Cryptobedrijf BlockFi was het volgende bedrijf dat omviel
De ineenstorting van de cryptobeurs FTX blijft een spoor van verwoesting door de cryptowereld trekken. Maandag kondigde het cryptobedrijf BlockFi aan dat het faillissement heeft aangevraagd onder de Amerikaanse Chapter 11-regeling, meldt The New York Times. BlockFi, vorig jaar nog een bedrijf dat ruim 15 miljard dollar waard was, is net als veel andere start-ups op de cryptomarkt in korte tijd een hoop waarde verloren.
Hoewel het faillissement van FTX een grote klap voor de cryptowereld was, zijn de problemen al langer aan de gang. Stablecoin (een stabiele cryptomunt) TerraUSD kelderde begin dit jaar en ook bitcoin en ether, twee vertrouwde en toonaangevende munten op de markt, zitten in een diep dal. Dat FTX, een van de grootste cryptobeurzen ter wereld, in zeer korte tijd ineenstortte, heeft het vertrouwen van beleggers en investeerders al helemaal een knauw gegeven.
BlockFi, dat groot werd door leningen in cryptogeld te verstrekken en zo de traditionele financiële wereld te verbinden met de cryptowereld, had eerder dit jaar ongeveer 275 miljoen dollar aan leningen gekregen van FTX. Door de problemen bij FTX en de dalende waarde van crypto kwam BlockFi dermate in de problemen dat het, net als het platform, de stekker uit het bedrijf moest trekken.
Bedrijf wordt gewaardeerd op maximaal 75 miljard euro
Porsche wordt op 29 september aan de beurs genoteerd. Met een aandelenkoers tussen 76,50 en 82,50 euro wordt de legendarische autofabrikant, eigendom van de Duitse Volkswagen Groep, gewaardeerd op maximaal 75 miljard euro.
Volkswagen zal 12,5 procent van het kapitaal van zijn dochteronderneming naar de beurs brengen, in de hoop tot 9 miljard euro te genereren. Het Duitse concern heeft aangegeven dat ‘het bijna de helft van de opbrengst van de verkoop zal gebruiken om een speciaal dividend uit te keren aan zijn aandeelhouders, terwijl de rest door de fabrikant zal worden gebruikt om de overgang naar elektrische rijden te financieren’, aldus Financial Times.
Chitra Ramkrishna, voormalig directeur van de National Stock Exchange (NSE), de grootste beurs van India, deelde vertrouwelijke informatie met een spirituele goeroe in de Himalaya en nam cruciale beslissingen op advies van hem. Dit zeggen onderzoekers van beurswaakhond Securities and Exchange Board of India (SEBI). Ramkrishna zou bedrijfsplannen, agenda’s van bestuursvergaderingen en financiële verwachtingen hebben gedeeld met de niet nader genoemde goeroe, bericht BBC. Ze verliet de beurs in 2016.
Ramkrishna meent dat leidinggevenden vaker om informeel advies vragen bij coaches: ‘Ik meende dat zijn begeleiding me zou helpen mijn rol beter te vervullen.’ Maar SEBI zegt dat de yogi de NSE feitelijk leidde, en dat Ramkrishna ‘slechts een marionet in zijn handen’ was tot aan het einde van haar directeurschap.
SEBI legde Ramkrishna een boete op van 30 miljoen roepies (circa 350.000 euro), en een verbod voor drie jaar om samen te werken met een beurs of een bedrijf dat bij de toezichthouder is geregistreerd.
Alex Edmans, hoogleraar Finance aan de London Business School, analyseerde muziek waar mensen in veertig landen naar luisterden via Spotify. Die vergeleek hij met de nationale aandelenmarkten in dezelfde periode. Is er verband tussen stemming die tot uiting komt in de beluisterde muziek, en financieel rendement? Ja, concludeert hij: als mensen naar vrolijke liedjes luisteren, presteert de markt beter.
We proberen een serieuze economische vraag te beantwoorden: wordt de markt gedreven door grondregels of door emoties?
‘Op basis van 500 miljard streams van 58.000 nummers ontdekten we dat positievere luisterkeuzes significant gecorreleerd zijn met koerswinsten’, zei Edmans in een interview met Harvard Business Review. ‘Vervolgens keken we naar de geldstromen van beleggingsfondsen en vonden we vergelijkbare effecten. Dit klinkt als een vreemde studie, dat geef ik toe, maar we proberen een serieuze economische vraag te beantwoorden: wordt de markt gedreven door grondregels of door emoties? De efficiëntemarkthypothese stelt dat aandelenrendementen alleen factoren als rentetarieven en werkloosheidscijfers weerspiegelen. In een rationeel model zouden factoren zoals het beleggerssentiment geen invloed moeten hebben op het aandelenrendement. Maar dat hebben ze dus wel.’
Dubai is van plan om aandelen in zijn belangrijkste nutsbedrijf DEWA, Dubai Electricity and Water Authority, te verkopen, waardoor het bedrijf wordt gewaardeerd op ruim 25 miljard dollar, circa 21,56 miljard euro. Na deze stap volgen waarschijnlijk nog meer staatsverkopen, aangezien de regering maatregelen wil nemen om de lokale beurs een impuls te geven, schrijft Al Jazeera.
Beijing belemmert buitenlandse beursgang Chinese bedrijven
De procedure voor een buitenlandse beursgang op markten zoals de New York Stock Exchange en de Nasdaq, zal worden herzien, aldus de Chinese regering. Volgens analisten zal dat gevolgen hebben voor enkele van de grootste deals op de mondiale financiële markten en zal het de gestage stroom van beursgangen door Chinese technologie- en biotechbedrijven in New York en Hongkong belemmeren, schrijft South China Morning Post.
De Amerikaanse kapitaalmarkt is de populairste bestemming voor Chinese bedrijven
De Amerikaanse kapitaalmarkt staat voor Chinese bedrijven bovenaan de mondiale ranglijst als bestemming voor een beursgang. Het aantal in de VS genoteerde Chinese bedrijven is de afgelopen zeven maanden met 14 procent gestegen, ook al bevonden de diplomatieke betrekkingen tussen beide landen zich op een dieptepunt. Op 5 mei waren maar liefst 248 Chinese bedrijven aan Amerikaanse beurzen genoteerd, tegenover 217 op 2 oktober 2020. Met een derde van ’s werelds totale beursintroductie-opbrengsten in de eerste helft van 2021 waren Chinese bedrijven verantwoordelijk voor het grootste aandeel van alle landen.
Myanmar worstelt met Delta-variant en onderdrukking
Terwijl de Delta-variant zich over het land verspreidt, sterven veel coronapatiënten door gebrek aan toegang tot beademingsapparatuur. Het is bijna onmogelijk geworden om in Myanmar aan zuurstof te komen, vooral nu het leger is begonnen met het gewelddadig uiteenjagen van degenen die zuurstoftanks proberen te bemachtigen.
Het maakte hem niet uit dat de junta een avondklok heeft opgelegd. Thuya Aung was vastbesloten om zuurstof te vinden voor zijn met covid-19 besmette vader, die bedlegerig was in hun huis in Yangon. ‘De tijd drong‘, vertelde hij aan South China Morning Post. ‘Daarom moest ik naar buiten, ook al riskeerde ik door de soldaten gearresteerd of neergeschoten te worden.’ Een riskante maar uiteindelijk vergeefse missie. Zijn moeder belde hem, zijn vader was net overleden.
Op maandag 12 juli, zo schrijft de krant uit Hongkong, meldden de Myanmarese gezondheidsautoriteiten 5014 nieuwe infecties, ‘waarmee voor het eerst de grens van 5000 infecties per dag werd overschreden’. Een dag eerder, voegt The Irrawaddy toe, werden 82 doden gemeld, opnieuw ‘het hoogste aantal sinds de staatsgreep van 1 februari’. In totaal zijn sinds het begin van de pandemie officieel bijna vierduizend mensen gestorven aan corona. Maar ‘velen denken dat deze cijfers een zware onderschatting zijn’, merkt de onafhankelijke site op, ‘in een tijd waarin er drie varianten, waaronder Delta, in het hele land rondgaan’.
Zuurstoftekort
De Delta-variant legt een zware druk op de medische infrastructuur van het land, maar ook op de zuurstofvoorraden. Net als Thuya Aung hebben veel mensen moeite om zuurstoftanken te vinden, waarvan de prijs de pan uit rijst. The Irrawaddy meldt dat tot voor kort flessen van 40 liter werden verkocht voor 230.000 kyat (118 euro). ‘Nu gaan ze van de hand voor 350.000 kyat‘, oftewel 180 euro. Dit is een fortuin voor de meeste Birmezen. ‘Maar zelfs zij die het zich kunnen veroorloven, kunnen ze niet vinden’
In Mandalay, zo meldt The Irrawaddy, hebben zich enorme rijen gevormd voor bedrijven die zuurstof produceren. Maar op zaterdag 10 juli kregen hun eigenaars de opdracht alleen te leveren aan ziekenhuizen en klinieken die door het ministerie van Volksgezondheid worden gecontroleerd. Het bevel voor het gehele land werd twee dagen later bevestigd door de woordvoerder van de junta, waardoor de mogelijkheden om het onontbeerlijke gas te verkrijgen nog verder werden beperkt.
Volgens de nieuwswebsite Coconuts Yangon zijn de militairen op dinsdag 13 juli begonnen hun bevel kracht bij te zetten. In het Dagon-district van Yangon hebben soldaten schoten gelost om een menigte uiteen te drijven die hoopte zuurstof te krijgen. Naar verluidt joegen ze ook degenen weg die met een fles naar huis gingen. Er vielen geen gewonden, maar allen moesten hun zuurstoftanks achterlaten.
Velen worden weggestuurd uit ziekenhuizen, die beweren dat ze niet genoeg bedden hebben
Veel Myanmarezen sterven omdat ze geen beademingshulp kunnen krijgen. Zelfs in ziekenhuizen. Zo is ook het geval in Mandalay. ‘Gisteren zijn 23 mensen gestorven. We hebben vanmorgen ook negen mensen begraven’, zegt Ko Htwar Gyi, lid van een liefdadigheidsorganisatie in deze grote stad in het noorden van het land. Maar, zoals de vader van Thuya Aung, worden velen gewoon weggestuurd uit ziekenhuizen, die beweren dat ze niet genoeg bedden hebben, aldus South China Morning Post.
Na de staatsgreep van 1 februari is een deel van het medisch personeel in staking gegaan om te protesteren tegen de afzetting van de gekozen regering van Aung San Suu Kyi. De protestbeweging gaat door en sommige van de stakers zitten nu achter de tralies of zijn slachtoffer geworden van gewelddadige represailles. Op 1 juli telde het Myanmar Doctors for Human Rights Network 240 aanvallen op gezondheidswerkers, waarvan zeventien met de dood tot gevolg.
Een man werd maandag gedood in Cuba tijdens anti-regeringsprotesten, zo maakte het ministerie van Binnenlandse Zaken dinsdag 13 juli bekend. Een woordvoerder zei dat de 36-jarige was omgekomen terwijl hij deelnam aan de ‘onrust‘.
‘Dit is de eerste officieel bevestigde dode sinds het begin van de protesten tegen de communistische regering van het land op 11 juli’, schrijft de Spaanstalige website Cubanet, gevestigd in Florida.
Beurswaarde start-up Rivian mogelijk 50 miljard dollar
Rivian, een startup voor elektrische voertuigen (EV) en een van de belangrijkste potentiële concurrenten van Tesla, overweegt een beursgang die het bedrijf een waarde van ongeveer 50 miljard dollar zal geven, bericht Markets Insider.
Rivian heeft met 8 miljard dollar sinds 2019 meer geld opgehaald dan concurrenten, en heeft al overeenkomsten met Amazon en Ford voor de levering van onder meer bestelwagens.
Frankrijk verplicht repareerindex voor elektronische apparaten
Elektronisch afval vormt een zware belasting voor het milieu. Een manier om die belasting te beperken, is door apparaten zo lang mogelijk te gebruiken voordat ze worden vervangen. Maar de levensduur van een apparaat is moeilijk in te schatten als je niets weet over reparatiemogelijkheden. Als eerste land ter wereld verplicht Frankrijk fabrikanten van elektronische apparaten daarom te vermelden hoe ‘repareerbaar’ hun producten zijn, meldt Grist, een nieuwsplatform dat zich richt op duurzaamheid.
Daartoe moeten producten worden voorzien van een ‘herstelbaarheidsindex’. Die is gebaseerd op allerlei criteria, zoals hoe gemakkelijk het product uit elkaar is te halen, hoe beschikbaar reserveonderdelen zijn en of technische documenten voorhanden zijn. Met de herstelbaarheidsindex wil Frankrijk het opzettelijk creëren van snel verouderende producten tegengaan en de overgang naar een circulaire economie bespoedigen.
De index, die in eerste instantie van toepassing is op smartphones, laptops, tv’s, wasmachines en grasmaaiers, kent een maximale score van 10. Hoe hoger het cijfer des te beter het apparaat is te repareren. Het ontbreken van een indexcijfer zal vanaf volgend jaar worden beboet.
Eerste geprinte huis in de VS in de verkoop
In de VS staat voor het eerst een 3D-geprint huis te koop. Het staat in Riverhead in de staat New York en heeft een vraagprijs van 299.999 dollar, ruim 247.000 euro. Het huis heeft een oppervlakte van 130 vierkante meter, telt drie slaapkamers, twee badkamers en heeft een vrijstaande garage voor 2,5 auto, aldus CNN.
‘We hebben dit huis op een van de moeilijkste plekken neergezet, dus we kunnen het nu overal doen’
‘Zonder twijfel is dit de toekomst’, aldus de woordvoerder van SQ4D Inc., het bedrijf dat het huis heeft gefabriceerd. SQ4D werkt met een zogenoemd Autonoom Robot Constructie Systeem, dat in zes tot acht uur op een bouwplaats kan worden geïnstalleerd. Dat systeem print vervolgens laag voor laag de betonnen fundering en de betonnen binnen- en buitenmuren van het huis.
Volgens SQ4D liggen de bouwkosten 50 procent lager dan die van vergelijkbare, conventionele huizen in Riverhead en gaat de bouw tien keer sneller. ‘We hebben dit huis op een van de moeilijkste plekken neergezet, dus we kunnen het nu overal doen’, aldus SQ4D.
Donateur schenkt 11 miljoen pond voor historisch onderzoek
Een anonieme filantroop heeft meer dan 11 miljoen pond, ruim 12 miljoen euro, geschonken aan het University College London (UCL) voor onderwijs en onderzoek naar het erfgoed, de geschiedenis en de talen van het oude Mesopotamië. Het geld gaat naar het zogenoemde Nahrein-netwerk van UCL, dat ernaar streeft een einde te maken aan de systematische verwaarlozing van onderzoek naar de geschiedenis van Irak en omgeving. Met de donatie kan Nahrein de komende tien jaar vooruit, schrijft de krant The Nationaluit Dubai.
Voorzitter Michael Spence van UCL noemt de donatie ‘een baanbrekend moment in de dekolonisatie van kennis over Irak en andere regio’s in het Zuiden’. Het oude Mesopotamië kreeg namelijk pas in de 19e eeuw echt academische belangstelling, maar de meeste studies hebben een westers perspectief. ‘Door deze buitengewoon genereuze schenking krijgen Irakezen hun oude erfgoed terug als lokale geschiedenis, met alle sociale, culturele, economische en educatieve voordelen van dien’, aldus Eleanor Robson, hoofd geschiedenis van de UCL.
China steelt zand van Taiwan
Voor de kust van Taiwan ligt permanent een armada van Chinese schepen. In plaats van militaire vaartuigen betreft het zandzuigers, bagger- en transportschepen. Volgens de Taiwanese kustwacht vallen ze zonder toestemming de Taiwanese territoriale wateren binnen. Het conflict speelt zich af rond de Matsu-archipel, enkele kilometers uit de Chinese kust. De eilandengroep is Taiwanees sinds 1949, toen Taiwan zich onafhankelijk verklaarde. Beijing beschouwt Taiwan echter nog steeds als provincie van China.
Vorig jaar heeft de kustwacht bijna 4000 keer schepen terug naar de Chinese wateren moeten begeleiden, ruim vijf keer zo vaak als in 2019, bericht Der Spiegel. Er zijn dagen dat 9 boten van de Taiwanese kustwacht 100 tot 200 Chinese baggerschepen tegenover zich zien. Volgens de Taiwanese autoriteiten halen de baggerschepen zand weg van de Taiwanese zeebodem dat wordt gebruikt voor bouwprojecten op het vasteland van China. Het gaat om enorme hoeveelheden; sommige schepen kunnen tot 3000 ton vervoeren. Pure diefstal, vindt Taiwan.
Notturno op shortlist Oscars
De documentaire Notturno (Nocturne) van de Italiaanse regisseur Gianfranco Rosi heeft de shortlist voor de Oscars gehaald, schrijft het Italiaanse persbureau ANSA. De documentaire, die Rosi in de loop van drie jaar draaide in Syrië, Irak, Koerdistan en Libanon, toont de dagelijkse worsteling van gewone mensen in oorlogsgebieden in het Midden-Oosten, terwijl ze hopen op een vreedzamer leven.
Rosi zei ‘diep geschokt’ te zijn door wat hij aantrof tijdens het draaien van de film. Hij hoopt dat Notturno, die vorig najaar in première ging, ‘de ogen zal openen voor de gevolgen van oorlog bij mensen die zijn afgestompt door wat ze krijgen voorgeschoteld op tv’.
Egyptenaren boos over reuzenrad
Egyptenaren zijn woedend over plannen voor een nieuwe toeristische attractie in het centrum van hoofdstad Caïro, bericht Al Jazeera. Vorige maand lanceerde de gouverneur van Caïro plannen voor een 120 meter hoog reuzenrad langs de Nijl in Zamalek, een chique wijk op het eiland Gezira in het hart van Caïro, dat er in 2022 moet staan.
Ondanks de ronkende beloften van de regering, wekt het project woede bij inwoners, parlementariërs en voormalige ministers. Zo noemt een voormalig minister van Toerisme het voornemen ‘catastrofaal’. Een voormalige minister van Buitenlandse Zaken schreef op Facebook dat een ‘historisch groengebied’ als Zamalek ‘beschermd en behouden moet worden’.
GameStop, een noodlijdende winkelketen die videogames verkoopt, werd binnen een paar weken ineens een rijzende ster op de beurs. Hoe dat kan? Dankzij een groepje beleggers op een internetforum dat boos is op Wall Street en het systeem.
‘Iedereen heeft de koppen wel gezien. De aandelenkoers van de verlieslijdende winkelketen GameStop, een fysieke winkel die videogames verkoopt – in feite de Blockbuster Video [een videotheek] van onze tijd – is in de afgelopen drie dagen [sinds 24 januari] met 500 procent gestegen’, schrijft Ed Weinberg, zelf particulier belegger, in de Britse onlinekrant The Independent.
Het begon allemaal met ‘activistische shortsellers’. Een shortseller is een speculant die erop gokt dat de aandelenkoers gaat dalen en winst maakt op het prijsverschil. Een activistische shortsheller haalt bovendien publiekelijk het desbetreffende bedrijf naar beneden, om mensen aan te moedigen hun aandelen te verkopen en de koersdaling een duwtje in de goede richting te geven.
En dat is precies wat er ook gebeurde met GameStop. Volgens de shortsellers zou de winkelketen ten dode opgeschreven zijn. Maar de activistische shortshellers, waaronder beruchte Wall Street-hedgefondsen als Melvin Capital, hadden niet gerekend op de wraak van een groep particuliere beleggers op het Reddit-forum wallstreetbets – waarop 3,4 miljoen mensen actief zijn –, aldus Weinberg.
Miljoenen kleine investeerders
‘Een makelaar uit Valparaiso in Indiana. Een voormalige kok uit de Bronx. Een evangelische dominee en zijn vrouw uit Huntington Beach in Californië. Een middelbare scholier uit de buitenwijken van Milwaukee’, somt The New York Times op. Ze behoren allemaal tot de miljoenen kleine investeerders die het opnemen tegen de grote Wall Street-jongens en -meisjes, en ze lijken het nog te winnen ook.
‘Aangespoord door een mix van hebzucht en verveling, vastbesloten om Wall Street een lesje te leren, en turbocharged door een eindeloze stroom van wordt-snel-rijkhypes en instructies via sociale media, hebben deze beleggers zich op de aandelen van verschillende bedrijven gestort, en de betreffende aandelenkoersen naar stratosferische hoogten doen stijgen’, schrijft NYT.
GameStop-beleggers aan het woord
The New York Times sprak met verschillende particuliere beleggers.
‘Ben Patte, zestien jaar, een middelbare scholier uit Wisconsin, zegt dat hij 750 dollar heeft verdiend met GameStop-aandelen, en dat de campagne voelde als gerechtigheid voor hemzelf en jonge collega-handelaars. “Het is een goede gelegenheid om geld te verdienen en de hedgefondsen de duimschroeven aan te draaien,” zegt hij. “Door GameStop te kopen, is het een beetje alsof je ze een koekje van eigen deeg geeft.”
Naast GameStop heeft de wallstreetbets-groep ook de koers van Blackberry en bioscoopketen AMC opgestuwd om shortsellende hedgefondsen dwars te zitten.
‘Doordat de acties werden geframed als een stammenstrijd, een soort teamsport waarbij dappere nieuwkomers het opnemen tegen de Wall Street-elite, raakten veel particuliere beleggers gemotiveerd om deel te nemen’, aldus de New Yorkse krant. Deze week heeft Elon Musk, topman van Tesla, de handel aangewakkerd door op Twitter over het Reddit-forum te berichten. En er wordt steeds meer gespeculeerd dat andere beleggers nieuwe mogelijkheden zien om de waarde van GameStop nog verder op te drijven.
De aandelen zijn sinds december met meer dan 1700 procent gestegen.
Een bijkomend effect is een zogenaamde short squeeze. Een short squeeze doet zich voor wanneer een aandeel met een groot aantal shortsellers in prijs begint te stijgen, en shorters aandelen proberen te kopen tegen de huidige hogere prijzen om hun verliezen te beperken, legt de Amerikaanse tv-zender CNBC uit.
‘Ze zijn bezig met een door woede gedreven opstand tegen de gevestigde orde’
Door al deze factoren steeg de marktwaarde van GameStop in enkele dagen tijd van 2 miljard dollar tot meer dan 24 miljard dollar. De aandelen zijn sinds december met meer dan 1700 procent gestegen. Tussen dinsdag en woensdag steeg de marktwaarde met meer dan 10 miljard dollar, noteert NYT.
‘Is dit gewoon een vreemde technische situatie, van het soort dat zich om de zoveel jaar voordoet, die verder kan worden genegeerd? Of vertelt deze ontwikkeling ons iets belangrijks over de marktomstandigheden in het algemeen?’ vraagt John Authers zich af in een opinieartikel op Bloomberg.
Corrupt establishment
Hoewel grote koersstijgingen normaal gesproken kunnen worden verklaard met ongebreidelde hebzucht en roekeloosheid, ziet Authers nu een andere motivatie: ‘Particuliere beleggers die een short squeeze forceren, worden niet gemotiveerd door hebzucht. Ze zijn bezig met een door woede gedreven opstand tegen de gevestigde orde.’
En die woede heeft een diepere oorzaak dan het teloor zien gaan van je favoriete gamewinkel, waar je zulke goede jeugdherinneringen aan hebt: ‘De mensen die nu [in GameStop] investeren, worden gedreven door gerechtvaardigde woede, over de onrechtvaardige welvaartsverdeling tussen generaties [boomers en millennials, zoals Authers later beschrijft], over wat zij zien als de corrupte en oneerlijke manier waarop banken in 2008 werden gered zonder daarvoor de rekening te hoeven betalen, en over schrijnende armoede en ongelijkheid. Er is dus een groot verschil met alle speculatieve rally’s [als beleggers massaal een aandeel opkopen] en crashes die eerder hebben plaatsgevonden.’
GameStop-beleggers aan het woord
‘Pablo Batista is een van de drijvende krachten achter de hausse. Sinds het restaurant in Midtown Manhattan, waar hij als kok werkte, door de pandemie werd gesloten, handelt hij in aandelen vanuit zijn ouderlijk huis in de Bronx. In het begin handelde Batista, 25 jaar, om de tijd te doden tijdens de lockdown, maar hij is serieuzer geworden nu zijn investering van 4000 dollar in aandelen is opgelopen tot meer dan 67.000 dollar Hij brengt de meeste dagen door op het communicatieplatform Discord, waar hij aandelen verhandelt samen met vroegere vrienden van de middelbare school.
“Op dit moment ben ik overdonderd,” zegt hij over de 11.440 dollar die hij maandag verdiende met de handel in aandelen GameStop. “Het is belachelijk. Het is gestoord.”’
Authers gaat verder: ‘Dit alles is fascinerend. In twaalf jaar tijd is de rol van de shortseller op zijn kop gezet. In 2008 waren het de shorters die de status quo verstoorden, onthulden wat er verrot was op Wall Street en de grote jongens ten val brachten. Ze waren zelfs de helden van een grote film [The Big Short (2015)]. (…) Shortsellende hedgefondsen worden nu gezien als onderdeel van een corrupt establishment.’
Rimpeleffect
Een van de getroffen hedgefondsen is Point72, geleid door Steve Cohen die ook eigenaar is van de New Yorkse honkbalclub The Mets. Het bedrijf heeft 15 procent verlies geleden door de koersstijging van GameStop, schrijft The New York Times in een ander artikel.
De verliezen bij Point72, dat bijna 19 miljard dollar aan activa beheert, komen deels voort uit de investering van het bedrijf in Melvin Capital, een hedgefonds dat massaal was short gegaan op GameStop.
Toen de aandelen stegen, werd Melvin opgezadeld met plotselinge verliezen en moest het fonds gered worden met een kapitaalinjectie van 2,75 miljard dollar van twee externe investeerders. Een van de redders was Point72, dat al ruwweg 1 miljard dollar onder beheer had bij Melvin, en deze week 750 miljoen dollar toevoegde om Melvin te helpen stabiliseren, aldus NYT.
Vóór het GameStop-debacle was Melvin Capital een van de succesvolste hedgefonds met een kapitaalopbrengst van 30 procent, schrijft nieuwssite Popular Information.
‘Hedgefonds manager Gabe Plotkin is belachelijk rijk. In november kocht Plotkin een herenhuis van 32 miljoen doller in Miami met negen slaapkamers, twaalf volledige badkamers en vier halve badkamers. Om zijn privacy te beschermen, kocht hij ook het huis ernaast voor 12 miljoen dollar’, schrijf PI. ‘Plotkin genereert enorme winsten door grote risico’s te nemen.’ En die risico’s hebben dit keer verkeerd uitgepakt.
‘In de beleggingswereld noemen we deze beleggers lemmingen, ze volgen de massa’
Dat heeft niet alleen gevolgen voor Cohen van Point72 en Plotkin van Melvin Capital. Het lijkt erop dat de short squeeze op GameStop voor een rimpeleffect op de beurs zorgt. Aandelen presteerden woensdag [27 januari] het slechtst sinds oktober, deels omdat beleggers zich zorgen maken dat andere grote fondsen ook met verliezen te maken kunnen krijgen, aldus de NYT.
GameStop-beleggers aan het woord
‘Justin Speak, 27, een evangelische dominee uit Californië, en zijn vrouw, die onlangs haar baan opgaf om voor de kinderen te zorgen, hebben de afgelopen week 1700 dollar verdiend met GameStop-aandelen. Speak zegt dat ze het geld tot nu toe vooral hadden besteed aan een nieuw bed. Hij beschrijft hoe gefrustreerd hij zich voelt over hoe goed het degenen in de financiële sector is vergaan sinds de financiële crisis van 2008.
“Verdienen aan hun pijn biedt een soort van catharsis,” zegt hij over zijn bescheiden verdiensten met GameStop. Zijn vrouw gebruikt stelligere bewoording: “Eet de rijken [Eat the rich].”’
‘Er is een nieuwe instroom van particuliere beleggers’, analyseert Weinberg in The Independent, ‘die volwassen zijn geworden in de tijd van automatisering en Bitcoin. Zij geloven niet in “waarde” – of eerder, zij begrijpen dat waarde is losgekoppeld van productie.’
De opkomst van belegginsapps als Robinhood heeft miljoenen jongere en meer onlinegerichte beleggers naar de beurs getrokken, daardoor is de aandelenhandel ‘gegamificeerd’, aldus Weinberg. ‘Uit een onderzoek bleek dat Robinhood-gebruikers 88 keer zoveel optiecontracten kochten en verkochten als belegggers bij de meer traditionele beleggingsfondsen.’
Ook nare gevolgen
Maar Weinberg waarschuwt dat de GameStop-hausse ook nare gevolgen kan hebben voor de particuliere beleggers in de winkelketen. ‘In 2020 zag ik hoe Robinhood-gebruikers zich stortten op dwaze rally’s, zoals de run op het failliete autoverhuurbedrijf Hertz. In de beleggingswereld noemen we deze beleggers lemmingen, ze volgen de massa. Ze maken de minste winst wanneer een aandeel stijgt, en stappen er als laatste uit wanneer het aandeel daalt. En hetzelfde zal dit keer gebeuren.’
Ondertussen zoekt de wallstreetbets-groep naar nieuwe mogelijkheden om short squeezes te forceren en Wall Street-hedgefondsen dwars te zitten, schrijft The New York Times.
Technologiereuzen uit Silicon Valley zijn huiverig om naar de beurs te gaan omdat ze vinden dat de markten te zeer zijn gefocust op de korte termijn. Daarom willen ze een nieuwe Long-Term Stock Exchange.
Hightechspecialisten uit Silicon Valley klagen dat aandelenmarkten lijden onder een te beperkte focus op kortetermijninkomsten en -winsten.
Om daar iets aan te doen is nu onder de naam Long-Term Stock Exchange een nieuwe instelling gelanceerd, die ondernemingsbestuur, investeringen en handel anders wil gaan organiseren. Topfiguren uit de Valley als durfkapitalist Marc Andreessen en medeoprichter van LinkedIn Reid Hoffman steunen het initiatief; de LTSE zegt binnenkort officiële toestemming aan te zullen vragen om al eind dit jaar de jongste Amerikaanse aandelenbeurs te kunnen worden.
‘Het enige wat er nu toe doet is: “Wat heb je Wall Street verteld en hoeveel heb je verdiend?’’,’ zegt Margit Wennmachers, partner bij Andreessens Californische bedrijf Andreessen Horowitz. ‘Ze hebben geen boodschap aan virtual reality of zelfrijdende auto’s en ook je langetermijnstrategie boeit ze niet.’
Volgens oprichter en CEO van de LTSE Eric Ries zou een aandelenbeurs die langetermijndenken stimuleert een oplossing kunnen zijn. Schrijver en start-upgoeroe Ries speelde in zijn boek The Lean Startup uit 2011 voor het eerst met het idee van zo’n aandelenbeurs.
Loyaiteitsstemrecht
Belangrijkste kenmerk van het systeem is dat de stem van aandelen zwaarder gaat wegen naarmate investeerders ze langer in hun bezit hebben. Alle aan deze beurs genoteerde bedrijven zullen dit principe van ‘loyaiteitsstemrecht’ moeten gaan gebruiken. Daarnaast zijn er nog talloze andere regels, zoals een verbod om de beloning van directieleden aan de kortetermijnresultaten van het bedrijf te koppelen.
Wordt de LTSE een succes, dan zou dat voor technologiereuzen als Airbnb en Uber, die nu nog in private handen zijn, een reden kunnen zijn om naar de beurs te gaan. Marktanalisten en toezichthouders vrezen namelijk dat de stap naar de beurs voor veel bedrijven momenteel niet erg aantrekkelijk is.
Sceptici vragen zich echter af of de LTSE niet gewoon een nieuwe manier voor de oprichters van de grote Silicon Valley-bedrijven en enkele grote investeerders is om de controle uit handen van andere aandeelhouders te houden.
Groen licht
De LTSE wordt opgericht met geld van een aantal durfkapitaalfondsen, waaronder Peter Thiels Founders Fund, Andreessen Horowitz, SV Angel en Greylock Partners, naast individuele investeerders als voormalig Twitter-baas Dick Costolo, AOL-medeoprichter Steve Case en Andrew Mason, oprichter van Groupon. Het bedrijf zegt 19 miljoen dollar te hebben opgehaald bij in totaal zeventig investeerders.
Hoffman vertelt dat hij zou willen dat de LTSE al bestaan had toen LinkedIn in 2011 naar de beurs ging. ‘Dan had ik de raad van bestuur sterk aangeraden om een notering aan de LTSE te krijgen,’ aldus Hoffman. Hij investeerde in het project via investeringsbedrijf Greylock, waarvan hij partner is.
Nu moet de LTSE bureaucraten in Washington ervan overtuigen de onorthodoxe aanpak groen licht te geven. Een aanvraag bij de Securities and Exchange Commission, om de status van aandelenbeurs te krijgen, is in de maak.
De LTSE wordt meer dan alleen een plek om in aandelen te handelen. Het staat voor een hele nieuwe benadering van het ondernemingsbestuur
Door de probusinessagenda van het Witte Huis is die aanvraag kansrijk. De door Trump benoemde bestuursvoorzitter van de SEC, Jay Clayton, zegt zich zorgen over te maken over de sterke afname van het aantal Amerikaanse beursgenoteerde bedrijven in de afgelopen twintig jaar, met wel vijftig procent. Die afname komt vooral doordat bedrijven vaak langer in private handen blijven.
‘De timing had niet beter kunnen zijn,’ vertelt voormalig NASDAQ-ondernemer John Jacobs, die nu doceert aan de McDonough School of Business van Georgetown University.
Ries vertelt dat hij twee jaar lang verkennende gesprekken met het SEC voerde en bemoedigende reacties ontving van de toezichtsinstantie. Toch blijft het enorm lastig om toestemming voor een nieuwe beurs te krijgen; het proces kan meer dan een jaar vergen.
De LTSE wordt meer dan alleen een plek om in aandelen te handelen. Het staat voor een hele nieuwe benadering van het ondernemingsbestuur, waarbij bedrijven verplicht worden om loyaliteitsstemrecht in te voeren, naast allerlei andere beleidsmaatregelen die te maken hebben met de beloning van bestuurders, openheid en toezicht.
De bonussen van directieleden mogen bijvoorbeeld niet afhangen van financiële targets met een looptijd van minder dan een jaar. En als de directie in aandelen betaald krijgt, komen die pas na vijf jaar definitief in hun bezit. Weliswaar moeten aan de LTSE genoteerde bedrijven nog steeds hun kwartaalcijfers bekendmaken – een vereiste van de SEC –, maar ze mogen daarbij geen voorspellingen doen over toekomstige verdiensten, een praktijk die volgens critici kortetermijndenken in de hand werkt. In principe krijgt elke aandeelhouder van een aan de LTSE genoteerd bedrijf loyaliteitsstemrecht. Investeerders die meedoen, zien het stemrecht van hun aandelen in tien jaar langzaam groeien tot maximaal tien keer het stemgewicht van gewone aandelen. Worden de aandelen verkocht, dan begint de nieuwe eigenaar weer met het aanvankelijke lage stemgewicht.
Hoe dan ook de moeite waard
Volgens Ries zullen zulke algemene regels een ecosysteem doen ontstaan waarin bedrijven met een langetermijnvisie kunnen floreren. ‘Zelfs als dit mislukt, gaan we strijdend ten onder voor een goede zaak,’ zegt hij. ‘Dit experiment is hoe dan ook de moeite waard.’
Niet iedereen is het met de benadering eens. De manier van stemmen zal de aandelenprijzen van alle bedrijven in de LTSE omlaagbrengen, denkt voormalig CEO van de American Stock Exchange Neal Wolkoff. ‘Mensen zullen niet graag aandelen in een bedrijf willen kopen waar het management zich zo verschanst,’ zegt hij.
Maar Ries bestrijdt dat de LTSE goed is voor de oprichters van bedrijven en slecht voor alle anderen. Hij vindt het loyaliteitsstemrecht beter dan de oplossing die sommige andere bedrijven uit Silicon Valley aandragen: het beperken van het stemgewicht van gewone aandeelhouders door twee of meer klassen aandelen te hanteren.
Zo heeft het bedrijf Snap Inc. een controversiële aandelenstructuur met meerdere klassen; aandeelhouders die op de New Yorkse aandelenbeurs gewone aandelen kopen, hebben zelfs helemaal geen stemrecht. ‘Dat vinden wij geen goed idee,’ zegt Ries. ‘Absolute monarchieën hebben het in het verleden niet al te best gedaan.’
De bijbel voor zakenmensen. Maar bij het lezen is enig beleid nodig: naast reportages van hoge kwaliteit drukt de krant hoofdredactionele commentaren af die zó patriottisch zijn, dat ze hun geloofwaardigheid verliezen.
Staan we aan de vooravond van een nieuwe crisis? Philip Aldrick van de Engelse Times is er bang voor. Maar volgens zijn landgenoot Roger Bootle (The Telegraph) zal het zo’n vaart niet lopen.
JA
De markt is in paniek. Economen, presidenten van centrale banken, politici, topbankiers en vooraanstaande mensen uit het bedrijfsleven mogen er dan van overtuigd zijn dat de fundamenten van de economie geen paniekverkopen rechtvaardigen, daar trekt de markt zich niets van aan.
De markt is bang voor, om met Rumsfeld te spreken, de ‘bekende onbekende zaken’ en de ‘onbekende onbekende zaken’. In een wereld waar niemand volledig de risico’s begrijpt, hebben overheden en centrale banken geen munitie meer en gaat angst zichzelf voeden. Geen enkele investeerder wil de laatst overgeblevene zijn. Dus gaan ze met z’n allen naar de uitgang en halen ondertussen het gebouw omver.
Er is veel om ons zorgen over te maken. De wereld ziet er tegenwoordig gevaarlijker uit dan ooit. De gezamenlijke mondiale schuld is in de acht jaar sinds 2007 van ongeveer 110.000 miljard dollar gestegen tot 140.000 miljard dollar, waarvan ongeveer de helft voor rekening komt van opkomende markten, terwijl het IMF schat dat de particuliere sector voor het exorbitante bedrag van 3300 miljard dollar heeft geleend.
De ontwikkelingslanden hebben een kwart van hun gezamenlijke schuld bij olie- en mijnbouwondernemingen, veelal in dollars. De olieprijs is sinds juni 2014 zeventig procent gedaald en de goederenprijs met vijfenveertig procent. Omdat de inkomsten dramatisch zijn teruggelopen, is de valutamarkt ook ingestort, waardoor die dollarschulden nog lastiger af te lossen zijn.
Al na een snelle blik op wat er in de markt gebeurt kun je zien dat dat argument geen steek houdt en dat het heel gevaarlijk kan uitpakken
Verliezen en betalingsproblemen zijn onvermijdelijk en zullen zich via de financiële markt afwentelen op de ontwikkelde landen. Hoe ernstig die gevolgen zullen zijn weet niemand, maar er wordt al openlijk gesproken over crises in Brazilië en Turkije. Dat zijn de ‘bekende onbekende zaken’.
Maar wat de handelaren echt schrik aanjaagt is wat hierna komt. Sinds Lehman Brothers hebben beleidsmakers, en centrale banken in het bijzonder, de wereld veranderd. De schuldenzeepbel van de opkomende markten werd deels verder opgeblazen in een bewuste poging meer krediet in de mondiale economie te stoppen door een kwantitatieve versoepeling en zeldzaam lage rentepercentages.
Omdat centrale banken probeerden de groei te stimuleren, hebben ze ook fundamenteel de manier veranderd waarop krediet wordt verstrekt. Met de invoering van strengere bankregels verplaatste het krediet zich naar ‘schaduwbanken’ – aan weinig regels gebonden vermogensbeheerders en hedgefondsen. ‘Sinds de crisis is bijna al het netto krediet afkomstig van de obligatiemarkten,’ aldus Mark Carney, de president van de Bank of England. Precies op het moment dat de obligatiemarkten met zestig procent explosief stegen tot 74.000 miljard, weerhielden nieuwe regels banken ervan zich op de markt te begeven, te bemiddelen tussen kopers en verkopers. Als een hedgefonds tegenwoordig assets van de hand wil doen, is het veel moeilijker om een koper te vinden. Ten gevolge daarvan kelderen de prijzen.
Market makers
In de huidige periode van lage rentes hebben de schaduwbanken zich met z’n allen op de zeer winstgevende assets gestort en daarmee een correlatierisico gecreëerd. De afgelopen tien jaar hebben beleggingsfondsen bijvoorbeeld hun aandeel in de snel toenemende junkbondmarkt verdubbeld tot dertig procent. De vrees bestaat dat ze tegelijkertijd hun geld zullen terugeisen, zodat de prijzen dramatisch zullen dalen, wat dan weer andere markten zal besmetten. Centrale banken maken zich zo veel zorgen dat ze er al over praten om te gaan optreden als ‘market makers in de rol van laatste redmiddel’. Dat idee is een uitbreiding van de traditionele rol als noodkredietverstrekker aan banken zoals Northern Rock en brengt met zich mee dat ze riskante assets zoals junkbonds op hun balans opnemen, wat ook risico’s voor de belastingbetaler betekent.
Voorlopig is dat nog theorie. Centrale banken zijn er niet op ingericht om als laatste redmiddel de markt op te gaan en dat maakt de handelaren nog benauwder. Als de markt vastloopt, en volgens handelaren zitten we daar niet ver vandaan, zullen centrale banken à l’improviste beleid moeten maken, net als in 2008.
Laten we de traditionele banken niet vergeten. Er zouden nieuwe regels moeten komen om de belastingbetaler te beschermen door verliezen af te wentelen op obligatiehouders (de markt weer). Deze week kwam Deutsche Bank in het oog van de storm terecht. Zouden politici echt de reusachtige Duitse leenbank failliet laten gaan? Deutsche Bank is zo groot dat de ineenstorting daarvan van Lehman een vingeroefening maakt. Dat zijn de ‘onbekende onbekende zaken’ – de stijging in de marktfinanciering, een liquiditeitsprobleem, nieuwe bail-inregels voor de banken en een theoretische noodoplossing.
Philip Aldrick is economieredacteur bij The Times. Tot 2013 vervulde hij diezelfde functie bij The Telegraph.
Nu hebben centrale banken een nieuwe verklaring, namelijk dat de natuurlijke rentevoet lager is dan ooit vanwege fundamentele veranderingen in de mondiale economie. Het is een excuus voor permanent lage, of zelfs negatieve rentes. Al na een snelle blik op wat er in de markt gebeurt kun je zien dat dat argument geen steek houdt en dat het heel gevaarlijk kan uitpakken. Negatieve rentes versmallen de marges van de bank, waardoor ze nog zwakker worden. En hoe kan een markt nog functionerend genoemd worden als investeerders 6500 miljard dollar lenen aan overheden?
Een redelijkere verklaring wordt wellicht gegeven door de Bank for International Settlements [Bank voor Internationale Betalingen], namelijk dat ‘rentecijfers dalen als de schuld toeneemt’. Door de rente steeds te verlagen, vergroten de centrale banken de problemen van de wereldeconomie door juist ‘de afhankelijkheid van het op schuld gebaseerde groeimodel dat aan de basis lag van de crisis’ te versterken. De markt maakt zich geen zorgen over de fundamenten. Ze zijn bezorgd dat als zich een probleempje voordoet, de vreemde nieuwe wereld die de centrale banken hebben gecreëerd, zo broos is dat die ineen kan storten.
The Times verscheen voor het eerst in 1785 onder de naam The Daily Universal Register, maar wijzigde die naam al drie jaar later. Het was lange tijd de krant van het Britse establishment met grote politieke invloed, zeer gedegen, wars van sensatie en met wereldwijd een faam van zeer grote betrouwbaarheid (al valt daar wel iets op af te dingen – zo hield de krant in 1920 het antisemitische schotschrift De Protocollen van Zion aanvankelijk voor een authentiek document). Maar de alom geroemde journalistieke integriteit liep onherstelbare schade op toen de krant in 1981 als prestigeobject in handen viel van de Australische krantenmagnaat Rupert Murdoch en diens News Corp. Voormalig hoofdredacteur Harold Evans schreef een journalistieke bijbel over de toen nog iconische krant, Good Times Bad Times.
NEE
Vaste lezers kennen mij niet als een toonbeeld van optimisme. Maar midden in dat allesoverheersende doemdenken over de vooruitzichten van de wereldeconomie ben ik weliswaar niet echt optimistisch, maar toch ook weer niet zo pessimistisch als de financiële markten zijn.
Hun doemdenken heeft de meeste commentatoren beïnvloed en zou een wereldwijde terugval kunnen veroorzaken in het vertrouwen in de echte economie, wat juist weer zou leiden tot dat waar de markten zich zo veel zorgen over maken.
Hebben de markten gelijk dat ze bezorgd zijn? Naar alle waarschijnlijkheid kijken ze op een kille, berekenende, rationele manier naar de toekomst. Zij laten zich niet meevoeren op de golven van emotie waar mensen zich in hun normale leven door laten leiden. Dat schrijven de financiële handboeken tenminste voor.
Toch weten we dat markten zich soms laten verleiden tot euforie. De vroegere voorzitter van de Fed, Alan Greenspan, heeft dat ooit hun ‘irrationele optimisme’ genoemd.
Ze reageerden irrationeel optimistisch op de techaandelen tijdens de internethausse en later reageerden ze irrationeel optimistisch op de Amerikaanse vastgoedmarkt en de solvabiliteit van derivaten en verscheidene vormen van financiële constructies om risico’s uit het financiële systeem weg te toveren.
Maar als de markten in staat zijn tot irrationeel optimisme zijn ze ook in staat tot irrationeel pessimisme. Dat is er volgens mij op dit moment aan de hand. Elk nieuwsbericht lijkt wel pessimistisch te worden geïnterpreteerd.
De wereldeconomie nog steeds tussen de twee en drie procent per jaar
Dus toen onlangs de Zweedse centrale bank de rentetarieven verlaagde in een poging de economie te stimuleren, werd dat geïnterpreteerd als een teken dat het nu echt heel slecht ging.
Hetzelfde geldt voor iedere verlaging van de olieprijs. Net toen we dachten dat we weer uit het dal van de jaren 2008-2009 omhoog aan het kruipen waren, kregen we te maken met een reeks misleidend negatieve signalen.
Waarop is het huidige doemdenken van de spelers op de markt en de commentatoren gebaseerd?
Ik vermoed dat het deels een reactie is op het feit dat ze niet op de financiële crisis en de daaruit voortvloeiende ineenstorting van de productie hebben kunnen anticiperen. En nu willen ze niet nog een keer verrast worden.
Maar als we op zoek gaan naar gefundeerde redenen voor het pessimisme in plaats van een psychologische analyse, denk ik dat de meeste mensen de problemen in China zullen noemen. Toch is het enige wat er in China gebeurt een verlaging van het groeitempo. Die vertraging heeft zich niet ontwikkeld tot een recessie en zoals het er nu naar uitziet, zal dat ook niet gebeuren. Sterker nog, verscheidene indicatoren wijzen erop dat de Chinese economie zich stabiliseert, zij het met een veel lager groeitempo dan enkele jaren geleden. Maar naast China, en deels ermee samenhangend, was er ook het probleem van de instorting van de olie- en goederenprijzen. Dat heeft ernstige schade toegebracht aan die bedrijven en die landen die dat produceren.
Zwakte
In principe zou het voordelen voor de consument moeten hebben opgeleverd, maar die voordelen zijn klein en zeer verspreid. Dus zelfs als al die voordelen bij elkaar opgeteld op hetzelfde bedrag uitkomen, hebben ze lang niet dezelfde impact. En er is een duidelijke symmetrie met betrekking tot solvabiliteit en kredietrisico.
Veel bedrijven en zelfs enkele landen zouden door de val van de olieprijzen in de afgrond gestort kunnen worden, maar nergens zal een bankroet worden afgewend door het feit dat het inkomen van de olieconsument licht gestegen is. Toch zorgen de lage olieprijzen voor veel landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk, voor een stevige opleving.
Onlangs is een andere ingrediënt toegevoegd aan deze situatie: de gebleken zwakte van de grote banken. Die lijkt haar oorzaak te vinden in de nadelige consequenties van negatieve rentepercentages op de rentabiliteit van banken, in de consequenties die de banken ondervinden van die bedrijven en landen die verliezen hebben geleden door de val van de olie- en goederenprijzen, en de consequenties van de algehele zwakte van de wereldeconomie.
Hoewel het bancaire systeem in verscheidene landen zwak is, is er sinds de crash ook veel vooruitgang geboekt. Verder laten de geld- en kredietcijfers niet zien dat het systeem als geheel in een crisis is beland. Bovendien groeit de wereldeconomie nog steeds tussen de twee en drie procent per jaar. Dat is weliswaar lager dan de groeipercentages van voor de crash van 2008-2009. De totaalvraag is sindsdien niet sterk genoeg gegroeid om de wereldeconomie zich weer te laten herstellen naar een normaal niveau. Maar de redenen daarvoor zijn andere dan algemeen wordt aangenomen.
De Chinese terugval is maar één oorzaak, en voor Engeland zelfs niet zo’n belangrijke. De Britse export naar China groeit weliswaar snel, maar is nog klein. Ierland is voor ons een grotere markt dan China.
Roger Bootle is een Brits econoom. Hij schrijft een wekelijkse column in de Daily Telegraph, en publiceerde verschillende boeken.
Een belangrijke oorzaak van de zwakte in de wereldeconomie is de eurozone, waarvan het productieniveau nog steeds niet terug is op het peil van voor de crisis. Daartegenover zijn de productieniveaus van Engeland en de Verenigde Staten respectievelijk zeven en tien procent boven het peil van voor de crisis. De wereld zou er dus een stuk beter uitzien als het bbp van de eurozone dezelfde groei had vertoond als dat van de VS of van Engeland.
Ook al was er vorig jaar een groei van anderhalf procent – wat relatief een goed resultaat was –, nu lijkt die groei weer te slinken.
We weten allemaal waarom de eurozone zo zwak is. Het is een combinatie van de wurggreep op de zwakkere landen aan de randen van de EU veroorzaakt door een verlies aan concurrentiekracht, uitzonderlijk hoge schuldenniveaus en fiscale onmacht; de voortdurende neiging tot onderbesteding in Duitsland en Nederland; en de onmiskenbare structurele problemen in Frankrijk. De eerste twee zijn rechtstreeks het gevolg van de euro. Het wordt nu algemeen erkend dat de euro een economische ramp is voor Europa. Het wordt echter nog niet algemeen aanvaard dat de euro ook een belangrijke oorzaak is van de zwakte van de mondiale economie. De economie van de eurozone is groter dan die van China. Bovendien is het huidige overschot op de lopende rekening ook groter. Waarom benadrukken niet meer mensen de zwakte van de eurozone in plaats van die van China als de oorzaak van de kommer en kwel in de wereldeconomie?
Dit specifieke onderdeel van de wereldproblemen zal echter waarschijnlijk niet snel worden opgelost. Misschien heb ik mezelf met dit betoog ook wel in de gelederen der pessimisten geschaard.
Anti-Europees tot op het bot, strijdlustig en imagobewust, kortom: het conservatieve dagblad van Engeland op broadsheet. Samen met de Daily Mail is The Daily Telegraph, opgericht in 1855, de toonaangevende conservatieve krant van ‘Middle England’. De krant heeft als bijnaam ‘Torygraph’, vanwege haar hechte banden met de conservatieve partij.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
