Een poedelfokprogramma was volledig uit de hand gelopen
In het Verenigd Koninkrijk zijn meer dan 250 honden in een woning aangetroffen in een dermate belabberde toestand dat de RSPCA (Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals) zich genoodzaakt zag beschuldigingen te weerspreken dat de beelden door kunstmatige intelligentie waren vervalst. Dat schrijft The Guardian.
De dierenwelzijnsorganisatie meldde dat ze 87 honden uit de woning, die zich bevond op een onbekende locatie in het Verenigd Koninkrijk, had opgevangen. De overige honden werden naar Dogs Trust, een andere dierenwelzijnsorganisatie, gebracht. Nadat de RSPCA online foto’s van de woning en de dieren had geplaatst, beschuldigden mensen de organisatie ervan de foto’s met AI-tools te hebben gemaakt.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De RSPCA stelde echter dat de beelden echt waren en dat het aantal meldingen van de verwaarlozing van meerdere dieren tegelijk in Engeland en Wales sinds 2021 met 70 procent was gestegen. De eigenaren van de woning vertelden de inspecteurs van de RSPCA dat ze de controle over de fokkerij van de poedel-kruisingen waren kwijtgeraakt en dat de situatie snel ‘uit de hand was gelopen’.
‘We begrijpen dat mensen zo geschokt zijn dat ze niet geloven wat ze zien. Maar deze foto is niet door AI gemaakt, hij is echt. Dit is de onthutsende realiteit van wat er kan gebeuren als zelfs goedbedoelende eigenaren de controle verliezen – overfok kan de overhand nemen en de situatie kan volledig uit de hand lopen,’ aldus Jo Hirst, een hoofdopzichter van de RSPCA.
Meer dan 23 miljoen Amerikaanse huishoudens hebben tijdens de pandemie een hond of kat aangeschaft. Nu ze weer buitenshuis werken, moet iemand al die pandemiepuppy’s uitlaten.
In een zwarte legging en een gewatteerd jack loopt Bethany Lane, 35, door Bleecker Street in Manhattan, samen met een roedel van drie goldendoodles en een bernedoodle genaamd Tinkerbelle. Bij de Whalebone-winkel krijgen ze wat lekkers. Daarna draven ze door het Hudson River Park, waar ze worden gefotografeerd door toeristen.
Na een uur neemt Lane ze weer mee naar huis: een statig herenhuis van een echtpaar van veertig dat fortuin heeft gemaakt met onroerend goed. ‘Het is mijn taak om de honden te vermaken als hun eigenaren het druk hebben,’ zegt ze. ‘Ik ben verliefd op deze honden. Ik zie ze als mijn baby’s.’
Zes cijfers
Lane begon met het uitlaten van honden in 2012, nadat ze was afgestudeerd aan de Rutgers University en naar New York was verhuisd voor een carrière in de zorg. ‘Ik moest mijn huur en studieleningen betalen, dus ik keek op Craigslist [o.a. een vacaturesite],’ zegt ze. ‘Daar zag ik dat iemand bereid was te betalen voor het uitlaten van honden. Perfect voor een dierenliefhebber als ik.’
De zaken gingen goed en in 2014 richtte ze in de West Village Whistle & Wag op, een boetiek voor dierenverzorging. Op een gegeven moment maakte ze dagen van twaalf uur. Dat stelde haar in staat haar studieleningen af te betalen en andere hondenuitlaters in te huren. Nu, in 2023 – bijna drie jaar na het begin van de pandemie – kan ze de vraag bijna niet aan. Ze denkt vorig jaar een bedrag van zes cijfers te hebben verdiend (specifieker wil ze niet zijn) na verhoging van haar tarieven. Tientallen nieuwe klanten meldden zich aan. Nu vraagt ze 35 dollar, ruim 32 euro, per wandeling.
Ze heeft zoveel vertrouwen in haar bedrijf dat ze in de zomer van 2022 een weekendhuis kocht in Tuckerton, New Jersey. ‘Het is een huis met drie slaapkamers en een heel mooie tuin, aan de baai,’ vertelt Lane. Ze woont in Williamsburg, Brooklyn, waar ze een huis met twee slaapkamers huurt samen met haar partner. ‘Ik kan naar elk restaurant gaan, wanneer ik maar wil. Ik kan op vakantie gaan. Ik ben bevoorrecht. Had iemand me vroeger verteld dat ik de kost zou kunnen verdienen met de zorg voor honden, dan had ik diegene voor gek verklaard.’
Er zijn doorgewinterde hondenverzorgers met welgestelde klanten die bijna drie keer zoveel vragen
Het is een lucratieve tijd voor de hondenzorg, zeker als je je als ondernemer richt op de rijken. Op Rover en andere vacaturesites zijn beginnende hondenuitlaters in Manhattan te vinden, die slechts 14 dollar vragen voor een wandeling van 30 minuten. Ook zijn er doorgewinterde hondenverzorgers met welgestelde klanten die bijna drie keer zoveel vragen en per jaar 100.000 dollar of meer verdienen.
De markt voor dierenverzorgers is groot. Volgens de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals hebben meer dan 23 miljoen Amerikaanse huishoudens – bijna een op de vijf – tijdens de pandemie een hond of kat aangeschaft. Nu veel Amerikanen weer buitenshuis werken, moet iemand al die pandemiepuppy’s uitlaten. ‘Voor de pandemie kreeg ik misschien een of twee keer per maand een telefoontje van een potentiële nieuwe klant,’ zegt Lane. ‘Nu krijg ik meerdere telefoontjes per week. Het gaat om véél puppy’s.’
Een hondenuitlaatservice was aanvankelijk aantrekkelijk voor mensen die een stabiel inkomen wilden, maar ook de flexibiliteit verlangden om andere passies na te jagen. Het was een geschikte baan voor acteurs, muzikanten, schrijvers, studenten, gepensioneerden, huismoeders en -vaders en mensen die nog wilden uitzoeken wat ze eigenlijk wilden.
Door de toename van het aantal huisdierbezitters is de dierenverzorgingsindustrie gegroeid en ook flink uitgebreid. Het gaat niet langer alleen om standaardwandelingen, maar bijvoorbeeld ook om wandelingen in de natuur voor stadshonden, dagtochten naar boerderijen, trainingskampen en hondenspa’s.
Puppy check-in
Michael Josephs, 34, voormalig leraar in Brooklyn, hoopt mee te profiteren van deze hausse. Na schooltijd trainde hij zijn gemengde zwarte labrador Willy in Prospect Park. ‘Na drie maanden reed ik op mijn fiets het park in met de hond achter me aan,’ vertelt hij. ‘Mensen zagen onze interactie en vroegen of ik hun huisdier ook zou kunnen trainen.’
In 2019 besloot Josephs zijn baan als leraar op te zeggen om Parkside Pups te beginnen. Hij bracht 20 dollar in rekening voor een groepswandeling van 30 minuten. Binnen een maand had hij ongeveer acht klanten. Hij werkte zo’n vijf uur per dag en verdiende circa 30.000 dollar per jaar.
Tijdens de lockdowns in 2020 vielen de zaken stil, maar inmiddels is er weer volop belangstelling. ‘2022 was een geweldig jaar,’ zegt Josephs, die in Middletown, New Jersey, woont. ‘Vroeger hadden we vooral klanten in downtown Brooklyn of rond Prospect Park. Nu komen we in buurten waar je voorheen nooit veel honden zag, zoals Ditmas Park en Windsor Terrace.’
Parkside Pups biedt nu puppytraining à 60 dollar per uur, een huisdieroppas voor 65 dollar per dag en voor 12 dollar een kwartier puppy check-in, ofwel een snelle dienst zoals uitlaten of voeren. Josephs genereerde vorig jaar meer dan 100.000 dollar aan inkomsten.
Zijn vrouw Clarissa Soto helpt in het bedrijf. Het echtpaar overweegt uit te breiden met een hondendagverblijf in de buurt van Prospect Park en een overnachtingskamp in het westen van Connecticut. ‘Het belangrijkst voor ons is dat we nu financiële zekerheid hebben voor onze zoon,’ zegt Soto, die vorig jaar bevallen is. ‘We hebben een spaarrekening voor hem geopend, we hebben een studiefonds.’
Ze hebben ook meer vrij besteedbaar inkomen. ‘We zijn net zes dagen met ons gezin op vakantie geweest naar Disney World,’ vertelt Josephs. ‘We zijn naar Miami geweest; we waren in Canandaigua voor een bruiloft en zijn een paar dagen gebleven. Zulke dingen kunnen we ons nu permitteren.’
Sommige hondenverzorgers doen het financieel zo goed dat ze hun oude ambities weer op kunnen pakken
Sommige hondenverzorgers doen het financieel zo goed dat ze hun oude ambities weer op kunnen pakken. Zo nam Maren Lavelle, 28, een aspirant-filmmaker uit New York, in 2017 samen met een studievriend het hondenuitlaatbedrijf Big City Woof Walker over. In het begin maakten ze dagen van acht uur. Ze lieten vijftien tot vijfentwintig honden per dag uit en verdienden 15 dollar per wandeling. Het werk ging al snel vervelen – de hele dag door poep oprapen en blaffende honden in bedwang houden –, maar na een tijdje verdienden ze genoeg om een tiental uitlaters in dienst te nemen. Het bedrijf was tijdens de pandemie een paar maanden gesloten, maar sinds de heropening gaan de zaken beter dan ooit.
Ze hebben nu, in 2023, ongeveer zevenhonderd klanten, zo’n vijfentwintig hondenuitlaters in dienst in New York en daarnaast nog eens dertien uitlaters in Chicago, waar ze een tweede vestiging zijn begonnen. Om tegemoet te komen aan de puppyhausse biedt het bedrijf ook ‘socialisatietrainingen’ aan. ‘Veel van de pandemiepuppy’s hebben nauwelijks sociale skills ontwikkeld,’ vertelt Lavelle. ‘Ze zijn angstig of reageren heftig op geluiden en bewegingen, omdat die supernieuw voor ze zijn.’
Door de goede business durfde Lavelle zelfs weer te gaan filmen. Ze maakt nu een korte horrorfilm die zich afspeelt in de staat New York. ‘Toen de zaak zoveel van ons vergde en niet veel betaalde, was het moeilijk om nog energie in het filmen te steken,’ zegt ze. ‘Nu heb ik een filmproductiebedrijf met mijn man. Het is dankzij ons succes met de hondenservice dat ik nu ook een creatieve carrière kan nastreven.’
Een op de drie Italianen bezoekt weleens een museum
Italiaanse musea bieden sinds kort gratis hondenoppas aan om het aantal bezoekers te verhogen en hondenbezitters de gelegenheid te bieden om musea te bezoeken. Dat meldt het Britse dagblad The Times. Mensen kunnen hun hond achterlaten bij getrainde hondengeleiders, die de harige viervoeters bij de ingang ophalen. De honden worden uitgelaten en krijgen eten en drinken terwijl hun baasjes ongestoord de museumstukken kunnen bewonderen.
Het is de bedoeling dat vijftien geselecteerde culturele instellingen de service in heel Italië gaan invoeren. Musea in Rome waren de eerste die met de oppasservice begonnen. In de komende vijftien maanden willen de Galleria degli Uffizi in Florence en het Nationaal Archeologisch Museum in Napels dezelfde service gaan aanbieden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Dankzij dit project kunnen hondeneigenaren genieten van een cultureel uitstapje zonder lang van hun hond gescheiden te zijn. De honden zullen ook minder gestrest zijn dan wanneer hun baasje ze thuis had gelaten,’ aldus Dino Gasperini, hoofd van de organisatie Bauadvisor, die de hondenoppas regelt.
Deskundigen verwelkomen het initiatief. Ze zeggen dat het een goede manier is om mensen aan te moedigen culturele instellingen te bezoeken. In Italië bezoekt ongeveer een derde van de bevolking weleens een museum of tentoonstelling, volgens gegevens voor 2023 van het Italiaanse bureau van statistiek.
De Amerikaanse pers zit vol vragen over het impeachmentproces tegen president Donald Trump. Op 20 januari neemt zijn opvolger Joe Biden het al over. Kan Trump dan nog wel terechtstaan voor het Senaat? En als hij afgezet wordt, kan hij dan nog meedoen aan de verkiezingen in 2024?
Op woensdag 13 januari hebben leden van het Huis van Afgevaardigden Donald Trump voor de tweede keer geïmpeacht, ditmaal voor zijn rol in het opruien van de menigte die het Capitool op 6 januari bestormde. Een meerderheid van de leden van het Huis, waaronder tien Republikeinen, hebben hem beschuldigd van ‘het aanwakkeren van een opstand’. De impeachmentprocedure is uitgevoerd met ‘buitengewone snelheid en ‘roept nooit eerder gestelde vragen op’, schrijft The New York Times.
Een opvatting die wordt gedeeld door Fox News, dat opmerkt dat een mogelijk proces tegen Donald Trump in de Senaat, terwijl hij al het Witte Huis zou hebben verlaten, een sprong in het onbekende betekent.
Mitch McConnell, de Republikeinse meerderheidsleider in het Senaat, verklaart dat de Senaat pas op 19 januari de aangenomen impeachmentverklaring zal ontvangen van het Huis, een dag voor de inauguratie van Joe Biden. ‘Een rechtszaak zou weken kunnen duren, als die al plaatsvindt’, aldus het conservatieve tv-station.
Trumps proces in de Senaat ‘zou ongrondwettelijk zijn’, aldus voormalig federale rechter J. Michael Luttig, die dicht bij de Republikeinen staat, in een opinieartikel in The Washington Post. Volgens hem zal het Amerikaanse Congres na afloop van Trumps termijn op 20 januari niet langer de macht hebben om in overeenstemming met de grondwet ‘het impeachmentproces voort te zetten’.
Maar volgens Fox News geloven andere deskundigen dat een dergelijk proces wel kan worden gehouden, en ‘lijken de leiders van beide partijen in de Senaat klaar om het door te zetten’.
Memo
McConnell heeft een memo naar zijn Republikeinse collega’s gestuurd om uit te leggen hoe de Senaat te werk zou kunnen gaan na het ontvangen de impeachmentverklaring van het Huis, en zijn Democratische tegenhanger senator Chuck Schumer heeft gezworen dat er een proces wordt gehouden.
Als Trump daadwerkelijk wordt afgezet – waarvoor de stem van twee derde van de senatoren nodig is – ‘zou dat hem niet automatisch uitsluiten van een toekomstige positie als volksvertegenwoordiger’, aldus The New York Times. Maar de Grondwet staat wel toe dat er later wordt gestemd over het uitsluiten van de president voor een openbare functie, waarvoor dan slechts een meerderheid van de senatoren nodig is.
‘Vergis je niet, er komt een proces in de Amerikaanse Senaat. Er zal gestemd worden over het al dan niet veroordelen van de president’, verklaarde Schumer op woensdag, bericht Fox. ‘En als de president veroordeeld wordt, zal er gestemd worden om hem uit te sluiten van herverkiezing.’
‘Donald Trump is afgeschreven als een serieuze presidentiële kandidaat – tenzij de Democraten hem proberen te rehabiliteren met een wraakzuchtig proces’
Volgens The New York Times zou een dergelijke maatregel een aantrekkelijk vooruitzicht zijn, ‘niet alleen voor de Democraten, maar ook voor veel Republikeinen, die (…) ervan overtuigd zijn dat dit de enige manier is om hun partij uit de greep van Trump te bevrijden’.
Kortom, er is zoveel onzekerheid dat The Wall Street Journal van mening is dat het beter is om het hierbij te laten en de aanklacht ‘te laten sterven in het Huis’. Voor het conservatieve dagblad is ‘Donald Trump afgeschreven als een serieuze presidentiële kandidaat – tenzij de Democraten hem proberen te rehabiliteren met een wraakzuchtig proces’.
De krant voegt daar waarschuwend aan toe: ‘Wees niet verrast als Trump een rechtszaak gebruikt om weer uit de dood te herrijzen.’
Hondurese migrantenkaravaan wil naar VS
De Guatemalteekse regering heeft verklaard in zeven grensdepartementen de noodtoestand af te kondigen in afwachting van de komst van een ‘migrantenkaravaan’, meldt het Guatemalteekse dagblad La Hora. Deze migranten hebben weinig kans om hun bestemming te bereiken, volgens de regionale pers.
Het is de eerste karavaan van 2021. Naar schatting 300 migranten verlieten Honduras op de avond van woensdag 13 januari in de hoop maar liefst drie grenzen over te steken: via Guatemala en Mexico met als einddoel de Verenigde Staten. Vergelijkbare marsen die de afgelopen tijd hebben plaatsgevonden van Hondurezen die de VS willen bereiken zijn allemaal gestrand in Guatemala.
Het Spaanstalige Amerikaanse tv-station Noticias Telemundo maakte een item over de Hondurese ‘migrantenkaravaan’ aan de Guatemalteekse grens.
Vanuit San Pedro Sula, een grote stad in het noorden van Honduras, ‘gingen ze gisteravond te voet op weg naar [de grensstad] Corinto en Guatemalteeks grondgebied, het eerste doel van deze grote overtocht naar de Verenigde Staten en de zogenaamde “Amerikaanse droom” achterna’, schrijft het populaire Mexicaanse dagblad Milenio.
Ook het Hondurese dagblad La Prensa schrijft over het vertrek van deze nieuwe ‘karavaan’: ‘Sommige van deze migranten, vooral jongeren, zeggen dat ze het land verlaten omdat ze na de tropische stormen Eta en Iota alles zijn kwijtgeraakt en geen werk kunnen vinden.’ Volgens La Prensa hopen de migranten dat ze na de inauguratie van Joe Biden makkelijker asiel in de VS kunnen krijgen.
2020 (bijna) heetste jaar ooit gemeten
Het jaar 2020, waarin van Californië tot Siberië een angstaanjagende hoeveelheid bosbranden hebben plaatsgevonden en een recordaantal tropische cyclonen op de Atlantische Oceaan is geteld, komt dicht in de buurt en staat mogelijk zelfs op gelijke voet met het heetste jaar ooit gemeten, volgens meerdere wetenschappelijke onderzoeken die donderdag naar buiten kwamen, bericht The Washington Post.
Alleen het jaar 2016, waarin een ‘super’-El Niño de zeewatertemperatuur erg deed stijgen, lijkt nog iets warmer te zijn volgens onderzoeksresultaten van NASA, het Amerikaanse en het Britse meteorologisch instituut, en klimaatwetenschappelijk onderzoeksinstituut Berkeley Earth.
Maar de directeur van NASA, Gavin Schmidt, noemt het verschil in een interview met The New York Times ‘onbeduidend’. ‘In feite is het een statistisch gelijkspel’, aldus Schmidt. De NYT meldt verder dat de afgelopen zeven jaar de warmste jaren waren sinds klimaatgegevens worden bijgehouden.
Hondenzegen
In India gaat een video rond op de sociale media waarin een hond bij de ingang van een tempel in de Indiase plaats Maharashtra gelovigen de hand schudt en ‘zegent’, schrijft het dagblad The Indian Express. Volgens een Instagramgebruiker zit het dier elke dag op dezelfde plek om bezoekers van de tempel te groeten.
Inmiddels gaat het filmpje viral. Veel Indiase socialemediagebruikers posten de video van de zegenende hond met de begeleidende boodschap dat we dieren beter moeten behandelen.
Er blijkt veel meer wetenschappelijk onderzoek te worden gedaan naar honden dan naar katten. Hoe komt dat?
Iemand (mijn baas) merkte laatst op dat ik vaker artikelen over honden schrijf dan over katten, en vroeg me hoe dat kwam.
Ik wist natuurlijk meteen dat het absoluut niets te maken kan hebben met het feit dat ik al ettelijke honden en nog nooit een kat heb gehad: het moet een afspiegeling zijn van het aantal wetenschappelijke studies naar beide dieren. Ik schrijf immers over elk onderzoek dat boeiende bevindingen oplevert en ik heb niets tegen katten, ook al ben ik zelf geen kattenmens. Twee van mijn volwassen kinderen hebben katten, en laten die vooral niet denken dat ik ze links laat liggen. (Hallo, Bailey! Hallo, Tawney! Dat zijn de katten, niet mijn kinderen.)
Maar het leek me wel goed om hier eens in te duiken, dus mailde ik Elinor Karlsson van het Broad Institute en de University of Massachusetts. Zij is geneticus en ze heeft drie katten, maar haar onderzoek gaat vooral over honden: een onbevooroordeelde blik dus. Ze doet trouwens onderzoek naar het genoom van verschillende honden. Ze verzamelt DNA door hondenbezitters op te roepen wat speeksel van hun viervoeter op te sturen.
Het soort onderzoek dat mij vooral boeit en waarover ik dus schrijf, gaat over evolutie, domesticatie, genetica en diergedrag. Plus vragen van het type: “Wat is eigenlijk een hond?”
Het soort onderzoek dat mij vooral boeit en waarover ik dus schrijf, gaat over evolutie, domesticatie, genetica en diergedrag. Plus vragen van het type: ‘Wat is eigenlijk een hond?’ Honden en katten worden ook als proefdieren in laboratoria gebruikt, maar ik heb niet gevraagd welke van de twee voor zulke experimenten het populairst zijn.
Karlsson leerde ik kennen toen ik over haar onderzoek naar wolven schreef. Ik mailde haar met de vraag of er inderdaad meer onderzoek naar honden dan naar katten wordt gedaan, en zo ja, waarom.
‘Ooo, wat een interessante vraag!’ schreef ze terug. ‘Veel leuker dan al die mails over beursaanvragen in mijn mailbox. Er wordt inderdaad minder onderzoek naar katten gedaan. Ik denk dat ze minder serieus worden genomen dan honden, dat heeft waarschijnlijk met maatschappelijke vooroordelen te maken. In mijn vakgroep zit een dierenarts die denkt dat veel kankersoorten die bij katten voorkomen een beter model kunnen bieden voor menselijke kankersoorten, maar daar wordt bijna geen onderzoek naar gedaan.’ Een beter model dan kanker bij honden, bedoelt ze. Honden krijgen veel soorten kanker die ook bij de mens voorkomen, maar bij honden verschilt de frequentie per ras, zodat je gerichter naar oorzaken kunt zoeken.
Verder staat kattengedrag volgens Karlsson laag in aanzien. ‘Mensen die niets met katten hebben, vinden het een belachelijk idee om hun gedragsgenetica te bestuderen, en in de wereld van de dressuur wordt geklaagd dat men er klakkeloos van uitgaat dat katten niet te dresseren zijn.’ Katten zijn natuurlijk net zo goed te dresseren als elk ander dier. Zo heeft Karlsson zonder het te beseffen haar kat geleerd op het aanrecht te springen zodra ze het kastje met kattensnoepgoed opent. De commercie is er ook al op ingesprongen. Er zijn verschillende pakketten te koop om je kat te leren zijn behoefte op de wc te doen. Als er al zoiets voor honden bestaat, heb ik het niet kunnen vinden. Zelfs niet voor bichon frisés.
Voor het kankeronderzoek verwees Karlsson me door naar Kate Megquier, een dierenarts aan het Broad Institute die daar promotieonderzoek naar doet. Ook zij vindt dat katten meer aandacht verdienen. ‘Ik bestudeer vooral veel kankersoorten bij honden,’ zegt ze, maar er zijn goede redenen om ook meer studie te maken van kanker bij katten. Ze zegt dat katten veel lymfomen krijgen ‘en daar kunnen we beslist iets van leren’. Ook krijgen ze vormen van mondkanker die lijken op die bij de mens, en volgens haar worden die mogelijk veroorzaakt door gifstoffen in onze leefomgeving, die katten binnenkrijgen als ze zich wassen. Onderzoek daarnaar ‘kan ons inzicht in die aandoeningen vergroten’, zegt ze, en zowel kat als mens ten goede komen. Kate Megquier vindt honden leuk, maar is naar eigen zeggen ‘absoluut een kattenmens’.
Volgens Karlsson zijn er goede redenen waarom er zo veel onderzoek naar honden wordt gedaan. Zo zijn er veel meer hondenrassen: wel vierhonderd, tegen circa veertig kattenrassen. Dat betekent meer genetische diversiteit en dus meer mogelijkheden om het genoom te bestuderen. Maar ze zegt erbij dat het nieuwe modelgenoom voor katten veel gedetailleerder is dan het laatste modelgenoom voor honden. ‘We zijn daar allemaal razend jaloers op en werden er op een conferentie vorige week flink mee gepest door de kattenonderzoekers.’ En ze wijst erop dat culturele vooroordelen over huisdieren zelfs een rol spelen bij de opzet van zulke conferenties. Dat honden en katten samen het thema van een wetenschappelijke bijeenkomst zijn, heeft immers meer met hun imago als archetypische huisdieren te maken dan met hun biologische overeenkomsten.
Mijn volgende e-mail was gericht aan Elaine Ostrander van de National Institutes of Health. Zij heeft zelf honden en doet onderzoek naar de genetica van honden. Haar lab heeft acht genen geïdentificeerd die zeer bepalend zijn voor de grootte van een hond. Het eerste daarvan zorgt er vooral voor dat honden klein blijven. Ook heeft haar lab kankergenen gevonden die honden gemeen hebben met de mens, met name de genetische oorzaak van een soort nierkanker die veel voorkomt bij Duitse herders. Datzelfde gen blijkt hetzelfde type kanker ook bij de mens te veroorzaken.
Ostrander wijst erop dat vooral de grote verscheidenheid aan hondenrassen in alle soorten en maten aantrekkelijk is voor wetenschappers. Sommige genen die bepalend zijn voor de groei van een hond hebben ook invloed ‘op aandoeningen van op hol geslagen groei, zoals kanker’. Bovendien, schrijft ze, ‘ondergingen honden een heel geprononceerde populatieflessenhals tijdens hun domesticatie’ toen een klein aantal wolven de oerouders werden van alle tamme honden. Daarna zijn in de negentiende eeuw tal van rassen gefokt met nog veel nauwere genetische flessenhalzen, en bijgevolg veel inteelt. De domesticatie heeft volgens haar ‘in een ongelooflijk kort tijdsbestek plaatsgevonden en we hebben er nog steeds niet alle genetische finesses van doorgrond. Het blijft een van de interessantste en lastigste kwesties in de biologie.’ De gedragsproblemen van sommige honden vertonen trekken van wat we bij mensen een obsessief-compulsieve gedragsstoornis noemen. Zulke overeenkomsten bieden volgens Ostrander ‘een mooie kans om meer over onszelf te leren’.
Overtuigend pleidooi voor de honden, leek me. Daarna belde ik een van de mensen die een groot aandeel hebben gehad in de beschrijving van het modelgenoom voor katten waar Karlsson het over had: Leslie Lyons van de University of Missouri. Ook aan haar de vraag of er meer onderzoek werd gedaan naar honden dan naar katten.
‘Absoluut,’ zegt ze, ‘om verschillende redenen.’ Ze beaamt dat ‘honden ideaal zijn voor onderzoek naar kanker’ en dat ze langer gedomesticeerd zijn dan katten, zodat er meer hondenrassen zijn en dus meer mogelijkheden om onderzoek naar erfelijke ziekten te doen. Maar ze zegt ook dat maatschappelijke vooroordelen over katten hun weerslag hebben op het wetenschappelijk onderzoek. Kattenliefhebbers zijn nu bijvoorbeeld niet zo in gekke rassen geïnteresseerd als hondenliefhebbers, maar dat kan veranderen. Als er vraag naar was, zou je katten in net zo veel soorten en maten kunnen fokken als honden. ‘Dan krijg je misschien een chihuahua-kat en een kat zo groot als een Deense dog. Al lijkt me dat,’ voegt ze eraan toe, ‘een beetje gevaarlijk.’
Ze zegt dat het voor onderzoek naar katten veel moeilijker is om financiering te krijgen, ook al zijn katten voor onderzoek naar sommige aandoeningen, zoals polycystische nieren, geschikter. ‘Laten we er medicijnen op testen. Misschien dat kat én mens ermee geholpen zijn.’ Overigens heeft Lyons zelf katten en liet ze in ons gesprek terloops het antihondencliché ‘cats rule, dogs drool’ vallen.
Ik heb ook gebeld met Fiona Marshall, een bioarcheoloog aan Washington University in St. Louis. We hadden elkaar een tijdje geleden gesproken voor een artikel over ezels. De domesticatie van ezels is een van haar onderzoeksgebieden. Verder doet ze onderzoek naar Afrikaanse katten en hun domesticatie. Enkele jaren geleden schreef ze mee aan een artikel over het vroegste bewijs van gedomesticeerde katten ter wereld, aangetroffen op een 5300 jaar oude vindplaats in China.
Ze zegt dat je bij opgravingen minder sporen van katten dan van honden vindt. Deels omdat het solitaire dieren zijn, die door de vroege mens blijkbaar ook minder vaak werden opgegeten dan honden. ‘Als ze niet gegeten worden, vind je er geen spoor van terug in het afval.’
‘Ik denk dat het ook te maken heeft met hoe er in Europa vanaf de middeleeuwen tegen katten werd aangekeken,’ zegt ze. ‘Katten werden daar als slechte dieren beschouwd, omdat ze mensen niet gehoorzaamden.’ Tegenwoordig wordt die karaktertrek van katten juist sterk gewaardeerd. Marshall heeft zelf ook katten.
De cijfers
En dan nu de cijfers. Een zoekopdracht in Pub Med, een database van de meeste biomedische tijdschriften, levert 139.858 treffers op voor katten en 328.781 voor honden. Bij Google Scholar was het 1.670.000 voor katten en 2.850.000 voor honden. Dat is natuurlijk maar een simpele zoekopdracht die weinig zegt over het soort onderzoek dat werd uitgevoerd. Wat de journalistiek betreft: een zoekopdracht in de nieuwsdatabank Nexis levert meer dan drieduizend treffers op voor honden en katten, met de waarschuwing dat het lang gaat duren voordat die allemaal zijn opgehaald. Ik beperk me dus tot het zoeken naar ‘hondengenoom’ en ‘kattengenoom’. Resultaat: twintig voor honden, zes voor katten. Het genoom van honden is eerder in kaart gebracht dan dat van katten.
Uit deze willekeurige greep mogen vooral geen conclusies worden getrokken, behalve dat het de indruk van de wetenschappers bevestigt dat naar honden meer onderzoek wordt gedaan.
Daarnaast kwam een collega nog met een suggestie die bij geen van de geïnterviewde deskundigen was opgekomen – een teken dat toewijding aan de wetenschap soms ook je blik vernauwt. ‘Zou het kunnen,’ vroeg die collega, die zelf zowel katten als honden heeft gehad, ‘dat er meer studies over honden dan over katten zijn omdat katten er gewoon niet aan wensen mee te werken?’
Natuurlijk. Waarom had ik daar zelf niet aan gedacht?
De krant der kranten, met als motto ‘All the news that’s fit to print’. Won meer journalistiek prijzen dan enig ander medium.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
