nodig. Als je een smartphone gebruikt om contactloos te betalen, neemt de frictie nog verder af. Kaarten worden meestal in een 
portefeuille of portemonnee bewaard, maar je telefoon is altijd bij de hand: het is net een toverstaf waar je alleen maar mee hoeft te zwaaien om dingen te betalen.

    Economen verwachten dat de verschuiving naar steeds eenvoudiger betaalsystemen de consumentenbestedingen verder zal opjagen. Bedrijven zijn dolblij. Maar consumenten zouden meer op hun hoede moeten zijn.

    Contactloos betalen bij een snackautomaat op het CS in Amsterdam. © Berlinda van Dam / HH
    Contactloos betalen bij een snackautomaat op het CS in Amsterdam. © Berlinda van Dam / HH

    Mijn eigen ervaring moge wat dit betreft een 
waarschuwing zijn. Nadat ik mijn smartphone had ingesteld voor contactloos betalen om trein-, metro- en busreizen te betalen, begon ik er ook koffie en broodjes voor de lunch mee te kopen. Die paar dingen betreffen het overgrote merendeel van de kleine 
uitgaven die ik elke dag doe, dus heb ik me al sinds het begin van het jaar geheel zonder contant geld weten te redden.

    Ik ben een beetje aangekomen. En ik denk dat het door de koffie komt. Vroeger kocht ik op weg naar kantoor alleen koffie als ik genoeg geld op zak had; een betaalkaart trekken voor zo’n kleine aankoop leek wat veel van het goede. Een smartphone niet, dus nu koop ik elke dag koffie, in plaats van een of twee keer per week. Het wegnemen van uitgavebeperkingen verandert op een subtiele manier ons consumptiepatroon, en de extra calorieën van al die vanilla lattes tikken aan.

    De technologie zal kunnen helpen door nieuwe 
uitgavebeperkingen te introduceren. Apps zouden ons wekelijks samenvattingen en analyses van onze uitgaven kunnen sturen en veranderingen in ons bestedingspatroon kunnen signaleren (‘je lijkt de laatste tijd meer koffie te kopen’). Maar ik vermoed dat we ons ook beter zullen moeten leren beheersen. Het is de moeite waard om een oogje op ons bestedingspatroon te houden – en op onze taille.

    Auteur: Tom Standage
    Vertaler: Peter Bergsma

    The Economist
    Verenigd Koninkrijk | weekblad | oplage 1.337.180

    Sinds jaar en dag de bijbel voor iedereen die zich interesseert voor internationaal nieuws. Liberaal, niet te verwarren met conservatief.

  • Dossier: De cashloze samenleving

    Dossier: De cashloze samenleving

    In Nederland is pinnen het contant betalen definitief voorbijgestreefd, en in sommige andere landen gaan de ontwikkelingen nog harder. Stevenen we af op een volledig cashloze maatschappij?

    1. De opkomst van de cashloze stad: 
‘Er is een reëel gevaar voor uitsluiting’

    2. China is het pinnen allang voorbij

    3. Volledig cashloos? Geen goed idee

    4. Betalingsbalans

    5. Contant vs. digitaal: Een rondje 
om de wereld

    Beeld: Contactloos betalen voor een ezelritje, een beroemde attractie in de Engelse badplaats Blackpool. – © HH