Ruim honderd mensen zijn omgekomen bij een brand op een bruiloftsfeest in de Iraakse provincie Nineveh. Nog eens honderdvijftig mensen raakten gewond. Autoriteiten zoeken nog steeds in het gebouw naar overlevenden, bericht Al Jazeera.Mogelijk loopt het dodental nog op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De brand brak uit in een grote evenementenhal nadat er vuurwerk was afgestoken tijdens de viering. Volgens plaatselijke media was het gebouw gemaakt van licht ontvlambare bouwmateriaal, waardoor het vuur zich snel kon verspreiden en de aanwezigen door de vlammen werden ingesloten.
Uit de rest van het land zijn medische teams en ambulances naar het gebied gebracht om te helpen. Reddingswerkers zeggen dat identificatie van de lichamen bemoeilijkt kan worden door de intensiteit van de brand.
In Japan kun je acteurs inhuren voor een optreden als beste vriend, echtgenoot, vader of zelfs als gast bij een uitvaart. Ishii Yuichi, acteur en eigenaar van het bedrijf Family Romance, legt uit hoe dit werkt.
Liefde is misschien niet te koop, maar hier in Japan kun je wel de schijn van liefde kopen. En schijn is alles, als je Ishii Yuichi mag geloven. Hij kan het weten, want deze gesoigneerde dertiger heeft er zijn vak van gemaakt om zich voor te doen als een ander. Iedereen kan de knappe en charmante Yuichi (36) inhuren voor een optreden als beste vriend, echtgenoot, vader of zelfs als gast bij een uitvaart. Zijn bedrijf Family Romance, dat nu acht jaar bestaat, levert acteurs die iedere gewenste rol in het privéleven van hun klanten kunnen vervullen. Met een groeiend bestand van zo’n achthonderd acteurs, variërend van baby’s tot bejaarden, beweert de organisatie op bijna elke denkbare situatie te kunnen inspringen.
Yuichi zegt dat zijn bedrijf mensen helpt bij het verwerken van een ondraaglijk gemis of het omgaan met tekortkomingen. In een maatschappij waarin mensen in toenemende mate langs elkaar heen leven, maar wel vinden dat ze recht hebben op geluk, wordt menselijk contact à la carte steeds meer de norm. Hij voorziet daarom een gouden toekomst voor zijn branche.
In een café in een buitenwijk van Tokio sprak ik onlangs met Yuichi over zijn vak en wat het inhoudt om, zoals de slogan van zijn bedrijf belooft, ‘beter dan echt’ te zijn.
Ik treed ik op als de vader van het meisje. Ik ben de enige echte vader die ze kent
Roc Morin: Voor alle duidelijkheid: vandaag bent u toch wel als uzelf gekomen?
Ishii Yuichi: Ja, nu ben ik gewoon mezelf.
Morin: Wat was uw allereerste rol?
Yuichi: Een vriendin van me, een alleenstaande moeder, wilde haar zoon op een particuliere school doen, maar hij werd afgewezen omdat hij geen vader had. Om tegen dat onrecht in te gaan, deed ik me voor als zijn vader.
Morin: Met succes?
Yuichi: In dit geval niet, maar het bracht me wel op het idee voor dit bedrijf.
Morin: Wat was uw eerste geslaagde poging?
Yuichi: Toen ik me voordeed als de vader van een meisje van twaalf met een alleenstaande moeder. Dat meisje werd ermee gepest dat ze geen vader had en daarom huurde de moeder mij in. Sindsdien treed ik op als de vader van het meisje. Ik ben de enige echte vader die ze kent.
Morin: Nu nog steeds?
Yuichi: Ja, ik doe het nu acht jaar. Ze heeft net haar schooldiploma gehaald.
Morin: Beseft ze dat u niet haar echte vader bent?
Yuichi: Nee, dat heeft de moeder haar niet verteld.
Morin: Wat zou ze ervan vinden als ze erachter kwam?
Yuichi: Dat zou wel een schok voor haar zijn, denk ik. Zolang de cliënt de waarheid nooit onthult, moet ik mijn rol blijven spelen. Als ze dan trouwt, moet ik op de bruiloft als haar vader optreden, en later als grootvader. Daarom vraag ik klanten dus altijd: Bent u bereid deze leugen vol te houden? Dat is het grootste probleem voor ons bedrijf.
Morin: Misschien moet u dus tot het eind van uw leven een rol blijven spelen in haar leven?
Yuichi: Het gevaar bestaat dat ze ooit achter de waarheid komt. In ons bedrijf mag iedereen voor maximaal vijf gezinnen tegelijk werken. Dat is onze regel. Dat heeft niet alleen te maken met het waarborgen van geheimhouding. De klant wil ook altijd een ideale echtgenoot, een ideale vader. Het is heel moeilijk om daaraan te voldoen.
Morin: Hoe bepaal je wat de ideale echtgenoot of vader is?
Yuichi: We hebben een formulier waarop klanten alle mogelijke voorkeuren kunnen invullen: kapsel, bril, baard, kledingstijl. Wilt u hem stijlvol of casual? Is hij hartelijk of stug? Praat hij bij een ontmoeting meteen honderduit of is hij doodop na een lange werkdag?
Morin: Wat had de moeder van dat meisje op haar formulier ingevuld?
Yuichi: Ze wilde een vader die lief was, heel lief. Die nooit zijn stem verhief. Ze wilde zo’n vader die wijze raad kon geven.
Morin: Hoe hebt u die rol vormgegeven?
Yuichi: Ik ben zelf niet getrouwd. Ik heb geen kinderen. Ik kon me eerst niet veel voorstellen bij het soort vader dat zij wilde. Dus ik heb veel films over vaders bekeken en aan de hand daarvan mijn personage ontwikkeld.
Morin: Kunt u beschrijven wat u met uw nepdochter zoal doet?
Yuichi: Soms gaan we samen uit eten. We zijn naar pretparken geweest, Disneyland bijvoorbeeld. Een keer per maand gaan we winkelen in Harajuku [populaire wijk onder jongeren]. Het kost de moeder 20.000 yen per dagdeel van vier uur, plus onkosten. Dat is ongeveer 200 dollar.
Morin: En wat vertelt u haar over uzelf?
Yuichi: Dat ik nu mijn eigen gezin heb en haar daarom niet vaker kan zien.
Morin: Waar is de echte vader?
Yuichi: Dat weet de moeder niet. Er was veel geweld binnen de relatie. Ze zijn gescheiden en hebben geen contact meer.
Morin: Gebruikt u zijn naam?
Yuichi: Ja, zijn voor- en achternaam.
Morin: Wat doet u als die dochter boos of verdrietig is?
Yuichi: In ieder geval niet mijn stem verheffen. Dat stond op het aanvraagformulier. En zoals ik zei, ze werd ook gepest, dus haar emoties kunnen heftig zijn. Ze heeft als tiener ook een opstandige tijd gehad, waarin ze vaak botste met haar moeder. Maar als ze mij ziet, is het altijd: ‘Moet je nu alweer weg?’ Dat is vervelend, maar het is een logische emotie.
Morin: Houdt ze van u?
Yuichi: Jazeker. Dat voel ik heel duidelijk. Ze vertelt me over de relatie met haar moeder, over haar eigen gevoelens, ze stort echt haar hart bij mij uit.
Morin: Sijpelt er wel eens iets van uzelf in uw rol door?
Yuichi: Dat laat ik niet toe, dan zou ik verlegen worden.
Morin: Voelt u ook iets van verantwoordelijkheid voor die dochter, vanwege de band die u nu met haar hebt?
Yuichi: Dat hangt van de situatie af. Het gewicht van die verantwoordelijkheid varieert, maar ik voel hem overal waar ik kom.
Als ik bij haar ben voel ik niet echt liefde voor haar, maar als we weer afscheid nemen voel ik me wel een beetje bedrukt. Soms moeten de kinderen huilen
Morin: Is uw werk echt honderd procent acteren of ontwikkelt u ook wel eens echte gevoelens?
Yuichi: Het is werk. Ik ben niet 24 uur per dag haar vader, ik ben het maar voor een vastgesteld aantal uren. Als ik bij haar ben voel ik niet echt liefde voor haar, maar als we weer afscheid nemen voel ik me wel een beetje bedrukt. Soms moeten de kinderen huilen. Dan vragen ze: Waarom moet je nu al weg? Dan vind ik het wel erg dat ik daar aan het toneelspelen ben en voel ik me heel schuldig. Er zijn wel eens momenten dat ik na mijn werk thuiskom en tv ga kijken en mezelf afvraag: Ben ik dit nu zelf, die hier tv-kijkt, of is het de acteur?
Morin: En wat is uw antwoord op die vraag?
Yuichi: Ik geloof niet dat ik een antwoord heb. De persoon die ik vroeger was – ben ik dat nog steeds? Ik weet dat acteurs zich vaker zo voelen. Als je een heel goede acteur bent, als je de hele tijd in een rol zit, kan dat heel desoriënterend zijn.
Morin: Wanneer voelt u zich het meest uzelf?
Yuichi: In het gezelschap van familie, mijn echte familie. Het is tergend om alleen te zijn en steeds te denken: Ben ik nu echt mezelf? Met je gedachten alleen zijn, dat is het moeilijkste.
Morin: Hoe weet u dat uw familie niet door iemand is ingehuurd?
Yuichi: Goeie vraag! Dat weet niemand.
family-romance.com
Morin: Ik heb een project waarin ik dromen uit heel de wereld verzamel. Een vaak terugkerend thema is werk. Droomt u wel eens over uw werk?
Yuichi: Ik droom wel over mijn cliënt. Dat ze huilt omdat ik wegga. Heel emotioneel.
Morin: Waarin verschilt die droom dan van de werkelijkheid?
Yuichi: In de droom vertel ik haar soms de waarheid.
Morin: Wat zegt u dan?
Yuichi: ‘Het spijt me,’ zeg ik dan. ‘Ik ben van het bedrijf Family Romance. Ik ben je echte vader niet.’ En vlak voordat ze kan reageren, net als ze haar mond opendoet om iets te zeggen, word ik wakker. Ik ben zo bang voor wat ze gaat zeggen dat ik maar wakker word.
Morin: Bent u in uw dromen wel eens iemand anders?
Yuichi: In het Japanse zakenleven zijn er situaties waarin je een bedrijf moet bezoeken om daar nederig, met diepe buigingen je excuses aan te bieden voor een fout. Daar droom ik wel eens van.
Morin: Hoe werkt dat als u daarvoor in het echt wordt ingehuurd?
Yuichi: Meestal ga ik dan mee met een werknemer die een fout heeft gemaakt. Dan bied ik in zijn plaats mijn excuses aan voor zijn vergissing. Hebt u wel eens gezien hoe wij excuses aanbieden? Wij gaan op de knieën, met trillende handen, we zitten echt op handen en voeten. Mijn cliënt, degene die de fout heeft gemaakt, staat naast me en ik kniel daar op de grond voor de baas, die rood aanloopt van woede en mij van alles naar het hoofd slingert. Zo erg dat ik me soms afvraag: Zit ik hier nou echt?
Morin: Hoe voelt dat dan?
Yuichi: Heel vervelend. Ik denk dan: Ik heb niets gedaan! Mijn vingers jeuken om de eigenlijke brokkenmaker aan te wijzen en te schreeuwen: Het was zijn fout.
Morin: Wordt u ook wel eens ingehuurd om excuses aan te bieden in andere situaties?
Yuichi: Ja, in een relatie. Stel dat een vrouw is vreemdgegaan. Dan wil de echtgenoot genoeg- doening van de man met wie ze hem bedrogen heeft. Vaak is dat natuurlijk lastig, omdat die meestal de benen neemt. Dus dan word ik ingeschakeld.
Morin: Hoe gaat dat?
Yuichi: We hebben richtlijnen voor alle situaties. Op basis van psychologisch inzicht werken we naar een gunstige uitkomst toe. In dit geval is de standaardtactiek dat ik mij voordoe als een lid van de yakuza [Japanse maffia]. Ik kom samen met de vrouw aan, we treffen de man thuis, en dan maak ik een diepe buiging en verontschuldig me. Vervolgens veegt die man me wel de mantel uit, maar omdat ik een gangster lijk te zijn, laat hij het daarbij.
Veel vrouwen zeggen: Ik wil met je trouwen. Dan zeg ik: Je bent verliefd op je aanvraagformulier. Je bent niet verliefd op mij
Morin: Ik begrijp dat u ook wel optreedt als geliefde. Kunt u beschrijven hoe dat is?
Yuichi: Dat is meestal voor oudere dames. Aanvankelijk vooral vijftigers, maar tegenwoordig steeds meer vrouwen van in de dertig.
Morin: Komt daar seks bij kijken of blijft het platonisch?
Yuichi: Het is als een date. Seks is niet de bedoeling, al verwachten sommige vrouwen dat wel. Meestal willen ze gewoon leuk uitgaan met een jongere man. Ze willen zich weer jong voelen.
Morin: Waarom denkt u dat die vrouwen u inhuren?
Yuichi: Die vrouwen zeggen dat het kweken van vertrouwen in een echte relatie heel langzaam gaat. Het duurt jaren voordat je echt een hechte band hebt. Zij vinden het vooral veel gedoe en veel teleurstelling. Stel je voor dat je vijf jaar van je leven in iemand investeert en dan de bons krijgt. Makkelijker om gewoon twee uur per week te daten met het ideale vriendje. Geen ruzies, geen jaloezie, geen irritante gewoontes. Alles is perfect.
Morin: Hoe is het na al die nepdates voor u om een echte date te hebben?
Yuichi: Ik heb momenteel geen vriendin. Echt daten voelt als werk. Echt om iemand geven is hard werken.
Morin: Wilt u zelf ooit een gezin?
Yuichi: Eerlijk gezegd heb ik hier wel genoeg aan. Ik heb nu zoveel familie, en ik heb daar mijn handen vol aan. Met cliënten die me zelfs vragen om hun bevalling bij te wonen. Dat heb ik een keer gehad, een zwangere vrouw die liever mij erbij had dan haar ouders. Heb ik dus gedaan. Soms word ik wel eens ten huwelijk gevraagd en dan zeg ik nee, maar dat valt me heel moeilijk.
Morin: Waarom?
Yuichi: Veel vrouwen zeggen: Ik wil met je trouwen. Dan zeg ik: Je bent verliefd op je aanvraagformulier. Je bent niet verliefd op mij maar op mijn rol. Als ik met zo’n vrouw trouw, moet ik altijd blijven toneelspelen. En er zitten geweldige vrouwen bij, maar ik voel dat ik bij hen mijn eigen ziel niet heb. Dus ik kan het niet en ik wil het niet.
Morin: Vindt u het wel eens prettiger om zo’n rol te spelen dan uzelf te zijn?
Yuichi: Ik vind het leuk om een betrokken vader te spelen. Met de kinderen spelen, ook als ik moe ben. Ook al ben je bekaf, je gaat er toch naartoe en probeert ze blij te maken. Zulke vaders bewonder ik, ook als ik ze zelf speel.
Morin: Wat is uw favoriete rol?
Yuichi: Het gebeurt niet vaak, maar heel soms ben ik bruidegom. Je hebt vrouwen die onder grote druk staan van hun ouders om te trouwen en die bijvoorbeeld lesbisch zijn. Dan komt er dus een complete bruiloft die helemaal nep is, behalve voor de familie van de klant. De vrienden, de gasten, allemaal nep. Ik als bruidegom, nep. Vijftig acteurs die allemaal doen alsof het echt is. Dat kost twee miljoen yen, voor de hele bruiloft.
Morin: Hoe vaak bent u al zo getrouwd?
Yuichi: Drie keer.
Morin: En de bruiden ziet u daarna nooit meer?
Yuichi: Nooit meer.
Morin: Raken die vrouwen ontroerd, als ze met een vreemde moeten trouwen?
Yuichi: Zij tonen mij hun emoties liever niet, maar mij doet het soms wel iets. Al mijn bruiloftsgasten zijn collega’s, en die staan mij toe te juichen. Dus op een gegeven moment voelt het dan allemaal heel echt.
Morin: Waarom denkt u dat dit in Japan zo’n bloeiende branche is?
Yuichi: Japanners zijn niet expressief. We communiceren slecht. We kunnen ons slecht uiten, durven in gesprekken niet voor onze meningen en gevoelens uit te komen. We stellen de ander op de eerste plaats, maken onze eigen verlangens daaraan ondergeschikt. En families worden ook steeds kleiner. Vroeger hadden we grotere gezinnen. Tegenwoordig eet je alleen.
Morin: Hoe ziet u de toekomst van uw bedrijf?
Yuichi: De vraag neemt toe. Er zijn ook steeds meer mensen die hulp vragen om populair over te komen op sociale media. Zo hadden we laatst een man die een enorm bedrag betaalde om met vijf van onze mensen naar Las Vegas te vliegen en daar foto’s te maken voor op Facebook.
Morin: Heeft u of een van uw medewerkers wel eens acteurs ingehuurd voor uw eigen leven?
Yuichi: Dat komt voor. Dat werknemers bijvoorbeeld acteurs inschakelen om hen op te hemelen in het bijzijn van mensen op wie ze indruk willen maken. En als ik lezingen geef neem ik vaak wat mensen mee om het publiek aan te vullen.
Morin: Is iedereen in de wereld vervangbaar?
Yuichi: Goeie vraag. Ik weet het niet goed. We hebben eens een weduwnaar van in de zestig gehad die bij ons een kopie van zijn overleden vrouw bestelde. Die hebben we geleverd.
Morin: Noemde hij haar bij de naam van zijn overleden vrouw?
Yuichi: Ja, dezelfde naam, en zij moest hem bij het koosnaampje noemen dat zijn vrouw altijd had gebruikt: Otōsan. Dat betekent vader, het is hier vrij gebruikelijk om je man zo te noemen.
Morin: Had ze dan ook de herinneringen van de overleden vrouw?
Yuichi: Sommige wel, ja. De klant krijgt een leeg vel papier waarop hij de herinneringen kan noteren waarover de vrouw moet beschikken.
Morin: Als uw medewerkers zo’n hechte emotionele band moeten nabootsen, doet zich dan nooit het probleem voor dat ze zich emotioneel te veel aan hun klanten gaan hechten?
Yuichi: Dat is een probleem. Daar hebben we regels voor. Zo mogen ze geen contactgegevens uitwisselen. Bij het spelen van een levenspartner mogen ze niet alleen met elkaar in een kamer zijn. Ze mogen elkaars hand vasthouden, maar niet knuffelen. Niet zoenen. Geen seks.
Morin: Waarin onderscheidt uw bedrijf zich van concurrenten?
Yuichi: Ons enorm gevarieerde aanbod en onze toewijding aan het creëren van een ervaring die de werkelijkheid overtreft. Vandaar onze slogan, ‘beter dan echt’. We hadden laatst een terminaal zieke man die graag zijn kleinkind wilde zien voordat hij stierf. Maar dat zou niet op tijd geboren worden, dus heeft zijn dochter voor een dag een baby gehuurd.
Morin: ‘Beter dan echt’, wat houdt dat in?
Yuichi: Minder zorgen. Minder misverstand en conflicten. Onze klanten kunnen rekenen op een beter resultaat.
Morin: U biedt ze een volmaaktere versie van de werkelijkheid?
Yuichi: Idealer. Cleaner.
Morin: Wijst u ook wel eens een verzoek af?
Yuichi: Als een verzoek niet strafbaar is, nemen we het aan. Je hebt bijvoorbeeld mensen met anorexia die willen kijken hoe iemand zit te eten. Het lucht ze op om een ander heel veel te zien eten. Doen we ook.
Yuichi: Ik vind ‘echt’ een misleidende term. Neem Facebook. Wat daarop staat, is dat echt? De mensen op je foto’s zijn misschien niet ingehuurd, maar alles is zo gericht op het wekken van een bepaalde indruk dat het niet veel uitmaakt.
Morin: Vindt u dat het hele begrip ‘echtheid’ onbruikbaar is geworden?
Yuichi: Ik denk dat de wereld nu eenmaal niet eerlijk is, en mijn bedrijf dankt zijn bestaan aan het verlangen om daar iets aan te doen.
Morin: U bestrijdt onrecht?
Yuichi: Een vrouw die al een partner heeft, hoeft er geen in te huren. Een man die een vader heeft, hoeft er geen in te huren. Het is een manier om een zeker maatschappelijk evenwicht te herstellen.
Morin: Kunt u de waarheid eeuwig blijven verdoezelen?
Yuichi: Uiteindelijk komt de waarheid altijd aan het licht. Het geschonken geluk duurt niet eeuwig, maar is daarom nog niet waardeloos. Dat kind had een vader in de periode dat ze daar het meest behoefte aan had. Het duurde misschien niet lang en inmiddels weet ze misschien de waarheid, maar destijds had ze er wel veel aan.
Morin: Is er in uw eigen leven nog iets waar u naar verlangt, iets wat u mist?
Yuichi: Helemaal niets. Ik ontmoet zoveel klanten en speel zoveel rollen voor ze. Als ik mijn werk doe, gaan hun dromen in vervulling. En daarmee ook mijn eigen dromen. Ik put voldoening uit het gevoel dat mensen behoefte aan mij hebben.
Voorheen The Atlantic Monthly. Halverwege de negentiende eeuw opgericht door schrijvers Harriet Beecher Stowe en Ralph Waldo Emerson. Boekte in 2010 voor het eerst winst dankzij een krachtige onlinestrategie. Naast journalistiek ook ruimte voor poëzie en beeld.
CONTEXT: Mijn liefje, mijn hologrammetje
Robots die voor bejaarden zorgen en hologrammen die de rol overnemen van minnaressen zijn geen futuristische oplossingen meer, maar worden op dit moment getest.
Azuma Hikari is bijvoorbeeld het hologram van ‘de vrouw van de toekomst’, volgens uitvinder Minori Takechi, die gelooft dat kunstmatige intelligentie ‘een rol kan spelen in het oplossen van het probleem van de eenzaamheid in Japan’, bericht Bloomberg. Hikari kan bijvoorbeeld het gesprek gaande houden, diensten bewijzen (zoals het licht aan- en uitdoen) en heeft ‘de onderworpen wens altijd haar echtgenoot te behagen’. De ware uitdaging voor haar uitvinder is haar te voorzien van virtuele gevoelens, zodat er een liefdesrelatie kan ontstaan.
CONTEXT: Demografische bom
‘Het gezin sterft uit,’ meent de Amerikaanse sociologe Mary Brinton, gespecialiseerd in Japan, in een artikel op de Amerikaanse website Business Insider.
Sinds het einde van de jaren 2000 daalt de bevolking van Japan zonder onderbreking. Volgens het Japanse ministerie van Volksgezondheid werden er in 2017 941.000 kinderen geboren, 36.000 minder dan het jaar daarvoor.
Het is, vooral, het laagste cijfer sinds 1899. Met 1,3 miljoen sterfgevallen per jaar luidt het Instituut voor Bevolking en Sociale Zekerheid (IPSS) de noodklok: bij de bevolkingstelling van 2015 bedroeg het aantal inwoners van Japan 126 miljoen. Indien de bevolking in dit tempo blijft dalen, zijn dat er nog slechts 88 miljoen in 2065.
Deze ‘gezinserosie’ heeft ook een veroudering van de bevolking tot direct gevolg. Er worden al veel meer incontinentieluiers dan babyluiers verkocht. De tendens lijkt onomkeerbaar. Het aantal 65-plussers, die nu 27,2 procent van de bevolking uitmaken, zal in 2065 zijn gestegen tot 40 procent.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
